صفحه 1 از 2 12 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: طایفه بنی تمیم که بودند!؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۹
    نوشته
    1,284
    صلوات
    17904000
    تعداد دلنوشته
    263
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    9 روز 2 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    0

    راهنما طایفه بنی تمیم که بودند!؟




    باسلام
    طایفه بنی تمیم که بودند!؟


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۰
    نوشته
    3,614
    صلوات
    1
    تعداد دلنوشته
    1
    مورد تشکر
    794 پست
    حضور
    118 روز 6 ساعت 7 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    2
    گالری
    8



    با نام و یاد دوست






    طایفه بنی تمیم که بودند!؟







    کارشناس بحث: استاد مقداد



  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    2,081
    مورد تشکر
    82 پست
    حضور
    14 روز 16 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط ولایت پذیر نمایش پست
    باسلام
    طایفه بنی تمیم که بودند!؟
    با عرض سلام و ادب

    بنی تَمیم یکی از قبایل بزرگ عرب است که بیشتر در شبه‌جزیره عربستان و مناطق همسایه آن زندگی می‌کنند.

    نسب این قبیله به جدشان تمیم بن مُر بن اُد بن طابخه بن الیاس بن مُضَر بن نزار بن مَعَد بن عدنان که جد قبائل عدنانیست میرسد. قبیله تمیم اصولا چادر نشین و قبل از اسلام بت پرست بودند. «مناة» و «عزی» که از خدایان بنام اعراب بود، بت مخصوص این قبیله بود. در برخی منابع آمده که آئین زرتشت نیز بین آنها انتشار یافته بود.

    امام صادق- علیه السلام- فرمودند :


    محبوب ترین دوست من کسی است که عیب های مرا به من هدیه کند.


  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۳
    نوشته
    154
    صلوات
    24721941
    تعداد دلنوشته
    298
    تشکر:
    1
    حضور
    2 روز 10 ساعت 55 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    سلام
    از این قبیله تنفر دارم!
    یک زن یا دختری از این قبیله امام عصر عج را به شهادت میرساند.
    خدا لعنتش کرد.
    الحمدلله

  6. تشکرها 2


  7. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۹
    نوشته
    1,284
    صلوات
    17904000
    تعداد دلنوشته
    263
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    9 روز 2 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط مقداد نمایش پست


    با عرض سلام و ادب

    بنی تَمیم یکی از قبایل بزرگ عرب است که بیشتر در شبه‌جزیره عربستان و مناطق همسایه آن زندگی می‌کنند.

    نسب این قبیله به جدشان تمیم بن مُر بن اُد بن طابخه بن الیاس بن مُضَر بن نزار بن مَعَد بن عدنان که جد قبائل عدنانیست میرسد. قبیله تمیم اصولا چادر نشین و قبل از اسلام بت پرست بودند. «مناة» و «عزی» که از خدایان بنام اعراب بود، بت مخصوص این قبیله بود. در برخی منابع آمده که آئین زرتشت نیز بین آنها انتشار یافته بود.
    تشکر
    اگه میشه اطلاعات بیشتری بدید
    در زمان رسول الله و ائمه چگونه بودند و آیا جزء بنی هاشم شدند یا خیر!؟


  8. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۳
    نوشته
    1,209
    صلوات
    14920
    تعداد دلنوشته
    16
    مورد تشکر
    42 پست
    حضور
    36 روز 10 ساعت 20 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط ولایت پذیر نمایش پست
    طایفه بنی تمیم که بودند!؟
    سلام
    با اجازه کارشناس
    ******
    در میان قبایل متعدد عرب، بنی تمیم از جهات گوناگون اهمیت پیدا کرده است، از جمله: کثرت جمعیت، تعدد تیره‌ها، فزونی جنگ‌ها، شگردهای جنگی، گسترة جغرافیایی، ویژگیهای زبانی و گرایشهای مذهبی.

    به همین سبب تاریخ نویسان و مصنفان عرب اهتمام ویژه‌ای به ضبط و نقل اخبار این قبیله نشان داده‌اند، چنانکه از آغاز قرن دوم و با رواج کتابت در میان مسلمانان، تک نگاریهای متعددی درباره این قبیله پدید آمد.

    در کتابهای نسب‌شناسی حجم مطالب متعلق به قبیله تمیم، به دلیل اهمیت و گستردگی این قبیله، بسیار بیش‌تر از مباحث مرتبط با سایر قبایل است.
       
    تمیم بن مُرّ بن اُدّ بن طابخة بن الیاس بن مُضَر ، نیای قبیله بزرگ تمیم، سه پسر به نامهای زید مناة، عمرو و حارث داشت.
    در میان فرزندانِ زید مناة، سعد و مالک اهمیت بیشتری یافتند.
    سعد ده فرزند داشت که از میان آنان عمرو و کعب را، بطون و بقیه را ابنا خوانده‌اند.اهمیت کعب از آنروست که نسب بنی سعدبن زید مناة ــ که جمعیت بسیار گسترده‌ای را تشکیل می‌دادند ــ به او می‌رسد و شاید علت نامگذاری کعب به بطون (جمع بطن) ــ که در تقسیم بندی واحدهای قبیله در مرتبه‌ای فرو‌تر از قبیله قرار می‌گیرد ــ همین کثرت جمعیت باشد.
    لقب مزروعان هم که به دو تن از پسران سعد ( عوف و کعب یا مالک و کعب یا مالک و عمرو) داده‌اند، نشانه بهره‌مندی ایشان از اموال و افراد بسیار است. بجز مالک و عمرو، به سایر فرزندان کعب بن سعد، اجارِب می‌گفتند، زیرا آنان، بنا به نوشته نسب‌شناسان، بدکار بودند و مردمان را رسوا و بدنام می‌کردند. عمروبن کعب دو پسر به نامهای ودیعه و حارث (مُقاعِس) داشت.
    عُبَید، یکی از پسران مقاعس، هشت فرزند داشت که بجز بنی مِنْقَر، بقیه را لُبَد (لِبَد، لِبْد) می‌خواندند زیرا علیه بنومُرّة بن عبید هم پیمان شدند.

    منقربن عبید ، نیای قیس بن عاصم، از رؤسای وفد بنی تمیم در عام الوفود بود که پیامبر او را «سیّد اهل الوَبَر» (آقای چادرنشینان/ بادیه نشینان) خواند. .
       
    ز میان بنی صُریم (صَریم) بن مقاعس، عبداللّه بن اباض که اباضی‌ها به او منسوب‌اند، و عبداللّه بن صَفّار که صُفری‌ها بدو منسوب‌اند، و بُرَک یا بَرْک بن عبداللّه ، ضارب معاویه در شب نوزدهم رمضان سال ۴۰)، به خارجیگری شهرت بسیار داشتند.
    دیگر فرزند مهم کعب، عوف بود که چهار تن از فرزندان او، عُطارِد، بَهْدَلَه، جُشَم و بَرنیق» ا (بَرنیق)، ملقب به جِذاع (اجداع) بودند. [گروهی از اینان برخی از منصبهای حج را تا زمان ظهور اسلام در اختیار داشتند. این امر بعد‌ها از مفاخر بنی تمیم به شمار آمد.ربیعة بن کعب بن سعد یکی دیگر از فرزندان کعب، نیای قاتلِ زبیربن عوّام ، عمروبن جُرْموز ، بوده است. علاوه بر سعد، نسل زیدِ مناة عمدتاً از طریق فرزند دیگرش، مالک ادامه یافت.

    ← حنظله
    از میان چهار فرزند مالک بن زید مناة، حنظله اعتباری بی‌بدیل یافت، زیرا بنی حنظله شامل شمار زیادی از تمیمیان می‌شد.
    یکی از دَه پسرِ مالک بن حنظله، دارِم نام داشت.

    ← بنی دارم
    بنی دارم از اصلیترین و پرشمار‌ترین تیره‌های بنی حنظله و حتی بنی تمیم محسوب می‌شدند و در می‌انِ بنی دارم، فرزندان عبداللّه بن دارم و مجاشع بن دارم شهرت بسیار داشتند. یربوع ، فرزندِ دیگر حنظلة بن مالک و نیای حرّ بن یزید ریاحی ، هشت پسر داشت که از میان آنان، کُلَیب و غُدانَه و العنبر را چون علیه فرزندان ریاح بن یربوع هم پیمان شدند، عُقَّد یا عُقَد می‌خواندند. در میان عقّد، بنوالعنبر/ بَلْعَنْبَر، به دلیل ایفای نقش بیش‌تر در جنگهای دوران جاهلیت (ایام العرب) و نیز پیدایش پیامبری دروغین (سِجاح) در می‌انشان، شهرت بیشتری دارند.
    این بنوالعنبر را نباید با بنی عنبربن عمروبن تمیم بن مرّ اشتباه کرد.
    بنی دارم و بنی یربوع از تیره‌های اصلی بنی حنظله و به اصطلاح از جمرات العرب بودند که بدون هم پیمانی با قبایل دیگر نیز می‌توانستند بخوبی از خود دفاع کنند.
    در میان شعب سه گانه تمیمیان، بنی حارث بن تمیم که مدتی در پناه نَهْشَل بن دارم می‌زیستند، از کم شمار‌ترین و کم اهمیت‌ترین قبایل تمیم بودند.

    با آن‌که جغرافی دانان، تاریخ نگاران، لغت نامه نویسان و شاعران، به نام بسیاری از رود‌ها، باغ‌ها، قلعه‌ها، واحه‌ها، چراگاه‌ها، تپه‌ها و سایر مکانهای خاص بنی تمیم اشاره کرده‌اند، تعیین قطعی محدوده سرزمینهای این قبیله، به دلیل کم اعتناییِ منابع قدیم به ذکر دقیق آن‌ها و نیز به دلیل جابجایی قبایل کوچرو و دست به دست گشتنِ مکان‌ها در پی بروز جنگ‌ها، تا اندازه‌ای دشوار است.
    با اینهمه، محققان جدید چشم انداز کم وبیش روشنی از محدوده سرزمینهای بنی تمیم ارائه و نقشه‌هایی نیز ترسیم کرده‌اند.
    بر این اساس، جمعیت بنی تمیم در بخش اعظم سواحل شرقی جزیرة العرب ، یعنی تقریباً سرتاسر نجد و بخشی از بحرین (نَه کشور بحرین کنونی) و یمامه ، سکونت داشتند و از جنوب تا دَهناء پراکنده بودند. اینان از شمال با بکر و اسد همسایه بودند اما در عین حال دسته‌هایی از آن‌ها در کناره‌های خلیج فارس ، بصره و سواحل فرات زندگی می‌کردند.

    ***********
    گروهی از عشایر عرب ایرانی که در استان خوزستان و در ناحیه دشت میشان زندگی می‌کنند هم از این قبیله هستند.

    عشایر تمیمی در روزگار پیش از اسلام هم‌پیمان ساسانیان بودند.

    از دوران پیش از اسلام، فرهنگ و زبان فارسی در میان قبیله تمیمی نفوذ زیادی داشت و برخی از آنان نیز زرتشتی شده‌بودند.

    در زمان امویان، ماهان، پدر ابراهیم موصلی (نوازنده سرشناس ایرانی) که از ایرانیان پارس بود به خاطر بیدادگری‌های فرماندار استان پارس ناچار به گریز از خانه شد و در میان قبیله تمیمی ساکن گشت.

    مردم تمیمی پس از حمله مسلمانان، به نقاطی در خاک ایران امروزی وارد شدند و با گذر زبان دوزبانه عربی-فارسی شدند. تمیمی ها دو نوع و نسل دارند؛ عرب و پارسی اویس قرنی از پارسیان اصیل و تمیمی و مسیحی بوده(سپس به اسلام روی آورد) است که هم اکنون نسل او با نام تمیمی ، تمیمیان فرد ، بلمچی ، تمیمی رحیمی ، تمیمی زاده،تمیمی نیا،تمیمی پور و.... یافت میشود،از نسل تمیمی در یاران اندک حسین ابن علی یافت میشود هم اکنون تمیمی با نژاد های مختلف حتی در مالزی، چین،آلمان،فرانسه،سوئد،کشو رهای عربی(بیشتر)،ایران و روسیه هم یافت میشوند تمیمی های عرب در عرصه جنگ وقدرت توانمند و تمیمی های پارسی در عرصه هنرهای نمایشی و تئاتر در زمان یونانیان از پیشرویان هنر بودند،به گونه ای که تصور میشداین نسل تا ابد در عرصه های هنری فعالیت میکند و مالک هنر جهان خواهد شد شیخ این قبیله هم اکنون دارم تمیمی می باشد و شیخ (کیاد) لفته تمیمی می باشد.
    یا غِيَاثَ الْمُسْتَغِيثِينَ‏
    أَنَا عَبْدُكَ الضَّعِيفُ الذَّلِيلُ الْحَقِيرُ الْمِسْكِينُ الْمُسْتَكِينُ‏
    الهی العفو، الهی العفو،الهی العفو، الهی العفو،الهی العفو، الهی العفو،الهی العفو، الهی العفو،الهی العفو، الهی العفو،الهی العفو، الهی العفو
    به فاطِمَةَ وَ اَبیهَا وَ بَعلِهَا وَ بَنیهَا


  9. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    2,081
    مورد تشکر
    82 پست
    حضور
    14 روز 16 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط العبد العاقل نمایش پست
    سلام
    از این قبیله تنفر دارم!
    یک زن یا دختری از این قبیله امام عصر عج را به شهادت میرساند.
    خدا لعنتش کرد.
    الحمدلله
    علیکم السلام.

    درباره‏ ى شهادت يا رحلت امام زمان (ع)، روايات گوناگون رسيده و چون اين واقعه مربوط به آينده است فقط بايد از طريق نقل ثابت شود. لكن، حديث مربوط به شهيد شدن امام زمان (عج) توسط يك زن، مورد قبول اكثر علما نبوده و نمى ‏توان به طور قطع اين گزينه را تأييد كرد، كه به گفته ‏ى بعضى محققين، فقط در كتاب "الزام الناصب" نقل شده است.[1]

    پی نوشت:
    طبسى، نجم الدين، چشم اندازى به حكومت مهدى (عج)، ص 215.

    امام صادق- علیه السلام- فرمودند :


    محبوب ترین دوست من کسی است که عیب های مرا به من هدیه کند.


  10. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    2,081
    مورد تشکر
    82 پست
    حضور
    14 روز 16 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط ولایت پذیر نمایش پست
    تشکر
    اگه میشه اطلاعات بیشتری بدید
    در زمان رسول الله و ائمه چگونه بودند و آیا جزء بنی هاشم شدند یا خیر!؟
    با عرض سلام و ادب

    بنی تمیم در الياس، جد شانزدهم رسول خدا، با قريش هم‌نسب هستند.[1]
    سرزمين اصلي و خاستگاه قبيله تميم، جزيرة العرب بود. چند مكان از مناطق جزيرة العرب به ويژه صحراي نجد در دوره پيش از اسلام، به عنوان زيستگاه بني‌تميم ياد شده است.[2]حيره در عراق و بحرين كهن نيز از ديگر سكونت‌گاه‌هاي تيره‌هايي از تميم بودند؛[3]سرسلسله اين خاندان و برخي از نسلش كه توليت كعبه را بر عهده داشتند، در مكه ساكن بودند. اما زمان دقيق مهاجرتشان به نجد دانسته نيست. به گزارش ابن زبير، 150 سال پيش از ظهور اسلام، عرب‌هاي ساكن مكه، تميم را به سبب غارت و بي‌حرمتي به كعبه، از زمين تهامه راندند. فرزدق در ابياتي به اين موضوع اشاره كرده است.[4]در سده‌هاي دوم و سوم ق. بسياري از بني‌تميم به مصر مهاجرت كردند.[5]در همين دوران، يكي از تميميان به نام ابراهيم بن اغلب، با فتح صِقِليه (سيسيل) و تأسيس سلسله مستقل اغلبيان، بر دامنه و گستره قدرت تميميان افزود. بعدها پس از سقوط سلسله اغلبيان، گروه‌هايي از بني‌تميم همچنان در سيسيل باقي ماندند و بسياري از آن‌ها نيز به اندلس كوچيدند.[6]
    در دوران معاصر، از ميان بني‌تميم ساكن در نجد خاندان‌هايي برخاستند كه بر تحولات جزيرة العرب اثر نهادند. خاندان محمد بن عبدالوهاب، بنيان‌گذار فرقه وهابيت و آل ثاني به عنوان حاكمان قطر، از آن جمله هستند.[7]
    از آغاز تأسيس كوفه و بصره، تميمي‌ها از نخستين ساكنان اين دو شهر بودند؛ اما در ساختار قبيله‌اي كوفه، در مقايسه با بصره، چندان قدرت و نفوذ نداشتند. بصره شامل پنج گروه از قبايل گوناگون بود كه به آن‌ها «اخماس» گفته مي‌شد و تميم يكي از آن‌ها بود.[8]با اقامت قبيله‌هاي رقيب در شهرهايي چون كوفه و بصره، اندك اندك تعصبات شهري جاي تعصبات قبيله‌اي را گرفت و از همين رو، گاه به جاي تميم، از تميم بصره و تميم كوفه سخن به ميان مي‌آمد؛ چنان‌كه احنف بن قيس، بزرگ تميميان بصره، در رويداد نبرد ميان اَزْد و تميم در بصره به صراحت گفت كه در نظر او اَزْد بصره از تميم كوفه و اَزْد كوفه از تميم شام والاتر است.[9]
    در مجموع، 34 شاخه از تميمي‌هاي عراق را كه برخي به دسته‌هاي كوچك‌تر تقسيم مي‌شوند، برشمرده‌اند.[10]طايفه المصالحه و الظوالم كه هر كدام به عشيره‌ها و دسته‌هايي تقسيم مي‌شوند، از بزرگ‌ترين طوايف تميم عراق هستند.[11]تميمي‌هاي عراق بيشتر ساكن استان‌هاي بصره، سماوه و ديالي هستند.[12]در عراق معاصر، پراكندگي تميمي‌ها بسيار گسترده گشته و با كم‌رنگ شدن پيوندهاي قبيله‌اي، شناسايي آن‌ها دشوار است. شاخه‌هايي از آنان هنوز به صورت عشايري به ويژه در استان بصره زندگي مي‌كنند.[13]عشاير تميم به تدريج در عراق به تشيع گرويده‌اند.[14]در ايران بر پايه نشانه‌هايي از سده‌هاي نخست ق. برخي تيره‌هاي تميم در خوزستان و خراسان اقامت داشته‌اند‌.[15]اكنون نيز بني‌تميم يكي از قبايل بزرگ ساكن خوزستان است و از آن شاخه و عشيره‌هاي بسيار منشعب شده‌اند.[16]
    امروز افراد وابسته به بني‌تميم در مناطق گوناگون جهان از ايران تا شمال افريقا پراكنده‌اند؛ اما به صورت طوايف شناخته شده بيشتر در استان نجد و جبل شَمَّر عربستان سعودي سكونت دارند.[17]بيشتر خاندان‌ها و طوايف بني‌تميم در عربستان، خود را متعلق به سه بطنِ حنظلة بن مالك بن زيد مناة بن تميم، سعد بن زيد مناة، و عمرو بن تميم مي‌دانند.[18]
    پيامبر(ص)از ميان بني‌تميم كارگزاراني را برگزيد. او ولايت منذر بن ساوي بن عبدالله دارمي بر بحرين را پس از اسلام آوردنش تثبيت نمود.[19]يعلي بن اميه تميمي را بر يمن گماشت و مالك بن نويره را كارگزار صدقات بني‌حنظله و زبرقان بن بدر را همراه قيس بن عاصم، عامل ناحيه‌اي از بني‌سعد كرد و عيينة بن حصن فزاري را به عنوان كارگزار صدقات تميم گماشت.[20]بر پايه گزارشي، پيامبر (ص) سه يا هفت تن را براي گردآوري صدقات تميم تعيين فرمود.[21]حنظلة بن ربيع تميمي نيز[22]از نويسندگان رسول خدا بود. وي مكاتبات رسول خدا (ص) با سران سرزمين‌ها را مي‌نوشت.[23]او در روزگار ابوبكر نيز مقام نويسندگي داشت.[24]

    ادامه ...

    امام صادق- علیه السلام- فرمودند :


    محبوب ترین دوست من کسی است که عیب های مرا به من هدیه کند.

  11. تشکرها 2


  12. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    2,081
    مورد تشکر
    82 پست
    حضور
    14 روز 16 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    0



    بني‌تميم در فتوحات هم نقش داشتند. سهم آن‌ها در نبرد قادسيه، به ويژه در ليلة القادسيه كه دو لشكر تا صبح با يكديگر مي‌جنگيدند، چشمگير بود.[25]از شركت آن‌ها در فتح اصطخر، از شهرهاي فارس[26]و خراسان[27]ياد شده است. بيشتر گزارش‌ها درباره نقش تميم در رويداد رده و فتوحات، از سيف بن عمر تميمي نقل گشته كه جنبه حماسه‌سرايي دارد و آميخته با افسانه‌سرايي و فضيلت‌تراشي براي قبيله خويش است. اين احتمال درباره برخي ديگر از افتخارات و فضيلت‌هاي اين قبيله نيز وجود دارد.[28]

    يعلي بن اميه تميمي‌كارگزار خليفه دوم در صنعا بود[29]و تا پايان عصر عثمان نيز به كار خود ادامه داد[30]و پس از قتل اين خليفه به سپاه جمل پيوست و بخشي از هزينه رورويايي با امام علي(ع) را تأمين كرد و در نبرد جمل كشته شد.[31]وي نخستين كسي بود كه تاريخ هجري را در يمن بنا نهاد.[32]در نبرد جمل (36ق.) بسياري از تيره بني‌حنظله به تحريك طلحه و زبير به سپاه عايشه پيوستند؛ اما بني‌يربوع همگي بر طاعت علي(ع) وفادار ماندند.[33]در اين نبرد، بخش بزرگ‌تر تميم كوفه با رأي احنف بن قيس كه بزرگ تميم بصره بود، پس از رايزني با امام علي(ع) از نبرد كناره‌گيري كردند.[34]

    برخي تميمي‌ها نيز با سروري جارية بن قدامه كه در شمار ياران امام علي(ع) بود، در نبرد جمل و صفين و سركوبي بسر بن ارطاة در حجاز و يمن حضور داشتند.[35]برخي تميميان به رغم همراهي با امام علي در صفين، پس از پايان اين نبرد در شمار خوارج درآمدند و برخي از آن‌ها بعدها از سركردگان فرقه‌هاي خوارج چون اباضيه و ازارقه شدند.[36]پس از نبرد نهروان، برخي از بني‌حنظله از فرمان امام علي(ع) بيرون رفتند و رهبري گروهي از خوارج را به دست گرفتند. از اين گروه، مي‌توان از حْرقوص بن زُهير، مسعر بن فدكي[37]، عُروة بن اُدَيه و شَبَث بن رِبْعي نام برد.[38]

    از ميان بني‌تميم كساني چون معقل بن قيس رياحي[39]و خليد بن قرّه يربوعي[40]از كارگزاران علي(ع) به ترتيب صاحب شرطه و حكمران امام در خراسان[41]بودند. پس از شهادت امام، معقل بن قيس رياحي و جارية بن قدامه سعدي در گرفتن بيعت از مردم براي امام حسن(ع) نقش داشتند.[42]اصبغ بن نباته حنظلي[43]هم از ياران ويژه امام علي(ع) و راوي حديث او بود.[44]

    احنف بن قيس سعدي[45]و مسعود بن عمرو دو تن از سران تميمي بصره، نامه‌هاي امام حسين(ع)[46]را در قيام عاشورا به سال 60 ق. با مضمون بيان حقانيت اهل بيت: و دعوت از سران بصره براي حمايت و پشتيباني از حركت ايشان[47]دريافت كردند. احنف كه سياست‌هاي اهل بيت از جمله دوري از نيرنگ و حيله و بي‌تمايلي به ثروت را نمي‌پسنديد، از حمايت امام و پاسخ به نامه‌ وي خودداري كرد.[48]اما مسعود بن عمرو در واكنش به نامه امام، نه تنها به حمايت از اهل بيت: و سرزنش احنف بن قيس و ديگر سران بصره پرداخت[49]؛ بلكه طوايف بني‌حنظله و بني‌سعد تميم[50]و بني‌عامر را براي مشورت و پاسخ‌گويي و حمايت از امام گرد آورد و حمايت آن‌ها را به امام اعلام كرد.[51]

    ادامه ...

    امام صادق- علیه السلام- فرمودند :


    محبوب ترین دوست من کسی است که عیب های مرا به من هدیه کند.

  13. تشکر


  14. #10

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    2,081
    مورد تشکر
    82 پست
    حضور
    14 روز 16 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    0



    در روز عاشورا برخي تميميان ميان سپاهيان عمر سعد حضور يافتند و كساني چون زرعة بن شريك[52]، عمر طهوي[53]، جويرية بن بدر[54]و حصين تميمي[55]در شهادت امام حسين (ع) مشاركت داشتند. در برابر، حرّ بن يزيد رياحي[56]و شماري ديگر از بني‌تميم در زمره ياران امام حسين(ع) و از شهداي كربلا بودند. شعبة بن حنظه[57]، ابوعمرو نهشلي[58]، شبيب بن عبدالله نهشلي[59]، و حجاج بن زيد، سفير امام حسين (ع) به بصره، از آن جمله هستند.[60]در قيام مختار بن ابي‌عُبَيد ثقفي (66ق.) گروه‌هايي از بني‌تميم كنار مختار و گروه‌هايي ديگر در برابر او در سپاه مصعب بن زبير صف كشيدند.[61]

    با توجه به پراكندگي و دوري تميمي‌ها از مكه، در سال‌هاي نخست بعثت رسول خدا، افرادي اندك از اين قبيله مسلمان شدند؛ اما پس از حاكميت اسلام بر مدينه و مكه، بزرگان تميم به فكر هم‌پيماني با پيامبر (ص) افتادند. وجود شمار اندكي از تميمي‌ها يا حُلَفاي آنان مانند واقد بن عبدالله و خَبّاب بن اَرَت كه در هجرت به يثرب[62]و نبردهاي بدر و احد[63]شركت داشتند، اسماء دختر سلامه دارمي، زينب دختر حارث بن خالد و دو خواهرش عايشه و فاطمه، و امّ حبيب دختر سعيد بن يربوع[64]را در رديف مسلمانانِ نخست، بايد حاصل كوشش‌هاي فردي و بي‌ارتباط با گرايش گروهي بني‌تميم دانست؛ چنان‌كه ميان مشركان هم افرادي وابسته به بني‌تميم يافت مي‌شدند؛ واقد بن عبدالله پيش از فتح مكه (8ق.) مسلمان شد و در سريه «نخله» فردي را در ماه حرام به قتل رساند و آيه 217 بقره در شأنش نازل شد.[65]آيه 52 انعام نيز در شأن فردي از بني‌تميم نازل گشت.[66]در فتح مكه نيز برخي تميميان حضور داشتند.[67]

    مسلمان شدن بيشتر بني‌تميم در سال نهم (سنة الوفود) صورت پذيرفت. وفد تميم از نخستين وفدهايي بود كه در اين سال با حضور در مدينه با پيامبر بيعت كردند. در اين هيأت بسياري از بزرگان و مشاهير بني‌تميم مانند قيس بن عاصمِ منقري، اقرع بن حابس[68]، عطارد بن حاجب بن زراره، و زبرقان بن بدر حضور داشتند.[69]نزول آيه چهارم سوره حجرات را در هنگامي دانسته‌اند كه هيئت اعزامي‌آنان به سبب خوي خشن بياباني و ناآشنايي با آداب زندگي اجتماعي، از پشت خانه پيامبر (ص) او را با آواز بلند صدا كردند. اين آيه چنين رفتاري را كار نابخردان مي‌داند.[70]

    از اسلام آوردن بسياري از بني‌تميم پس از رحلت رسول خدا ديري نمي‌گذشت. بدين روي، برخي از آن‌ها از دادن صدقات به كارگزاران خليفه خودداري كردند.[71]مالك بن نويره از بني‌يربوع بن حنظله، از دادن صدقه تيره خود به ابوبكر خودداري نمود[72]كه پيامد آن، كشته شدنش به دست خالد بن وليد بود. خالد همان روز با همسر مالك هم‌بستر شد.[73]اين كار مورد اعتراض عمر قرار گرفت و وي خواستار اجراي حد زنا بر خالد گشت.[74]

    سجاح از بني‌يربوع تميم در دوران خلافت ابوبكر ادعاي پيامبري كرد و پس از ازدواج با مُسَيلمه، ديگر پيامبر دروغين از بني‌حنيفه، دسته‌هايي فراوان از بني‌تميم و برخي بزرگان آن مانند احنف بن قيس و حارثة بن بدر و شبث بن ربعي را نيز با خود همراه كرد و پس از كشته شدن مسيلمه به دست سپاه اسلام در نبرد يمامه، خانه‌نشين شد.[75]

    افراد بسياري از تميم ميان راويان احاديث امامان و اهل بيت و مصنفان آثار آن‌ها هستند كه زيربناي فرهنگ شيعه را به نسل‌هاي بعد سپردند؛ از جمله: محمد بن تميم نهشلي از اصحاب امام كاظم(ع)[76]، هيثم بن عروه كوفي از اصحاب امام صادق(ع) [77]، غياث بن ابراهيم از اصحاب امام صادق و امام كاظم(ع)[78]، دارم بن قبيصه دارمي[79]و عمرو بن مسلم و ابونجران از ياران امام كاظم (ع) و پسرش عبدالرحمن بن ابي‌نجران از اصحاب امام رضا(ع).[80]

    پی نوشتها:
    [1]. الانساب، ج1، ص13-14.
    [2]. بلادالعرب، ص87، 132، 278، 286، 315-316؛ قبيلة تميم في الجاهلية و الاسلام، ج1، ص124-125؛ قبيلة تميم عبر العصور، ص53.
    [3]. البحرين في صدر الاسلام، ص156-157.
    [4]. الاغاني، ج9، ص224-225.
    [5]. قبيلة تميم عبر العصور، ص114.
    [6]. قبيلة تميم عبر العصور، ص117-118.
    [7]. قبيلة تميم عبر العصور، ص122به بعد‍، 132-134.
    [8]. التنظيمات الاجتماعية و الاقتصادية في البصره، ص54-55.
    [9]. البيان و التبيين، ج2، ص92؛ زهر الآداب، ج3، ص699.
    [10]. قبيلة تميم عبر العصور، ص126-128.
    [11]. قبيلة تميم عبر العصور، ص129.
    [12]. الاعلام، ج1، ص331؛ معجم قبائل العرب، ج5، ص27.
    [13]. قبيلة تميم عبر العصور، ص126؛ عشائر العراق، ج3، ص252.
    [14]. لله و للحقيقه، ص646.
    [15]. الكامل، ج9، ص103-104.
    [16]. قبايل و عشاير عرب خوزستان، ص38-39.
    [17]. قبيلة تميم عبر العصور، ص122، 132، 136.
    [18]. قبيلة تميم عبر العصور، ص122؛ انساب الاشراف، ج12، ص363.
    [19]. الطبقات، ج1، ص263.
    [20]. الادارة في عصر الرسول، ص100، 252-254.
    [21]. تاريخ طبري، ج3، ص267-268.
    [22]. الطبقات، ج6، ص123.
    [23]. التنبيه و الاشراف، ص246؛ الانساب، ج1، ص254؛ البداية و النهايه، ج5، ص342.
    [24]. تاريخ طبري، ج6، ص179.
    [25]. تاريخ طبري، ج3، ص563، 576-578؛ صد و پنجاه صحابي ساختگي، ج2، ص99-114.
    [26]. تاريخ الاسلام، ج3، ص326؛ تاريخ طبري، ج2، ص170.
    [27]. فتوح البلدان، ص390-394.
    [28]. صد و پنجاه صحابي ساختگي، ج2، ص99-114.
    [29]. تاريخ يعقوبي، ج‏2، ص157.
    [30]. تاريخ طبري، ج4، ص251-252.
    [31]. الاستيعاب، ج4، ص1586-1587.
    [32]. تاريخ طبري، ج2، ص390؛ سبل الهدي، ج12، ص37.
    [33]. الفتوح، ج2، ص488؛ شرح نهج البلاغه، ج9، ص320.
    [34]. الجمل، ص158، 207-208، 224.
    [35]. وقعة صفين، ص205؛ انساب الاشراف، ج12، ص377.
    [36]. قبيلة تميم عبر العصور، ص109-112.
    [37]. خوارج تنديس فتنه، ص138-111.
    [38]. جمهرة النسب، ص217، 225-226؛ جمهرة انساب العرب، ص223، 225.
    [39]. تاريخ خليفه، ص121.
    [40]. تاريخ طبري، ج5، ص93؛ الكامل، ج3، ص351.
    [41]. تاريخ طبري، ج4، ص558.
    [42]. انساب الاشراف، ج3، ص35-33.
    [43]. رجال الطوسي، ج1، ص69.
    [44]. رجال الطوسي، ص57.
    [45]. الاخبار الطوال، ص231.
    [46]. الفتوح، ج5، ص37.
    [47]. مقتل الحسين، ص48-49.
    [48]. عيون الاخبار، ج1، ص311.
    [49]. نفس المهموم، ص81-82.
    [50]. جلاء العيون، ص609-610.
    [51]. اللهوف، ص26؛ بحار الانوار، ج‏44، ص337.
    [52]. تاريخ طبري، ج5، ص453؛ البدء و التاريخ، ج6، ص11.
    [53]. البداية و النهايه، ج8، ص170-171.
    [54]. تاريخ طبري، ج5، ص393.
    [55]. تاريخ طبري، ج4، ص499.
    [56]. تاريخ طبري، ج5، ص422، 430، 453، 468.
    [57]. الفتوح، ج5، ص105-106؛ جلاء العيون، ص660.
    [58]. تاريخ طبري، ج5، ص105-106.
    [59]. رجال الطوسي، ص101.
    [60]. انصار الحسين، ص82.
    [61]. تاريخ طبري، ج6، ص39، 81، 95، 100.
    [62]. المحبر، ص73؛ البدء و التاريخ، ج4، ص146.
    [63]. الطبقات، ج3، ص122؛ البداية و النهايه، ج3، ص249.
    [64]. قبيلة تميم عبر العصور، ص97.
    [65]. اسباب النزول، ص71.
    [66]. اسباب النزول، ص220.
    [67]. اسد الغابه، ج1، ص128؛ الاعلام، ج2، ص5؛ البداية و النهايه، ج4، ص309.
    [68]. الطبقات، ج2، ص153-156؛ الاصابه، ج2، ص454؛ تاريخ خليفه، ص45.
    [69]. تاريخ طبري، ج3، ص115.
    [70]. الطبقات، ج1، ص293-294؛ انساب الاشراف، ج12، ص21-22.
    [71]. الرده، ص68؛ ايام العرب، ج2، ص143.
    [72]. الرده، ص103-104.
    [73]. تاريخ طبري، ج3، ص276-280.
    [74]. تاريخ طبري، ج‏3، ص278؛ البداية و النهايه، ج‏6، ص322.
    [75]. الرده، ص48-49؛ تاريخ طبري، ج3، ص267-275.
    [76]. رجال النجاشي، ص365؛ رجال ابن داود، ص166.
    [77]. رجال النجاشي، ص437.
    [78]. رجال النجاشي، ص305.
    [79]. رجال النجاشي، ص162.
    [80]. رجال النجاشي، ص235.

    امام صادق- علیه السلام- فرمودند :


    محبوب ترین دوست من کسی است که عیب های مرا به من هدیه کند.

  15. تشکرها 2


صفحه 1 از 2 12 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود