صفحه 1 از 2 12 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: ******ویژه نامه تسنیم رمضان******

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۸۷
    نوشته
    51
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    عصبانی ******ویژه نامه تسنیم رمضان******




    (( تسنیم رمضان ))

    تقدیم به همه کسانی که در میهمانی خدا شرکت میکنند.
    دوستان خوبم انشاءالله روزانه مطالبی را در این ویژه نامه قرار خواهم داد تا در انتهای ماه رمضان تبدیل گردد به منبعی پربار برای شما عزیزان .





    مطالب رو با چهل حدیث درباره روزه آغاز مینمایم .



    چهل حديث روزه



    1-پايه‏هاى اسلام
    قال الباقر عليه السلام:
    بنى الاسلام على خمسة اشياء، على الصلوة و الزكاة و الحج و الصوم و الولايه.
    امام باقر عليه السلام فرمود:
    اسلام بر پنج چيز استوار است، برنماز و زكات حج و روزه و ولايت (رهبرى اسلامى).فروع كافى، ج 4 ص 62، ح 1


    2-فلسفه روزه

    قال الصادق عليه السلام:
    انما فرض الله الصيام ليستوى به الغنى و الفقير.
    امام صادق عليه السلام فرمود:
    خداوند روزه را واجب كرده تا بدين وسيله دارا و ندار (غنى و فقير) مساوى گردند.
    من لا يحضره الفقيه، ج 2 ص 43، ح 1


    3-روزه آزمون اخلاص

    قال اميرالمومنين عليه السلام:
    فرض الله ... الصيام ابتلاء لاخلاص الخلق‏امام على عليه السلام فرمود:
    خداوند روزه را واجب كرد تا به وسيله آن اخلاص خلق را بيازمايد.
    نهج البلاغه، حكمت 252


    4-روزه ياد آور قيامت

    قال الرضا عليه السلام:
    انما امروا بالصوم لكى يعرفوا الم الجوع و العطش فيستدلوا على فقر الاخر.
    امام رضا عليه السلام فرمود:
    مردم به انجام روزه امر شده‏اند تا درد گرسنگى و تشنگى را بفهمند و به واسطه آن فقر و بيچارگى آخرت را بيابند.
    وسائل الشيعه، ج 4 ص 4 ح 5 علل الشرايع، ص 10


    5-روزه زكات بدن

    قال رسول الله صلى الله عليه و آله لكل شيئى زكاة و زكاة الابدان الصيام.
    رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود:
    براى هر چيزى زكاتى است و زكات بدنها روزه است.
    الكافى، ج 4، ص 62، ح 3


    6-روزه سپر آتش

    قال رسول الله صلى الله عليه و آله:
    الصوم جنة من النار.
    رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود:
    روزه سپر آتش (جهنم) است. «يعنى بواسطه روزه گرفتن انسان از آتش جهنم در امان خواهد بود.»
    الكافى، ج 4 ص 162


    7-اهميت روزه

    الصوم فى الحر جهاد.
    رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود:
    روزه گرفتن در گرما، جهاد است.
    بحار الانوار، ج 96، ص 257


    8-روزه نفس

    قال اميرالمومنين عليه السلام
    صوم النفس عن لذات الدنيا انفع الصيام.
    اميرالمومنان على عليه السلام فرمود:
    روزه نفس از لذتهاى دنيوى سودمندترين روزه‏هاست.
    غرر الحكم، ج 1 ص 416 ح 64


    9-روزه واقعى

    قال اميرالمومنين عليه السلام
    الصيام اجتناب المحارم كما يمتنع الرجل من الطعام و الشراب.
    امام على عليه السلام فرمود:
    روزه پرهيز از حرامها است همچنانكه شخص از خوردنى و نوشيدنى پرهيز مى‏كند.
    بحار ج 93 ص 249


    10-برترين روزه

    قال اميرالمومنين عليه السلام
    صوم القلب خير من صيام اللسان و صوم اللسان خير من صيام البطن.
    امام على عليه السلام فرمود:
    روزه قلب بهتر از روزه زبان است و روزه زبان بهتر از روزه شكم است.
    غرر الحكم، ج 1، ص 417، ح 80


    11-روزه چشم و گوش

    قال الصادق عليه السلام
    اذا صمت فليصم سمعك و بصرك و شعرك و جلدك.
    امام صادق عليه السلام فرمود:
    آنگاه كه روزه مى‏گيرى بايد چشم و گوش و مو و پوست تو هم روزه‏دار باشند.«يعنى از گناهان پرهيز كند.»
    الكافى ج 4 ص 87، ح 1


    12-روزه اعضا و جوارح

    عن فاطمه الزهرا سلام الله عليها
    ما يصنع الصائم بصيامه اذا لم يصن لسانه و سمعه و بصره و جوارحه.
    حضرت زهرا عليها السلام فرمود:
    روزه‏دارى كه زبان و گوش و چشم و جوارح خود را حفظ نكرده روزه‏اش به چه كارش خواهد آمد.
    بحار، ج 93 ص 295


    13-روزه ناقص

    قال الباقر عليه السلام
    لا صيام لمن عصى الامام و لا صيام لعبد ابق حتى يرجع و لا صيام لامراة ناشزة حتى تتوب و لاصيام لولد عاق حتى يبر.
    امام باقر عليه السلام فرمود:
    روزه اين افراد كامل نيست:
    1 - كسى كه امام (رهبر) را نافرمانى كند.
    2 - بنده فرارى تا زمانى كه برگردد.
    3 - زنى كه اطاعت‏شوهر نكرده تا اينكه توبه كند.
    4 - فرزندى كه نافرمان شده تا اينكه فرمانبردار شود.
    بحار الانوار ج 93، ص 295.


    14-روزه بى ارزش

    قال اميرالمومنين عليه السلام
    كم من صائم ليس له من صيامه الا الجوع و الظما و كم من قائم ليس له من قيامه الا السهر و العناء.
    امام على عليه السلام فرمود:
    چه بسا روزه‏دارى كه از روزه‏اش جز گرسنگى و تشنگى بهره‏اى ندارد و چه بسا شب زنده‏دارى كه از نمازش جز بيخوابى و سختى سودى نمى‏برد.
    نهج البلاغه، حكمت 145


    15-روزه و صبر

    عن الصادق عليه السلام فى قول الله عزوجل
    «واستعينوا بالصبر و الصلوة‏»
    قال: الصبر الصوم.
    امام صادق عليه السلام فرمود: خداوند عزو جل كه فرموده است: از صبر و نماز كمك بگيريد، صبر، روزه است.
    وسائل الشيعه، ج 7 ص 298، ح 3


    16-روزه و صدقه

    قال الصادق عليه السلام
    صدقه درهم افضل من صيام يوم.
    امام صادق عليه السلام فرمود
    يك درهم صدقه دادن از يك روز روزه مستحبى برتر و والاتر است.
    وسائل الشيعه، ج 7 ص 218، ح 6


    17-پاداش روزه

    قال رسول الله صلى الله عليه و آله: قال الله تعالى
    الصوم لى و انا اجزى به
    رسول خدا فرمود خداى تعالى فرموده است:
    روزه براى من است و من پاداش آن را مى‏دهم.
    وسائل الشيعه ج 7 ص 294، ح 15 و 16 ; 27 و 30


    18-جرعه نوشان بهشت

    قال رسول الله صلى الله عليه و آله
    من منعه الصوم من طعام يشتهيه كان حقا على الله ان يطعمه من طعام الجنة و يسقيه من شرابها.
    رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود:
    كسى كه روزه او را از غذاهاى مورد علاقه‏اش باز دارد برخداست كه به او از غذاهاى بهشتى بخورانند و از شرابهاى بهشتى به او بنوشاند.
    بحار الانوار ج 93 ص 331


    19-خوشا بحال روزه داران

    قال رسول الله صلى الله عليه و آله
    طوبى لمن ظما او جاع لله اولئك الذين يشبعون يوم القيامة
    رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود:
    خوشا بحال كسانى كه براى خدا گرسنه و تشنه شده‏اند اينان در روز قيامت‏سير مى‏شوند.
    وسائل الشيعه، ج 7 ص 299، ح‏2.


    20-مژده به روزه‏داران

    قال الصادق عليه السلام
    من صام لله عزوجل يوما فى شدة الحر فاصابه ظما و كل الله به الف ملك يمسحون وجهه و يبشرونه حتى اذا افطر.
    امام صادق عليه السلام فرمود:
    هر كس كه در روز بسيار گرم براى خدا روزه بگيرد و تشنه شود خداوند هزار فرشته را مى‏گمارد تا دست‏به چهره او بكشند و او را بشارت دهند تا هنگامى كه افطار كند.
    الكافى، ج 4 ص 64 ح 8; بحار الانوار ج 93 ص 247


    21-شادى روزه دار

    قال الصادق عليه السلام
    للصائم فرحتان فرحة عند افطاره و فرحة عند لقاء ربه
    امام صادق عليه السلام فرمود:
    براى روزه دار دو سرور و خوشحالى است:
    1 - هنگام افطار 2 - هنگام لقاء پروردگار (وقت مردن و در قيامت)
    وسائل الشيعه، ج 7 ص 290 و 294 ح‏6 و 26.


    22-بهشت و باب روزه‏دارن

    قال رسول الله صلى الله عليه و آله
    ان للجنة بابا يدعى الريان لا يدخل منه الا الصائمون.
    رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود:
    براى بهشت درى است‏بنام (ريان) كه از آن فقط روزه داران وارد مى‏شوند.
    وسائل الشيعه، ج 7 ص 295، ح‏31.
    معانى الاخبار ص 116


    23-دعاى روزه‏داران

    قال الكاظم (عليه السلام)
    دعوة الصائم تستجاب عند افطاره
    امام كاظم (عليه السلام) فرمود:
    دعاى شخص روزه‏دار هنگام افطار مستجاب مى‏شود.
    بحار الانوار ج 92 ص 255 ح 33.


    24-بهار مومنان

    قال رسول الله (صلى الله عليه و آله)
    الشتاء ربيع المومن يطول فيه ليله فيستعين به على قيامه و يقصر فيه نهاره فيستعين به على صيامه.
    رسول خدا (صلى الله عليه و آله) فرمود:
    زمستان بهار مومن است از شبهاى طولانى‏اش براى شب زنده‏دارى واز روزهاى كوتاهش براى روزه دارى بهره مى‏گيرد.
    وسائل الشيعه، ج 7 ص 302، ح 3.


    25-روزه مستحبى

    قال الصادق (عليه السلام)
    من جاء بالحسنة فله عشر امثالها من ذلك صيام ثلاثة ايام من كل شهر.
    امام صادق عليه السلام فرمود:
    هر كس كار نيكى انجام دهد ده برابر آن پاداش دارد و از جمله آنها سه روز روزه در هر ماه است.
    وسائل الشيعه، ج 7، ص 313، ح 33


    26-روزه ماه رجب

    قال الكاظم (عليه السلام)
    رجب نهر فى الجنه اشد بياضا من اللبن و احلى من العسل فمن صام يوما من رجب سقاه الله من ذلك النهر.
    امام كاظم (عليه السلام) فرمود:
    رجب نام نهرى است در بهشت از شير سفيدتر و از عسل شيرين‏تر هركس يك روز از ماه رجب را روزه بگيرد خداوند از آن نهر به او مى‏نوشاند.
    من لا يحضره الفقيه ج 2 ص 56 ح 2
    وسائل الشيعه ج 7 ص 350 ح 3


    27-روزه ماه شعبان

    من صام ثلاثة ايام من اخر شعبان و وصلها بشهر رمضان كتب الله له صوم شهرين متتابعين.
    امام صادق (عليه السلام) فرمود:
    هر كس سه روز آخر ماه شعبان را روزه بگيرد و به روزه ماه رمضان وصل كند خداوند ثواب روزه دو ماه پى در پى را برايش محسوب مى‏كند.
    وسائل الشيعه ج 7 ص 375،ح 22


    28-افطارى دادن(1)

    قال الصادق (عليه السلام)
    من فطر صائما فله مثل اجره
    امام صادق (عليه السلام) فرمود:
    هر كس روزه دارى را افطار دهد، براى او هم مثل اجر روزه دار است.
    الكافى، ج 4 ص 68، ح 1


    29-افطارى دادن (2)

    قال الكاظم (عليه السلام)
    فطرك اخاك الصائم خير من صيامك.
    امام كاظم (عليه السلام) فرمود:
    افطارى دادن به برادر روزه دارت از گرفتن روزه (مستحبى) بهتر است.
    الكافى، ج 4 ص 68، ح 2


    30-روزه خوارى

    قال الصادق (عليه السلام)
    من افطر يوما من شهر رمضان خرج روح الايمان منه
    امام صادق (عليه السلام)فرمود:
    هر كس يك روز ماه رمضان را (بدون عذر)، بخورد - روح ايمان از او جدا مى‏شود
    وسائل الشيعه، ج 7 ص 181، ح 4 و 5
    من لا يحضره الفقيه ج 2 ص 73، ح 9


    31-رمضان ماه خدا

    قال اميرالمومنين
    شهر رمضان شهر الله و شعبان شهر رسول الله و رجب شهرى
    امام على (عليه السلام) فرمود:
    رمضان ماه خدا و شعبان ماه رسول خدا و رجب ماه من است.
    وسائل الشيعه، ج 7 ص 266، ح 23.


    32-رمضان ماه رحمت

    قال رسول الله (صلى الله عليه و آله)
    ... و هو شهر اوله رحمة و اوسطه مغفرة و اخره عتق من النار.
    رسول خدا (صلى الله عليه و آله) فرمود:
    رمضان ماهى است كه ابتدايش رحمت است و ميانه‏اش مغفرت و پايانش آزادى از آتش جهنم.
    بحار الانوار، ج 93، ص 342


    33-فضيلت ماه رمضان

    قال رسول الله (صلى الله عليه و آله)
    ان ابواب السماء تفتح فى اول ليلة من شهر رمضان و لا تغلق الى اخر ليلة منه
    رسول خدا (صلى الله عليه و آله) فرمود:
    درهاى آسمان در اولين شب ماه رمضان گشوده مى‏شود و تا آخرين شب آن بسته نخواهد شد.
    بحار الانوار، ج 93، ص 344


    34-اهميت ماه رمضان

    قال رسول الله (صلى الله عليه و آله)
    لو يعلم العبد ما فى رمضان لود ان يكون رمضان السنة
    رسول خدا (صلى الله عليه و آله) فرمود:
    اگر بنده «خدا» مى‏دانست كه در ماه رمضان چيست [چه بركتى وجود دارد] دوست مى‏داشت كه تمام سال، رمضان باشد.
    بحار الانوار، ج 93، ص 346


    35-قرآن و ماه رمضان

    قال الرضا (عليه السلام)
    من قرا فى شهر رمضان اية من كتاب الله كان كمن ختم القران فى غيره من الشهور.
    امام رضا (عليه السلام) فرمود:
    هر كس ماه رمضان يك آيه از كتاب خدا را قرائت كند مثل اينست كه درماههاى ديگر تمام قرآن را بخواند.
    بحار الانوار ج 93، ص 346


    36-شب سرنوشت‏ساز

    قال الصادق (عليه السلام)
    راس السنة ليلة القدر يكتب فيها ما يكون من السنة الى السنة.
    امام صادق (عليه السلام) فرمود:
    آغاز سال (حساب اعمال) شب قدر است. در آن شب برنامه سال آينده نوشته مى‏شود.
    وسائل الشيعه، ج 7 ص 258 ح 8


    37-برترى شب قدر

    قيل لابى عبد الله (عليه السلام)
    كيف تكون ليلة القدر خيرا من الف شهر؟ قال: العمل الصالح فيها خير من العمل فى الف شهر ليس فيها ليلة القدر.
    از امام صادق (عليه السلام) سوال شد:
    چگونه شب قدر از هزار ماه بهتر است؟
    حضرت فرمود: كار نيك در آن شب از كار در هزار ماه كه در آنها شب قدر نباشد بهتر است.
    وسائل الشيعه، ج 7 ص 256، ح 2


    38-تقدير اعمال

    قال الصادق (عليه السلام)
    التقدير فى ليلة تسعة عشر و الابرام فى ليلة احدى و عشرين و الامضاء فى ليلة ثلاث و عشرين.
    امام صادق (عليه السلام) فرمود:
    برآورد اعمال در شب نوزدهم انجام مى‏گيرد و تصويب آن در شب بيست ويكم و تنفيذ آن در شب بيست‏سوم.
    وسائل الشيعه، ج 7 ص 259


    39-احياء شب قدر

    عن فضيل بن يسار قال:
    كان ابو جعفر (عليه السلام) اذا كان ليلة احدى و عشرين و ليلة ثلاث و عشرين اخذ فى الدعا حتى يزول الليل فاذا زال الليل صلى.
    فضيل بن يسار گويد:
    امام باقر (عليه السلام) در شب بيست و يكم و بيست‏سوم ماه رمضان مشغول دعا مى‏شد تا شب بسر آيد و آنگاه كه شب به پايان مى‏رسيد نماز صبح را مى‏خواند.
    وسائل الشيعه، ج 7، ص 260، ح 4


    40-زكات فطره

    قال الصادق (عليه السلام)
    ان من تمام الصوم اعطاء الزكاة يعنى الفطرة كما ان الصلوة على النبى (صلى الله عليه و آله) من تمام الصلوة.
    امام صادق (عليه السلام) فرمود:
    تكميل روزه به پرداخت زكاة يعنى فطره است، همچنان كه صلوات بر پيامبر (صلى الله عليه و آله) كمال نماز است.
    وسائل الشيعه، ج 6 ص 221، ح 5


    چهل حديث روزه

    گردآورنده محمد حسين فلاح زاده



    ر

    ویرایش توسط تسنیم : ۱۳۸۷/۰۶/۱۱ در ساعت ۱۶:۰۴
    ما زنده به آنیم که آرام نمانیم
    موجیم که آسودگی ما عدم ماست


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۷
    نوشته
    418
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    دست مريزاد




    سلام عليكم بنده كه مستفيض شدم .مويد ومنصور باشيد .

  4. تشکر


  5. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۷
    نوشته
    1,245
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    عظمت ماه رمضان را در دعاي وداع ماه مبارك رمضان كه حضرت امام سجاد عليه السلام فرمودند مي توان درك كرد:

    در فرازي از اين دعا آن حضرت بعد از بيان نعمت هاي فراواني كه خداوند عطا فرموده يكي از برجسته ترين اين نعمت ها را ماه مبارك رمضان و يكي از بهترين فضيلت ها را روزه اين ماه مي شمرد و مي فرمايد:« خدايا! تو از خالص‏ترين آن وظايف و برگزيده‏ترين آن فرايض، ماه رمضان را قرار دادى كه آن را از ميان ساير ماه‌ها برگزيدى و از ميان همه زمان‌ها و عصرها اختيار كردى و بر تمام اوقات سال ترجيح دادى؛ زيرا در آن قرآن و نور نازل نمودى و ايمان را در اين ماه چند برابر ساختى و روزه گرفتن را در آن واجب فرمودى و به شب‌زنده‏دارى در آن ترغيب كردى و شب قدر را، كه از هزار شب با ارزش‏تر است، در آن بزرگ داشتى.

    پس ما را محض اين ماه، بر ساير امم برترى دادى و در پرتو فضل آن، ما را از ميان همه ملت‌ها برگزيدى. پس به فرمانت روزش را روزه گرفتيم و در شبش به كمك تو به عبادت برخاستيم و به وسيله روزه و نمازش، طالب رحمتى كه براى ما مهيّا فرمودى شديم و آن را وسيله رسيدن به ثواب تو قرار داديم و تو بر آن‌چه بندگانت بدان رغبت دارند، قادرى، و آن‌چه را از احسانت خواسته شود، بخشنده‏اى و به آن كه جهت رسيدن به قرب تو بكوشد، نزديكى.»

    علم و عمل اي دوست به مايي و مني نيست

    هر كس به بَرَش خرقه، اويس قرني نيست

    هر شيشه ي گلرنگ عقيق يمني نيست

    خوبي به خوش اندامي و سيمين زَقَني نيست

    حُسن آيت روح است، به نازك بدني نيست

  6. تشکرها 3


  7. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۸۷
    نوشته
    51
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    شاد *****ویژه نامه تسنیم رمضان ******




    ((بسم الله الرحمن الرحیم ))




    رمضان ؛ ماه خودسازى


    خودسازى از خودشناسى آغاز مى‏شود. نخست ‏باید خود را شناخت تا بتوان خود را ساخت، چرا كه با خودشناسى، خداشناسى ‏تحقق مى‏یابد و اگر خدا را شناختیم، خود را ساخته‏ایم.
    در آغاز باید دید چرا پدید آمده‏ایم؟ و هدف از پیدایش و خلقت ما چیست؟ خداوند در قرآن كریم تصریح كرده ‏است كه:« و ما خلقت الجن و الانس الا لیعبدون، من جن و انس را نیافریدم، جز براى این‏ كه عبادت كنند.»
    در تفاسیر زیادى «لیعبدون‏» به معناى «لیعرفون‏» آمده‏است، یعنى هدف از خلقت ‏شناخت است وگرنه عبادت فقط نماز و روزه و در سجاده نشستن و خدا را نیایش كردن‏ نیست. نماز و روزه و ...، شعبه‏اى ازعبادت است كه عبادت اجتماعى اهمیتش‏ كم‏تر از آنها نیست ، زیرا درآن جا انسان فقط به خود مى‏اندیشد، وعبادت در معناى ‏گسترده‏تر با دیگران و به دیگران اندیشیدن است. عبادت، دردشناسى و دردزدایى است.

    چگونه خلیفة الله شویم ؟

    عبادت، در جمع زیستن و براى جمع زیستن است. این كه عبادت بیش‏تر به صورت جمعى مطرح مى‏شود و بر مسجد و جمعه و جماعت تاكید مى‏شود، براى این است كه شناخت انسان به خویش منحصر نشود و به دیگران نیز سرایت ‏كند. ما آفریده نشده‏ایم كه تنها گلیم خود را ازآب بیرون بكشیم بلكه باید درمتن قرار بگیریم نه در حاشیه. در جمع زندگى كنیم نه در دیر. به فكر چاره‏جویى ازدیگران باشیم نه تنها چاره‏جویى از خویشتن . به هرحال، بحث ما درباره شناخت نیست ‏كه بحثى است طولانى و از آن مى‏گذریم. اما آن‏ چه گفتنى است، این است كه انسان‏ چگونه باید خود را بسازد و چگونه باید خود را آماده كند تا انسانى الهى گردد، تا قابلیت ‏خلیفة الله شدن پیدا كند. خودسازى به این است كه منش خود را به ‏گونه‏اى تغییر دهیم كه پروردگار مى‏خواهد، و به عبارت دیگر: اگر هم طبیعت ما مایل ‏به تكبر و خودخواهى است، باید نفس خویشتن را چنان ریاضت دهیم كه از فراز كبر و نخوت فرود آید و به تواضع و فروتنى گراید. اگر طبیعت ما، به بخل تمایل بیشترى ‏دارد، چون این صفت مورد نكوهش خداوند و تمام پیامبران و اولیاء و خردمندان‏ مى‏باشد، پس باید از آن دست‏ برداشت و سخاوتمند شد. خلاصه باید صفات سلبیه (منفى) را از قلب زدود، چنان كه صفات ثبوتیه را چون جامه‏اى تمیز و زیبا در بر كرد.

    چه باید كرد ؟

    باید قلب را از آن چه در نظر مولا و پروردگارمان ناخوشایند و مكروه است، پاك‏ كرد و باید تمام اعضاء و جوارح را در راه رضایش به كار گرفت.
    خویشتن را باید به حلم و بردبارى عادت داد كه آن درجه و مقام آدمى را والا برد ودر میان مردم مایه شرف و عزت باشد و با نیكان و بزرگان هم صحبت ‏شود و از هرچه ‏مایه پستى و تن ‏پرورى و تنبلى است دور سازد و آن چه كه انسان را به خدایش نزدیك‏ و مقرب مى‏كند، به آن سوى سوق دهد و عاقبت‏ خیر و نیك فرجامى، ثمره و نتیجه‏اش ‏باشد.
    باید به عفت و پاكدامنى روى آورد و از آن‏ چه مایه نفرت و خجلت ‏باشد و شخصیت ‏انسان را لكه‏دار و ننگ بار سازد، دورى جست. باید صبر را پیشه خود ساخت تا به ‏یقین و رضا برسد و تسلیم در برابر اوامر حق باشد و تنگناها و محنت‏ها و رنج‏ها وسختى‏ها و تنگدستى‏ها و رویدادهاى تلخ روزگار، او را از پاى درنیاورد.
    باید به سوى تكامل عقل و روح گام برداشت و با تكیه بر دو بال تقوا و عمل، به‏ اوج عزت و عظمت و خدا خواهى رسید. باید در مقابل لذات زودگذر دنیایى به سلاح‏ تقوا، ورع، پارسایى و زهد مسلح شد تا رستگار شویم و به بهشت رضوان نایل آییم كه:« و رضوان من الله اكبر.»
    باید آن چنان بر خویشتن مسلط بود و نفس سركش را مهار كرد كه نه مدح و درود دیگران، و نه فحش و ناسزاى آنها در روحیه فولادین و با صلابتش تاثیر گذارد.
    باید خود نگهدار بود از آن‏ چه نارضایتى حق در بردارد، نه آن ‏چه خویشتن بخواهد یا نخواهد كه در برابر امر مولا خودى نیست كه مطرح باشد. باید از شر و بدى و رذایل اخلاقى و عادت‏هاى ناپسند و منش‏هاى زشت و كارهاى قبیح، دور شد چنان‏ كه به‏ خیرخواهى ، راستگویى ، امانت ، فضیلت ، اخلاق نیكو و خصال پسندیده، متخلق شد.
    باید به فكر امروز و فرداى خود بود و براى فردا كه دیرهم نیست آماده شد و براى جهان جاویدان و ابدى، توشه برداشت.
    باید با استقامت و پایدارى، نه ازحوادث و رویدادهاى تلخ ترسید و نه از ملامت ‏ملامت كنندگان و سرزنش نادانان، خم به ابرو آورد؛ بلكه فقط خدا را در نظر داشت و راه خدا را دنبال كرد و پیوسته از او خواست كه توفیق هدایت در صراط مستقیمش به‏ وى بخشد: «اهدنا الصراط المستقیم‏».
    باید محبت، دوستى، همكارى، غم‏خوارى، ایثار، گذشت، بخشش و نرمش را جایگزین ‏نفرت، خشم، كینه، خودپسندى، خودمحورى، آز و تندخویى نمود.
    باید از زندگى دیگران عبرت گرفت، نه خود عبرت دیگران شد. و ده‏ها باید و نباید در این جا خودنمایى مى‏كند كه اگر انسان به فطرت و سرشت‏ خویش بنگرد، به آنها پى‏خواهد برد، و ماه رمضان، هنگام آن است كه انسان را متوجه خویشتن كند و فطرت‏ خفته‏اش را بیدار سازد و از راه تفكر و اندیشیدن كه برترین عبادت است او را به خودسازى وادارد.

    لحظه های ماه رمضان را غنیمت شماریم

    برادران ! خواهران ! ماه خدا فرا رسیده است، جا دارد كه ‏بیش‏ترین استفاده را ازآن بنماییم. نگذارید ساعتى، بلكه لحظه‏اى از این ماه‏ مبارك به هدر رود. در این ماه، سرنوشت ‏یك ساله، بلكه سرنوشت تمام عمر تعیین ‏مى‏شود.
    هشیار باشیم، مبادا ساعتى بى‏انگیزه، بى‏توجه و بى‏هدف بگذرد و از عیدى و جایزه ‏الهى در روزعید فطر خداى نخواسته بى‏بهره و محروم بمانیم كه هیچ زیانى از آن ‏سخت‏تر و زیان ‏بارتر نیست! در روایت آمده است كه رسول خدا صلى‏الله علیه و آله وسلم قبل از ماه رمضان خطبه‏اى خواند و در آن خطبه فرمود:
    «اى مردم! جبرئیل به دیدار من آمد و گفت: یا محمد! هركه نام تو را بشنود وبر تو صلوات نفرستد، از رحمت‏ خدا دور باشد. یا محمد! هر كه ماه رمضان را دریابد و مورد مغفرت و آمرزش پروردگار قرار نگیرد و از دنیا برود، خداوند او را ازرحمتش دور خواهد كرد. اى پیامبر آمین بگو. من هم آمین گفتم‏ .» (1)
    دراین ماه خودسازى، درهاى بهشت ‏بر روى مومنان گشوده مى‏شود و درهاى جهنم بسته‏ مى‏شود، نباید كارى كرد كه در اثر آن كار، درهاى بهشت ‏بر رویمان بسته و درهاى ‏دوزخ گشوده شود.
    در این ماه پربركت چنان كه از روایات استفاده مى شود بهشت را زینت مى‏دهند و پاداش كارهاى خیر و عبادت ها و راز و نیازها دو برابر مى‏گردد.
    رسول خدا صلى الله علیه و آله وسلم فرمود: «شهر رمضان شهرالله عز و جل و هو شهر یضاعف الله فیه الحسنات و یمحو فیه السیئات، و هو شهر البركة، و هو شهرالانابة، و هو شهر التوبة، و هو شهرالمغفرة ، و هو شهرالعتق من النار و الفوز بالجنة.
    الا فاجتنبوا فیه كل حرام و اكثروا فیه من تلاوة القرآن و سلوا فیه حوائجكم واشتغلوا فیه بذكر ربكم و لا یكونن شهر رمضان عندكم كغیره من الشهور فان له ‏عندالله حرمه و فضلا على سائر الشهور، ولا یكونن شهر رمضان، یوم صومكم كیوم ‏فطركم .‏» (2)
    ماه رمضان، ماه خداى عزوجل است كه در آن پاداش كارهاى نیك دو برابر مى‏شود و گناهان زدوده مى‏شود.
    ماه رمضان، ماه بركت و افزایش است.
    ماه رمضان، ماه بازگشت و انابه است.
    ماه رمضان، ماه توبه است.
    ماه رمضان، ماه آمرزش گناهان و مغفرت است.
    ماه رمضان، ماه آزادى و رهایى از جهنم و دستیابى به بهشت است.
    پس اى مردم! درماه رمضان از هر كار بد و حرامى دورى كنید و درآن بسیار قرآن بخوانید و تمام ‏اوقاتش را به یاد و ذكر پروردگارتان مشغول شوید. مبادا ماه رمضان نزد شما مانند دیگر ماهها باشد، چرا كه بر دیگر ماهها حرمت و برترى دارد. حضرت امیرالمومنین ‏علیه‏السلام مى‏فرماید: "علیكم فى شهر رمضان بكثرة الاستغفار والدعاء، فاما الدعاء فیدفع البلاء عنكم و اما الاستغفار فتمحى به ذنوبكم ." (3) ; بر شما باد، در ماه ‏رمضان، به بسیار دعا كردن و استغفار نمودن چرا كه دعا بلا را از شما دور مى‏سازد و استغفار، گناهانتان را مى‏زداید .» به ‏هر حال، ماه رمضان ماه خودسازى است و كمترین خودسازى به این است كه انسان خودى را براى خویشتن نشناسد و خدا را مالك ‏خود بداند كه اگر چنین بود، خدا را خواهد شناخت و حق عبودیت پروردگار را ادا خواهد كرد و از هر چه رنگ ضد خدایى دارد، دور خواهد شد. خودسازى و جدا شدن از تعلقات و هواهاى نفسانى، منشا تمام كمالات و ملكات و فضائل انسانى است و اگر كسى ‏توانست ‏خود را از تعلقات مادى برهاند، و به ظواهر زود گذر دنیا بى‏اعتنا باشد، بى‏گمان به خدا توجه خواهد كرد و به سوى تكامل روانه خواهد شد و این بالاترین ‏پیروزى و سرفرازى انسان است. خدا مى‏داند تمام مفاسد جهان و ظلم‏ها و تعدى‏ها و تجاوزها و گردن كشى‏ها در اثر خودبینى و هوا پرستى است، لذا در قرآن كریم همواره‏ تزكیه و تربیت مقدم بر تعلیم وآموزش ذكر شده ‏است و خودسازى، یعنى تزكیه نفس و ماه‏ رمضان به حق ماه تزكیه و تطهیر نفس است. پس بیایید باهم در این ماه بزرگ ‏آهنگ تقرب به خدا را بجوییم تا در درگاهش ره یابیم و در روز رستاخیز سفید روى گردیم.

    فرازی از نیایش های امام سجاد علیه السلام

    در پایان فرازى زیبا از نیایش‏هاى امام سجاد (ع) را یادآور مى‏شویم، باشد كه صحیفه سجادیه همواره الگوى ما در زندگى باشد:
    " اللهم و انت جعلت من صفایا تلك الوظائف، و خصائص تلك الفروض شهر رمضان، الذى اختصصته من سائر الشهور و تخیرته من جمیع الازمنه و الدهور، و آثرته على كل‏ اوقات السنه بما انزلت فیه من القرآن و النور و ضاعفت فیه من الایمان، و فرضت ‏فیه من الصیام، و رغبت فیه من القیام، و اجللت فیه من لیله القدر التى هى خیر من الف شهر، ثم آثرتنا به على سائر الامم و اصطفیتنا بفضله دون اهل الملل، فصمنا بامرك نهاره، و قمنا بعونك لیله، متعرضین بصیامه و قیامه لما عرضتنا له من ‏رحمتك و نسبتنا الیه من مثوبتك و انت الملى بما رغب فیه الیك، الجواد بما سئلت ‏من فضلك القریب الى من حاول قربك. " (4) .
    «خداوندا! از كارهاى برگزیده و واجبات ویژه ، ماه رمضان را قرار دادى ؛ ماهى كه آن را از میان دیگر ماهها برگزیدى، و از میان ‏تمام زمان‏ها و روزگاران، آن را انتخاب نمودى، و بر جمیع اوقات سال برتریش ‏بخشیدى و انتخاب آن به دلیل قرآن و نورى است كه درآن ماه فرو فرستادى، و ایمان ‏را درآن دو برابر ساختى و روزه‏اش را واجب، و شب زنده‏دارى را براى عبادت در آن‏ ترغیب فرمودى و شب قدر را كه از هزار شب برتر است در آن عظمت‏ بخشیدى و گرامى ‏داشتى، سپس ما را به وسیله آن ماه برتمام امتها برگزیدى و به سبب فضیلتش ما را به دیگر پیروان ادیان برترى بخشیدى، پس به فرمان تو روزش را روزه مى‏داریم‏ و به یارى تو شبش را به عبادت مى‏پردازیم، در حالى كه با صیام و قیامش، خویش را مشمول دعوتى كه ما را در معرض آن قرار داده‏اى، مى‏سازیم، و آن را سبب دریافت‏ پاداش تو مى‏سازیم و تو برآن چه از درگاهت درخواست ‏شود، توانایى و به آن چه كه ‏از فضل و احسانت مسالت گردد بخشاینده‏اى و به كسى كه آهنگ تقرب به تو جوید نزدیكى .‏»
    آخرین سخن این كه امیدواریم خداوند ما را توفیق عبادت خصوصا در این ‏ماه مبارك بخشد و مستوجب مغفرت و آمرزش درگاهش قرار دهد.
    سید محمد جواد مهرى

    پى‏نوشتها:


    1- المقنعه، ص 308 .


    2- فضائل الاشهر الثلاثه، ص‏95 .


    3- وسائل الشیعه، ج‏7، ص‏220 .


    4- صحیفه سجادیه، دعاى 45.



    ومن الله التوفیق

    ویرایش توسط تسنیم : ۱۳۸۷/۰۶/۱۳ در ساعت ۱۶:۰۱
    ما زنده به آنیم که آرام نمانیم
    موجیم که آسودگی ما عدم ماست

  8. تشکر


  9. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۸۷
    نوشته
    51
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    شاد ******ویژه نامه تسنیم رمضان******




    خصال هفتگانه مخصوص روزه داران




    در حدیثی طویل، حضرت امیرالمؤمنین (علیه السلام) از پیامبر خدا (صلی الله علیه وآله) چنین نقل می فرماید كه پیامبر(صلی الله علیه وآله) فرمودند:

    «ما من مؤمن یصوم شهر رمضان احتسابا الا اوجب الله تبارك و تعالی له سبع خصال: اَوَلها یذوب الحرام من جسده، و الثانیة یقرب مِن رحمة الله عز و جل، و الثالثة قد كفر خطیئة ابه آدم، و الرابعة یهون الله علیه سكرات الموت و الخامسة امان من الجوع و العطش یوم القیمة و السادسة یطعمه الله عز و جل من طیبات الجنة، و السابعة یعطیه الله عز و جل برائة من النار، قال: صدقت یا محمد».


    هیچ مؤمنی نیست كه ماه رمضان را فقط به حساب خدا روزه بگیرد، مگر آنكه خدای تبارك و تعالی هفت خصلت را برای او واجب و لازم گرداند:
    1- هر چه حرام در پیكرش باشد محو و ذوب گرداند.
    2- به رحمت خدای عز و جل نزدیك می شود.
    3- (با روزه خویش) خطای پدرش حضرت آدم را می پوشاند.
    4- خداوند لحظات جان كندن را بر وی آسان گرداند.
    5- از گرسنگی و تشنگی روز قیامت در امان خواهد بود.
    6- خدای عز و جل از خوراكی های لذید بهشتی او را نصیب دهد.
    7- خدای عز و جل برائت و بیزاری از آتش دوزخ را به او عطا فرماید.
    ( پرسش كننده در این حدیث مفصل، عالِم یهودی بود) كه عرض كرد راست گفتی ای محمد.(1)
    1. خصال شیخ صدوق، ص 386

    ومن الله التوفیق
    ویرایش توسط تسنیم : ۱۳۸۷/۰۶/۱۳ در ساعت ۱۶:۰۹
    ما زنده به آنیم که آرام نمانیم
    موجیم که آسودگی ما عدم ماست

  10. تشکرها 2


  11. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۸۷
    نوشته
    51
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    شاد *****ویژه نامه تسنیم رمضان ******




    فلسفه و حكمت روزه از منظر اهل بیت علیهم السلام


    روزه از ابعاد مادی و معنوی ، جسمی و روحی دارای فواید فراوانی است. روزه در سلامت معده و پاكسازی آن از انواع غذاها كه موجب انواع بیماری ها می باشد ، اثرات فوق العاده ای دارد. روزه هم جسم و هم روح را پالایش می كند . اگر در روزه داری به تمامی جهات توجه داشته باشیم در پایان ایام روزه داری ، روح و جسمی تزكیه شده خواهیم داشت.

    پیامبر اكرم (ص) و روزه


    پیامبر خدا (ص) فرمود : المعدة بیت كل داء ، والحمئة رأس كل دواء.(1)
    معده مركز و خانه هر دردی است و پرهیز و اجتناب ( از غذاهای نامناسب و زیاد خوردن ) اساس و رأس هر داروی شفا بخش است.
    و نیز ایشان در جایی دیگر می فرماید : صوموا تصحوا ، و سافروا تستغنوا.
    روزه بگیرید تا صحتو سلامتی خویش را تضمین كنید و سفر نمایید تا مالدار شوید ، زیرا مسافرت و حمل كالای تجارتی از شهری به شهری یا از كشوری به كشور دیگر ، باعث رفع نیازمندی های جامعه و عمران كشورها می گردد.
    حضرت رسول در روایت دیگری می فرماید : لكل شیء زكاة و زكاة الابدان الصیام .(2)
    برای هر چیزی زكاتی است و زكات بدنها روزه است.


    حضرت علی (ع) و روزه


    امام در قسمتی از یكی از خطبه ها می فرماید : و مجاهدة الصیام فی الایام المفروضات ، تسكینا لاطرافهم و تخشیعا لابصارهم ، و تذلیلا لنفوسهم و تخفیفا لقلوبهم ، و اذهابا للخیلاء عنهم و لما فی ذلك من تعفیر عتاق الوجوه بالتراب تواضعا و التصاق كرائم الجوارح بالارض تصاغرا و لحوق البطون بالمتون من الصیام تذللا.(3)
    با روزه گرفتنهای دشوار ، در روزهایی كه واجب است ، اندامهایشان با این كار آرام می گیرد و دیده هایشان خاشع و جانهایشان خوار می گردد و دلهایشان سبك می شود و خودبینی از ایشان به وسیله این عبادتها زدوده می گردد. و با گزاردن چهره های شاداب با تواضع بر خاك و با نهادن مواضع سجده بر زمین خود را در مقابل خدا خرد می نمایند و اینكه با روزه داری شكمها به پشت می رسند.

    1- روزه برای آزمایش اخلاص


    حضرت علی (ع) در جای دیگری می فرماید: والصیام ابتلاء لاخلاص الخلق.(4)
    روزه برای آزمایش نمودن اخلاص مردم است.
    یكی از دلایل وجوب روزه برای مردم ، آزمایش اخلاص مردم است . چرا كه روزه در ایجاد اخلاص عمل بسیار مؤثر است.

    2- روزه سپر در مقابل عذاب الهی


    حضرت در قسمتی دیگر از نهج البلاغه می فرماید : صوم شهر رمضان فانه جنة من العقاب.( 5)
    در این بحث امام یكی از دلایل وجوب روزه ماه رمضان را ، سپر و مانع در مقابل عقاب الهی دانسته اند. یعنی روزه موجب غفران و آمرزش گناهان است.


    امام رضا (ع) و روزه


    وقتی از حضرت درباره فلسفه روزه می پرسند ، می فرماید : همانا مردم مأمور به روزه گرفتن شدند تا درد و ناگواریهای گرسنگی و تشنگی را دریابند و آنگاه استدلال كنند بر سختیهای گرسنگی و تشنگی و فقر آخرت كه پیامبر اكرم (ص) در خطبه شعبانیه فرمود : واذكروا بجوعكم و عطشكم جوع یوم القیمة و عطشة . به وسیله گرسنگی و تشنگی از روزه داریتان ، گرسنگیها و تشنگیهای روز قیامت را به یاد آورید ، كه این یادآوری انسان را به فكر تدارك برای قیامت می اندازد تا جد و جهد بیشتری در كسب رضای خدا بنماید .(7)
    امام رضا (ع) در جایی دیگر درباره فلسفه روزه این چنین می فرماید : علت روزه برای درك درد گرسنگی و تشنگی است تا بنده ، ذلیل ، متضرع و صابر باشد . همچنین در روزه انكسار و شكستگی شهوات وجود دارد .
    آری روزه از افضل طاعات است . شریعت و احكام الهی تعدیل شهوات و در دست گرفتن مهار آنها ، را توسط روزه میسر ساخته و برای تزكیه و طهارت نفس و تصفیه از اخلاقیات رذیله آن را واجب نموده است . البته مقصود از روزه داری تنها امساك از خوردن و آشامیدن نیست بلكه غرض نهایی كف نفس می باشد . همانطور كه رسول گرامی اسلام( ص ) فرمودند : روزه برای هر فرد سپری است ؛ چرا كه روزه دار ، سخن زشت نگوید و كارهای بیهوده انجام ندهد.
    پس روزه انسان را از انحرافات و لغزشها و از دشمنانی بزرگ چون شیطان نفس ، رهایی می دهد .
    و اگر روزه دار، به چنین مراتبی نرسد ، فقط گرسنگی و تشنگی را درك نموده و این پایین ترین درجه روزه داری می باشد .
    1- اركان اسلام ، ص 108 .
    2- كافی ، ج 4 ، ص 62.
    3- نهج البلاغه ، خطبه 192.
    4- نهج البلاغه ، حكمت 252.
    5- نهج البلاغه ، خطبه 110.
    6- وسائل الشیعه ، ج 7 ، ص 3.
    7- همان ، ص 4.
    8- علل الشرایع ، شیخ صدوق ، بخش روزه .

    ومن الله التوفیق
    ویرایش توسط تسنیم : ۱۳۸۷/۰۶/۱۳ در ساعت ۱۶:۰۶
    ما زنده به آنیم که آرام نمانیم
    موجیم که آسودگی ما عدم ماست

  12. تشکر


  13. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۸۷
    نوشته
    51
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    شاد ******ویژه نامه تسنیم رمضان******




    خلوت انس

    در اغتنام فرصتهاى ملكوتى ماه مبارك رمضان
    گاهى كه تنهایى، آینه برمى‏دارى و به چهره خویش مى‏نگرى، تا نیك و بد و زشت وزیباى آن را ببینى.
    خلوت با خویش، براى شناخت «خود»! شاید در حضور جمع، شرم كنى، ولى درتنهایى، خجالت و شرمى نیست، چون نگاه و مراقبتى نیست، جز همان كه نگاهش همه جاهست و مراقبتش دائمى است.
    ماه رمضان، به نوعى فصل محاسبه است.
    «محاسبه‏» و «مراقبه‏» هم یك آینه است، اما ... پیش چهره جانت و در برابر روحت! و ... شاید در حضور جمع و در ازدحام روزمره گى نتوانى و مجالى نیابى تااز خودت حساب بكشى.
    اینجا هم خلوت و تنهایى و فراغت، چاره ‏ساز است.
    لحظات سرشار از بركات و معنویات رمضان از همین فراغتهاى مطلوب و دوست داشتنى ‏است.
    فرصت ‏خلوت با خویش و خداست، ساعات حضور در مجلس «مراقبه‏» و «محاسبه‏»است، موعد امتحان اخلاص است، فرصتى است تا «دفتر دل‏» را بگشایى و «كتاب عمل‏»را بازخوانى كنى.
    تو كه مى‏گفتى: مجال و حالى نیست، گرفتاریها و مشكلات و ...
    فرصتى براى «رسیدن به خود» نمى‏گذارد، اینك، این همان مجال و فرصت ناب! تو باید آموخته و تمرین كرده باشى، «تنهایى در جمع‏» را، «خلوت‏» در «ازدحام‏»را، «سكوت در هیاهو» را، رمضان چیست و تو در كجاى این «قطعه‏اى از بهشت‏» قرار دارى كه موهبت ‏خدا براى زمینیان است؟
    با كدام دعوت به این ضیافت آمده‏اى؟
    سر كدام سفره و مائده معنوى نشسته‏اى و فیض حضورت و بهره آمدنت چیست؟
    این نیز نوعى محاسبه و حساب كشیدن از خویش را مى‏طلبد.
    سر سفره ضیافت الهى نشسته‏اى.
    سحرهاى پر بركت، افطارهاى پرمعنویت، شبهاى دعاى افتتاح و كمیل ، جلسات دعا وترتیل و تلاوت و تواشیح ، حالات پرجذبه انس با قرآن و مفاتیح، تهجد و سحرخیزى وچشمان بیدار قبل از فجر دعاهاى روزانه ، همه و همه مائده‏هاى آسمانى این «شهرالله‏» است و تو را فرا خوانده‏اند، تا به قدر تشنگى و توان و در حد ظرفیت وجودى ‏از این «چشمه رحمت‏» بنوشى و از «جان جامه تقوا» بپوشى و در راه عبودیت ‏خدا بكوشى.
    اینك كه آمده‏اى و مهمان این بزم حضورى، وقت تنگ و مجال گذرا را باید مغتنم ‏شمرد.
    با چه آمده‏اى و با چه بازمى‏گردى؟
    و كدام تغییر حالت و خصلت و عادت را از این «ماده خودسازى‏» به ارمغان خواهى ‏برد؟
    خودمانى بودن با خدا هم موهبتى است! كسى نیست كه بشنود، خودت هستى و خدایت.
    با خودت صمیمى باش، یك ‏رو و خودمانى و بى‏پرده.
    كمى در كوچه پس كوچه‏هاى روح خویش بگرد.
    لحظاتى «كارنامه‏» خود را مرور كن، چه مى‏بینى؟...
    نقاط روشن آن بیشتر است، یا نقاط تیره‏اش؟
    «حسنات‏» و «سیئات‏»، چه نسبتى با هم دارند؟
    ماهها انتظار مى‏كشیدى كه باز هم «ماه خدا» فرا رسد و دست نیاز و پاى طلب، به این آستان و این سوى ، برآورى و بكشى.
    براى فرا رسیدن دوباره «شبهاى قدر» لحظه ‏شمارى مى‏كردى.
    هنوز لذت اشك ریختن‏ها و نالیدن‏ها و تضرعهاى شبهاى «احیاء» در كام جانت ‏باقى ‏است و طراوت معنویت ‏بار آن همخوانى و همنالى با انبوه خداجویان عاشق و صادق، هنوز هم چون نسیمى خوشبوى، فضاى جانت را معطر ساخته است.
    بنا بود در رمضان گذشته ، آمرزیده شوى و «غفران الهى‏» را چون مدالى بر گردن ‏بیاویزى، اما چه شد؟
    امسال، رمضان همان حال و هواى معنوى را دارد.
    رحمت الهى همیشه جارى و سارى است ، اگر كوتاهى است، از ماست. «گر گدا كاهل ‏بود، تقصیر صاحبخانه چیست؟» آن اشكها و ناله‏ها چه شد و كجا رفت؟
    تنها براى آن چند «شب قدر» نبود.
    قرار نبود كه آن گریه‏ها و تضرعها و از عمق جان به درگاه خدا نالیدن‏ها و خود را حقیر و فقیر و مسكین و نیازمند دیدن و دانستن‏ها مخصوص «شبهاى احیا» باشد ودر فضاى مسجد و مصلا جا بماند.
    امسال هم، قرار نیست كه تاملات رمضان را، شبهاى سرنوشت ‏ساز قدر را، لحظات‏ نورانى و عرفانى سحر را، حالات خوش جلسات دعا و قرآن را، حضور قلب نماز شب ونوافل را در ماه رمضان جا بگذارى و باز هم عریان از این همه جامه‏هاى بهشتى، وارد شوال شوى.
    پس «عید فطر» براى چیست؟
    آنچه عیدى خواهى گرفت، باید در طول سال و همه عمر، همراه داشته باشى، خرجش‏ نكنى، جایى جا نگذارى، گم نكنى، از دستت نگیرند ...
    راستى ... سوغاتت در این سفر معنوى به «شهر الله‏» چیست؟
    بارى ... آینه بردار، كمى در خویش بنگر، در خلوت خویش، با خودت صمیمى باش.
    كیستى، كجایى؟ چه مى‏كنى؟ چه دارى؟
    رمضان را مفت از كف مده!
    جواد محدثى

    ومن الله التوفیق

    ما زنده به آنیم که آرام نمانیم
    موجیم که آسودگی ما عدم ماست

  14. تشکر


  15. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۸۷
    نوشته
    51
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    شاد *****ویژه نامه تسنیم رمضان ******




    سیره‏ عملى امام خمینى (ره) در ماه مبارك رمضان


    عالمان ربانی، چلچراغ‏هاى پر فروغى هستند كه در هرعصرى، در آسمان علم و عمل مى‏درخشند، و با كسب نور و گرما از خورشید رسالت و امامت، بر زمینیان تجلى مى‏كنند و آنان را به سوى منابع نور و بركت دودمان وحى، رهنمون مى‏سازند، و بر بال عرفان ناب محمدى صلى الله علیه وآله نشانده، بر مشكات ملكوت، عروج مى‏دهند.
    در میان دین باوران كفر ستیز، چهره محبوب قرن، فقیه تیزبین سیاست مدار، فیلسوف، عارف ژرف نگر، عالم متخلق و رهبر و بنیان گذار جمهورى اسلامى، حضرت امام خمینى رضوان الله علیه، از موقعیتى والا و ویژه برخودار است، زیرا روزها و ساعت‏ها و لحظه‏هاى عمر او، با مراقبه و محاسبه سپرى شد و صدها آیه قرآن را مجسم ساخت و عینیت ‏بخشید.در این مبحث به سیره عملی امام می پردازیم تا ره توشه ای برای عاشقان ماه رمضان باشد .
    حضرت امام (ره) توجه ویژه‏اى نسبت ‏به ماه رمضان داشته و بدین جهت، ملاقات‏هاى خودشان را در ماه رمضان تعطیل مى‏كردند و به دعا و تلاوت قرآن و... مى‏پرداختند.
    و خودشان مى‏گفتند: «خود ماه مبارك رمضان، كارى است‏»(1).
    یكى از یاران امام، در این باره گفته است :
    در این ماه، ایشان شعر نمى‏خواندند و نمى‏سرودند و گوش به شعر هم نمى‏دانند . خلاصه، دگر گونى خاصى متناسب با این ماه در زندگى خود ایجاد مى‏كردند، به گونه‏اى كه این ماه را، سراسر، به تلاوت قرآن مجید و دعا كردن و انجام دادن مستحبات مربوط به ماه رمضان سپرى مى‏كردند. (2)
    ایشان، به هنگام سحر وافطار، بسیار كم مى‏خوردند، به گونه‏اى كه خادم‏شان فكر مى‏كردند كه امام، چیزى نخورده است!(3)
    حضرت امام رحمة الله علیه درباره رمضان چنین مى‏سرایند:
    ماه رمضان شد، مى و میخانه بر افتاد عشق و طرب و باده، به وقت ‏سحر افتاد
    افطار به مى كرد برم پیر خرابات گفتم كه تو را روزه، به برگ و ثمر افتاد
    با باده، وضو گیر كه در مذهب رندان در حضرت حق این عملت ‏بارور افتاد (4)


    عبادت و تهجد

    از جمله برنامه‏هاى ویژه‏ حضرت امام (ره) در ماه مبارك رمضان ، عبادت و تهجد بود. امام عبادت را ابزار رسیدن به عشق الهى مى‏دانستند. و به صراحت ‏بیان مى‏كردند كه در وادى عشق، نباید به عبادت به چشم وسیله‏اى براى رسیدن به بهشت نگاه كرد (5).
    اكثر آشنایان امام نقل مى‏كنند كه ایشان از سن جوانى، نماز شب و تهجد، جزء برنامه‏هایشان بود.
    بعضى از نزدیكان ایشان مى‏گفتند كه وقتى در ظلمت و تاریكى نیمه‏ شب، آهسته وارد اتاق امام مى‏شدم، معاشقه امام را با ایزد احساس مى‏كردم و مى‏دیدم كه با خضوع و خشوعى خاص، نماز مى‏خواندند و قیام و ركوع و سجود را بجا مى‏آوردند كه حقا وصف ناپذیر بود. با خودم فكر مى‏كردم كه شب امام، حقیقتا، لیلة القدر است (6).
    یكى از اعضاى دفتر ایشان، دراین باره مى‏گوید:
    پنجاه سال است كه نماز شب امام، ترك نشده است. امام در بیمارى و در صحت و در زندان و در خلاصى و در تبعید، حتى بر روى تخت ‏بیمارستان قلب هم نماز شب خواندند (7).
    امام توجه خاصى به نوافل داشتند و هرگز، نوافل را ترك نمى‏كردند. نقل شده است كه امام، در نجف اشرف، با آن گرماى شدید، ماه مبارك رمضان را روزه مى‏گرفت و با این كه در سنین پیرى بودند و ضعف بسیار داشتند، تا نماز مغرب و عشاء را به همراه نوافل به‏جاىنمى‏آوردند، افطار نمى‏كردند! و شب‏ها تا صبح، نماز و دعا مى‏خواندند و بعد از نماز صبح، مقدارى استراحت مى‏كردند و صبح زود، براى كارهایشان آماده مى‏شدند (8).
    خانم زهرا مصطفوى مى‏گوید:
    راز و نیاز امام و گریه‏ها و ناله‏هاى نیمه شب ایشان، چنان شدید بود كه انسان را بى اختیار، به گریه مى‏انداخت (9) .
    یكى از اساتید قم نقل مى‏كرد: شبى میهمان حاج آقا مصطفى بودم. ایشان، خانه‏ جداگانه‏اى نداشتند و در منزل امام زندگى مى‏كردند. نصف شب از خواب بیدار شدم و صداى آه و ناله‏اى شنیدم، نگران شدم كه مگر اتفاقى افتاده است، حاج آقا مصطفى را بیدار كردم و گفتم: «ببین چه خبر است!» . ایشان نشست و گوش داد و گفت: «صداى امام است كه مشغول تهجد و عبادت است‏»(10).
    در ماه مبارك رمضان، این شب زنده دارى و تهجد، وضعیت دیگرى داشت. یكى از محافظان بیت مى‏گوید در یكى از شب‏هاى ماه مبارك رمضان، نیمه شب، براى انجام كارى مجبور شدم از جلوى اتاق امام گذر كنم. حین عبور، متوجه شدم كه امام، زار زار گریه مى‏كردند! هق هق گریه‏ امام كه در فضا پیچیده بود، واقعا مرا تحت تاثیر قرار داد كه چگونه امام، در آن موقع از شب، با خداى خویش راز و نیاز مى‏كند. (11)
    آخرین ماه مبارك رمضان دوران حیات امام، به گفته‏ ساكنان بیت، از ماه مبارك رمضان‏هاى دیگر متفاوت بود! به این صورت كه امام همیشه، براى خشك كردن اشك چشم‏شان دستمالى را همراه داشتند، ولى در آن ماه مبارك رمضان، حوله‏اى را نیز همراه برمى‏داشتند تا به هنگام نمازهاى نیمه شب‏شان، از آن استفاده كنند!(12)


    توجه ویژه به قرآن

    امام خمینى (ره) توجه خاصى به قرآن داشتند، به ‏طورى كه روزى، هفت ‏بار قرآن مى‏خواندند!
    امام در هر فرصتى كه به ‏دست مى‏آوردند، ولو اندك، قرآن مى‏خواندند. بارها دیده شد كه امام، حتى در دقایقى قبل از آماده شدن سفره - كه معمولا به بطالت مى‏گذرد - قرآن تلاوت مى‏كنند ! (13) امام بعد از نماز شب تا وقت نماز صبح، قرآن مى‏خواند . (14)
    یكى اطرافیان امام مى‏گوید:
    امام در نجف، چشم‏شان درد گرفت و به دكتر مراجعه كردند. دكتر بعد از معاینه‏ چشم امام گفت: «شما باید چند روزى قرآن نخوانید و به چشم‏تان استراحت ‏بدهید» . امام خندیدند و فرمودند: «دكتر، من، چشم را براى قرآن خواندن مى‏خواهم! چه فایده‏اى دارد كه چشم داشته باشم و قرآن نخوانم؟ شما یك كارى كنید كه من بتوانم قرآن بخوانم. » (15)
    و در ماه رمضان یكى از همراهان امام در نجف، اظهار مى‏كرد كه امام خمینى در ماه مبارك رمضان، هر روز ده جزء قرآن مى‏خواندند ، یعنى در هر سه روز، یك بار قرآن را ختم مى‏كردند . (16)
    علاوه بر آن، هر سال چند روز قبل از ماه مبارك رمضان ، دستور مى‏دادند كه چند ختم قرآن براى افرادى كه مد نظر مباركشان بود، قرائت ‏شود . (17)
    گزیدهایى از توصیه‏ها و سفارش‏هاى امام به مناسبت ماه مبارك رمضان
    شما در این چند روزى كه به ماه رمضان مانده، به فكر باشید، خود را اصلاح كرده، توجه به حق تعالى پیدا نمایید.
    از كردار و رفتار ناشایسته خود ، استغفار كنید! اگر خداى نخواسته، گناهى مرتكب شده‏اید، قبل از ورود به ماه مبارك رمضان ، توبه كنید! زبان را به مناجات حق تعالى عادت دهید! مبادا در ماه مبارك رمضان، از شما غیبتى، تهمتى و خلاصه گناهى سر بزند و در محضر ربوبى، با نعم الهى و در مهمان سراى بارى تعالى، آلوده به معاصى باشید! شما اقلا، به آداب اولیه‏ روزه عمل نمایید و همان ‏طورى كه شكم خود را از خوردن و آشامیدن نگه مى‏دارید، چشم و گوش و زبان را هم از معاصى باز دارید! از هم اكنون بنا بگذارید كه زبان را از غیبت، تهمت، بدگویى و دروغ نگهداشته، كینه، حسد و دیگر صفات زشت ‏شیطانى را از دل بیرون كنید!
    اگر با پایان یافتن ماه مبارك رمضان، در اعمال و كردار شما هیچ گونه تغییرى پدید نیامد، و راه و روش شما با قبل از ماه صیام فرقى نكرد، معلوم مى‏شود روزه‏اى كه از شما خواسته‏اند ، محقق نشده است.
    اگر دیدید كسى مى‏خواهد غیبت كند، جلوگیرى كنید و به او بگویید! «ما، متعهد شده‏ایم كه در این سى ‏روز ماه مبارك رمضان، از امور محرمه خود دارى ورزیم.» و اگر نمى‏توانید او را از غیبت ‏باز دارید، از آن مجلس خارج شوید! ننشینید و گوش كنید! باز تكرار مى‏كنم تصمیم بگیرید در این سى روز ماه مبارك رمضان، مراقب زبان، چشم، گوش و همه‏ اعضاء و جوارح خود باشید.
    توجه بكنید كه به آداب ماه مبارك رمضان عمل كنید; فقظ، دعا خواندن نباشد، دعا به معناى واقعى‏اش باشد . (18)

    پى‏نوشت‏ها:
    1- پا به پاى آفتاب، ج 1، ص 286 .
    2- برداشت‏هایى از سیره‏ امام خمینى( ره)، ج 3 ، ص 90 .
    3- همان، ص 89 .
    4- روزنامه‏ جمهورى اسلامى، مورخ 8/1/69 .
    5- روزنامه جمهورى اسلامى، 20 / 11 / 64 .
    6- امام در سنگر نماز، ص 83 /هزار و یك نكته، حسین دیلمى، نكته 129 .
    7- هزار و یك نكته، حسین دیلمى، حبیب و محبوب، ص 53 / سیماى فرزانگان، ص 180 .
    8- سیماى فرزانگان، ص 159 / برداشت‏هایى از سیره‏ امام خمینى( ره)، ج 3 ، ص 99 .
    9- برداشت‏هایى از سیره‏ امام خمینى(ره)، ج 3 ، ص 132 .
    10- همان، ص 286 .
    11- هزار و یك نكته، حسین دیلمى، نكته 104 / جلوه‏اى از خورشید ، ص 90 .
    12- برداشت‏هایى از سیره‏ امام خمینى ، ج 3 ، ص 126 .
    13- پا به پاى آفتاب، ج 1، ص 270 .
    14- برداشت‏هایى از سیره‏ امام خمینى، ج 3 ، ص 198 .
    15- همان، ص 7.
    16- همان .
    17- پا به پاى آفتاب، ج 1 ص 181 .
    18- سیماى فرزانگان،صص 159 و 161 برداشتهایى از سیره‏ امام خمینى، ج 3 ، ص 8 .

    ومن الله التوفیق
    ویرایش توسط تسنیم : ۱۳۸۷/۰۶/۱۳ در ساعت ۱۶:۱۸
    ما زنده به آنیم که آرام نمانیم
    موجیم که آسودگی ما عدم ماست

  16. تشکر


  17. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۸۷
    نوشته
    51
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    شاد




    نگاهی به تصویر ماه رمضان در سینما


    ماه مبارك رمضان جایگاه ویژه‌‌ای در اسلام دارد و روزه‌داری و مناسك آن در زندگی مردم كشورمان در شكل‌های گوناگون هنوز به عنوان بخش مهمی از فرهنگ مردم در سینما تصویر نشده است.
    به گزارش خبرنگار فارس آن چه در پی می‌آید نظرات منوچهر اكبرلو یكی از منتقدان سینمای كشورمان است كه طی یادداشتی در اختیار خبرگزاری فارس قرار گرفته است.
    در سینمای غرب از آغاز تاكنون می‌توان فهرست بلندی از فیلم‌هایی را عنوان كرد كه تصویر مناسبات مذهبی و پیامبران و شخصیت‌های دینی مسیحیت و یهود را روی پرده نشان داده‌اند. بدیهی است كه فیلمسازان سینما با نیت‌ها و توانمندی‌های متفاوت،صور مختلف زندگی بزرگان دین خود را به فیلم تبدیل كرده‌اند كه با توجه به اهداف شخصی و فرقه‌ای خود،در برخی از فیلم‌ها حتی به تناقضات فراوانی دچار شده‌‌اند.
    در چند دهه گذشته معدود فیلمسازان جهان اسلام با بهره‌گیری از روایات و احادیث كوشیده‌اند اشكالی از زندگی پیامبر اسلام (ص) و ائمه معصومین (ع) را به تصویر بكشند.یكی از درخشانترین فیلم‌ها كه بارها برای تماشاگر ایرانی پخش شده است،فیلم «محمد رسول‌الله» ساخت مصطفی عقاد است كه توانسته بخشی اندك از مجاهدت‌های پیامبر بزرگ اسلام و یارانش را در قالب فیلمی جذاب ارایه بدهد.
    سینمای ایران تا پیش از انقلاب اسلامی،از مذاهب برخی لحظات و بحران‌ها كه شخصیت فیلم دچار مخمصه می‌شد با ادای كلام و شعار بهره می‌جست.
    ادای جملات یا قمر بنی‌هاشم،یا ابوالفضل،ای خدا،یا علی،بسم‌الله و فرستادن صلوات از زبان دیگران در لحظات خاصی از فیلم‌ها،بهره‌گیری سطحی از مذهب را به نمایش می‌گذاشت.در حالی كه انگیزه‌ایی كه این نیات را نشان دهد در روایت فیلم وجود نداشت.
    ریختن آب توبه،زیارت آرامگاه امام رضا (ع)،زیارت مرقد حضرت معصومه (ص)، در لحظاتی اتفاق می‌افتاد كه یكی از شخصیت‌های فیلم دچار بحران اخلاقی یا اجتماعی بود. این گونه صحنه‌ها در بسیاری فیلم‌فارسی‌ها رایج بود.مناسبات و مناسك مذهبی در آثار تصویری پیش از انقلاب نیز با نگاهی ساده انگارانه فقط در برخی لحظات مورد استفاده قرار گرفته است.اصولا مسیر مذهب در آن سینما بیشتر رفع مسئولیت بوده و كاربردش هر چند در مسیر روایت فیلم، نقطه عطفی ایجاد می‌كرد،اما تداوم نداشته و كاراكترها در بقیه زندگی از آن بهره‌مند نمی‌شدند. بنابراین مذهب در آثار فیلم‌فارسی نمود سطحی داشته و به عمق نمی‌رسیده است و اصولا از دین بیشتر بهره‌برداری تبلیغی و حرفه بیكارانه می‌شده است.
    در سینمای پس از انقلاب كه مذهب به مشابه محور زندگی درآمد و كلیه تحركات و مناسبات انسانی و اجتماعی بر مبنای شعائر دین اسلام در آمد،سینمای ایران هم كوشید بر مبنای همان مناسبات حركت كند كه در این مسیر توانست در برخی موارد به موفقیت‌هایی نایل شود. لكن در فیلم‌های سینمایی (و نیز تلویزیون) ساخته شده از زندگی بزرگان دین بیشتر جلال‌های آنان تصویر شده است چرا كه جنگ در نفر خود جنبه‌های دراماتیك فراوانی دارد.لكن از تعالیم نهفته در كلام و سیره آنان كمتر اثر شاخصی را دیده‌ایم.
    اولین فیلمی كه پس از انقلاب به بخشی از زندگی امام حسین (ع) پرداخت،فیلم سفیر (1361، فریبرز صالح) بود كه آن هم بیشتر به بار دراماتیك سفر این سفیر پرداخته بود.
    غیر از نماز كه صحنه‌هایی از آن گاه و بیگاه در فیلم‌های ایرانی از آن استفاده می‌شود از فریضه روزه (كه در ماه مبارك رمضان جریان دارد) كمتر نشانی در فیلم‌های ما هست و فقط در برخی فیلم‌ها به صورت جسته و گریخته در روند روایت فیلم به روزه،افطار،سحری و ... اشاره‌هایی شده است.
    اما فیلمی كه تماما بتواند این مناسك مهم دینی را با مفهوم واقعی آن (ترك با چشم و دل و زبان) به تصویر كشد،متاسفانه وجود ندارد. مراسم روزه‌داری در دهه 60 و اوایل دهه 70 بیشتر در فیلم‌های خبری سال‌های جنگ و سریال‌ها و فیلم‌های مستندی كه از جنگ تحمیلی برداشته شده بود،نشان داده می‌شد.
    درباره امدادهای غیبی در فیلم نینوا (1362 - رسول ملاقلی‌پور) به خوبی این جریان نشان داده می شود.عزاداری و سینه‌زنی در ماه محرم در فیلم بازرسی ویژه (1362 - منصور تهرانی) نمود دارد و حتی فیلم با سینه‌زنی به پایان می‌رسد.
    شفا گرفتن از امام رضا (ع) در فیلم دو چشم بی سو (1362 - محسن مخملباف) نمود روشن و واضحی می‌یابد.مردی در اوج فشار روحی جهت حل مشكلاتش برای عزیمت به جبهه به امام رضا (ع) پناه می‌برد و شفای فرزندش را می‌گیرد.در فیلم مترسك (1363 - حسن محمدزاده) كه آغازگر ملودارم در سینمای پس از انقلاب است،زن خانه بیشتر به مناسك مذهبی می‌پردازد.در شب دهم (1368 - جمال شورجه) به روز عاشورا و شب دهم پرداخته می‌شود و در قالب داستانی، ماجرا را به آن روز می‌كشاند.
    در ایوب پیامبر (1372 - فرج‌الله سلحشور) در مقابل جایگاه رفیع ایوب پیامبر در پیشگاه خداوند متعال،شیطان دچار حسرت و خشم می‌شود و مشیت الهی بر این قرار می‌گیرد كه ایوب را به سختی‌ها و مصائب بیازماید.
    شیطان این همه ایمان را در وجود ایوب باور ندارد.این فیلم پایداری و بردباری یك پیامبر را در راه ایمانش نشان می‌دهد.
    قصه سرگشتگی آدم در روی زمین در فیلم هبوط (1372 - احمدرضا معتمدی) بروز می‌كند.
    آن چه مرور كردیم،گام‌های آغازین فیلم‌های پس از انقلاب بود كه در آنها جز تصویری گذرا و زودگذر از مناسك رمضان وجود ندارد.این در حالی است كه فرد روزه‌دار،در این ماه دارای رفتار و سكناتی است كه جنبه‌های دراماتیك و بهره‌وری تصویری غنی دارد.
    متاسفانه در سینمای ایران تاكنون فیلمی را نیافته‌ایم كه توانسته باشد از همه ابعاد روحی و معنوی چهره یك مومن روزه‌دار را به تصویر بكشد.در شرایطی كه در طول این ماه عوامل و مولفه‌هایی را می‌یابیم كه با كاركردی تصویری در سینما می‌توانند،یكی از ابعاد شریعت ما را به نیكویی در قالب تصاویر سینمایی به ما بنمایاند.
    در ادبیات كهن ما چه داستان و چه عرفانی، حكایت‌های بسیار زیادی داریم كه براساس روزه و روزه‌دار شكل گرفته است. همچنین است وقایع مهمی (چون وفات حضرت خدیجه (ص)، ولادت امام حسن مجتبی (ع) شهادت امیرالمؤمنین (ع)، شب‌های قدر و ...) كه هر یك توانایی بالقوه آثار ماندگار بسیاری را می‌توانند سبب شوند.
    از طلوع ماه مبارك تا آخرین شب روزه، جهانی از معنا می‌یابیم كه می‌تواند حتی غیرمسلمان را به خود جذب كند و به زندگی دنیایی و آخرت معنا بخشد.
    اما پروژه سینما همچنان در انتظار فیلمسازان مشتاق و با دانشی است كه جشن رمضان را روی پرده سینما با نمایش بگذارند.

    و من الله التوفیق
    ویرایش توسط تسنیم : ۱۳۸۷/۰۶/۱۳ در ساعت ۱۶:۲۲
    ما زنده به آنیم که آرام نمانیم
    موجیم که آسودگی ما عدم ماست

  18. تشکرها 2


  19. #10

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۸۷
    نوشته
    51
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    شاد *****ویژه نامه تسنیم رمضان ******




    سخنان پيامبر (ص) درباره ماه مبارك رمضان در اواخر ماه شعبان

    سيد قدس سره در «اقبال» از كتاب «بشارة المصطفي لشيعة المرتضي» با استناد آن به «حسن بن علي بن فضال» از امام رضا از پدرانش، از اميرالمؤمنين – درود و سلام بر آنان – روايت نموده كه كه حضرت فرمودند: رسول خدا (ص) روزي براي ما سخنراني نمود و فرمود:
    «مردم! ماه خدا با بركت و رحمت و بخشش گناهان نزديك است؛ ماهي كه نزد خدا برترين شبها و ساعتهاي آن بهترين ساعتهاست؛ ماهي است كه در آن به ميهماني خدا دعوت شده و شما را در اين ماه از كساني قرار داده اند كه شايسته كرامت خدا هستند. نفس كشيدن شما در آن تسبيح و خوابيدنتان در ان عبادت و عمل شما در آن مقبول و دعاي شما در آن مستحبات است. پس با نيتهايي راست،‌ و دلهايي پاك از خدا بخواهيد شما را موفق ره روزه آن، و خواندن كتابش نمايد. بدبخت كسي است كه از آمرزش خدا در اين ماه بزرگ محروم شود.
    با تشنگي و گرسنگي خود در آن، گرسنگي و تشنگي روز قيامت را بياد آوريد. به فقيران خود صدقه بدهيد؛ بزرگان خود را در آن احترام كنيد؛‌ كوچكترها را مورد رحمت خود قرار دهيد و صله رحم بجا آوريد. زبانهاي خود را حفظ كرده، ديدگان خود را از آنچه نگاه به آن حلال نيست، نگهداريد. با يتيمان مردم مهرباني كنيد تا با يتيمان شما مهرباني شود. به درگاه خداوند از گناهان خود توبه كنيد. هنگام نماز دستهايتان را با دعا بطرف او بلند كنيد؛ زيرا اين وقت بهترين اوقات است و خداوند در آن هنگام با نظر رحمت به بندگانش نگاه كرده و هنگامي كه از او بخواهند و با او مناجات نمايند،‌ جواب آنان را مي دهد. و اگر او را صدا بزنند،‌ به آنان لبيك مي گويد. و اگر دعا كنند، دعايشان را مستجاب مي كند.
    مردم! شما زنداني اعمال خود مي باشيد، با استغفار خود را آزاد كنيد. پشتهايتان را از گناه سنگين است با طولاني نمودن سجده هاي خود آن را سبك نماييد. بدانيد خداوند به عزت خود سوگند خورده است كه سجده كنندگان و نمازگزاران را عذاب نكند و در روزي كه مردم براي پروردگار جهانيان بر مي خيزند، آنان را با آتش نترساند.
    مردم! كسي كه به مؤمن روزه داري افطار بدهد،‌ ثواب آزاد كردن يك بنده و آمرزش گناهان گذشته خود را دارد. عرض كردند: رسول خدا! همه ما نمي توانيم اين كار را انجام دهيم. حضرت فرمودند:‌ از آتش بپرهيزيد، گرچه با نيمدانه خرمايي. از آتش بپرهيزيد، گرچه با جرعه آبي.
    مردم! هر كدام از شما كه اخلاق خود را در اين ماه اصلاح كند، روزي كه در صراط پاها مي لغزد، جوازي بر صراط خواهد داشت. و هر كدام از شما كه بر بنده و كنيز خود آسان بگيرد،‌ خداوند در حساب بر او آسان خواهد گرفت؛ و كسي كه شر خود را در آن باز دارد،‌ خداوند در روزي كه او را ببيند غضب خود را از او باز مي دارد. كسي كه يتيمي را بزرگ بدارد،‌خداوند در روزي كه او را ببيند او را بزرگ خواهد داشت؛ و كسي كه در اين ماه صله رحم كند، خداوند روزي كه او را ببيند او را به رحمت خود وصل مي كند. كسي كه در آن قطع رحم كند، خداوند روزي كه او را مي بيند رحمت خود را از او قطع خواهد نمود. و كسي كه يك نماز مستحبي بخواند خداوند براي او خلاصيي از آتش مي نويسد. و كسي كه عمل واجبي انجام دهد ثواب كسي كه هفتاد واحب را در ماهي غير از اين ماه انجام دهد،‌ خواهد داشت. و كسي كه در اين ماه زياد بر من صلوات بفرستد، روزي كه ترازوها سبك است، خدواند ترازوي او را سنگين مي نمايد. و كسي كه يك آيه از قرآن بخواند، مانند پاداش كسي كه قرآن را در ماهي غير از اين ماه ختم كند، خواهد داشت.
    مردم! درهاي بهشت در اين ماه باز است،‌ از پروردگار خود بخواهيد آن را به روي شما نبندد؛‌ درهاي جهنم نيز بسته است از پروردگار خود بخواهيد آنان را بر شما مسلط نكند.
    امير المؤمنين عليهم السلام فرمود: برخاستم و عرض كردم رسول خدا! برترين اعمال در اين ماه چيست؟ فرمودند: اباالحسن! برترين اعمال در اين ماه دوري گزيدن از حرامهاي خداي عزيز و بزرگ است. سپس گريه كرد. عرض كردم چرا گريه مي كني، رسول خدا! فرمود: علي! بخاطر حلال شمردن تو در اين ماه است؛ گويا با تو هستم و تو براي پروردگارت نماز مي خواني و بدبخت ترين اولين و آخرين، همانند «پي كنند شتر ثمود» ضربه اي به جلو سرت مي زند كه موي صورتت با آنان رنگين مي شود.
    امير المؤمين عليهم السلام فرمود: عرض كردم: رسول خدا! آيا در آن حال دينم سالم است؟ فرمود: آري، دينت سالم است. سپس فرمود: علي! كسي كه تو را بكشد مرا كشته و كسي كه با تو دشمني كند با من دشمني نموده و كسي كه به تو ناسزا بگويد، ‌به من ناسزا گفته، زيرا تو مانند نفس من هستي روح تو از روح من و سرشت تو از سرشت من است؛ خداي عزيز و بزرگ مرا آفريد؛‌ تو را نيز آفريد و مرا برگزيد! و تو را؛ خداي عزيز و بزرگ مرا آفريد؛ تو را نيز آفريد و مرا برگزيد! و تو را؛ من را براي پيامبري انتخاب نمود و تو را براي امامت اختيار كرد.
    بنابراين كسي كه امامت تو را انكار كند پيامبري من را انكار كرده. علي! تو وصي من، پدر فرزندانم، همسر دخترم و جانشين من در ميان امتم در زندگي من و بعد از مرگ من هستي. امر تو امر من و نهي تو نهي من است. به كسي كه مرا به پيامبري برانگيخته و مرا بهترين مردم قرار داد، قسم مي خورد كه تو حجت خدا بر خلق او و امين او بر رازش،‌ و جانشين او در ميان بندگانش مي باشي.»

    از كتاب المراقبات اثر مرحوم آيت الله حاج ميرزا جواد ملكي تبريزي(ره)
    بخش مراقبات ماه مبارك رمضان (صفحه 211)
    ویرایش توسط تسنیم : ۱۳۸۷/۰۶/۱۳ در ساعت ۱۶:۲۶
    ما زنده به آنیم که آرام نمانیم
    موجیم که آسودگی ما عدم ماست

  20. تشکر


صفحه 1 از 2 12 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود