جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: حرمت یک قطره شراب

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    1,512
    مورد تشکر
    114 پست
    حضور
    111 روز 10 ساعت 10 دقیقه
    دریافت
    159
    آپلود
    0
    گالری
    1

    حرمت یک قطره شراب





    پرسش:
    در مورد حرام بودن شراب شکی نیست. بنده دلایل عقلانی حرمت شراب، در مورد نوشیدن یک قطره شراب صادق نیستند. لطفاً دلایل عقلی در مورد این که چرا نوشیدن یک قطره شراب حرام است را برای بنده بیان فرمایید.

    پاسخ:
    قرآن صريحاً و بطور مطلق [ولو یک قطره] خمر (شراب) را رجس و پليد و از عمل شيطان مي داند.
    «يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَ الْمَيْسِرُ وَ الْأَنْصابُ وَ الْأَزْلامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُون‏»؛ اى كسانى كه ايمان آورده‏ ايد! شراب و قمار و بتها و ازلام [نوعى بخت ‏آزمايى‏]، پليد و از عمل شيطان است، از آنها دورى كنيد تا رستگار شويد.(1)
    مسئله حرمت خمر و شراب، در همه اديان الهي حرام بوده، و هيچ آيينی كه از تحريف بشر مصون مانده باشد، شرب خمر را جايز نمي‌داند.
    امام رضا علیه السلام فرمودند: "ما بعث الله نبيا قط الا بتحريم الخمر"؛ خداوند هیچ پیغمبری را نفرستاد جز این که حرمت شراب جزء برنامه رسالت بود.(2)
    در روايات نیز از خمر و شراب، بسيار مذمت شده و حتي نشستن سر سفره اي كه در آن شراب باشد، تحريم شده است.
    آیات و روایات حرمت شراب، مقدار و کمیت برای حرمت آن تعیین نکرده اند، یعنی‎ ‎به طور مطلق حرام کرده اند پس ‏حرمت شرعی هم شامل یک قطره می شود و هم شامل‎ ‎بیش از یک قطره‎.
    لازم به ذکر است که شرط مست شدن، معیار نیست و ادله ی حرمت مطلق است و شراب‎ ‎را به طور مطلق حرام کرده است و هیچ جا نیامده که ‏مقداری که موجب مستی شود‎ ‎حرام است و مقداری که موجب مستی نشود حلال‎.
    از طرفی حكم حرمت یک قطره را عقل می پذیرد، چرا كه همین یک قطره خودش مقدمه خوردن قطرات بعدی می شود. به تعبیری انسان با خوردن همین یک قطره كم كم به خودش جرأت خوردن بیش از یک قطره را هم می دهد، و این تجرّی بر گناه (جرأت پیدا کردن بر گناه و جرأت کردن بر نافرمانی خداوند) است.
    توجه داشته باشید چيزهايى كه از نظر اسلام حرام يا نجس شده، حكم يک قطره آن با حكم چند ليتر آن يكسان است؛ مثل اين كه خوردن خون حرام است، چه يک قطره باشد و چه يک كيلو؛ زيرا خون بر هر دو اطلاق مى‏شود. در باب شراب نيز مسأله به همين صورت است.
    مطلب دیگر؛ اطلاق ادله حرمت خوردن شراب اجازه یک قطره خوردن را هم نمی دهد، لذا اگر حکمت و دلیل آن هم از نظر عقلی و علمی برای ما مشخص نباشد، از باب تعبد هم كه شده نباید خلاف حكم الهی انجام داد.
    به بیان دیگر این که از حکم مولا باید اطاعت کرد چه دلیل آن معلوم باشد و چه معلوم نباشد. البته اگر دلیلی هم برای حکمی معلوم شد ‏باید به خاطر اطاعت از مولا به آن حکم عمل کرد نه فقط به خاطر دلیل آن.‏
    به این روایت در اهمیت اجتناب از شراب، توجه کنید:
    لَعنَ رسول اللهِ ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ فی الخَمرِ عشرهَ: «غارسها و حارسها و عاصرها و شاربها و ساقیها و حاملها و المحمولهَ إلیه و بایِعها و مُشتریها و آکل ثَمنها»
    در مجامع شیعه و سنی، این حدیث معروف است که پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله، ده گروه را لعنت کرده اند که به گونه مستقیم یا غیر مستقیم در شراب سازی دخالت دارند:
    1 - کسی که درخت انگور را به نیت شراب غرس کند.
    2 - آن که بدین قصد از درخت تاک پاسداری نماید.
    3 - خریدار مشروبات.
    4 - فروشنده آن.
    5 - کسی که می نوشد.
    6 - کاسبی که از شراب فروشی پولی به دست می آورد.
    7 - فشار دهنده انگور به انگیزه ساختن شراب.
    8 - افرادی که مشروبات را حمل و نقل می کنند.
    9 - تحویل گیرنده آن.
    10- ساقی یا کسی که شراب برای دیگری می برد.(3)
    نکته مهم این است که بنده واقعی آن است که اعم از این که فلسفه و دلیل عقلی حکم خدا را دریابد و یا درنیابد، باز هم از باب تعبد و فرمانبرداری الله، به آن حکم عمل می کند. چنین بنده ای هیچگاه در برابر خداوند نمی ایستد و بگوید من کاری به دستور و میل تو ندارم، من چون فلسفه این حکم را نمی دانم پس عمل هم نمی کنم. اگر بنا باشد مردم پس از آشنایی با فلسفه و اسرار احکام به دستورات دینی عمل کنند، چنین اشخاصی پیرو عقل محض و علم صِرف خواهند بود، نه تابع مذهب و دین.
    لذا رفتن به دنبال فلسفه احکام هیچ اشکالی ندارد و حق انسان است، ولی این معنایش این نیست که پس اگر رفتید و فلسفه حکمی را نیافتید عمل به آن لازم نیست.
    به بیان دیگر؛ فهم فلسفه احکام، ارزشمند و مفید است، ولی معنایش این نیست که پس هر که فلسفه احکام را فهمید حتما مومن می شود، هم چنین که معنایش این نیست که اگر فلسفه حکمی را نفهمیدید پس عمل نکنید.
    هم چنین، معنای تعبد داشتن این نیست که به دنبال یادگیری فلسفه احکام نروید، بلکه معنایش این است که بروید ولی اگر نیافتید باز هم بر طبق ایمان و اعتمادی که به خداوند دارید به آن دستور الهی عمل نمایید.
    بنابر این، حرمت خوردن شراب ـ ولو یک قطره ـ هم از نظر ادله نقلی (قرآن و روایات) ثابت می شود و هم از طریق عقل و استدلال عقلی.

    ___________
    (1) مائده/ 90.
    (2) کافی، ج 1، ص 148.
    (3) خصال، شیخ صدوق، ص 445؛ کافی، ج 6، ص 429.



    لینک اصلی


  2. تشکر




  3. کانون گفتگوی قرآنی

    کانون گفتگوی قرآنی

    لیست موضوعات جهت اطلاع رسانی

     

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود