جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: از نظر ائمه چه عبادتی شایسته خداوند است!؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۹
    نوشته
    1,284
    صلوات
    17904000
    تعداد دلنوشته
    263
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    9 روز 2 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    0

    راهنما از نظر ائمه چه عبادتی شایسته خداوند است!؟




    باسلام و احترام
    امام عصر عج از سربازان خود پیمانهایی میگیرد و در قبالش او هم تعهدی میدهد.
    در پایان میفرمایند:پس همگان، خدا را آن‌گونه که شایسته است، عبادت می‌کنیم، من به عهدم با شما وفا می‌کنم و شما هم به عهدتان با من وفادار بمانید.

    از نظر ائمه چه عبادتی شایسته خداوند است!؟

  2. تشکرها 4


  3.  

  4. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۰
    نوشته
    3,640
    صلوات
    1
    تعداد دلنوشته
    1
    مورد تشکر
    821 پست
    حضور
    119 روز 8 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    2
    گالری
    8



    با نام و یاد دوست




    از نظر ائمه چه عبادتی شایسته خداوند است!؟






    کارشناس بحث: استاد سینا

    سعدی اگر عاشقی کنی و جوانی

    عشق محمد بس است و آل محمد



    از نظر ائمه چه عبادتی شایسته خداوند است!؟


  5. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۰
    نوشته
    334
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    3 روز 11 ساعت 57 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    سخن خود را با روایتی زیبا از امام متقیان حضرت علی علیه السلام آغاز می کنیم.

    وَ قَالَ علیه السلام إِنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللَّهَ رَغْبَةً فَتِلْک عِبَادَةُ التُّجَّارِ وَ إِنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللَّهَ رَهْبَةً فَتِلْک عِبَادَةُ الْعَبِیدِ وَ إِنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللَّهَ شُکراً فَتِلْک عِبَادَةُ الْأَحْرَار؛

    امام علی علیه السلام می فرماید: گروهی خدا را برای چشم داشت، می پرستند و این پرستش بازرگانان است. گروهی او را از روی ترس عبادت می کنند و این عبادت بردگان است، و گروهی او را سپاسمندانه می پرستند و این پرستش آزادگان است»(1)


    امام علی علیه السلام عبادت را به سه گروه تقسیم می کنند: عبادت ناشی از ترس، عبادت ناشی از کسب، و عبادت ناشی از میل به سپاس.
    در این سخن حضرت علی علیه السلام ،عبادت دو دسته ی اول را عبادت ابزارگونه می دانند یعنی کسانی که یا از ترس جهنم و یا برای رسیدن به بهشت عبادت می کنند اما گروه سوم یعنی آزادگان کسانی هستند که خداوند را برای خودش عبادت می کنند چون او را شایسته ی عبادت می دانند چرا که خدا را آن گونه شناخته اند که شایسته عبادت است.و عبادت پیامبران، امامان و اولیای الهی نیز این گونه است وآنها نیز ما را به همین نوع عبادت دعوت نموده اند.


    امام‏ سجاد علیه السّلام فرمود: من كراهت دارم كه خداوند را عبادت‏ كنم و مقصود رسیدن به ثواب او باشد، اگر چنین باشم مانند بنده‏اى طمع كار خواهم بود كه براى مزد كار مى‏كند، و اگر به او مزدى ندهند كار نمى‏كند و علاقه‏اش را نشان نمى‏دهد.
    از طرف دیگر كراهت دارم كه خداوند را براى ترس از عقاب و یا عذابش عبادت كنم، و اگر چنین كنم مانند بنده‏اى بدكار خواهم بود كه اگر نترسد كارى نمى‏كند،
    گفته شد: پس چرا خداوند را عبادت مى‏كنید؟
    فرمود: براى اینكه او را شایسته عبادت مى‏دانم و بمن نعمت داده است(2)


    عظمت و بزرگی خداوند و نعمت های بی شمارش باعث می شود که بندگان خالص خداوند با وجود این همه عبادت چنین احساسی داشته باشند که عبادتی نکرده اند.همانطور که در روایت داریم: «ما عبدناک حق عبادتک»؛ کسی قادر نیست نه خدا را آنچان که هست بشناسد و در نتیجه قادر نخواهد بود حق بندگی را بجا آورد.

    آنچه که در اموزه های دین به ما سفارش شده است خلوص در عبادت است و عبادت خالصانه و فقط و فقط برای خداوند معیار ارزش گذاری عبادات مطرح می شود هرچقدر عبادت خالص تر و از مصادیق ریا وتجارت پاک تر باشد ارزش و اعتبار بیشتری داردخداوند نیاز به عبادت ما ندارد، بلکه ما محتاج به عبادت او هستیم تا با بندگى او به نعمت هاى جاودان نایل شویم و همانطور که می دانید عبادت خدا منحصر در نماز نیست.بلکه انجام هر عملی که در آیات و روایات به انجام آنها توصیه شده عبادت است بنابراین باید بنا را بر این بگذاریم که هرگز قادر نیستیم خداوند را آنگونه که شایسته است عبادت کنیم اما سعی ما بر این است که حد اقل خود را در این مسیر قرار دهیم.

    در میزان الحکمه در رابطه با برنیامدن از عهده ی عبادت خداوند می خوانیم:

    رسولُ اللّه صلى الله عليه و آله : قالَ اللّه عَزَّ و جلَّ : لا يَتَّكِلِ العامِلونَ عَلى أعمالِهِمُ الَّتي يَعمَلونَ بِها لِثَوابي؛ فإنَّهُم لَوِ اجتَهَدوا و أتعَبوا أنفُسَهُم أعمارَهُم في عِبادَتي كانوا مُقَصِّرينَ، غَيرَ بالِغينَ في عِبادَتِهِم كُنهَ عِبادَتي فيما يَطلُبونَ مِن كَرامَتي .(3)

    پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عزّ و جلّ فرموده است : آنها كه براى ثواب من عمل مى كنند، نبايد به اعمالى كه انجام مى دهند تكيه كنند؛ زيرا اگر همه عمر در عبادت من بكوشند و خود را به رنج و زحمت اندازند، باز حقّ آن را ادا نكنند و به كُنه عبادت من ، كه در طلب كرامت من مى گزارند ، نرسند.

    ویا در روایت دیگر در همین باب آمده است:الإمامُ عليٌّ عليه السلام ـ في صِفةِ المَلائكةِ ـ : و إنَّهُم عَلى مَكانِهِم مِنكَ، و مَنزِلَتِهِم عِندَكَ، وَ استِجْماعِ أهوائهِم فيكَ، وَ كَثرَةِ طاعَتِهِم لَكَ، و قِلَّةِ غَفلَتِهِم عَن أمرِكَ، لَو عايَنوا كُنهَ ما خَفِيَ عَلَيهِم مِنكَ لَحَقَّروا أعمالَهُم، وَ لَزَرَوْا عَلى أنفُسِهِم، وَ لَعَرَفوا أنَّهُم لَم يَعبُدوكَ حَقَّ عِبادَتِكَ ، و لَم يُطيعوكَ حَقَّ طاعَتِكَ .(4)

    امام على عليه السلام ـ در توصيف فرشتگان ـ فرمود : آنان با همه مقام و منزلتى كه نزد تو دارند و با اين كه همه دلخواهشان منحصر در توست و با وجود كثرت طاعتشان از تو و اندك بودن غفلتشان از امر تو، اگر كُنه آنچه كه از تو بر آنان پوشيده است مشاهده كنند، بى گمان اعمال خود را ناچيز شمارند و خويشتن را سرزنش كنند و پى برند كه تو را چنان كه شايسته عبادت توست عبادت نكرده اند ، و آن سان كه سزاوار فرمانبرى از توست فرمان نبرده اند.

    الإمامُ الكاظمُ عليه السلام : عَلَيكَ بِالجِدِّ، لا تُخرِجَنَّ نَفسَكَ مِن حَدِّ التَّقصيرِ في عِبادَةِ اللّه عَزَّ و جلَّ و طاعَتِهِ؛ فإنَّ اللّه َ لا يُعبَدُ حَقَّ عِبادَتِهِ .(5)

    امام كاظم عليه السلام : همواره بكوش و خود را در عبادت و طاعت خداوند عزّ و جلّ بى تقصير مدان؛ زيرا خداوند آن گونه كه شايسته عبادت اوست ، عبادت نمى شود.


    همانطور که می بینید ائمه ی معصومین علیهم السلام در کلامشان مکرر به این مساله اشاره فرموده اند که انسان نمی تواند حق عبادت خداوند را بجا آورد اما این بدان معنا نیست که نباید تلاش کند بلکه لازم است عبادت را خالصانه،خاضعانه، ستایشگرانه، سپاس گزارانه و معنادار بجا آورد و شرط رسیدن به این حالت کسب معرفت است هرچقدر انسان نسبت به عظمت خداوند و ناچیز بودن خود در برابر او واقف تر باشد معرفتش بیشتر و هم چه معرفت بالا رود خلوص نیز افزایش یافته و عبادت به جایگاه واقعی خود نزدیک تر خواهد بود.وقتی انسان خداوند را کامل ترین ذات با کامل ترین صفات و پیراسته از هر گونه کاستی شناخت و جهان را مظهر آفرینندگی، نگهداری، فیاضیت، عطوفت و رحمت او دانست، در برابرش سر تسلیم و خاکساری فرود می آورد.



    1نهج البلاغة، ص 510، حکمت 237
    2مجلسى، محمد باقر- عطاردى قوچانى، عزیز الله، ایمان و كفر ( ترجمه كتاب الإیمان و الكفر بحار الأنوار جلد 64)، انتشارات عطارد - تهران، چاپ: اول، 1378 ش، ج2، ص 10
    (3 و 4و5) میزان الحکمه ج 7

    ویرایش توسط سینا : ۱۳۹۳/۰۹/۱۵ در ساعت ۲۰:۴۵
    سقوط
    سرنوشت دل دادن
    به هر
    جاذبه ای
    غیر از
    خداست


  6. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۹
    نوشته
    1,284
    صلوات
    17904000
    تعداد دلنوشته
    263
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    9 روز 2 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    0



    باسلام
    عبادت در باب وظیفه جزء کدام گروه هست!؟
    لا یُکَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلَّا وُسْعَها

    ویرایش توسط ولایت پذیر : ۱۳۹۳/۰۹/۱۷ در ساعت ۱۲:۵۲


  7. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۹
    نوشته
    1,284
    صلوات
    17904000
    تعداد دلنوشته
    263
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    9 روز 2 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط سینا نمایش پست
    همانطور که می دانید عبادت خدا منحصر در نماز نیست.بلکه انجام هر عملی که در آیات و روایات به انجام آنها توصیه شده عبادت است
    بهتر نیست فضیلت نماز را بهتر بدانیم و حق نماز را ادا کنیم و بجایش بفرمائیم که
    اگر نماز ما مقبول شد میتوانیم اعمالمان را بهتر کنیم و نماز خواندن درجاتی دارد و این کسب درجات در نماز ما را به سمت و سوی دیگر اعمال سوق میدهد!؟
    نماز سرچشمه خوبیهاست و این مائیم که از این سرچشمه چه برداریم.

  8. تشکرها 2


  9. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۰
    نوشته
    334
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    3 روز 11 ساعت 57 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط M.Javad نمایش پست
    بهتر نیست فضیلت نماز را بهتر بدانیم و حق نماز را ادا کنیم و بجایش بفرمائیم که
    اگر نماز ما مقبول شد میتوانیم اعمالمان را بهتر کنیم و نماز خواندن درجاتی دارد و این کسب درجات در نماز ما را به سمت و سوی دیگر اعمال سوق میدهد!؟
    نماز سرچشمه خوبیهاست و این مائیم که از این سرچشمه چه برداریم.
    آنچه که در سوال مطرح شد مساله ی عبادت به طور کلی بود نه صرفا یکی از مصادیق عبادت همچون نماز. بنابراین موارد گفته شده در پست قبلی شامل همه ی عبادات می شود . همانطور که می دانید اعمال از جهتی به دو دسته تقسیم می شوند برخی عبادی و برخی غیر عبادی و شرط لازم و مهم در اعمال عبادی قصد تقرب است حال عملی هر چند ظاهرش عبادی باشد اگر قصد تقرب در آن وجود نداشته باشد عبادت نیست.اما این که در بین عبادت کدام عمل افضل است و به عنوان بهترین عبادت معرفی شده است روایات متعدد است ولی به طور کلی می توان گفت شناخت و عمل به وظیفه بهترین عمل است حال مهمترین وظیفه ی بندگی قبل از هر چیز نماز است و از طریق نماز می توان به بهترین امور دست یافت البته این مطلب بدین معنا نیست که ما فقط به نماز توجه کنیم و از سایر اعمل باز بمانیم بلکه تاکید بر نماز بدین معناست که اگر نماز، نمازی واقعی باشد خواه ناخواه ما را نسبت به سایر عبادات تحریض و تشویق می نماید.

    سقوط
    سرنوشت دل دادن
    به هر
    جاذبه ای
    غیر از
    خداست


  10. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۰
    نوشته
    334
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    3 روز 11 ساعت 57 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط M.Javad نمایش پست
    باسلام
    عبادت در باب وظیفه جزء کدام گروه هست!؟
    لا یُکَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلَّا وُسْعَها
    عبادتی که بر عهده ی انسان گذاشته شده است نوعی تمرین بندگی می باشد منتها هر کس نیتش در عبادت خالص تر باشد عبادتش به عبادت احرار نزدیک تر خواهد بود و چنانچه عبادت صرفا به طمع بهشت یا ترس جهنم باشد عبادت تجار و بردگان می باشد و همانطور که بارها ذکر کرده ایم همین عبادت نیز مورد سفارش اسلام است چرا که زمینه ی رسیدن ما به مقام بالاتر را فراهم می کند.

    سقوط
    سرنوشت دل دادن
    به هر
    جاذبه ای
    غیر از
    خداست

  11. تشکرها 2


  12. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۰
    نوشته
    334
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    3 روز 11 ساعت 57 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    پست جمعبندی:

    سوال:

    امام عصر عج از سربازان خود پیمانهایی میگیرد و در قبالش او هم تعهدی میدهد.در پایان میفرمایند:پس همگان، خدا را آن‌گونه که شایسته است، عبادت می‌کنیم، من به عهدم با شما وفا می‌کنم و شما هم به عهدتان با من وفادار بمانید.از نظر ائمه چه عبادتی شایسته خداوند است!؟

    پاسخ:

    سخن خود را با روایتی زیبا از امام متقیان حضرت علی علیه السلام آغاز می کنیم.
    وَ قَالَ علیه السلام إِنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللَّهَ رَغْبَةً فَتِلْک عِبَادَةُ التُّجَّارِ وَ إِنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللَّهَ رَهْبَةً فَتِلْک عِبَادَةُ الْعَبِیدِ وَ إِنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللَّهَ شُکراً فَتِلْک عِبَادَةُ الْأَحْرَار؛
    امام علی علیه السلام می فرماید: گروهی خدا را برای چشم داشت، می پرستند و این پرستش بازرگانان است. گروهی او را از روی ترس عبادت می کنند و این عبادت بردگان است، و گروهی او را سپاسمندانه می پرستند و این پرستش آزادگان است»(1)
    امام علی علیه السلام عبادت را به سه گروه تقسیم می کنند: عبادت ناشی از ترس، عبادت ناشی از کسب، و عبادت ناشی از میل به سپاس.
    در این سخن حضرت علی علیه السلام ،عبادت دو دسته ی اول را عبادت ابزارگونه می دانند یعنی کسانی که یا از ترس جهنم و یا برای رسیدن به بهشت عبادت می کنند اما گروه سوم یعنی آزادگان کسانی هستند که خداوند را برای خودش عبادت می کنند چون او را شایسته ی عبادت می دانند چرا که خدا را آن گونه شناخته اند که شایسته عبادت است.و عبادت پیامبران، امامان و اولیای الهی نیز این گونه است وآنها نیز ما را به همین نوع عبادت دعوت نموده اند.
    امام‏ سجاد علیه السّلام فرمود: من كراهت دارم كه خداوند را عبادت‏ كنم و مقصود رسیدن به ثواب او باشد، اگر چنین باشم مانند بنده‏اى طمع كار خواهم بود كه براى مزد كار مى‏كند، و اگر به او مزدى ندهند كار نمى‏كند و علاقه‏اش را نشان نمى‏دهد.
    از طرف دیگر كراهت دارم كه خداوند را براى ترس از عقاب و یا عذابش عبادت كنم، و اگر چنین كنم مانند بنده‏اى بدكار خواهم بود كه اگر نترسد كارى نمى‏كند،
    گفته شد: پس چرا خداوند را عبادت مى‏كنید؟
    فرمود: براى اینكه او را شایسته عبادت مى‏دانم و بمن نعمت داده است(2)
    عظمت و بزرگی خداوند و نعمت های بی شمارش باعث می شود که بندگان خالص خداوند با وجود این همه عبادت چنین احساسی داشته باشند که عبادتی نکرده اند.همانطور که در روایت داریم: «ما عبدناک حق عبادتک»؛ کسی قادر نیست نه خدا را آنچان که هست بشناسد و در نتیجه قادر نخواهد بود حق بندگی را بجا آورد.
    آنچه که در اموزه های دین به ما سفارش شده است خلوص در عبادت است و عبادت خالصانه و فقط و فقط برای خداوند معیار ارزش گذاری عبادات مطرح می شود هرچقدر عبادت خالص تر و از مصادیق ریا وتجارت پاک تر باشد ارزش و اعتبار بیشتری داردخداوند نیاز به عبادت ما ندارد، بلکه ما محتاج به عبادت او هستیم تا با بندگى او به نعمت هاى جاودان نایل شویم و همانطور که می دانید عبادت خدا منحصر در نماز نیست.بلکه انجام هر عملی که در آیات و روایات به انجام آنها توصیه شده عبادت است بنابراین باید بنا را بر این بگذاریم که هرگز قادر نیستیم خداوند را آنگونه که شایسته است عبادت کنیم اما سعی ما بر این است که حد اقل خود را در این مسیر قرار دهیم.

    در میزان الحکمه در رابطه با برنیامدن از عهده ی عبادت خداوند می خوانیم:
    رسولُ اللّه صلى الله عليه و آله : قالَ اللّه عَزَّ و جلَّ : لا يَتَّكِلِ العامِلونَ عَلى أعمالِهِمُ الَّتي يَعمَلونَ بِها لِثَوابي؛ فإنَّهُم لَوِ اجتَهَدوا و أتعَبوا أنفُسَهُم أعمارَهُم في عِبادَتي كانوا مُقَصِّرينَ، غَيرَ بالِغينَ في عِبادَتِهِم كُنهَ عِبادَتي فيما يَطلُبونَ مِن كَرامَتي .(3)
    پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عزّ و جلّ فرموده است : آنها كه براى ثواب من عمل مى كنند، نبايد به اعمالى كه انجام مى دهند تكيه كنند؛ زيرا اگر همه عمر در عبادت من بكوشند و خود را به رنج و زحمت اندازند، باز حقّ آن را ادا نكنند و به كُنه عبادت من ، كه در طلب كرامت من مى گزارند ، نرسند.
    ویا در روایت دیگر در همین باب آمده است:الإمامُ عليٌّ عليه السلام ـ في صِفةِ المَلائكةِ ـ : و إنَّهُم عَلى مَكانِهِم مِنكَ، و مَنزِلَتِهِم عِندَكَ، وَ استِجْماعِ أهوائهِم فيكَ، وَ كَثرَةِ طاعَتِهِم لَكَ، و قِلَّةِ غَفلَتِهِم عَن أمرِكَ، لَو عايَنوا كُنهَ ما خَفِيَ عَلَيهِم مِنكَ لَحَقَّروا أعمالَهُم، وَ لَزَرَوْا عَلى أنفُسِهِم، وَ لَعَرَفوا أنَّهُم لَم يَعبُدوكَ حَقَّ عِبادَتِكَ ، و لَم يُطيعوكَ حَقَّ طاعَتِكَ .(4)
    امام على عليه السلام ـ در توصيف فرشتگان ـ فرمود : آنان با همه مقام و منزلتى كه نزد تو دارند و با اين كه همه دلخواهشان منحصر در توست و با وجود كثرت طاعتشان از تو و اندك بودن غفلتشان از امر تو، اگر كُنه آنچه كه از تو بر آنان پوشيده است مشاهده كنند، بى گمان اعمال خود را ناچيز شمارند و خويشتن را سرزنش كنند و پى برند كه تو را چنان كه شايسته عبادت توست عبادت نكرده اند ، و آن سان كه سزاوار فرمانبرى از توست فرمان نبرده اند.
    الإمامُ الكاظمُ عليه السلام : عَلَيكَ بِالجِدِّ، لا تُخرِجَنَّ نَفسَكَ مِن حَدِّ التَّقصيرِ في عِبادَةِ اللّه عَزَّ و جلَّ و طاعَتِهِ؛ فإنَّ اللّه َ لا يُعبَدُ حَقَّ عِبادَتِهِ .(5)
    امام كاظم عليه السلام : همواره بكوش و خود را در عبادت و طاعت خداوند عزّ و جلّ بى تقصير مدان؛ زيرا خداوند آن گونه كه شايسته عبادت اوست ، عبادت نمى شود.
    همانطور که می بینید ائمه ی معصومین علیهم السلام در کلامشان مکرر به این مساله اشاره فرموده اند که انسان نمی تواند حق عبادت خداوند را بجا آورد اما این بدان معنا نیست که نباید تلاش کند بلکه لازم است عبادت را خالصانه،خاضعانه، ستایشگرانه، سپاس گزارانه و معنادار بجا آورد و شرط رسیدن به این حالت کسب معرفت است هرچقدر انسان نسبت به عظمت خداوند و ناچیز بودن خود در برابر او واقف تر باشد معرفتش بیشتر و هم چه معرفت بالا رود خلوص نیز افزایش یافته و عبادت به جایگاه واقعی خود نزدیک تر خواهد بود.وقتی انسان خداوند را کامل ترین ذات با کامل ترین صفات و پیراسته از هر گونه کاستی شناخت و جهان را مظهر آفرینندگی، نگهداری، فیاضیت، عطوفت و رحمت او دانست، در برابرش سر تسلیم و خاکساری فرود می آورد.



    1نهج البلاغة، ص 510، حکمت 237
    2مجلسى، محمد باقر- عطاردى قوچانى، عزیز الله، ایمان و كفر ( ترجمه كتاب الإیمان و الكفر بحار الأنوار جلد 64)، انتشارات عطارد - تهران، چاپ: اول، 1378 ش، ج2، ص 10
    (3 و 4و5) میزان الحکمه ج 7

    سقوط
    سرنوشت دل دادن
    به هر
    جاذبه ای
    غیر از
    خداست


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود