جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: آیا شهادت بهترین راه است؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۴
    نوشته
    579
    تشکر:
    1
    حضور
    15 روز 22 ساعت 42 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    آیا شهادت بهترین راه است؟




    سلام
    ما در دعاها و یا برکات دعا میبینیم که یکیش طول عمر هست! یعنی عمر طولانی گویا در اسلام چیز خوبی است و جزو نعمات الهی محسوب میشود!

    از طرفی برخی افراد فکر میکنند که شهادت یک راه میانبر برای رسیدن به خداست و اینگونه سریعتر و احتمالا راحتتر به خدا و بهشت دست پیدا میکنند!

    الان دچار یک پارادوکس شده ام! آنهم اینکه فرض کنید یک جوان بیست و چندساله باهوش و استعداد که میتواند در طول عمرش خدمات بسیار و کارهای بزرگی در راه اسلام و مسلمین انجام دهد، اگر آرزوی شهادت کند(منظور شهادت در جوانیست، نه اینکه مرگش در سن مثلا ۸۰ سالگی شهادت باشد) آیا دارد کار اشتباهی میکند و خداوند از وی ناراحت میشود؟
    کسی که فرضا میتوانست در آینده یک استاد دانشگاه خیلی خوب شود، یک دانشمند بزرگ اسلامی شود، یک کارآفرین و یا مسئول حکومتی خیلی خوب و مفید در آینده امت اسلامی بشود، از خدا طلب شهادت در جوانی کند، و خدا هم اجابت کند و شهید شود، این به ضررش خواهد بود و کلی از فضایل را از دست خواهد داد؟؟

    البته یک مثال نقض برای این سوال وجود دارد، و آنهم حضرت زهرا سلام الله علیها است. من فکر کنم ایشان بعد از فوت پدر آرزو داشتن که هرچه سریعتر به وی بپیوندند(مطمئن نیستم، اگر اینطور نبوده بفرمایید) و اتفاقا همین طور هم میشود و اندکی بعد به شهادت میرسند....حال سوال پیش میاید اگر حضرت چنین خواسته ای نداشتند و میماندند و در کنار حضرت علی بودند هم باری از دوش آن حضرت برداشته میشد و هم بقیه بشریت بیشتر از وجود او فیض میبرد و ...........؟

    بالاخره یک جوان آرزو و طلب شهادت در همین سنین را داشته باشد و یا برعکس دعا برای عمر طولانی و با برکت داشته باشد و برای خدمت رسانی تا آخر عمر به خلایق فکر و برنامه ریزی کند؟! کدامش بهتر است؟؟


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۰
    نوشته
    3,614
    صلوات
    1
    تعداد دلنوشته
    1
    مورد تشکر
    793 پست
    حضور
    118 روز 6 ساعت 7 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    2
    گالری
    8



    با نام و یاد دوست






    آیا شهادت بهترین راه است؟







    کارشناس بحث: استاد مسلم

    سعدی اگر عاشقی کنی و جوانی

    عشق محمد بس است و آل محمد



    آیا شهادت بهترین راه است؟

  4. تشکر


  5. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۳
    نوشته
    458
    مورد تشکر
    158 پست
    حضور
    21 روز 20 ساعت 20 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط alamdar نمایش پست
    سلام
    ما در دعاها و یا برکات دعا میبینیم که یکیش طول عمر هست! یعنی عمر طولانی گویا در اسلام چیز خوبی است و جزو نعمات الهی محسوب میشود!

    از طرفی برخی افراد فکر میکنند که شهادت یک راه میانبر برای رسیدن به خداست و اینگونه سریعتر و احتمالا راحتتر به خدا و بهشت دست پیدا میکنند!

    الان دچار یک پارادوکس شده ام! آنهم اینکه فرض کنید یک جوان بیست و چندساله باهوش و استعداد که میتواند در طول عمرش خدمات بسیار و کارهای بزرگی در راه اسلام و مسلمین انجام دهد، اگر آرزوی شهادت کند(منظور شهادت در جوانیست، نه اینکه مرگش در سن مثلا ۸۰ سالگی شهادت باشد) آیا دارد کار اشتباهی میکند و خداوند از وی ناراحت میشود؟
    کسی که فرضا میتوانست در آینده یک استاد دانشگاه خیلی خوب شود، یک دانشمند بزرگ اسلامی شود، یک کارآفرین و یا مسئول حکومتی خیلی خوب و مفید در آینده امت اسلامی بشود، از خدا طلب شهادت در جوانی کند، و خدا هم اجابت کند و شهید شود، این به ضررش خواهد بود و کلی از فضایل را از دست خواهد داد؟؟

    البته یک مثال نقض برای این سوال وجود دارد، و آنهم حضرت زهرا سلام الله علیها است. من فکر کنم ایشان بعد از فوت پدر آرزو داشتن که هرچه سریعتر به وی بپیوندند(مطمئن نیستم، اگر اینطور نبوده بفرمایید) و اتفاقا همین طور هم میشود و اندکی بعد به شهادت میرسند....حال سوال پیش میاید اگر حضرت چنین خواسته ای نداشتند و میماندند و در کنار حضرت علی بودند هم باری از دوش آن حضرت برداشته میشد و هم بقیه بشریت بیشتر از وجود او فیض میبرد و ...........؟

    بالاخره یک جوان آرزو و طلب شهادت در همین سنین را داشته باشد و یا برعکس دعا برای عمر طولانی و با برکت داشته باشد و برای خدمت رسانی تا آخر عمر به خلایق فکر و برنامه ریزی کند؟! کدامش بهتر است؟؟

    با سلام و احترام

    آنچه خداوند از ما طلب نموده است و برای ما بهترین سرنوشت را رقم می زند دو رکن "انجام وظیفه" و "توکل در نتیجه" است، یعنی انسانی که به دنبال سعادت اخروی است، در هر حالی، و در هر سنی باید به آنچه که خداوند فرمان داده عمل کند و نتیجه را(شهادت یا عمر طولانی پر خیر و برکت) به خداوند تفویض نموده و به او توکل کند.

    آنچه خداوند در این وادی از ما طلب نموده مجاهدت در راه حق است، همان طور که می فرماید:

    «فضل الله المجاهدین علی القائدین اجرا عظیما»(نساء-95)
    خداوند مجاهدین را بر کسانی که خانه نشین هستند برتری و اجر مضاعف بخشیده است.

    البته فرقی نمی کند که این مجاهدت در جنگ سخت باشد، یا جنگ نرم، بلکه جهاد در جنگ نرم با فضیلت تر است.

    بنابراین کسی که دنبال این ملاک برود، چه به شهادت برسد و چه نرسد اجر و مزد خود را خواهد گرفت و هرگز از انتخاب و عملکرد خود پشیمان نخواهد شد، همان طور که قرآن کریم می فرماید:

    «قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنَا إِلاَّ إِحْدَى الْحُسْنَیَیْنِ»(توبه-52)
    به آنان بگو آیا غیر از دو سرزنوشت نیکو(پیروزی، یا شهادت) برای ما انتظار دارید؟

    البته بالاخره شهادت بر مرگ در بستر ارجحیت دارد، لذا آرزو نمودن و طلب آن از خداوند نیکو است، اما آنچه مهم است تعیین تکلیف نکردن برای خداوند است، آرزوی شهادت نمودن غیر از تعیین زمان برای آن است، مانعی ندارد که انسان با عمر طولانی و پر برکتی به مردم خدمت نماید و عاقبت مرگش شهادت در راه خداوند باشد.
    بنابراین دعا برای عمر طولانی و توفیق خدمت به مردم، با طلب شهادت نمودن قابل جمع است، و باید ببینیم خداوند چه چیزی را مصلحت می داند، گاهی ما شهادت طلب می کنیم اما خداوند مصلحت عظیم تری برای ما در نظر دارد، همان طور که مقام معظم رهبری بعد از بهبودی معجزه آمیز در جریان ترور نافرجام خود می فرمایند: من از همان زمان فهمیدم خداوند بنده را برای کار مهمی نگه داشته است، و در آینده وظیفه سنگینی بر عهده خواهم داشت.

    گاهی در قبال انجام وظیفه شخص، شهادت را برای او اصلح می داند، مثلا در مورد حضرت زهرا(س) آن حضرت(س) به وظیفه خویش در قبال دفاع از ولایت عمل نموده و نتیجه را به خداوند واگذار نمودند، اما خداوند شهادت را برای آن حضرت(س) برگزید و امروز خون به ناحق ریخته، و قبر مخفی ایشان امروز گواه حقانیت شیعه و دلیل دیپری برای دفاع از ولایت است.

    گاهی نیز خداوند بین هر دو جمع می کند، مانند شهید مطهری(ره) که خداوند هم در طول عمر ایشان و هم در ختم عمر ایشان برکت قرار داده و عمر مفید ایشان را با شهادت ختم نمود.

    بنابراین آنچه که صحیح به نظر می رسد این است که آرزوی شهادت در هر سنی و در هر زمانی مطلوب است منتهی به شرطی که انسان زمان آن را به خداوند واگذار کند و به وظیفه خویش بپردازد.

    ویرایش توسط مسلم : ۱۳۹۴/۰۲/۲۸ در ساعت ۱۳:۱۶

  6. تشکرها 2


  7. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۴
    نوشته
    579
    تشکر:
    1
    حضور
    15 روز 22 ساعت 42 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    سلام
    من دیده ام که جوانانی مثلا دنبال اسم نویسی برای گروه مدافعین حرم هستند که در سوریه بروند و از حرم حضرت زینب سلام الله علیها دفاع کنند و خیلی مشتاقند در این راه شهید بشوند و عده ای از ایشان هم به شهادت میرسند. خب آدم این افراد رو که میبیند هوسش به دلش میافتد که او هم کار و زندگیش را رها کند و برود به اینها بپیوندد و به فیض شهادت نایل گردد .... انگار یک راه کوتاه و میانبر است برای رسیدن به بهشت و آدم اگر عاقل باشد این راه ساده و سهل (به نسبت عمر طولانی و مواظبت و مراقبه دایمی) را برمیگزیند و دنیا را رها کرده و به آنجا میرود و تا شهادت میجنگد!

    تنها و تنها یک توجیه میشود آورد که انسان چنین کاری نکند و آنهم اینکه زندگی کردن و خدمت کردن به دین و به مردم اجر بالاتری داشته باشد و انسان بماند و در این راه تلاش کند..... و الا دیوانگیست آدم راه میانبر و راحتتر را بگذارد و وقتش را در دنیا تلف کند که آیا بشود یا نشود(که آدم به گذشته خویش که نگاه میکند میبینید انگار نمیشود!) ....منظورم خوب بودن و خوب ماندن و به بهشت رفتن است!

    نظر شما چیست؟


  8. تشکر


  9. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۴
    نوشته
    579
    تشکر:
    1
    حضور
    15 روز 22 ساعت 42 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    حتی شهید چمران هم با اینکه دکترای یکی از رشته های ناب و مورد نیاز کشور را از بهترین دانشگاه داشت جای اینکه بماند و در راستای علمش به اسلام خدمت کند، رها کرد و رفت در لبنان و بعدشم جنگ و آخرشم شهادت!

    گویا در حساب و کتاب ایشان هم شهادت راه میانبر سهل الوصولتری مینموده است؟
    وگرنه آیا واقعا چمران در پشت جبهه ها و در سنگر جنگ نرم(دانشگاه) مورد نیاز تر و اولویت دار تر نبود؟


  10. تشکر


  11. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۴
    نوشته
    8
    صلوات
    1751497
    تعداد دلنوشته
    59
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    12 ساعت 14 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    4



    سلام.برادر،شهادت یه مرگ تاجرانست و هیچ مردنی مثل شهادت نیست.خداوند جان مومنین رو معامله میکنه در مقابل بهشت و شهادت پاداش جهاد در راه خدا است و شمایی که استعداد خوبی خدای مهربان بهت داده تا مردم رو از گمراهی و بدبختی نجات بدی هم ثواب بسیار بزرگی هست و آرزوی شهادت هیچ مشکلی نداره چون شما برای جهاد در راه خدا میروی و میکشی و کشته میشی،و اینجاست که خداوند جان مومنین رو معامله میکنه با بهشت.( ای کاش مرگ ما هم مثل مرگ این شهیدان بزرگ باشه)

  12. تشکرها 2


  13. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۳
    نوشته
    458
    مورد تشکر
    158 پست
    حضور
    21 روز 20 ساعت 20 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط alamdar نمایش پست
    سلام
    من دیده ام که جوانانی مثلا دنبال اسم نویسی برای گروه مدافعین حرم هستند که در سوریه بروند و از حرم حضرت زینب سلام الله علیها دفاع کنند و خیلی مشتاقند در این راه شهید بشوند و عده ای از ایشان هم به شهادت میرسند. خب آدم این افراد رو که میبیند هوسش به دلش میافتد که او هم کار و زندگیش را رها کند و برود به اینها بپیوندد و به فیض شهادت نایل گردد .... انگار یک راه کوتاه و میانبر است برای رسیدن به بهشت و آدم اگر عاقل باشد این راه ساده و سهل (به نسبت عمر طولانی و مواظبت و مراقبه دایمی) را برمیگزیند و دنیا را رها کرده و به آنجا میرود و تا شهادت میجنگد!

    تنها و تنها یک توجیه میشود آورد که انسان چنین کاری نکند و آنهم اینکه زندگی کردن و خدمت کردن به دین و به مردم اجر بالاتری داشته باشد و انسان بماند و در این راه تلاش کند..... و الا دیوانگیست آدم راه میانبر و راحتتر را بگذارد و وقتش را در دنیا تلف کند که آیا بشود یا نشود(که آدم به گذشته خویش که نگاه میکند میبینید انگار نمیشود!) ....منظورم خوب بودن و خوب ماندن و به بهشت رفتن است!

    نظر شما چیست؟


    نقل قول نوشته اصلی توسط alamdar نمایش پست
    حتی شهید چمران هم با اینکه دکترای یکی از رشته های ناب و مورد نیاز کشور را از بهترین دانشگاه داشت جای اینکه بماند و در راستای علمش به اسلام خدمت کند، رها کرد و رفت در لبنان و بعدشم جنگ و آخرشم شهادت!

    گویا در حساب و کتاب ایشان هم شهادت راه میانبر سهل الوصولتری مینموده است؟
    وگرنه آیا واقعا چمران در پشت جبهه ها و در سنگر جنگ نرم(دانشگاه) مورد نیاز تر و اولویت دار تر نبود؟

    با سلام

    بله درست می فرمایید، در خصوص فضیلت شهادت حرفی نیست، اما حرف من این است که انسان باید موقعیت یابی کند و تشخیص بدهد که وظیفه اش در شرایط کنونی چیست و خداوند در این موقعیت او چه انتظاری از او دارد؟ و با گام نهادن در مسیر مورد نظر الهی از خداوند بخواهد شهادت را در این مسیر روزی او گرداند.

    یقینا در جایی که بدون حضور انسان در جبهه های جنگ سخت، خطر شکست اسلام وجود خواهد داشت و اصل اسلام در خطر است بر همه واجب کفایی خواهد بود که در این جبهه حضور پیدا کنند، فرقی هم نمی کند در چه مرزی باشد، کربلا در خطر باشد یا تهران، و این را فقها و مراجع تشخیص می دهند، به همین خاطر در زمان جنگ نحمیلی امثال شهید چمران به جبهه های جنگ ملحق شدند اما در جایی که ما در هر دو عرصه جنگ سخت و جنگ نرم به طور برابر درگیر هستیم طبیعی است که جهاد در عرصه جنگ نرم اگر ارزشش بیشتر از جنگ سخت نباشد کمتر نیست.
    پس امروز این خود انسان است که با مشورت با فقها و آگاهان زمانه باید تشخیص بدهد که کدام عرصه مهم تر است و خداوند امروز از یک جوان ایرانی چه می خواهد، آیا جنگ نرم و پیشرفت علمی و معنوی در ایران بیشتر نیاز به حضور جوانان دارد، یا جنگ سخت در عراق و سوریه حضور جوان ایرانی را می طلبد؟ اما چون این تشخیص از حیطه علم کلام و تخصص حقیر خارج است وارد تحلیل و اتخاذ موضع نمی شوم و به بیان قاعده کلی آن اکتفا می نمایم.
    اگرچه هر کسی در هر کدام از این دو عرصه وارد شود مجاهد بوده و اگر جان خویش را از دست بدهد شهید است، چه شهدای عزیزی چون همت و باکری و خرازی و... که در جبهه های جنگ جان خویش را از دست دادند، و چه شهدای عزیزی چون: مطهری و علی محمدی و مصطفی روشن و... که در جهاد علمی جانشان را هدیه نمودند، همه اولویت ها را به موقع تشخیص دادند و در آن مسیر ورود نمودند.


    ویرایش توسط مسلم : ۱۳۹۴/۰۳/۰۲ در ساعت ۰۷:۱۹

  14. تشکرها 3


  15. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۳
    نوشته
    458
    مورد تشکر
    158 پست
    حضور
    21 روز 20 ساعت 20 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    سوال:
    یک جوان باید آرزو و طلب شهادت در همین سنین را داشته باشد و یا برعکس دعا برای عمر طولانی و با برکت داشته باشد و برای خدمت رسانی تا آخر عمر به خلایق فکر و برنامه ریزی کند؟! کدامش بهتر است؟؟


    پاسخ:

    آنچه خداوند از ما طلب نموده است و برای ما بهترین سرنوشت را رقم می زند دو رکن "انجام وظیفه" و "توکل در نتیجه" است، یعنی انسانی که به دنبال سعادت اخروی است، در هر حالی، و در هر سنی باید به آنچه که خداوند فرمان داده عمل کند و نتیجه را (شهادت یا عمر طولانی پر خیر و برکت) به خداوند تفویض نموده و به او توکل کند.

    آنچه خداوند در این وادی از ما طلب نموده مجاهدت در راه حق است، همان طور که می فرماید:

    «فضل الله المجاهدین علی القائدین اجرا عظیما»(1)
    خداوند مجاهدین را بر کسانی که خانه نشین هستند برتری و اجر مضاعف بخشیده است.

    البته فرقی نمی کند که این مجاهدت در جنگ سخت باشد، یا جنگ نرم، بلکه جهاد در جنگ نرم با فضیلت تر است.

    بنابراین کسی که دنبال این ملاک برود، چه به شهادت برسد و چه نرسد اجر و مزد خود را خواهد گرفت و هرگز از انتخاب و عملکرد خود پشیمان نخواهد شد، همان طور که قرآن کریم می فرماید:

    «قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنَا إِلاَّ إِحْدَى الْحُسْنَیَیْنِ»(2)
    به آنان بگو آیا غیر از دو سرزنوشت نیکو(پیروزی، یا شهادت) برای ما انتظار دارید؟

    البته بالاخره شهادت بر مرگ در بستر ارجحیت دارد، لذا آرزو نمودن و طلب آن از خداوند نیکو است، اما آنچه مهم است تعیین تکلیف نکردن برای خداوند است، آرزوی شهادت نمودن غیر از تعیین زمان برای آن است، مانعی ندارد که انسان با عمر طولانی و پر برکتی به مردم خدمت نماید و عاقبت مرگش شهادت در راه خداوند باشد.
    باید دقت کرد که نفس شهادت در جوانی ترجیحی بر شهادت در پیری ندارد، این اصل مجاهدت و عمل است که در جوانی ترجیح دارد، همان طور که امام صادق(ع) می فرمایند:
    «إِنَّ أَحَبَّ الْخَلَائِقِ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى شَابٌّ حَدَثُ السِّنِّ فِي صُورَةٍ حَسَنَةٍ جَعَلَ شَبَابَهُ وَ جَمَالَهُ فِي طَاعَةِ اللَّهِ تَعَالَى ذَاكَ الَّذِي يُبَاهِي اللَّهُ تَعَالَى بِهِ مَلَائِكَتَهُ فَيَقُولُ هَذَا عَبْدِي حَقّا» (3)

    بنابراین دعا برای عمر طولانی و توفیق خدمت به مردم، با طلب شهادت نمودن قابل جمع است، و باید ببینیم خداوند چه چیزی را مصلحت می داند، گاهی ما شهادت طلب می کنیم اما خداوند مصلحت عظیم تری برای ما در نظر دارد، همان طور که مقام معظم رهبری بعد از بهبودی معجزه آمیز در جریان ترور نافرجام خود می فرمایند: من از همان زمان فهمیدم خداوند بنده را برای کار مهمی نگه داشته است، و در آینده وظیفه سنگینی بر عهده خواهم داشت.

    گاهی در قبال انجام وظیفه شخص، شهادت را برای او اصلح می داند، مثلا در مورد حضرت زهرا(س) آن حضرت(س) به وظیفه خویش در قبال دفاع از ولایت عمل نموده و نتیجه را به خداوند واگذار نمودند، اما خداوند شهادت را برای آن حضرت(س) برگزید و امروز خون به ناحق ریخته، و قبر مخفی ایشان امروز گواه حقانیت شیعه و دلیل دیپری برای دفاع از ولایت است.

    گاهی نیز خداوند بین هر دو جمع می کند، مانند شهید مطهری(ره) که خداوند هم در عمر ایشان و هم در ختم عمر ایشان برکت قرار داده و عمر مفید ایشان را با شهادت ختم نمود.

    بنابراین آنچه که صحیح به نظر می رسد این است که آرزوی شهادت در هر سنی و در هر زمانی مطلوب است منتهی به شرطی که انسان ضمن عمل به وظیفه، زمان آن را به خداوند واگذار کند، همان طور که هم شهدای عزیزی چون همت و باکری و خرازی و... که در جبهه های جنگ جان خویش را از دست دادند، و چه شهدای عزیزی چون: مطهری و شهریاری و علی محمدی و مصطفی روشن و... که در جهاد علمی جانشان را هدیه نمودند، همه اولویت ها را به موقع تشخیص دادند و در آن مسیر ورود نمودند.

    _____________________________

    1) نساء-95.
    2) توبه-52.
    3) اعلام الدین فی صفات المومنین، حسن بن محمد دیلمی، مؤسسة آل البيت‏(ع)، چاپ اول، 1408، قم، ص120.



  16. تشکر


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود