جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: اسامی خداوند و نعوذ بالله شرک به او

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۹
    نوشته
    1,284
    صلوات
    17904000
    تعداد دلنوشته
    263
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    9 روز 2 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    0

    راهنما اسامی خداوند و نعوذ بالله شرک به او




    باسلام
    ختما شما از برخی اسامی الله مطلع هستید و شاهد هستیم که روزانه نام او را صدا میزنیم و بنده او جواب میدهد.
    نام هایی مانند محمود ، جواد ، کریم ، حکیم و ....
    با توجه به روایات و تاثیر سوره توحید بر انسان و دفع شرک، تصمیم گرفتم هر کجا نام هایی خداوند به گوشم خورد سوره توحید را زمزمه کنم.ولی برخی جاها با مشکل مواجه شدم.برای درخواستم از خداوند تا به نام او را میخواندم حتی شد پسرم هم نزدم آمد و بلطف الله مشکل حل شد.
    پیامبر بزرگ اسلام ص فرمودند بهترین نام ها آنها هستند که با عبد شروع شده و نام یا صفات مجاز خداوند را داشته باشند.
    در روایتی هم داریم که به مقام محمود رسیدن را از خداوند آرزو میکنیم.
    چطور میشه به خداوند شرک نبست و برای او شریک قرار نداد؟!
    آیا بهتر نیست که سازمان ثبت احوال بهتر عمل کند!؟


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۰
    نوشته
    3,635
    صلوات
    1
    تعداد دلنوشته
    1
    مورد تشکر
    813 پست
    حضور
    119 روز 3 ساعت 46 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    2
    گالری
    8



    با نام و یاد دوست






    اسامی خداوند و نعوذ بالله شرک به او







    کارشناس بحث: استاد مسلم

    ویرایش توسط معین : ۱۳۹۳/۰۹/۲۹ در ساعت ۰۷:۳۸
    سعدی اگر عاشقی کنی و جوانی

    عشق محمد بس است و آل محمد



    اسامی خداوند و نعوذ بالله شرک به او


  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۳
    نوشته
    458
    مورد تشکر
    160 پست
    حضور
    21 روز 20 ساعت 48 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    با سلام

    اگر منظورتون این هست که چرا ما اسامی خداوند را روی مخلوقین می گذاریم و در اسمشان شریک خداوند قرار می دهیم، به این تاپیک مراجعه بفرمایید:

    آیا گذاشتن نام خداوند بر مخلوقات جایز است؟


    باز اگر نکته ای بود در خدمتم

    یا علی(ع)

    ویرایش توسط معین : ۱۳۹۳/۰۹/۲۹ در ساعت ۱۴:۵۴


  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۳
    نوشته
    458
    مورد تشکر
    160 پست
    حضور
    21 روز 20 ساعت 48 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    جمع بندی




    پرسش:
    آیا نام گذاری فرزندان به اسامی الهی شرک است.؟


    پاسخ:
    برای پاسخ جامع توجه به چند نکته لازم است:

    _ نکته اول:
    شرک در صفات خداوند به این معنا نیست که دیگران صفاتی که خداوند دارد را دارا نیستند، و صفاتی که در خداوند هست در موجود دیگری نیست، بلکه توحید و شرک در باب صفات به این معناست که صفات خداوند عین ذات او هستند(1) در حالی که صفات موجودات دیگر عین ذات آن ها نیست، و به مرور زمان آن ها را دارا شده‌اند، مثلا انسان در بدو تولد هیچ علمی ندارد، قرآن کریم می‌فرماید: «وَ اللَّهُ أَخْرَجَكُمْ مِنْ بُطُونِ أُمَّهاتِكُمْ لا تَعْلَمُونَ شَيْئاً وَ جَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَ الْأَبْصارَ وَ الْأَفْئِدَةَ»؛ و خدا شما را از بطن مادران بيرون آورد در حالى كه هيچ نمى‏دانستيد و به شما گوش و چشم و قلب اعطا كرد.(2)
    و با مطالعه و تحصیل و استفاده از گوش و چشم و عقل اندکی علم می‌یابد که از ابتدا آن را نداشته است.
    آری صفات او عین ذاتش نامحدود است و از ازل آن ها را دارا بوده است، اما دیگران صفاتشان محدود است، همه در ذات و صفاتشان محتاج اویند و او در ذات و صفاتش بی نیاز از همه.(3)

    _ نکته دوم:
    حتی اگر غیر از این می بود صرف نام‌گذاری به اسماء الهی موجب شرک نمی‌شد، چرا که همان طورکه توحید اعتقاد قلبی است، شرک نیز در باطن تحقق می‌یابد.(4) لذا اگر نام گذاری فرزندان به اسامی که مختص به خداوند است مانند «الله» همراه با اعتقاد به الوهیت فرزندان باشد، در این صورت شرک است، در غیر این صورت اگر چه از آن نهی شده است، اما مصداق شرک نیست، مانند سجده بر غیر خداوند که اگر با اعتقاد به الوهیت مسجود باشد، شرک است، اما اگر صرفا جهت احترام باشد شرک نیست، اگر چه به این خاطر که انسان با دیدن سجده، عبادت برایش تداعی می شود، و سجده معمولا برای عبادت انجام می شود برای غیر خدا جایز نیست.(5) اما شرک بودن آن مشروط بر اعتقاد سجده کننده است.
    پس این که از نام گذاری فرزندان به اسمائی که نیکویی آن ها فراتر از بشر است، مانند: الهه، الله، رب، خالد، و... نهی شده است، مانند همان نهی از سجده بر غیر خداست، که اگر چه شرک نیست، اما چون معمولا برای خداوند استعمال می شود و داعیه شرک و سوء برداشت ایجاد می کند باید از آن پرهیز کرد.

    _ نکته سوم:
    بدون شک هر صفت کمالی که مخلوق داشته باشد، خالقش آن را به نحو کامل‌تر و جامع‌تری دارا خواهد بود.(6)، در این صورت هر اسم نیکویی که حاکی از کمالی چون عالم، حکیم، قادر، مرید و ...باشد اگر روی فرزندان گذاشته شود، با این نگاه شرک خواهد بود، چرا که خداوند نیز آن خصلت نیکو را داراست، و با این نگاه اشتراک وصف بین خالق و مخلوق پیش می‌آید. پس صرفا به این خاطر نمی توان این نحو نامگذاری را شرک دانست.

    _ نکته چهارم:
    بدون شک بسیاری از اسماء اهل بیت (علیهم السلام)، قابل صدق بر خداوند است، مانند: کاظم، علی، حسن، محمد و ...اما اهل بیت (علیهم السلام) علی رغم این که مردم را از این نام گذاری نهی نکرده‌اند، تشویقشان نیز کرده‌اند.
    بدون شک یکی از اسماء الهی «محمد» به معنای ستایش شده است، که البته نام پیامبر (صلی الله علیه و آله) هم بوده است، و خود آن حضرت می‌فرمایند: «مَنْ وُلِدَ لَهُ أَرْبَعَةُ أَوْلَادٍ لَمْ يُسَمِّ أَحَدَهُمْ بِاسْمِي فَقَدْ جَفَانِي‏»؛ هر که چهار فرزند برای او متولد شود و یکی از آنها را به نام من نگذارد در حق من جفا کرده است.(7)

    همچنین در روایت دیگری نقل شده است: «قِيلَ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع جُعِلْتُ فِدَاكَ إِنَّا نُسَمِّي بِأَسْمَائِكُمْ وَ أَسْمَاءِ آبَائِكُمْ فَيَنْفَعُنَا ذَلِكَ فَقَالَ إِي وَ اللَّهِ وَ هَلِ الدِّينُ إِلَّا الْحُبُّ؟»؛ از امام صادق(ع) پرسیده شد فدایت شوم ما فرزندانمان را به اسم شما نام گذاری می کنیم، آین برای ما نفعی دارد؟ امام (علیه السلام) فرمودند: آری به خدا قسم، آیا دین چیزی جز محبت است.؟(8)

    _______________________________
    (1) الالهیات، آیت الله سبحانی، لمركز العالمي للدراسات الإسلامية، چاپ سوم، 1412ق، قم، ج2، ص38.
    (2) نحل-78.
    (3) التوحید و الشرک فی القرآن الکریم، آیت الله سبحانی، مؤسسه امام صادق ع‏، چاپ دوم، 1384ش، قم، ص137.
    (4) همان، ص44
    (5) الالهیات، ج2، ص97.
    (6) همان، ج1، ص111.
    (7) الکافی، شیخ کلینی، دار الكتب الإسلامية، چاپ چهارم، 1307ق، تهران، ج6، ص19؛ التهذیب، شیخ طوسی، دار الكتب الإسلاميه‏، چاپ چهارم، 1407، تهران،
    ج7، ص438.
    (8)تفسیر عیاشی، المطبعة العلمية، چاپ اول، 1380ق، تهران، ج1، ص168؛ البرهان فی تفسیر القرآن، سید هاشم بحرانی، نشر بنياد بعثت‏، چاپ اول، 1416ق، قم ج1، ص 611؛ مستدرک الوسائل، حسین بن محمد تقی نوری، مؤسسة آل البيت (عليهم السلام‏)، چاپ اول، 1408ق، قم، ج12، ص219.

    ویرایش توسط عظيم : ۱۳۹۵/۰۲/۱۳ در ساعت ۲۱:۲۰ دلیل: همکار ویراستار تدوین


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود