جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: علت وجود سربازی اجباری چیست؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۴
    نوشته
    192
    تشکر:
    1
    حضور
    1 روز 12 ساعت 13 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    علت وجود سربازی اجباری چیست؟




    سلام
    باتوجه به وجود نیروهای بسیج و سپاه،ارتش، نیروی انتظامی علت وجود سربازی اجباری چیست؟
    بر اساس کدام اصل اسلام است؟
    اینکه گفت میشود اجباری توسط رضا شاه ملعون ایجاد شدد درست است؟

    ویرایش توسط معین : ۱۳۹۴/۰۱/۰۸ در ساعت ۰۸:۳۴
    پروردگارا مرا به زیب و زینت صالحان بیارای که خشم خود را فرو نشانم
    آتش فتنه را خاموش سازم،با خلق خوشرفتار و آسان گیرم،به هر فضل و کمال سبقت گیرم
    متواضع و بی تکبر و نیکو خُلق باشم
    >>دعای بیستم<<





  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۰
    نوشته
    3,614
    صلوات
    1
    تعداد دلنوشته
    1
    مورد تشکر
    794 پست
    حضور
    118 روز 6 ساعت 7 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    2
    گالری
    8



    با نام و یاد دوست






    علت وجود سربازی اجباری چیست؟







    کارشناس بحث: استاد مسلم

    ویرایش توسط معین : ۱۳۹۴/۰۱/۱۶ در ساعت ۱۴:۱۶
    سعدی اگر عاشقی کنی و جوانی

    عشق محمد بس است و آل محمد



    علت وجود سربازی اجباری چیست؟


  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۳
    نوشته
    458
    مورد تشکر
    158 پست
    حضور
    21 روز 20 ساعت 20 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط اسک! نمایش پست
    سلام
    باتوجه به وجود نیروهای بسیج و سپاه،ارتش، نیروی انتظامی علت وجود سربازی اجباری چیست؟
    بر اساس کدام اصل اسلام است؟
    اینکه گفت میشود اجباری توسط رضا شاه ملعون ایجاد شدد درست است؟
    با سلام و احترام
    بدون شک هر حکومتی نیازمند تأمین امنیت برای مردمش است، و این امنیت غیر از چند کشور معدود، از طریق نیروهای مسلح است، لذا قرآن کریم نیز به تقویت این عرصه فرا می خواند:
    «وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَ مِنْ رِباطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَ عَدُوَّكُمْ» (انفال-60)
    هر نيرويى در قدرت داريد، براى مقابله با آنها آماده سازيد! و اسبهاى ورزيده، تا به وسيله آن، دشمن خدا و دشمن خويش را بترسانيد.

    حال برای تأمین این نیرو دو راه بیشتر وجود ندارد:
    1- تامین تمام نیرو از طریق داوطلبین
    2- تامین بخشی از نیرو از طریق سربازی

    هر کدام از این دو روش شرائط اقتصادی و سیاسی خود را می طلبد برای همین هر حکومتی متناسب با امکانات، توانایی اقتصادی، و اهداف دیگر، در این خصوص تصمیم می گیرد.
    دین اسلام اگرچه به اصل نیاز به نیروهای مسلح اشاره نموده، اما در کیفیت و قالب آن ورود نکرده است، بنابراین هر تصمیمی که با سیاست های کلی اسلام تعارض نداشته باشد می‌تواند پی ریزی و اجرا شود.
    شما حکومت را مستقل از مردم نگیرید، بلکه باید این گونه نگاه کرد، مردمی که به دور هم یک اجتماع مشترک تشکیل داده و حکومتی را برپا نموده اند، خب طبیعتا این جامعه نیازمند تأمین امنیت به عنوان یکی از اساسی ترین نیازهای آن است، و اسلام و عقل هر دو می گویند این امنیت که همه از آن بهره می‌برند، تلاش و اراده همگانی را می طلبد لذا همه باید در ایجاد آن تلاش کنند.
    پس این طور نیست که خدمت سربازی خدمت به دولت باشد، بلکه خدمت به تمام جامعه است، و هر فردی از این جامعه وظیفه دارد حدود دو سال از عمرش را که مشغول تحصیل نیست به این وظیفه بپردازد.
    سربازی که امروز مرزبانی می کند، سربازی که سر چهارراه، مانع ترافیک می‌شود، و مشمولین خدمت وظیفه در سایر پست ها در حقیقت نیازهای تمام جامعه را مرتفع می سازند.

    بنابراین اگرچه ایران اسلامی دارای قوایی چون سپاه و ارتش و نیروی انتظامی است اما باید توجه کرد که بیشتر نیروی انسانی این قوا را سربازان دوره خدمت تشکیل می دهند.
    خب گاهی که حکومت از نظر توانایی مالی، تحمل هزینه های اقتصادی استخدام تمام نیروها را دارد، و از آن طرف تعداد داوطلبین نیز برای تأمین نیرو کافی است، و همچنین در شرائطی نیست که مورد تهدید چندانی باشد، و اهداف دیگری نیز از خدمت عمومی دنبال نمی کند، خب طبیعتا تمام نیروهای خودش را از طریق استخدام و داوطلبین به کار می گیرد، اما باید دقت کرد تشخیص این امر نیازمند آگاهی از تمام جوانب اقتصادی، سیاسی، امنیتی، و فرهنگی است، لذا تا زمانی که آگاهان در این عرصه، چنین تشخیصی ندارند بدون استثناء و تبعیض این تامین امنیت بر عهده همگان گذارده می شود مگر کسی که شرایط خاصی داشته باشد.

    ضمنا قسمت دوم سوالتان مربوط به کارشناسان تاریخ می شود.

    یا علی(ع)



  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    2,081
    مورد تشکر
    82 پست
    حضور
    14 روز 16 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط اسک! نمایش پست
    اینکه گفت میشود اجباری توسط رضا شاه ملعون ایجاد شدد درست است؟
    با عرض سلام و ادب

    از قرن ها پیش،مسئله نیاز به «سرباز» برای تامین امنیت و تقویت ارتش، در ایران و سایر کشورها یک چالش برای همه دولت ها محسوب می شده و راه حل های متعددی برای آن آزموده شده است. یکی از معروف ترین این راه حل ها،ایده «سرباز اجباری» بوده که شکل «مدرن» آن نخستین بار در دوره انقلاب فرانسه و در سال 1798 به کار گرفته شد تا نخستین جمهوری جهان مدرن بتواند با این طرح، از خود در مقابل حملات پادشاهی های اروپایی دفاع کند.

    سربازگیری در ایران كه در طول تاریخ نام‌های مختلفی نظیر محافظ ، گارد جاویدان، یاران فناناپذیر، قزلباش، قوای‌محلی، تفنگچی‌لر، قوللر، نسقچی‌لر، سپاهیان‌ایلات، قوای ولایتی و ... داشته تاریخچه‌ای طولانی دارد كه ذكر تمام آن در این مجال نمی گنجد.

    اجباری‌شدن سربازی در ایران
    در نخستین سازمان ارتش ایران و اولین سال آغاز قرن چهاردهم هجری شمسی، شعبه‌ای به‌ نام «جدیــدگــیری» یــا «سربـازگیری» تاسیس شد که یکسال بعد مقررات موقتی هم بر اساس ضوابط قبلی برای سربازگیری وضع و به تصویب مجلس شـورای ملـی رسید تا قانون کامل‌تری موافق مقتضیات اوضاع و احوال زمان تهیه شود.

    چهارسال بعد، یعنی در ۱۶ خرداد سال ۱۳۰۴ خورشیدی در پی تشکیل اداره کل «احصائیه و سجل احوال»، قانون نظام وظیفه‌ عمومی و احضار به خدمت زیرپرچم به پیشنهاد وزیر جنگ وقت به تصویب مجلس شورای ملی رسید که بر اساس آن همه مردان ۲۱ ساله باید به اجبار به خدمت سربازی اعزام می‌شدند. علاوه بر آن قانونی هم برای تعیین جمعیت حقیقی کشور و ثبت احوال آنان وضع و قانـــون خدمت اجباری سربازی نیـــز از تصویب مجلس گذشت و شعبه «سربازگیری» سابق از ۲۸ بـهمن همان سال به «دایره نـظام اجباری» تبـدیل شد.

    دایره‌ نظام اجباری در ســال ۱۳۰۵ به «اداره نظام اجباری» ارتقاء یافت؛ اما این اداره نیز به تبعیت اوضاع کشور در آن زمان ثبات چندانی نیافت و در۱۵ خرداد سال ۱۳۰۷ به «اداره نظام وظیفه عمومی» تغییر نام داد.

    قانون نظام وظیفه عمومی در سال ۱۳۱۷ جایگزین قانون مصوب سال ۱۳۰۴ شد که البته پس از آن نیز تغییراتی در سازمان اداره و افزایش نواحی و حوزه‌های آن روی داد. به نحوی که در سال ۱۳۱۳ تعداد نواحی و حوزه‌های مستقل آن مطابق سازمان لشگرهای ۱۷ گانه به ۱۷ منطقه سربازگیری افزایش یافتند.

    مناطق و نواحی نظام‌ وظیفه تا سال ۱۳۱۴ از نظر تشکیلات و امور فنی تابع اداره مرکزی نظام وظیفه عمومی بودند. اما از آن سال به بعد از نظر کادر سازمان جزء پادگان‌ها و از لحاظ کارهای فنی تابع اداره مرکزی باقی ماندند.

    در سال ۱۳۳۵ امور سربازگیری از ارتش منفک و به وزارت کشور واگذار شد اما اجرای این قانون به علت عد‌م‌آمادگی وزارت کشور تا مهرماه سال ۱۳۴۱ به تعویق افتاد و سرانجام از ۲۹ اسفند سال ۱۳۴۳ امور نظام‌ وظیفه به ژاندارمری کل کشور محول شد و در تاریخ ۳۰ دی ۱۳۴۴ نیز لایحه قانونی انتقال افسران و درجه‌داران و اموال نظام‌وظیفه به ژاندارمری کشور به تصویب دو مجلس شورا و سنا رسید که از این تاریخ به بعد اداره کل مرکزی به نام «اداره وظیفه عمومی» خوانده شد.

    این قانون تا پیروزی انقلاب اسلامی با تغییرات چندانی روبرو نشد؛ اما پس از آن مطابق با تغییرات سازمانی، تشکیلاتی و متناسب با اوضاع و احوال، تغییراتی نیز در قوانین و مقررات سربازی به وقوع پیوست که با برخورداری از تجربیات گذشته و ملاحظه شرایط به‌ سر بردن کشور در ایام جنگ تحمیلی با عراق، قانون خدمت سربازی مشتمل بر ۶۷ ماده و ۵۷ تبصره در جلسه روز یکشنبه ۲۹ مهرماه ۱۳۶۳ در مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ هشتم آبان سال ۱۳۶۳ به تایید شورای نگهبان رسید.

    سرانجام پس از حدود ۲۷ سال قانون اصلاح موادی از قانون خدمت وظیفه عمومی با هدف توانمندسازی، رشد و تعالی، بالندگی و ارتقای منزلت اجتماعی، خوشایندسازی و بهبود وضعیت خدمت سربازان در ۲۲ آبان سال ۹۰ به تصویب مجلس هشتم رسید و پس از تایید شورای نگهبان در دوم آبان، ۲۰ روزبعد از سوی رییس جمهور ابلاغ شد.

    در حال حاضر خدمت وظیفه عمومی در ایران ۳۰ سال شامل چهار دوره، ضرورت، احتیاط و ذخیره اول و دوم است که در زمان صلح تنها هر فرد ذکور ایرانی باید دوره دو ساله ضرورت را که به تشخیص شواری عالی دفاع در صورت وجود مشمول مازاد می‌توان مدت آن را تا ۱۸ ماه تقلیل داد، سپری کند.

    امام صادق- علیه السلام- فرمودند :


    محبوب ترین دوست من کسی است که عیب های مرا به من هدیه کند.


  6. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۳
    نوشته
    458
    مورد تشکر
    158 پست
    حضور
    21 روز 20 ساعت 20 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    سوال:
    الف) سربازی اجباری بر اساس کدام اصل اسلام است؟ و باتوجه به وجود نیروهای بسیج و سپاه،ارتش، نیروی انتظامی چه نیازی به سربازی اجباری است؟
    ب) آیا اینکه گفت میشود اجباری توسط رضا شاه ایجاد شد درست است؟


    پاسخ:


    الف) چرایی سربازی اجباری:
    بدون شک هر حکومتی نیازمند تأمین امنیت برای مردمش است، و این امنیت غیر از چند کشور معدود، از طریق نیروهای مسلح است، لذا قرآن کریم نیز به تقویت این عرصه فرا می خواند:
    «وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَ مِنْ رِباطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَ عَدُوَّكُمْ» (1)
    هر نيرويى در قدرت داريد، براى مقابله با آنها آماده سازيد! و اسبهاى ورزيده، تا به وسيله آن، دشمن خدا و دشمن خويش را بترسانيد.

    حال برای تأمین این نیرو دو راه بیشتر وجود ندارد:
    1- تامین تمام نیرو از طریق داوطلبین
    2- تامین بخشی از نیرو از طریق سربازی

    هر کدام از این دو روش شرائط اقتصادی و سیاسی خود را می طلبد برای همین هر حکومتی متناسب با امکانات، توانایی اقتصادی، و اهداف دیگر، در این خصوص تصمیم می گیرد.
    دین اسلام اگرچه به اصل نیاز به نیروهای مسلح اشاره نموده، اما در کیفیت و قالب آن ورود نکرده است، بنابراین هر تصمیمی که با سیاست های کلی اسلام تعارض نداشته باشد می‌تواند پی ریزی و اجرا شود.
    شما حکومت را مستقل از مردم نگیرید، بلکه باید این گونه نگاه کرد، مردمی که به دور هم یک اجتماع مشترک تشکیل داده و حکومتی را برپا نموده اند، خب طبیعتا این جامعه نیازمند تأمین امنیت به عنوان یکی از اساسی ترین نیازهای آن است، و اسلام و عقل هر دو می گویند این امنیت که همه از آن بهره می‌برند، تلاش و اراده همگانی را می طلبد لذا همه باید در ایجاد آن تلاش کنند.
    پس این طور نیست که خدمت سربازی خدمت به دولت باشد، بلکه خدمت به تمام جامعه است، و هر فردی از این جامعه وظیفه دارد حدود دو سال از عمرش را که مشغول تحصیل نیست به این وظیفه بپردازد.
    سربازی که امروز مرزبانی می کند، سربازی که سر چهارراه، مانع ترافیک می‌شود، و مشمولین خدمت وظیفه در سایر پست ها در حقیقت نیازهای تمام جامعه را مرتفع می سازند.

    بنابراین اگرچه ایران اسلامی دارای قوایی چون سپاه و ارتش و نیروی انتظامی است اما باید توجه کرد که بیشتر نیروی انسانی این قوا را سربازان دوره خدمت تشکیل می دهند.
    خب گاهی که حکومت از نظر توانایی مالی، تحمل هزینه های اقتصادی استخدام تمام نیروها را دارد، و از آن طرف تعداد داوطلبین نیز برای تأمین نیرو کافی است، و همچنین در شرائطی نیست که مورد تهدید چندانی باشد، و اهداف دیگری نیز از خدمت عمومی دنبال نمی کند، خب طبیعتا تمام نیروهای خودش را از طریق استخدام و داوطلبین به کار می گیرد، اما باید دقت کرد تشخیص این امر نیازمند آگاهی از تمام جوانب اقتصادی، سیاسی، امنیتی، و فرهنگی است، لذا تا زمانی که آگاهان در این عرصه، چنین تشخیصی ندارند بدون استثناء و تبعیض این تامین امنیت بر عهده همگان گذارده می شود مگر کسی که شرایط خاصی داشته باشد.

    ب) تاریخ پیدایش سربازی اجباری:

    از قرن ها پیش،مسئله نیاز به «سرباز» برای تامین امنیت و تقویت ارتش، در ایران و سایر کشورها یک چالش برای همه دولت ها محسوب می شده و راه حل های متعددی برای آن آزموده شده است. یکی از معروف ترین این راه حل ها،ایده «سرباز اجباری» بوده که شکل «مدرن» آن نخستین بار در دوره انقلاب فرانسه و در سال 1798 به کار گرفته شد تا نخستین جمهوری جهان مدرن بتواند با این طرح، از خود در مقابل حملات پادشاهی های اروپایی دفاع کند.

    سربازگیری در ایران كه در طول تاریخ نام‌های مختلفی نظیر محافظ ، گارد جاویدان، یاران فناناپذیر، قزلباش، قوای‌محلی، تفنگچی‌لر، قوللر، نسقچی‌لر، سپاهیان‌ایلات، قوای ولایتی و ... داشته تاریخچه‌ای طولانی دارد.

    در نخستین سازمان ارتش ایران و اولین سال آغاز قرن چهاردهم هجری شمسی، شعبه‌ای به‌ نام «جدیــدگــیری» یــا «سربـازگیری» تاسیس شد که یکسال بعد مقررات موقتی هم بر اساس ضوابط قبلی برای سربازگیری وضع و به تصویب مجلس شـورای ملـی رسید تا قانون کامل‌تری موافق مقتضیات اوضاع و احوال زمان تهیه شود.

    چهارسال بعد، یعنی در ۱۶ خرداد سال ۱۳۰۴ خورشیدی در پی تشکیل اداره کل «احصائیه و سجل احوال»، قانون نظام وظیفه‌ عمومی و احضار به خدمت زیرپرچم به پیشنهاد وزیر جنگ وقت به تصویب مجلس شورای ملی رسید که بر اساس آن همه مردان ۲۱ ساله باید به اجبار به خدمت سربازی اعزام می‌شدند. علاوه بر آن قانونی هم برای تعیین جمعیت حقیقی کشور و ثبت احوال آنان وضع و قانـــون خدمت اجباری سربازی نیـــز از تصویب مجلس گذشت و شعبه «سربازگیری» سابق از ۲۸ بـهمن همان سال به «دایره نـظام اجباری» تبـدیل شد.

    دایره‌ نظام اجباری در ســال ۱۳۰۵ به «اداره نظام اجباری» ارتقاء یافت؛ اما این اداره نیز به تبعیت اوضاع کشور در آن زمان ثبات چندانی نیافت و در۱۵ خرداد سال ۱۳۰۷ به «اداره نظام وظیفه عمومی» تغییر نام داد.

    قانون نظام وظیفه عمومی در سال ۱۳۱۷ جایگزین قانون مصوب سال ۱۳۰۴ شد که البته پس از آن نیز تغییراتی در سازمان اداره و افزایش نواحی و حوزه‌های آن روی داد. به نحوی که در سال ۱۳۱۳ تعداد نواحی و حوزه‌های مستقل آن مطابق سازمان لشگرهای ۱۷ گانه به ۱۷ منطقه سربازگیری افزایش یافتند.

    مناطق و نواحی نظام‌ وظیفه تا سال ۱۳۱۴ از نظر تشکیلات و امور فنی تابع اداره مرکزی نظام وظیفه عمومی بودند. اما از آن سال به بعد از نظر کادر سازمان جزء پادگان‌ها و از لحاظ کارهای فنی تابع اداره مرکزی باقی ماندند.

    در سال ۱۳۳۵ امور سربازگیری از ارتش منفک و به وزارت کشور واگذار شد اما اجرای این قانون به علت عد‌م‌آمادگی وزارت کشور تا مهرماه سال ۱۳۴۱ به تعویق افتاد و سرانجام از ۲۹ اسفند سال ۱۳۴۳ امور نظام‌ وظیفه به ژاندارمری کل کشور محول شد و در تاریخ ۳۰ دی ۱۳۴۴ نیز لایحه قانونی انتقال افسران و درجه‌داران و اموال نظام‌وظیفه به ژاندارمری کشور به تصویب دو مجلس شورا و سنا رسید که از این تاریخ به بعد اداره کل مرکزی به نام «اداره وظیفه عمومی» خوانده شد.

    این قانون تا پیروزی انقلاب اسلامی با تغییرات چندانی روبرو نشد؛ اما پس از آن مطابق با تغییرات سازمانی، تشکیلاتی و متناسب با اوضاع و احوال، تغییراتی نیز در قوانین و مقررات سربازی به وقوع پیوست که با برخورداری از تجربیات گذشته و ملاحظه شرایط به‌ سر بردن کشور در ایام جنگ تحمیلی با عراق، قانون خدمت سربازی مشتمل بر ۶۷ ماده و ۵۷ تبصره در جلسه روز یکشنبه ۲۹ مهرماه ۱۳۶۳ در مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ هشتم آبان سال ۱۳۶۳ به تایید شورای نگهبان رسید.

    سرانجام پس از حدود ۲۷ سال قانون اصلاح موادی از قانون خدمت وظیفه عمومی با هدف توانمندسازی، رشد و تعالی، بالندگی و ارتقای منزلت اجتماعی، خوشایندسازی و بهبود وضعیت خدمت سربازان در ۲۲ آبان سال ۹۰ به تصویب مجلس هشتم رسید و پس از تایید شورای نگهبان در دوم آبان، ۲۰ روزبعد از سوی رییس جمهور ابلاغ شد.

    در حال حاضر خدمت وظیفه عمومی در ایران ۳۰ سال شامل چهار دوره، ضرورت، احتیاط و ذخیره اول و دوم است که در زمان صلح تنها هر فرد ذکور ایرانی باید دوره دو ساله ضرورت را که به تشخیص شواری عالی دفاع در صورت وجود مشمول مازاد می‌توان مدت آن را تا ۱۸ ماه تقلیل داد، سپری کند.

    ______________________________

    1) انفال-60.



  7. تشکرها 2


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود