جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: بوزینه شدن، مجازات نافرمانی

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    1,512
    مورد تشکر
    114 پست
    حضور
    111 روز 14 ساعت 14 دقیقه
    دریافت
    159
    آپلود
    0
    گالری
    1

    بوزینه شدن، مجازات نافرمانی





    پرسش:
    گروهی از بنی اسرائیل که حرمت روز شنبه را نگه نداشتند مسخ و تبدیل به میمون شدند. آیا بوزینه شدن جزای کسی است که در روز شنبه به خاطر نیاز به ماهیگیری پرداخته است؟

    پاسخ:
    ماجرای اصحاب السبت(1) در چند جای قرآن کریم(2) مورد اشاره قرار گرفته است که در سوره اعراف(3) کمی مفصلتر از موارد دیگر به آن پرداخته شده است.
    کلیت این ماجرا چنین بوده است:
    شهری مشرف به دریا که (گروهی ) از بنی اسرائیل در آن ساکن بودند و خداوند متعال ماهیگیری در روز شنبه را بر ایشان حرام و منع کرده بود. در مقابل این دستور خداوند متعال ایشان به سه دسته تقسیم شدند:
    1. عده ای که با ترفندی خاص (به خیال خودشان) قصد گول زدن خداوند متعال را داشتند و به هر ترتیب خلاف دستور خداوند(4) عمل می کردند.
    2. گروهی که با اقدام این افراد به مخالفت پرداخته و در صدد نهی آن ها بودند.
    3. گروهی که بینا بین بودند، در عین حالی که خود مرتکب این اعمال نمی شدند ولی نسبت به مرتکبین هم بی خیال بودند.(5)

    خداوند از راه های مختلف خواستار اصلاح ایشان بود ولی ان ها بر مسیر باطل خود اصرار می ورزیدند و روز به روز جرات و تخلف خود را گسترده می کردند، تا این که خداوند آن ها را گرفتار عذاب نموده همگی مسخ(6) شدند.(7)
    و اما بررسی:
    خداوند متعال به اهالی این شهر دستور داده بود که روز جمعه را بزرگ بشمارند و در آن بیشتر به امور معنوی بپردازند و از امور مادی و دنیایی خود کم کنند. ولی ایشان به دلیل واهی (یهود معتقد بودند که آفرینش از روز یک شنبه آغاز شده است و در روز جمعه تمام شده است و خداوند روز شنبه دست از کار کشیده و از آفرینش فارغ شده است(8)
    ) از اطاعت سرباز زده و روز شنبه را برای این مهم برگزیدند. (و این اولین نقطه و سرآغاز نافرمانی ها شد) پس خداوند متعال به خاطر این نافرمانی صید ماهی را در روز شنبه بر آن ها حرام کرد.(9)
    و خداوند در این که آن ها به جای اطاعت سر خود برای خود مسیری را انتخاب کرده اند میثاقی سخت و غلیظ از آن ها گرفت و آن ها متعهد شدند که دیگر خلاف دستور خدا عمل نکنند.(10)

    طبق آیات قرآن کریم و روایات شریفه، بعد از سرکشی اولیه و هتک حرمت روز جمعه بنی اسرائیل مامور شدند که در روز شنبه از صید کردن ماهیان دست بردارند.(11)

    و خداوند این موضوع را مایه امتحان و ابتلای ایشان قرار داد؛ به گونه ای که ماهی های سمت آن ها در روز شنبه که صید ممنوع بود خود را بر آب ظاهر و آشکار می کردند و از آن جا که شغل ایشان نیز ماهیگیری بود زمینه آزمایش ایشان فراهم شد.(12) (این گونه آزمایش ها برای اتمام حجت و مشخص شدن عیار ایمان افراد برای خودشان و دیگران در اقوام گذشته نیز دارای سابقه بوده است. مانند ماجرای طالوت که از جانب خداوند متعال دستور داد از آب ننوشند ولی جز عده اندکی همگی از اطاعت سرباز زدند)(13)
    .
    در مقابل بنی اسرائیل در این مورد نیز مانند موارد راه طغیان را در پیش گرفته و عهد و میثاق خود را فراموش کردند(14). و به گونه های مختلف اقدام به صید ماهی و ماهیگیری نمودند(15).
    در این میان تلاش مومنین ایشان که در صدد هشدار و یاد آوری میثاق ایشان بوده و آن ها را از طغیان نهی می کردند اثری به دنبال نداشت(16). و آن ها هم چنان بر باطل خود اصرار داشتند.
    در چنین شرایطی آن ها به عذاب خداوند متعال گرفتار شدند و از آن جا که یکی از عذاب های دنیوی در امت های پیشین ظهور و بروز حقیقت برزخی افراد بود ایشان گرفتار این عذاب شدند. (17)
    و از آن جا که طبق روایات حقیقت برزخی کسانی که دین و دستورات خداوند را به سخریه می گیرند، شکل میمون است؛ ایشان به میمون تبدیل شده و بعد از سه روز همگی از بین رفتند.(18)
    چند نکته قابل توجه در این بحث:
    1. بنی اسرائیل در این ماجرا چندین بار خلاف دستورات صریح خداوند عمل کردند و البته صرف تخلف نبود بلکه تغییر دین خداوند بود و ریشه در عقائد باطلی هم چون بسته بودن دستان خداوند داشت.
    الف: تغییر روز جمعه به روز شنبه.
    ب: شکستن حرمت همان روز شنبه که خود انتخاب کرده بودند و مخالفت با دستور خداوند مبنی بر عدم ماهیگیری.
    ج: توجه نکردن به تذکرات بزرگان و عالمانشان.
    و همه این ها در حالی بود که خداوند متعال میثاق و عهدی محکم و غلیظ را از ایشان گرفته بود.
    2. عذاب الهی و مجازات ایشان به خاطر نفس عمل ایشان نبود، بلکه این عمل ظهور و بروز امری دیگری بود که در باطن ایشان ریشه دوانده بود، و این عمل مجرای ظهور و بروز این باطن بوده است؛ یعنی همان عقائد باطل ایشان و نافرمانی و بی اعتنایی ایشان به دستورات خداوند متعال بوده است.(19)

    __________________
    (1) البته در این که این قوم چه کسانی بودند اختلاف دیدگاه وجود دارد که معتبرترین قول به قرینه آیات قران کریم آن ها را گروهی از بنی اسرائیل معرفی می کند.(ر.ک: تفسیر نورالثقلین و تفسیر عیاشی)
    (2) بقره / 65. نساء/47. نساء/153. اعراف/163.
    (3) اعراف/ 163- 166.
    (4) در رابطه با چگونگی مخالفت ایشان با دستور خداوند متعال چند روش در روایات بیان شده است. تفسير نور الثقلين، ج ‏2، ص 88.
    (5) تفسير نمونه، ج ‏6، ص 420.
    (6) و مسخ‏ يعنى‏ اين كه آدمى به صورت حيوان ديگر شود. مجالس در مناظرات، شیخ مفید، ترجمه آقا جمال خوانساری، شماره 203.
    (7) اعراف/166.
    (8) كلينى، محمد بن يعقوب - كمره اى، محمد باقر، أصول الكافي، ترجمه كمره ‏اى، جلد 1، ص 610، اسوه - ايران ؛ قم، چاپ: سوم، 1375 ش.
    (9) "إِنَ‏ الْيَهُودَ أُمِرُوا بِالْإِمْسَاكِ‏ يَوْمَ‏ الْجُمُعَةِ فَتَرَكُوا يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَ أَمْسَكُوا يَوْمَ السَّبْتِ فَحُرِّمَ عَلَيْهِمُ الصَّيْدُ يَوْمَ السَّبْت"‏. ابن بابويه، محمد بن على، علل الشرائع، جلد 1، ص 69، قم، چاپ اول، 1385ش / 1966م.
    (10) نساء/154.
    (11) اعراف/163. ترجمه الميزان، ج ‏8، ص 383.
    (12) همان؛ و مجمع البيان في تفسير القرآن، ج‏ 10، ص 93؛ و تفسير نور الثقلين، ج ‏2، ص 88.
    (13) بقره/249. تفسير نمونه، ج ‏2، ص 242؛ ترجمه مجمع البيان في تفسير القرآن، ج ‏3، ص 90.
    (14) بقره/65. نساء/47. نساء/ 155. اعراف/166.
    (15) مجمع البيان في تفسير القرآن، ج ‏10، ص 93؛ و تفسير كنز الدقائق و بحر الغرائب، ج ‏5، ص 220 .
    (16) اعراف/164 و 165.
    (17) بقره/65.
    (18) ترجمه بيان السعادة، ج ‏5، ص 461.
    (19) تفسير نمونه، ج ‏6، ص 428.



    لینک اصلی


  2. تشکر


  3.  

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود