جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: تفسیر قرآن مخصوص اهل بیت

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۳
    نوشته
    119
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    1 روز 11 ساعت 29 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    تفسیر قرآن مخصوص اهل بیت




    سلام. گفته می شود که معنای حقیقی قرآن را فقط معصومین(یا حجج الهی) متوجه می شوند. چند سؤال اساسی:

    1.آیا این مسئله قرائن قرآنی هم دارد؟

    2.آیا در منابع اهل سنت هم چنین اشاره ای به عدم درک کامل قرآن توسط مردم شده است؟

    3.آیا اینکه قرآن بدون کمک معصوم فهمیده نشود، آیا منطقی است؟
    روزگار غریبی است


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۰
    نوشته
    3,622
    صلوات
    1
    تعداد دلنوشته
    1
    مورد تشکر
    800 پست
    حضور
    118 روز 17 ساعت 39 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    2
    گالری
    8



    با نام و یاد دوست






    تفسیر قرآن مخصوص اهل بیت







    کارشناس بحث: صدرا

    ویرایش توسط معین : ۱۳۹۳/۱۱/۲۰ در ساعت ۰۶:۵۵
    سعدی اگر عاشقی کنی و جوانی

    عشق محمد بس است و آل محمد



    تفسیر قرآن مخصوص اهل بیت


  4. #3
    صدرا آنلاین نیست. کارشناس پاسخگوی مباحث اهل سنت و وهابیت

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۱
    نوشته
    194
    مورد تشکر
    21 پست
    حضور
    6 روز 1 ساعت 39 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    با سلام و عرض ادب

    1)‌ قرآن كريم کتاب هدایتی است که برای هدایت همه ی انسانها از سوی خدای متعال نازل شده است؛ لذا در آيات بسيارى، قرآن کریم همه ی مردم را مخاطب خویش ساخته و آنان را به تدبّر و تعقّل در فهم معارف خویش دعوت نموده است؛ هر چند که در برخی از آیات خطاب قرآن، به تناسب محتوی آیه متوجه گروه خاصی می باشد.[1]

    بنابراين می توان گفت: فهم معانى آيات قرآن دارای مراتب است. مراتب پايين آن برای عموم مردم قابل فهم بوده؛ اما مراتب بالاى آن و نیز تبیین معصومانه ی آیات آن تنها مختص به معصومین و راسخان در علم می باشد؛ كسانى که بر ظاهر و باطن، مطلق و مقيّد، عام و خاص، ناسخ و منسوخ، بطون و تأويل و ... احاطه ی تام و معصومانه داشته؛ همچنان که قرآن کریم می فرماید:«وَ ما يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلاَّ اللَّهُ وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ[2] يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنا وَ ما يَذَّكَّرُ إِلاَّ أُولُوا الْأَلْبابِ»؛[3]با آنكه تأويلش را جز خدا و ريشه داران در دانش كسى نمى‏ داند. [آنان كه‏] مى ‏گويند: «ما بدان ايمان آورديم، همه [چه محكم و چه متشابه‏] از جانب پروردگار ماست»، و جز خردمندان كسى متذكر نمى ‏شود.

    و همچنان که قرآن کریم مخاطبین خویش را به تبیین آنان ارجاع می دهد
    :

    «...فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ؛ بِالْبَيِّناتِ وَ الزُّبُرِ وَ أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ ما نُزِّلَ إِلَيْهِمْ وَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُون»؛
    [4]
    اگر نمى‏ دانيد از اهل اطلاع سؤال كنيد، (از آنها كه آگاهند) از دلائل روشن و كتب (پيامبران پيشين) و ما اين ذكر (قرآن) را بر تو نازل كرديم تا آنچه به سوى مردم نازل شده است براى آنها تبيين كنى، شايد انديشه كنند.

    «وَما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ إِلاَّ لِتُبَيِّنَ لَهُمُ الَّذِي اخْتَلَفُوا فِيهِ وَ هُدىً وَ رَحْمَةً لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ»؛[5] ما قرآن را بر تو نازل نكرديم مگر براى اينكه آنچه را در آن اختلاف دارند براى آنها تبيين كنى و مايه ی هدايت و رحمت است براى گروهى كه ايمان دارند. همچنان که در آیات دیگری، عصمت[6] و علم[7] و وجوب اطاعت[8] و برگزیدگی[9] آنان را بیان فرموده است.


    ادامه دارد.

    [1] . همچنان که مى‏فرمايد:«يا ايها الناس» وگاهی مى‏فرمايد:«يا أهل الكتاب»؛ و گاهی دیگرمى‏فرمايد:«يا أيّها الذين امنوا»؛ و زمانى دایره ی مخاطبین را محدودترساخته و می فرماید:«يا أُولى الأبصار» و«يا أولى‏الالباب» و زمانى نيز خطاب را مختص رسول خود نموده و با وی به سخن می پردازد.

    [2] . ابن کثیر در رابطه با این آیه بیان می دارد: کثیری از مفسرین و اهل اصول معتقدند خطاب به چیزی که فهمیده نمی شود بعید است(البته قبیح است؛ لذا در این آیه راسخون عطف بر الله می باشد؛ بنابراین آنان نیز تاویل قرآن را می دانند). واز ابن عباس روایت شده است که وی گفته است من از جمله ی راسخینی هستم که تاویل قرآن را می دانند...ودر حدیث است که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله برای ابن عباس اینگونه دعا فرمودند: پروردگارا او را در امر دین فقیه قرار ده و از تاویل(قرآن) تعلیم فرما. «و منهم من يقف على قوله: وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ، و تبعهم كثير من المفسرين و أهل الأصول، و قالوا: الخطاب بما لا يفهم بعيد، و قد روى ابن أبي نجيح عن مجاهد، عن ابن عباس أنه قال: أنا من الراسخين الذين يعلمون تأويله...و في الحديث أن رسول اللّه صلّى اللّه عليه و سلّم دعا لابن عباس، فقال «اللهم فقهه في الدين و علمه التأويل». تفسير القرآن العظيم (ابن كثير)، ج‏2، ص: 9.

    [3] . آل عمران،‌ 7.

    [4] . النحل، 44.

    [5] . النحل، 64.

    [6] . الاحزاب، 33؛ الواقعه، 79.

    [7] . العنکبوت،‌49؛ الرعد،‌43.

    [8] . النساء، 59.

    [9] .فاطر، 43.
    ویرایش توسط صدرا : ۱۳۹۳/۱۱/۲۷ در ساعت ۱۴:۲۴
    فَلِلَّهِ الْحَمْدُ رَبِّ السَّماواتِ وَ رَبِّ الْأَرْضِ رَبِّ الْعالَمِينَ؛ وَ لَهُ الْكِبْرِياءُ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيم.
    الجاثیة:37

  5. تشکر


  6. #4
    صدرا آنلاین نیست. کارشناس پاسخگوی مباحث اهل سنت و وهابیت

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۱
    نوشته
    194
    مورد تشکر
    21 پست
    حضور
    6 روز 1 ساعت 39 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    2) شیعه به تبع قرآن و سنت معتقد است که امامت و رهبری امت و هدایت انسانها بعد از پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله مختص به عترت علیهم السلام بوده و آنانند که مفسران واقعی قرآن و سنت می باشند؛ زیرا که آنان تا قیامت قرین قرآن بوده و از آن جدا نمی گردند؛ همچنان که وصیت جاودان پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله به امت خویش در تبعیت از قرآن و عترت بود:«انّى تَرَكْتُ فِيكُمْ أمْرَيْنِ لَنْ تَضِلُّوا بَعْدى انْ تَمَسَّكْتُمْ بِهِما: كِتابَ اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ، وَ عِتْرَتى أهْلَ بَيْتى، فَانَّ اللَّطيفَ الْخبيرَ قَدْ عَهِدَ الَىَّ انَّهُما لَنْ يَفْتَرِقا حَتّى يَرِدا عَلَىَّ الْحَوْضَ كَهاتَيْنِ- وَ جَمَعَ بَيْنَ مُسَبَّحَتَيْهِ- وَ لَا اقُولُ كَهاتَيْنِ- وَ جَمَعَ بَيْنَ مُسَبَّحَتِهِ وَ الْوُسْطى- فَتَمَسَّكُوا بِهِما وَ لا تَقَدَّمُوهُمْ فَتَضِلُّوا»؛[1]من در ميان شما دو امر را به جاى مى‏ گذارم كه پس از من اگر بدانها متمسّك گرديد ابداً گمراه نخواهيد شد. يكى كتاب خدا و ديگرى عترت من كه اهل بيت من هستند؛ چون خداوند لطيف و خبير براى من بر عهده خود گرفته است كه آن دو هيچگاه از هم جدا نشوند تا زمانى كه هر دو بر من در كنار حوض كوثر وارد شوند مانند اين دو انگشت- و رسول خدا بين دو انگشت مسبّحه دو دست خود را كه از لحاظ بلندى و هم شكلى كاملا مانند يكديگرند به هم پيوستند و به مردم نشان دادند- و سپس فرمودند: نمى‏ گويم مانند اين دو انگشت- و رسول خدا بين انگشت مسبحه و وسطاى خود را كه هر دو در يك دست واقع است و از نقطه نظر شكل و اندازه تفاوت دارند به هم پيوستند و به مردم نشان دادند- (كنايه از آنكه كتاب خدا و اهل بيت من مانند يكديگرند و هيچ كدام را بر ديگرى امتياز نيست) و سپس گفتند: اى مردم شما به اين دو چنگ زنيد و بر آنها تقدّم نجوئيد كه گمراه خواهيد شد.

    و همچنان که فرمودند:
    «علي مع القرآن والقرآن مع علي لا يفترقان حتى يردا علي الحوض»،[2]علی با قرآن است و قرآن نیز با علی است و این دو از یکدیگر جدا نمی گردند تا بر سرحوض بر من وارد گردند.

    و فرمودند:
    «أنت تبين لأمتي ما اختلفوا فيه من بعدي»،[3]ای علی تو هستی که تبیین می نمایی برای امتم، آنچه را که بعد از من در آن اختلاف می کنند.

    و یا اینکه فرمودند
    : «انَا دارُ الْحِكْمَةِ وَ عَلِىٌّ بابُها»؛[4] من خانه دانشم و على در آن خانه است.

    همچنان که اهل بیت علیهم السلام خود بدین امر احتجاج می نمودند؛ چنانچه امیر المؤمنین علیه السلام می فرمایند:
    «أيْنَ الّذينَ زَعَمُوا انّهُمُ الرّاسِخُونَ فِى العِلْمِ دُوننا، كذباً وَبَغْياً عَلَيْنا ان رَفَعَنا اللّه وَوَضَعَهُمْ، وَأعْطانا وَحَرَّمهُمْ، وادخلنا وأخرجهُم، بِنا يُستَعطى ويُسْتَجلى العَمى، إِنَّ الأئِمَّه مِنْ قُريش غَرَسُوا فى هذا الْبَطْنِ مِنْ هاشِم لا تصلح عَلى سِواهُمْ وَلا تصلح الوُلاهَ من‏غَيْرِهِمْ»؛[5]كجايند كسانى كه به دروغ و از روى حسد- گمان مى كنند كه آنان «راسخان در علمند نه ما» خداوند ما را بالا برده و آنها را پايين، به ما عنايت كرده و آنها را محروم ساخته است، ما را وارد كرده، و آنها را خارج؟! تنها به وسيله ما هدايت حاصل مى شود، و كورى و نادانى برطرف مى گردد، امامان از قريش اند امّا نه همه ی قريش بلكه خصوص يك تيره، از بنى هاشم، جامه ی امامت جز بر تن آنان شايسته نيست و كسى غير از آنان چنين شايستگى را ندارد.

    و یا اینکه فرمودند
    :«...ينحدر عنّى السّيل، و لا يرقى الىّ الطّير ...»؛[6] سيل خروشان (علم و فضيلت) از دامنه كوهسار وجودم پيوسته جارى است و مرغ (دور پرواز انديشه) به قلّه (وجود) من نمى‏ رسد.

    و یا اینکه فرمودند:«لَوْ كُسِرَتْ لِيَ الْوَسَادَةُ لَحَكَمْتُ بَيْنَ أَهْلِ التَّوْرَاةِ بِتَوْرَاتِهِمْ وَ بَيْنَ أَهْلِ الْإِنْجِيلِ بِإِنْجِيلِهِمْ وَ بَيْنَ أَهْلِ الْفُرْقَانِ بِفُرْقَانِهِمْ وَ مَا مِنْ آيَةٍ فِي كِتَابِ اللَّهِ أُنْزِلَتْ فِي سَهْلٍ أَوْ جَبَلٍ إِلَّا وَ أَنَا عَالِمٌ مَتَى‏ أُنْزِلَتْ وَ فِيمَنْ أُنْزِلَتْ؛
    [7] اگر مسندى براى سخن گفتن جهت من ترتيب داده شود كه گروههايى از پيروان مذاهب مختلف حضور داشته باشند، من در ميان اهل توارت، به توراتشان داورى مى‏ كنم و در ميان اهل انجيل، به انجيل‏شان و در ميان پيروان قرآن، به قرآن‏شان و هيچ آيه ‏اى در كتاب اللَّه نيست، كه در دشت، يا كوهستان نازل شده، مگر اين كه من مى‏ دانم كِى نازل شده و درباره ی چه كسى نازل شده است.

    و یا اینکه بارها فرمودند:
    «أَيُّهَا النَّاسُ، سَلُونِي قَبْلَ أَنْ تَفْقِدُونِي، فَلَأَنَا بِطُرُقِ السَّمَاءِ أَعْلَمُ مِنِّي بِطُرُقِ الْأَرْضِ...»؛[8] اى مردم! از من سؤال كنيد پيش از آنكه مرا از دست دهيد، زيرا من به راههاى آسمان از راه‏هاى زمين آشناترم!

    بنابراین بالاترین مرتبه ی شناخت قرآن در نزد اهل بیت علیهم السلام بوده؛ و آنان می باشند که به ظاهر و باطن قرآن اشراف کامل داشته و وارثان حقیقی آن می باشند:«
    ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا»؛[9] سپس اين كتاب را به آن بندگان خود كه [آنان را] برگزيده بوديم، به ميراث داديم.[10]

    موفق باشید.


    [1] . الکافی، الکلینی، ج2، ص415.

    [2] . المعجم الاوسط، الطبرانی، ح:4880.

    [3] . المستدرک علی الصحیحین،‌الحاکم النیسابوری، ح:4620، دار الكتب العلمية – بيروت.

    [4] . سنن الترمذي، محمد بن عيسى أبو عيسى الترمذي السلمي، ح: 3723، دار إحياء التراث العربي – بيروت.

    [5] . نهج البلاغة، خطبه ی 144.

    [6] . نهج البلاغة، خطبه ی سوم.

    [7] . المواقف، الایجی، ج3، ص627؛ ینابیع المودة لذوی القربی، القندوی، ج1، ص217؛ مطالب السؤول، محمد بن طلحة الشافعی،‌ص149.

    [8] . نهج البلاغة، خطبه 189؛ المستدرك على الصحيحين، محمد بن عبدالله أبو عبدالله الحاكم النيسابوري، ح:3342، دار الكتب العلمية – بيروت.

    [9] .فاطر، 32.

    [10] . حافظ ابن مردویه اصفهانی،‌در کتاب:«مناقب علی بن ابی طالب و ما نزل من القرآن فی علی»،‌ در ذیل این آیه ی شریفه، ح510، روایت می کند که حضرت امیر علیه السلام فرمودند:«نحن هم»، ما وارثان کتاب خدا هستیم.
    فَلِلَّهِ الْحَمْدُ رَبِّ السَّماواتِ وَ رَبِّ الْأَرْضِ رَبِّ الْعالَمِينَ؛ وَ لَهُ الْكِبْرِياءُ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيم.
    الجاثیة:37

  7. تشکر


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود