جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: حكايات قرآني آيت الله بهجت

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۲
    نوشته
    1,461
    صلوات
    1390
    تعداد دلنوشته
    23
    مورد تشکر
    14 پست
    حضور
    20 روز 17 ساعت 50 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0

    حكايات قرآني آيت الله بهجت




    1 . جواني مي گفت : حضرت اميرمومنان كلماتي در گوشم فرمود كه نمي دانستم چه مي فرمايد ، ولي بعد ديدم كه حافظ كل قرآن هستم .
    2 . شنيديم كه در مجلس " پاريس " يك نفر از نمايندگان در حالي كه نطق مي كرد ، قرآن را به دست گرفت و گفت : " تا اين كتاب در دست مسلمانان باشد ، نمي توانيم بر آن ها حكومت كنيم " .
    3 . اگر كسي به قرآن نگاه كند ، خواهد ديد كه قرآن موجودي غير از موجودات است و اگر كسي با عينك درست به قرآن نگاه كند ، مي بيند كه حضرت رسول و ائمه با او مكالمه مي كند .
    4 . انسان مي تواند قرآن را آينه قرار دهد براي غايب (ع) و غايب (ع) را آينه قرار دهد براي قرآن . و مي شود گفت كه اين دو شريك و عديل يكديگرند و واسطه ي بين مخلوق و خالق هستند و در درجه ي دعوت الي الله ، افتراقي نمي كنند .
    5 . يك روز به آقا عرض كردم : من در هر ماه يك جزء قرآن را به نام يكي از امامان مي خوانم و ثواب آن را به آن امام هديه مي كنم . ايشان فرمودند : به جاي اين كار قرآن را حفظ كن . شنيدم كه آقاي خويي در اواخر عمر خود قرآن حفظ مي كردند .

    ( مطالب برگفته از كتاب نكته هاي ناب ، رضا باقي زاده )

    امام صادق(ع):همانا مومن گناهی می کند و پس از بیست سال به یادش می آید. پس،از خدا راجع به آن گناه آمرزش می خواهد و خداوند بیامرزدش و هر آینه این امر توفیقی از جانب خدا برای اوست که او را مورد لطف و بخشش خویش قرار دهد. و همانا کافر گناهی می کند و همان ساعت آنرا فراموش می کند.


  2.  

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود