جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: زینت دادن اعمال بد

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    1,512
    مورد تشکر
    114 پست
    حضور
    111 روز 8 دقیقه
    دریافت
    159
    آپلود
    0
    گالری
    1

    زینت دادن اعمال بد





    پرسش:
    در آیه 4 سوره نمل چنین آمده: "کسانی که به روز آخرت ایمان ندارند، اعمال (بد)شان را برای آنان زینت می دهیم بطوری که سرگردان می شوند."
    یکی از روشهای شیطان ملعون نیز همین کار است. چرا خداوند چنین کاری برای چنین افرادی می کند؟ آیا بهتر نیست با فضلش زمینه ایمانشان را فراهم آورد؟!

    پاسخ:
    در ابتدا به ترجمه آیه دقت کنید:
    همانا کسانی که به روز واپسین ایمان نمی آورند اعمال ( زشت و باطل ) آنها را ( به وسیله رها کردن به حال خود و مسلّط نمودن شیطان بر آنها ) در نظرشان آراستیم ، از این رو همواره در سرگردانی اند.(1)
    واضح است وقتى انسان كار زشت و نادرستى را انجام داد تدريجا قبح و زشتيش در نظر او كم مى‏ شود، و به آن عادت مى ‏كند، پس از مدتى كه به آن خو گرفت، توجيهاتى براى آن مى‏ تراشد، كم كم به صورت زيبا و حتى به عنوان يك وظيفه در نظرش جلوه مى ‏كند، و چه بسيارند افراد جنايت كار و آلوده ‏اى كه به راستى به اعمال خود افتخار مى ‏كنند و آن را نقطه مثبتى مى ‏شمرند.
    اين دگرگونى ارزش ها، و بهم ريختن معيارها در نظر انسان، كه نتيجه ‏اش سرگردان شدن در بيراهه‏ هاى زندگى است از بدترين حالاتى است كه به يك انسان دست مى ‏دهد.
    جالب اين كه در آيه مورد بحث و يكى ديگر از آيات قرآن (2) اين "تزيين" به "خدا" نسبت داده شده است، در حالى كه در هشت مورد به "شيطان"، و در ده مورد به صورت فعل مجهول (زين) آمده است، و اگر درست بينديشيم همه بيانگر يك واقعيت است.
    اما اين كه به خدا نسبت داده شده است به خاطر آن است كه او "مسبب الاسباب" در عالم هستى است، و هر موجودى تاثيرى دارد به خدا منتهى مى ‏شود، آرى اين خاصيت را خداوند در تكرار عمل قرار داده كه انسان تدريجا به آن خو مى‏ گيرد، و حس تشخيص او دگرگون مى‏ شود، بى آن كه مسئوليت انسان از بين برود و يا براى خدا ايراد و نقصى باشد (دقت كنيد).
    و اگر به شيطان يا هواى نفس نسبت داده شود به خاطر اين است كه عامل نزديك و بدون واسطه، آن ها هستند.
    و اگر گاه به صورت فعل مجهول آمده اشاره به اين است كه طبيعت عمل چنين اقتضا مى ‏كند كه بر اثر تكرار، ايجاد "حالت" و "ملكه" و "عشق" و علاقه مى ‏كند.
    سپس به نتيجه "تزيين اعمال" پرداخته و سرانجام كار چنين كسانى را اين گونه بيان مى‏ كند: "آنها كسانى هستند كه عذابى بد و شديد و دردناك دارند" «أُوْلئِكَ الَّذِينَ لَهُمْ سُوءُ الْعَذابِ».(3)

    ____________
    (1) ترجمه آیت الله مشکینی.
    (2) انعام/108.
    (3) تفسير نمونه، ج ‏15، ص 398.



    لینک اصلی



  2. تشکر


  3.  

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود