جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: قرآن و معجزات علمی

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    1,512
    مورد تشکر
    114 پست
    حضور
    111 روز 6 ساعت 15 دقیقه
    دریافت
    159
    آپلود
    0
    گالری
    1

    قرآن و معجزات علمی





    پرسش:
    آیا وجود دریای شور و شیرین که در تصاویر اینترنتی دیده می شود در دریای مدیترانه، و نیز ادعای جسد مومیایی فرعون زمان موسی، را می توان به عنوان اعجاز علمی قرآن برشمرد و آن ها را بطور قطع به قرآن و آیات مورد نظر، نسبت داد؟

    پاسخ:
    بین دو چیز باید تفکیک قائل شد: یکی اعجاز قرآن، و دیگری اثبات علمی. لذا مواردی می توانند اعجاز علمی قرآن باشند، ولو اثبات علمی آن برای ما مقدور نباشد.
    دریای شور و شیرین و مخلوط نشدن آن ها با هم، می تواند از اعجاز قرآن باشد؛ ولی این که این آیات شریفه(1) دقیقا اشاره به جریان "گلف استریم" و دریای مدیترانه و ... داشته باشد، ظنی و احتمالی است. در کلام مفسران نیز احتمالات و وجوه مختلفی ذکر شده و چیزی بطور قطعی به قرآن نسبت داده نشده است. حتی تفسیر نمونه به احتمالی و ظنی بودن اشاره آیه به جریان "گلف استریم" صراحت دارد.(2)
    لذا نمی توان آن را بطور قطع به قرآن نسبت داد و مدعی شد آیه قرآن قطعا به این مطلب اشاره دارد.
    در باره جسد فرعون نیز همین مطلب را باید گفت. یعنی این که خداوند متعال می فرماید جسد فرعون را از آب بیرون می آورد تا عبرت دیگران باشد، یک موضوع است؛ و این که این جسد مومیایی همان جسد فرعون مورد اشاره قرآن (فوعون زمان موسی) باشد، مطلب دیگری است.
    «فَالْيَوْمَ نُنَجِّيكَ بِبَدَنِكَ لِتَكُونَ لِمَنْ خَلْفَكَ آيَةً وَ إِنَّ كَثيراً مِنَ النَّاسِ عَنْ آياتِنا لَغافِلُون‏»؛ ولى امروز، بدنت را (از آب) نجات مى ‏دهيم، تا عبرتى براى آيندگان باشى! و بسيارى از مردم، از آيات ما غافلند.(3)
    به تفاسیر مراجعه کنید. مفسران در مراد از یوم، نجات دادن، و بدن، احتمالاتی را بیان نموده اند. کسی نمی تواند بطور قطع بگوید مراد خداوند این است و لاغیر. حتی به این جسد مومیایی هم اشاره شده و گفته شده آیا این همان جسد فرعون زمان موسی است یا نه، دلیلی بر این ادعا نداریم(4)؛ لذا به صورت احتمال می توان مطرح کرد.
    بنابر این: این موارد را می توان به صورت احتمال بیان کرد و نمی توان ادعا نمود که مراد قطعی قرآن، این است. در این گونه موارد، اسناد قطعی به قرآن، غیر علمی و نادرست است.
    ممکن است گفته است اگر هدف از این آیات، اثبات الهی بودن قرآن از طریق معجزه بوده است، چرا این آیات طوری آورده نشده اند که به طور قطعی بر یک موضوع علمی دلالت کنند؟ که در پاسخ باید گفت آیات قرآن می تواند از جهات مختلف دارای اعجاز باشد، مانند فصاحت، بلاغت، پیامرسانی، هدایتگری، علمی، تربیتی و ...؛ لذا حیث اعجاز آن محدود و مختص به یک مورد خاص نیست.
    در آیاتی نیز که امروزه از آن ها به عنوان معجزات علمی استفاده می شود، این گونه نیست که وجه امتیاز آن آیات و غرض از نزول آن ها، فقط همین حیث اعجاز علمی آن باشد، تا در صورتی که اعجاز علمی آن ثابت نشود گفته شود پس غرض از نزولش زیر سؤال رفته است.
    قرآن کتاب هدایت است و به تدریج در طول قریب به 23 سال و متناسب با نیاز هدایتی انسان ها نازل شده است. هر آن چه برای هدایت لازم بوده است، در قرآن آمده است. در این حین، علاوه بر این که آیات نازل شده، آن نیاز هدایتی را پاسخ داده اند، از جهات گوناگون هم، غیر بشری و ممتاز بودن خود را بروز و ظهور داده و به موضوعات دیگری اشاره نموده است. لذا محور اصلی نزول آیات، هدایتگری و راهنمایی انسان بوده است، و موضوعات دیگر، تفریعی است و حیث اصلی نزول نیست. با این نگاه، دیگر انتظار نداریم که قرآن موضوعات علمی و تجربی و ... را بطور صریح و خاص بیان فرموده باشد.
    در ادامه، بیان اندیشمند قرآنی، آیت الله معرفت، در این زمینه آورده می شود. ایشان پس از برشمردن جهات مختلف اعجاز قرآن، در باره اعجاز علمی چنین می آورد:
    «اشاره‏ هاى علمى گذرا؛ بدين معنا كه احيانا از لابلاى تعابير قرآن به برخى اشارات زودگذر برخورد مى ‏كنيم، كه حاكى از احاطه صاحب سخن به اسرار نهفته طبيعت است: «قُلْ أَنْزَلَهُ الَّذِي يَعْلَمُ السِّرَّ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ» بگو: قرآن را كسى فرو فرستاده كه از راز آسمان‏ها و زمين آگاهى دارد.(5)
    گاهى در تعابير قرآن به برخى از اسرار طبيعت اشارت رفته، اين اشارت حالت «تراوشى» دارد كه از لا به ‏لاى سخن پروردگار سر زده است؛ و گرنه مقصود ذاتى و هدف اصلى از سخن، بيان آن جهت نبوده است. لذا هيچ ‏گاه در اين ‏گونه اشارات درنگ نشده و به ‏طور كامل بيان نگرديده است، زيرا هدف اصلى قرآن، ارائه رهنمودهاى هدايتى و تعليم و تربيت دينى و معنوى است، و تنها نكته‏ سنجان هستند كه به اين رموز و اشارات گذرا پى مى ‏برند؛ اين نكات براى دانش‏مندان در بستر زمان، دليل اعجاز قرآن مى ‏باشد.
    البته در اين زمينه بايد به اين مطلب توجه نمود كه نبايد دست‏ آوردهاى علمى را بر قرآن تحميل كرد، زيرا دست ‏آوردهاى علمى حالت ثبات ندارند، در حالى كه مسايل قرآنى حقايقى ثابت ‏اند و هرگز نبايد چيزى را كه حالت ثبات ندارد، با حقيقتى ثابت مطابقت داد. آرى مسايل علمى كه حالت ثبات يافته و قطعيّت پيدا كرده، مى‏ تواند ابزارى باشد براى فهم برخى اشارات علمى قرآن آن هم نه به طور حتم، بلكه با اضافه شدن عباراتى نظير "شايد چنين باشد"».(6)
    ممکن است گفته شود آیا می توان جمله ای از یک کتاب قدیمی را با وجود برداشت و تفسیرهای مختلف که یکی از آن ها امروزه با یک کشف علمی قابل تطبیق و تفسیر است را، دلیلی بر اعجاز و معجزه بودن آن کتاب دانست؟ در پاسخ باید گفت نمی توان بطور قطعی ادعا کرد بلکه احتمالی است. به همان درصد و میزانی که آن تفسیر را محتمل و صحیح می دانیم، می توانیم مدعی شویم. مثلا اگر 20 یا 30 درصد، آن تفسیر را محتمل و صحیح می دانیم، می توانیم به همان میزان، احتمال بدهیم.
    البته یک موضوع دیگر هم مطرح است که درصد احتمال را از این هم پایین تر می آورد، و آن این که احتمال می رود بطور اتفاقی، این مطلب با این موضوع علمی، تطابق پیدا کرده باشد، یعنی نویسنده آن کتاب قدیمی، بطور ظنی و احتمالی چیزی گفته و اتفاقا با این موضوع علمی تطابق پیدا کرده است.
    مطلب دیگر؛ قرار نیست قرآن با علم هماهنگ باشد بلکه قرار است با قطعیات و ثابتات علمی، تعارض و تنافی نداشته باشد. لذا قرار نیست یافته های علمی را بر قرآن تحمیل کرد و برای هر یافته علمی، به دنبال اثبات قرآنی آن بود. بله، مواردی از اشارات علمی قرآن که امروزه و در اثر پیشرفت علمی بشر، کشف و بطور قطعی ثابت شده است، را می توان از اعجاز قرآن برشمرد.
    برداشت ظنی و احتمالی تاحدی که تحمیل بر قرآن نباشد، را فقط در حد احتمال می توان به قرآن نسبت داد. لذا فرد مسلمان اگر این برداشت خود را به صورت احتمالی و ظنی به قرآن نسبت بدهد، مقبول و موجه است.
    از طرفی نباید انتظار داشته باشیم کسی (غیر مسلمانی که اعجاز قرآن برایش ثابت نشده) با تفسیر و برداشت های ظنی و احتمالی، به یقین برسد. البته این هم دور از ذهن نیست که چنین شخصی با تجمیع قرائن و با این موارد احتمالی، نوعی اطمینان اجمالی پیدا کرده و از راه های دیگر به دنبال، اثبات حقیقت باشد.
    نکته: موارد متعددی در قرآن هست که می توان از آن ها به عنوان شگفتی های قرآن نام برد ولی نمی توان به عنوان اعجاز علمی قرآن دانست. تسامحی که رائج است این که این تفکیک کمتر انجام شده و همه را به عنوان اعجاز علمی قرآن نام می برند.

    ___________
    (1) فرقان/ 53؛ الرحمن/ 19.
    (2) تفسير نمونه، نرم فزار جامع التفاسیر نور، ج ‏23، ص 126.
    (3) یونس/ 92.
    (4) تفسير نمونه، ج ‏8، ص 378.
    (5) فرقان/ 6.
    (6) علوم قرآنى، نرم فزار علوم قرآنی نور(مشکات)، ص 363.




    لینک اصلی



  2.  

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود