صفحه 1 از 3 123 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: مرزبندی حیا در زندگی مشترک

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    6,604
    صلوات
    1250
    تعداد دلنوشته
    18
    مورد تشکر
    501 پست
    حضور
    98 روز 4 ساعت 4 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    304

    مرزبندی حیا در زندگی مشترک




    مرزبندی حیا در زندگی مشترک


    پس از آغاز زندگى مشترک ، روابط همسران ، شکل متفاوتى به خود مى‏ گیرد . در فاصله میان عقد تا عروسى معمولاً روابط شیرینى میان زوج‏ها برقرار است و شاید یکى از دلایل عمده آن ، این باشد که هنوز زندگىِ جدّى ‏اى که همراه با مسئولیت و تلاش باشد ، آغاز نشده است . آغاز زندگى همراه با شکل جدیدى از رابطه است . گاهى ممکن است یکى از طرفین ، رابطه مبتنى بر ترس را مهندسى کند . برخى نیز ممکن است رابطه مبتنى بر پاداش را طرّاحى کنند . در نوع اوّل ، نظام زندگى زناشویى بر پایه ترس قرار دارد و در نوع دوم ، بر پایه طمع و پاداش . نوع اوّل از روش «گربه را دمِ حجله کشتن» استفاده مى‏ کند و نوع دوم از «عاشق بند کیف بودن» سود مى‏ جوید . بر همین اساس ، گاهى اگر احساس ترس وجود نداشته باشد ، امور زندگى به خوبى پیش نمى‏رود و گاهى اگر پاداش وجود نداشته باشد ، نظام روابط بر هم مى‏ خورد و زندگى ، سامان خود را از دست مى ‏دهد .

    امّا بهترین نوع رابطه ، رابطه مبتنى بر حرمت ، احترام و تکریم است ، نه ترس یا طمع . حرمت و تکریم ، رابطه مبتنى بر «حیا» را مهندسى مى‏کند . در این شکل از رابطه ، هر یک از طرفین ، حرمت دیگرى را حفظ مى ‏کند و طرفین ، برخوردى کریمانه با یکدیگر دارند .

    قرآن کریم ، زن و شوهر را لباس یکدیگر معرّفى کرده است :

    هُنَّ لِبَاسٌ لَّکُمْ وَأَنتُمْ لِبَاسٌ لَّهُنَّ .

    آنان لباس شما هستند و شما لباس آنها هستید .





  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    6,604
    صلوات
    1250
    تعداد دلنوشته
    18
    مورد تشکر
    501 پست
    حضور
    98 روز 4 ساعت 4 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    304



    این بیان ، هماهنگى کاملى با الگوى حیا دارد و بلکه مى‏توان گفت الگوى حیا را با بیانى لطیف و با تعبیرى که نشانگر ماهیت حیاست ، معرّفى نموده است .

    همان گونه که پیش از این گفتیم ، حیا ، رابطه تنگاتنگى با مفهوم پوشش و پوشیدگى دارد

    و در این آیه شریف ، براى تبیین ماهیت روابط صحیح در زندگى زناشویى ، از تعبیر لباس و پوشش استفاده شده است . الگوى صحیح رابطه زناشویى ، مبتنى بر پوشیدگى ، حیا و وقار زن و شوهر در برخورد با یکدیگر است . در این شکل از رابطه ، هر یک از طرفین ، پوشش دیگرى است و مایه شرمسارى و آبروریزى او نمى‏ گردد ، برخوردى دریده و برهنه با دیگرى ندارد و نه تنها پرده حُجب و حیا را نمى‏دَرَد ، بلکه خود ، پوششى براى وى مى ‏شود .

    این آیه ، سخنى فراتر از رعایت حرمت همسر دارد . نمى‏گوید هر یک پوششى از حیا بر رفتار خود بپوشد تا به دیگرى آسیبى نرساند ؛ بلکه مى‏گوید بهتر است هر کدام ، خود ، پوشش دیگرى باشند ؛ زن ، پوشش مرد باشد و مرد ، پوشش زن . در این جا با پدیده‏اى به نام « پوشش براى دیگرى » رو به رو هستیم . قرآن کریم نمى‏گوید که بهتر است به حریم دیگرى تعرّض نکنى و احترام وى را نگه دارى ؛ بلکه فراتر از آن ، مى‏گوید تو خود ، مایه حرمت و آبروى وى باش .




  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    6,604
    صلوات
    1250
    تعداد دلنوشته
    18
    مورد تشکر
    501 پست
    حضور
    98 روز 4 ساعت 4 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    304



    این حقیقت ، وقتى روشن‏تر مى‏شود که خانواده را در برابر دیگران تصوّر کنیم . در رابطه مبتنى بر حیا ، هر یک از زن و شوهر ، در برابر دیگران ، پوششى براى دیگرى است . زن ، شوهر خود را مى‏پوشاند و شوهر ، همسر خود را ؛ و این ، یعنى حفظ کردن حرمت و آبروى دیگرى در برابر دیگران . کسى که از همسر خود نزد دیگران بدگویى مى‏کند ، پوششى براى همسر خود نیست .


    به بیان دیگر ، در واقع ، آبروى اجتماعى هر یک از همسران در دست دیگرى است و کسى که آبروى همسر خود را نگه ندارد ، گویا پوششى براى وى نبوده است ، همان گونه که وقتى انسانِ بى‏حیایى آبروى خود را مى‏برد ، در حقیقت ، به دست خود ، پوشش حرمت خویش را دریده است . در زندگى زناشویى نیز وقتى کسى آبروى همسر خود را مى‏بَرد ، در حقیقت ، پرده حرمت او را دریده است . این ویژگىِ زندگى مشترک است که پرده حرمت هر یک در دست دیگرى است ، نه در دست خود او .




  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    6,604
    صلوات
    1250
    تعداد دلنوشته
    18
    مورد تشکر
    501 پست
    حضور
    98 روز 4 ساعت 4 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    304



    حیای باردارى

    مسئله دیگر ، باردار شدن زن است که موجب شرم مى‏ گردد . این شرم را «شرم باردارى» مى‏ گویند . احتمالاً باردارى همیشه براى زنان همراه با شرم باشد ؛ امّا اولین بار از شدّت بیشترى برخوردار است . از آشکار شدن اوّلین نشانه‏ هاى باردارى ، اضطراب و تشویش زن ، آغاز مى ‏شود . در چنین مواردى ، رفت و آمدها کاهش مى‏ یابد و زن سعى مى‏ کند کمتر در دیدِ دیگران حاضر شود . درباره حضرت مریم علیهاالسلام نقل شده که پس از باردار شدن ، به خاطر شرم از مردم ، از میان آنان خارج شد . ۲ با پشت سر گذاشتن تجربه اوّل ، اوضاع ، کمى عادى مى‏ شود و حیاى زن ، کمتر مى‏گ ردد و در تجربه‏ هاى بعدى با حیاى کمترى مواجه خواهد شد .

    خلاصه کلام ، این که پرده‏ هاى حُجْب و حیا ، موانع بسیار خوبى براى جلوگیرى از ارتباط نادرست میان دختران و پسران است ؛ امّا هنگامى که بناست پیوندى مشروع میان دختر و پسرى برقرار شود ، دیگر تاریخ مصرف این بخش از کارکرد حیا ، تمام مى‏شود . در هر یک از مراحل ازدواج ، هر اقدامى که صورت مى‏گیرد ، با مقاومت حیا رو به رو مى‏شود ؛ امّا کم کم برطرف مى ‏شود . باقى ماندن حیا ، باعث برقرار نشدن ارتباط میان همسران مى‏ گردد و آنان را در حدّ غریبه‏ هاى پیش از ازدواج ، نگه مى‏ دارد . شکّى نیست این پرده ‏ها که مأموریت خاصّى داشته ‏اند و اکنون مأموریتشان رو به پایان است ، باید برداشته شوند ؛ امّا نکته مهمْ این است که : این کار چگونه باید انجام شود ؟




  6. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    6,604
    صلوات
    1250
    تعداد دلنوشته
    18
    مورد تشکر
    501 پست
    حضور
    98 روز 4 ساعت 4 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    304



    در عملیات کاهش حیا

    باید دقّت شود که این کار ، خود ، متین و سنگین و باوقار باشد ، نه وقیحانه و بى‏شرمانه . به نمونه‏هایى از اقداماتى که مى‏تواند این عملیات را به طور سالم هدایت کند ، اشاره شد . راه‏هاى دیگرى نیز ممکن است وجود داشته باشد . مهم ، این است که این اصل ، رعایت شود و در کاستن از حیا ، رفتار بى‏شرمانه ‏اى سر نزند .

    نکته دیگر ، این که حیاى زن ، در مراحلى همچون مراسم عقد ، عروسى و بچّه دار شدن ، کاهش مى ‏یابد . اولاً به نظر مى‏رسد این کاهش را در میان مردان نیز مى‏توان یافت . ثانیا به خوبى روشن است که این کاهش به معناى بى‏حیا شدن نیست ؛ بلکه به معناى برداشته شدن موانعى است که تاکنون مفید بوده‏اند ، ولى از این پس ، وجود آنها مى‏تواند در روند زندگى زناشویى اختلال ایجاد کند . اگر بنا باشد همه همسران در همان حیاى پیش از ازدواج باقى بمانند ، هیچ پیوند زناشویى‏اى برقرار نمى‏شود ، و اگر برقرار شود ، دوام نمى ‏یابد .




    منبع : برگرفته از کتاب پژوهشی در فرهنگ حیا، پدیدآورنده : عباس پسندیده
    گرد آوری شده توسط گروه خانواده با حجاب



  7. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    6,604
    صلوات
    1250
    تعداد دلنوشته
    18
    مورد تشکر
    501 پست
    حضور
    98 روز 4 ساعت 4 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    304



    توصیه‌های آقا مجتبی تهرانی درباره "حیا

    «حیا» آن ودیعه الهی و غریزه انسانیه است که انسان را از اعمال زشت باز می‏دارد؛ یعنی چه قبل از عمل که انسان عمل را تصویر می‏کند و چه بعد از عمل، حیا نقش بازدارندگی دارد. به این معنا که روح وقتی با یک عمل زشت روبرو می‏شود و وقتی که عمل زشت را تصویر می‎کند، منفعل و منکسر می‎شود و همین حالت موجب بازدارندگی او است و بعد از عمل هم، این حالت بازدارندگی نسبت به تکرار آن عمل زشت پیدا می‎شود.

    حیایی که انسان نسبت به ناظر دارد، گاهی «حیاء من الخلق» است، گاهی «حیاء من النفس» بوده و گاهی «حیاء من الملائکه» می‏باشد؛ یعنی فرشتگانی که مأمور ضبط اعمال انسان هستند. گاهی «حیاء من اولیاء الله» است. پنجمین نوع آن «حیاء من الله» است، یعنی از خدا خجالت کشیدن و شرم کردن.

    در باب «حیاء من الله» ما یک بحث معرفتی داریم و یک بحث تربیتی. در مورد بحث تربیتی، ما روایات متعددی داریم که «حیا من الله» را در روابط گوناگون مطرح می‎فرمایند. یعنی این که انسان باید با توجه به این روابط حیاء داشته باشد.



  8. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    6,604
    صلوات
    1250
    تعداد دلنوشته
    18
    مورد تشکر
    501 پست
    حضور
    98 روز 4 ساعت 4 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    304



    ۱. خدا می‏ بیند!

    یک دسته از روایات هست که «اصل ناظر بودن خداوند» را مطرح می‎کنند. انسان در «حیاء من الخلق» از این شرمش می‎آید که عمل زشت را در دیدگاه غیر انجام دهد. حالا اگر یک ذره معرفتش بالاتر باشد، در دیدگاه فرشتگانی که او را می‎بینند و اعمالش را ثبت و ضبط می‎کنند، نیز حیا می‎کند. دسته اول روایات، «حیا من الله» را در همین رابطه مطرح می‎کنند که خداوند به اعمال تو ناظر است، تو در دیدگاه خدا هستی، این کار را که می‎کنی باید از خدا شرمت بیاید.



  9. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    6,604
    صلوات
    1250
    تعداد دلنوشته
    18
    مورد تشکر
    501 پست
    حضور
    98 روز 4 ساعت 4 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    304



    از خدا خجالت بکش و معصیت نکن!

    حالا من به عنوان نمونه چند روایت می‎خوانم که بعضی‎هایشان هم اشاره به آیات قرآن دارد. روایت اول از حضرت زین‎العابدین(ص) است که می‎فرماید: «خف الله عز و جل لقدرته علیک» از خدا بیم داشته باش، چون او بر تو توانا است. این‎طور نیست که بتوانی از چنگ خدا فرار کنی، خجالت بکش و معصیت نکن. خیال نکن می‎توانی از عذابی که وعده‎ کرده است فرار کنی. بعد دارد «و استح منه لقربه منک» از خدا خجالت بکش، چون به تو نزدیک است. این روایت اشاره به همین معنا است که خدا ناظر است.



  10. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    6,604
    صلوات
    1250
    تعداد دلنوشته
    18
    مورد تشکر
    501 پست
    حضور
    98 روز 4 ساعت 4 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    304



    تو مرا نمی‌‏بینی ولی من!

    در آیه شریفه هم می‎فرماید
    «أَ لَمْ یَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ یَرَى‏» در آیات دیگری هم اشاره به قُرب و نزدیکی دارد، مثلا می‎فرماید: «وَ نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَیْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَری» یا «وَ نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَیْهِ مِنْکُمْ وَ لکِنْ لا تُبْصِرُونَ» شماها نمی‎بینید ولی ما به او نزدیک‏‌تر از شما هستیم. تو کور هستی و چشم باطنت کور است و مرا نمی‎بینی ولی من که می‎بینم که چه کار داری می‎کنی.



  11. #10

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    6,604
    صلوات
    1250
    تعداد دلنوشته
    18
    مورد تشکر
    501 پست
    حضور
    98 روز 4 ساعت 4 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    304



    گریه شدید محبوب ‌ترین بنده خدا

    در سوره یونس در آیه ای هست
    «وَ لا تَعْمَلُونَ مِنْ عَمَلٍ إِلاَّ کُنَّا عَلَیْکُمْ شُهُوداً؛ هیچ کاری نیست که شما انجام دهید مگر اینکه ما آن را می بینیم.»(یونس، آیه 61) کارهایتان در مرئی و منظر ما است و ما داریم می بینیم. من نمی خواهم بحث تفسیری کنم، ولی این را بگویم که «عمل» در اینجا اطلاق دارد، یعنی هم اعمال درونی ات را می گیرد و هم اعمال بیرونی ات را می گیرد. من بعد می رسم که شهود خدا هم سرّ انسان را در بر می گیرد و هم علن او را می گیرد. هر چه را که او انجام دهد، خدا می ‌بیند. «ما من عملٍ» استثنا ندارد. همه را می گیرد.

    در ذیل این آیه روایتی آمده است که
    «کان رسول الله(ص) اذا قرأ هذه الآیه بکی بکاءً شدیدا؛ پیغمبر اکرم وقتی به قرائت این آیه می رسید، به شدت گریه می کرد.» این آیه خودش خیلی روشن است. اینها یک دسته از روایت در باب «حیاء من الله» است که عرض کردم به آیات هم اشاره دارد و جنبه های اعتقادی دارد و هم ریشه های ایمانی و درونی دارد.



صفحه 1 از 3 123 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود