جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: آیا این روایت حقیقت دارد؟>> ﺩﺭﻭﻍ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ ﺁﻧﮑﺲ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ ﺣﻼﻝ ﺯﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺍﻣﺎ ﺑﺎ ﻋﻠﯽ ﺩﺷﻤﻨﯽ ﺩﺍﺭﺩ

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۳
    نوشته
    164
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    3 روز 15 ساعت 18 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0

    آیا این روایت حقیقت دارد؟>> ﺩﺭﻭﻍ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ ﺁﻧﮑﺲ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ ﺣﻼﻝ ﺯﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺍﻣﺎ ﺑﺎ ﻋﻠﯽ ﺩﺷﻤﻨﯽ ﺩﺍﺭﺩ




    هو الحق

    پیام زیر از طریق یکی از شبکه های اجتماعی به دستم رسیده
    آیا روایت زیر حقیقت دارد؟

    ﻣﺮﺩ ﻋﺮﺏ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﺑﻮﺩ ! ﻧﺰﺩ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺁﻣﺪ؛
    ﻋﺮﺽ ﮐﺮﺩ : ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺣﺪﻭﺩ ﺩﻭ ﺳﺎﻝ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ
    ﻓﺮﺯﻧﺪ ﭘﺴﺮﯼ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ، ﻣﻦ ﻭ ﻫﻤﺴﺮﻡ ﻫﺮ
    ﺩﻭ ﺳﻔﯿﺪ ﭘﻮﺳﺘﯿﻢ ﻭﻟﯽ ﺑﭽﻪ ﯼ ﻣﺎ ﺳﯿﺎﻩ ﺑﻪ ﺩﻧﯿﺎ
    ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺍﯾﻦ ﺩﻭ ﺳﺎﻝ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻧﺒﻮﺩﻡ ﮐﻪﺍﯾﻦ ﭘﺴﺮ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﻣﻦ ﻧﺒﺎﺷﺪ ....
    ﺍﻣﺎ ﮐﺴﯽ ﺩﺭ ﺩﻟﻢ ﻧﮕﺮﺍﻧﯽ ﺍﯼ ﺍﯾﺠﺎﺩ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ :
    ﻫﻤﺴﺮﺕ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺧﯿﺎﻧﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﯾﻦ ﭘﺴﺮ،
    ﭘﺴﺮﺗﻮ ﻧﯿﺴﺖ ﭼﺮﺍ ﮐﻪ ﻫﻤﺮﻧﮓ ﺗﻮ ﺑﻪ ﺩﻧﯿﺎ ﻧﯿﺎﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ!!
    ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺍﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﺗﻤﺎﻡ ﻭﺟﻮﺩﻡ ﺭﺍﻩ ﻓﺮﺍ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
    ﻧﮑﻨﺪ ﻫﻤﺴﺮﻡ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﯿﺎﻧﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺍﯾﻦ ﭘﺴﺮ،
    ﻓﺮﺯﻧﺪ ﻣﻦ ﻧﺒﺎﺷﺪ ...


    ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ :
    ﺑﻪ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺍﺯ ﻣﺪﯾﻨﻪ ﺑﺮﻭ، ﺁﺩﺭﺳﯽ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ
    ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ : ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻣﺤﻞ ﺟﻮﺍﻧﯽ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ، ﺍﻭ ﺭﺍ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﻦ ﻭ
    ﻓﺮﺯﻧﺪﺕ ﺭﺍ ﮐﻨﺎﺭ ﺍﻭ ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﻧﻈﺎﺭﻩ ﮔﺮ ﺑﺎﺵ ...
    ﺍﮔﺮ ﻓﺮﺯﻧﺪﺕ ﺑﻪ ﻧﺰﺩ ﺍﻭ ﺭﻓﺖ ﺑﺪﺍﻥ ﺣﻼﻝ ﺯﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ
    ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﭘﺴﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺟﻮﺍﻥ ﺩﻭﺭﯼ ﮐﺮﺩ ﻧﻄﻔﻪ ﺍﺵ ﺍﺯ
    ﺗﻮ ﻧﯿﺴﺖ ...


    ﻣﺮﺩ ﭼﻨﯿﻦ ﮐﺮﺩ؛ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺍﺯ ﻣﺪﯾﻨﻪ ﺭﻓﺘﻪ ﻭ ﺁﺩﺭﺳﯽ ﺭﺍ
    ﮐﻪ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﺮﺩ، ﺟﻮﺍﻥ ﺭﺍ ﺩﯾﺪ
    ﻓﺮﺯﻧﺪﺵ ﺭﺍ ﮐﻨﺎﺭ ﺍﻭ ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺧﻮﺩ ﻋﻘﺐ ﺭﻓﺖ،
    ﮐﻮﺩﮎ ﮐﻤﯽ ﺑﻪ ﻣﺮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﮐﺎﺭ ﮐﺮﺩﻥ ﺑﻮﺩ ﻧﮕﺎﻩ
    ﮐﺮﺩ، ﮐﻤﯽ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺍﻭ ﺭﺍﻩ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺍﻃﺮﺍﻓﺶ ﺭﺍ ﻧﮕﺎﻩ
    ﮐﺮﺩ؛ ﻣﺮﺩ ﻋﺮﺏ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺩﻭﺭ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ
    ﮐﻪ ﮐﻮﺩﮎﭼﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ، ﺩﺭ ﺩﻟﺶ ﻏﻮﻏﺎﯾﯽ ﺑﻮﺩ، ﺩﯾﺪ
    ﭘﺴﺮﮐﺶ ﮔﻮﺷﻪ ﯼ ﭘﯿﺮﺍﻫﻦ ﺟﻮﺍﻥ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺗﮑﺎﻥ
    ﺩﺍﺩ ﻭ ﺩﺳﺘﻬﺎﯾﺶ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﺟﻮﺍﻥ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻐﻞ ﮐﻨﺪ
    ﺩﯾﺪ ﮐﻪ ﺟﻮﺍﻥ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﮐﺎﺭ ﺷﺴﺖ ﻭ ﮐﻮﺩﮎ ﺭﺍ ﺑﻐﻞ
    ﮐﺮﺩ، ﺍﺯ ﺩﻭﺭ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮐﻮﺩﮎ ﻭ ﺁﻥ ﻣﺮﺩ ﺟﻮﺍﻥ ﺭﺍ ﺩﯾﺪ
    ﺩﻟﺶ ﺁﺭﺍﻡ ﮔﺮﻓﺖ، ﺑﻪ ﻧﺰﺩ ﺟﻮﺍﻥ ﺁﻣﺪﻩ ﻭ ﺳﻼﻡ ﮐﺮﺩ ﻭ
    ﮐﻮﺩﮎ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺁﻏﻮﺵ ﺟﻮﺍﻥ ﺑﮕﯿﺮﺩ، ﮐﻮﺩﮎ
    ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺁﻏﻮﺵ ﻣﺮﺩ ﺟﻮﺍﻥ ﭼﺴﺒﺎﻧﯿﺪﻩ ﺑﻮﺩ،
    ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﭘﺪﺭ، ﭘﺴﺮﺵ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻭ ﺍﺯ ﻣﺮﺩ ﺟﻮﺍﻥ ﻋﺬﺭ
    ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻭ ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻈﯽ ﮐﺮﺩ ...


    ﺑﻪ ﻣﺪﯾﻨﻪ ﻭ ﻣﺴﺠﺪ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺹ ﺁﻣﺪ ﻭ ﻣﺎﺟﺮﺍ ﺭﺍ
    ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﺮﺩ؛ ﺭﺳﻮﻝ ﮔﺮﺍﻣﯽ ﺍﺳﻼﻡ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ :
    ﺷﮏ ﻧﮑﻦ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﭘﺴﺮ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺗﻮﺳﺖ ﻭ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
    ﺩﺭ ﺍجداد ﺗﻮ ﻓﺮﺩﯼ ﺳﯿﺎﻩ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﻓﺮﺯﻧﺪ
    ﺑﻪ ﺍﻭ ﺗﻤﺎﯾﻞ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﻧﻄﻔﻪ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﺍﻭ ﻣﻨﻌﻘﺪ
    ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ،
    ﻣﺮﺩ ﻋﺮﺏ ﺍﺯ ﺭﺳﻮﻝ ﮔﺮﺍﻣﯽ ﺍﺳﻼﻡ
    ﭘﺮﺳﯿﺪ : ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺁﻥ ﺟﻮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﻨﯿﺪ؟
    ﺣﻀﺮﺕ ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ :
    ﺍﻭ ﺑﺮﺍﺩﺭ ﻭ ﻋﻤﻮﺯﺍﺩﻩ ﯼ ﻣﻦ ﻋﻠﯽ
    ﺑﻦ ﺍﺑﯿﻄﺎﻟﺐ (ﻉ) ﺍﺳﺖ


    ﺳﭙﺲ حضرت ﺭﻭ ﺑﻪ ﻋﺮﺏ ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ :
    ﮐﺬﺏ ﻣَﻦ ﺯَﻋﻢ ﺍَﻧﻪ ُﻭَﻟَﺪ ﻣَﻦ ﺣَﻼﻝٌ
    ﻭَ ﻫﻮَ ﯾُﺒﻐﺾُ ﻋَﻠﯿﺎًّ


    ﺩﺭﻭﻍ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ ﺁﻧﮑﺲ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ ﺣﻼﻝ ﺯﺍﺩﻩ
    ﺍﺳﺖ ﺍﻣﺎ ﺑﺎ ﻋﻠﯽ ﺩﺷﻤﻨﯽ ﺩﺍﺭﺩ ـ


    ﺍﻣﺎﻟﯽ ﺻﺪﻭﻕ، ﺹ ۲۰۹
    ﺑﺤﺎﺭ ﺍﻻﻧﻮﺍﺭ، ﺝ ۲۷، ﺹ ۱۱۴

  2. تشکرها 3


  3.  

  4. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۰
    نوشته
    3,642
    صلوات
    1
    تعداد دلنوشته
    1
    مورد تشکر
    829 پست
    حضور
    119 روز 12 ساعت 13 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    2
    گالری
    8



    با نام و یاد دوست






    آیا این روایت حقیقت دارد؟>> ﺩﺭﻭﻍ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ ﺁﻧﮑﺲ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ ﺣﻼﻝ ﺯﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺍﻣﺎ ﺑﺎ ﻋﻠﯽ ﺩﺷﻤﻨﯽ ﺩﺍﺭﺩ







    کارشناس بحث: استاد تذکره

    سعدی اگر عاشقی کنی و جوانی

    عشق محمد بس است و آل محمد



    آیا این روایت حقیقت دارد؟>> ﺩﺭﻭﻍ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ ﺁﻧﮑﺲ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ ﺣﻼﻝ ﺯﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺍﻣﺎ ﺑﺎ ﻋﻠﯽ ﺩﺷﻤﻨﯽ ﺩﺍﺭﺩ

  5. تشکرها 4


  6. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۱
    نوشته
    309
    مورد تشکر
    20 پست
    حضور
    12 روز 14 ساعت 55 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    اصل این روایت این است البته این روایت به طروق محتلف با تفاوت های اندکی در کتاب های مختلف ذکر شده است.:
    کذب من زعم انه ولد من حلال و هو یبغض علیا :
    دروغ می گوید آنکس که می گوید حلال زاده است اما با علی دشمنی دارد.
    سپس فرمودند : لایحبه الا مؤمن ولا یبغضه الا منافق :
    جز مومن او را دوست نمی دارد و او را دشمن نمی دارد مگر منافق



  7. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۳
    نوشته
    164
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    3 روز 15 ساعت 18 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    داستانی که بیان شده چطور؟
    آن هم در روایات هست؟

  8. تشکرها 2


  9. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۱
    نوشته
    309
    مورد تشکر
    20 پست
    حضور
    12 روز 14 ساعت 55 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    در همان منبعی که گفته شده آمده است

  10. تشکرها 3


  11. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۳
    نوشته
    164
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    3 روز 15 ساعت 18 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط تذکره نمایش پست
    در همان منبعی که گفته شده آمده است
    سلام
    من که به امالی دسترسی ندارم
    در بحار الانوار هم داستان را پیدا نکردم، فقط احادیثی با مضمون جمله آخر پیدا کردم که قبلا توجیه آن ها را این طور شنیده بودم که منظور از حرامزادگی شراکت شیطان در نطفه است.
    اما این داستان صرفا دارد راجع به یک کودک حرف می زند که هنوز گناهی از او سر نزده.
    چرا یک کودک باید به خاطر گناه پدر و مادرش نتواند حب اهل بیت (ع) را در دل وارد کند و شقی شود؟
    یا بدتر از آن چرا به پدر و مادر کسی که به اهل بیت (ع) بغض دارد باید تهمت بی عفتی زده شود؟ در حالی که میدانیم هر کس در گرو اعمال خویش است و حتی پاکترین پدر و مادرها هم فرزندان منحرف داشته اند.

  12. تشکر


  13. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۳
    نوشته
    1,655
    صلوات
    15400
    تعداد دلنوشته
    14
    تشکر:
    1
    حضور
    22 روز 17 ساعت 14 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    4



    نقل قول نوشته اصلی توسط shmg نمایش پست
    سلام
    من که به امالی دسترسی ندارم
    در بحار الانوار هم داستان را پیدا نکردم، فقط احادیثی با مضمون جمله آخر پیدا کردم که قبلا توجیه آن ها را این طور شنیده بودم که منظور از حرامزادگی شراکت شیطان در نطفه است.
    اما این داستان صرفا دارد راجع به یک کودک حرف می زند که هنوز گناهی از او سر نزده.
    چرا یک کودک باید به خاطر گناه پدر و مادرش نتواند حب اهل بیت (ع) را در دل وارد کند و شقی شود؟
    یا بدتر از آن چرا به پدر و مادر کسی که به اهل بیت (ع) بغض دارد باید تهمت بی عفتی زده شود؟ در حالی که میدانیم هر کس در گرو اعمال خویش است و حتی پاکترین پدر و مادرها هم فرزندان منحرف داشته اند.

    سلام و عرض ادب
    ببینید بر اساس آموزه‌های دینی آن فرزند گناه و جرمی مرتکب نشده ، چرا که تقصیری ندارد و عمل خلاف پدر و مادرش مسئولیتی را به گردن او نمیگذارد.
    او به خاطر عمل پدر و مادرش گناهکار نیست . همان گونه که در آیات قرآن آمده ، کسی گناه دیگری را بر دوش نمی کشد.
    «ولا تزر وازره وزر اُخری؛ گناه هیچ کسی به گردن دیگری نیست». فاطر/آیه 18
    حرام‌زاده هم می‌تواند با داشتن اعتقاد درست و انجام اعمال و دستورهای دینی به بهشت برود، همان گونه که در فرمایش امام صادق(ع) آمده است:
    "زنازاده اگر اعمال خوب انجام بدهد، به او پاداش داده می‌شود . اگر کار بد از وی سر زند، مجازات می‌گردد"(1)
    یعنی زنازاده مانند سایر مردم است .که اگر غیر این بود مکلف بودن شخص معنا نداشت!!!
    در روایتی نیز آمده: « به فرزند زنا چیزی از گناه پدر و مادرش نیست». (2)
    او نیز مانند دیگران مکلف به وظایف شرعی و عقلی است . می تواند درست کار و با تقوا باشد، همان طور که می تواند به فساد و گناه کشیده شود.
    بنابر این از نظر تکلیفی و شرعی مسئولیت گناه پدر و مادر فرزند حرام، متوجه او نیست، ولی طبق روایات ولدالزنا بودن پیامدهای وضعی دارد،به همین دلیل است که اغلب این افراد به راه درست نمی روند، چون افرادی که ولدالزنا هستند، بیش تر میل به بدی ها دارند، همان طور که برخی از حلال زاده ها ممکن است طینت شان شرور باشد، امّا پلیدی باطنی علّت برای فاسد شدن نیست، بلکه زمینه آلودگی در آنان بیش تر است. در عین حال می توانند خود را از آلودگی حفظ کنند.

    در برخی روایات، اشخاصی که دچار قساوت و خبث باطنی شدید بوده و دست به جنایات عظیمی زده اند، زنازاده معرفی شده اند، ولی شرارت باطنی، علت انحراف آنان نیست، بلکه در حدّ مقتضی است .
    از حضرت علی(ع) نقل شده که فرمودند: پشت سر دیوانه و زنا زاده نماز نخوانید (3)
    درست است که این شخص میتواند فرد خوبی باشد اما با این وجود دلایل زیادی برای نهی از اقتدا یا تکریم این شخص است. یکی از مهم ترین آن ها آشکار نمودن عمل زنا در جامعه است.
    و دیگر دلیل آن با توجه به اینکه زنازاده در این حدیث در کنار دیوانه و مجنون آمده میتوان به این نکته دقت کرد که فرد مجنون هم در جنون و بی عقلی خود دخلی نداشته و با اختیار خود دیوانه نشده. پس زنازادگی هم یک نقص محسوب میشود که خوش نامی را به دنبال ندارد.

    در ضمن حضرت فرموده اند: کسی که با امام علی (ع) دشمنی دارد حلال زاده نیست.
    این به آن معنا نیست که هر که حلال زاده نیست دشمن امام علی (ع) است. برعکس این سخن صدق میکند(یعنی هرکه دشمنی دارد حرام زاده است) اما این طرف قضیه درست نیست.
    در پناه حق
    یاعلی

    _____________
    پ.ن:
    (1): میزان الحکمه، ج 5، ص 244.
    (2): همان.
    (3): وسائل الشیعة، ج 3، ص 397، ح 10785.

       
    اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرج آل محمد و العن اعداء آل محمد اجمعین
    اللهم العن اول ظالم ظلم حق محمد و آل محمد و آخر تابع له علی ذلک اللهم العنهم جمیعا


    خدایا به ما ایمانی عطا کن، که باور کنیم همه امور به دست توست
    خدایا ما را به خود واگذار مکن حتی به اندازه لحظه ای کوچک
    خدایا بگیر از ما هر آنچه که تو را از ما می گیرد
    خدایا کمکمون کن تا ایمان، نام و نان برایمان نیاورد
    خدایا شکرت

    http://s6.picofile.com/file/81943357...744_4474_b.jpg

  14. تشکرها 3


  15. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۳
    نوشته
    164
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    3 روز 15 ساعت 18 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط حدیث 74 نمایش پست
    سلام و عرض ادب
    ببینید بر اساس آموزه‌های دینی آن فرزند گناه و جرمی مرتکب نشده ، چرا که تقصیری ندارد و عمل خلاف پدر و مادرش مسئولیتی را به گردن او نمیگذارد.
    او به خاطر عمل پدر و مادرش گناهکار نیست . همان گونه که در آیات قرآن آمده ، کسی گناه دیگری را بر دوش نمی کشد.
    «ولا تزر وازره وزر اُخری؛ گناه هیچ کسی به گردن دیگری نیست». فاطر/آیه 18
    حرام‌زاده هم می‌تواند با داشتن اعتقاد درست و انجام اعمال و دستورهای دینی به بهشت برود، همان گونه که در فرمایش امام صادق(ع) آمده است:
    "زنازاده اگر اعمال خوب انجام بدهد، به او پاداش داده می‌شود . اگر کار بد از وی سر زند، مجازات می‌گردد"(1)
    یعنی زنازاده مانند سایر مردم است .که اگر غیر این بود مکلف بودن شخص معنا نداشت!!!
    در روایتی نیز آمده: « به فرزند زنا چیزی از گناه پدر و مادرش نیست». (2)
    او نیز مانند دیگران مکلف به وظایف شرعی و عقلی است . می تواند درست کار و با تقوا باشد، همان طور که می تواند به فساد و گناه کشیده شود.
    بنابر این از نظر تکلیفی و شرعی مسئولیت گناه پدر و مادر فرزند حرام، متوجه او نیست، ولی طبق روایات ولدالزنا بودن پیامدهای وضعی دارد،به همین دلیل است که اغلب این افراد به راه درست نمی روند، چون افرادی که ولدالزنا هستند، بیش تر میل به بدی ها دارند، همان طور که برخی از حلال زاده ها ممکن است طینت شان شرور باشد، امّا پلیدی باطنی علّت برای فاسد شدن نیست، بلکه زمینه آلودگی در آنان بیش تر است. در عین حال می توانند خود را از آلودگی حفظ کنند.
    با سلام و احترام و تشکر از پاسخ خوبتان
    اگر داستانی که در پست اول نوشته شده را بخوانید متوجه می شوید که محبت علی بن ابیطالب (ع) به عنوان جایگزینی برای تست dna مطرح شده. یعنی به کودک اصلا فرصت عمل داده نشده و گفته نشده اگر حرامزاده باشد احتمال آلوده شدنش بیشتر است. بلکه به صراحت گفته شده اگر حرامزاده باشد محبت حضرت علی (ع) را در دل ندارد و می دانیم که دشمن امیرالمومنین (ع) دشمن رسول خدا (ص) و دشمن خداست. دیگر برای دشمن خدا چه جایی برای هدایت و دوری از آلودگی است؟


    نقل قول نوشته اصلی توسط حدیث 74 نمایش پست
    در ضمن حضرت فرموده اند: کسی که با امام علی (ع) دشمنی دارد حلال زاده نیست.
    این به آن معنا نیست که هر که حلال زاده نیست دشمن امام علی (ع) است. برعکس این سخن صدق میکند(یعنی هرکه دشمنی دارد حرام زاده است) اما این طرف قضیه درست نیست.
    یعنی از انسان حلال زاده سلب اختیار می شود و با اهل بیت (ع) دشمنی نمی کند؟ آیا انسان ها همه مختار نیستند و امکان گناه و رسیدن به اسفل السافلین را ندارند؟ آیا در بین نزدیکان انبیا (ع) از فرزند و عمو و... کسانی نبوده اند که دشمن آنان بوده باشند؟ واقعا امکان ندارد فرزند پدر و مادر پاک به راه ناراست کج شود؟ این درست است که به خاطر گناه فرزند به پدر و مادر تهمت زده شود؟

  16. تشکر


  17. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۱
    نوشته
    309
    مورد تشکر
    20 پست
    حضور
    12 روز 14 ساعت 55 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    آیا این جمله صحیح است:
    هنگامی که والدین مرتکب گناهی شوند، تقاص گناهان آن‌ها را فرزندان پس می‌دهند؟

    قرآن مجید می‌فرماید: «آن‌ها که از وضع آیندۀ فرزندان خود می ترسند، باید از خیانت دربارۀ یتیمان وآزار آن‌ها بترسند».(1)
    از این آیه استفاده می شود که اثر زیانبار بعضی از گناهان تنها متوجه گناهکار نیست، بلکه شامل حال دیگران نیز می‌گردد.
    دلیلش آن است:
    1-کارهایی که افراد در اجتماع مرتکب می‌شوند، تدریجاً شکل یک سنت به خود می‌گیرد و به نسل‌های آینده منتقل می‌شوند، بنابر این آن‌ها که اساس ظلم و ستم بر یتیمان را در اجتماع می‌گذارند، بالاخره روزی این بدعتِ غلط، دامان فرزندان خود آن‌ها را خواهد گرفت. (2)
    دنیا جای مکافات است:
    از مکافات عمل غافل مشو، گندم از گندم بروید، جو ز جو
    2- حوادث و اتفاقات در این عالم بر اساس علت و معلول صورت می گیرد ؛
    بنابراین هر حادثه ای و از جمله تولد فرزندان و تکوین آن ها ، نیز روحیات و آثار شان ، بر اساس علت های خاص خود است و خداوند نیز بر الساس همان چیزی که علت ها اقتضا دارد ، به موجودات فیض می بخشد . پس اگر فرزندی در خلقت جسمانی یا روحی دارای نقص است ، مربوط به علت های آن است.
    بنابراین تأثیر کارهای پدر و مادر بر فرزندان ، یکی از آثار وضعی و تکوینی اعمال آن‌ها است و اگر به خداوند نسبت داده می‌شود، به خاطر آن است که تمام آثار تکوینی و خواص علت و معلول به او منسوب است و به هیچ وجه ظلم و ستمی از ناحیه خداوند بر کسی نخواهد شد.
    از طرف دیگر عکس این قضیه را در داستان حضرت خضر(ع) و حضرت موسی(ع) می‌بینیم. وقتی که این دو با دیوار کج رو به رو شدند، حضرت خضر به موسی گفت: این دیوار را باید از نو بسازیم، حضرت موسی ناراحت شد و گفت: آن‌ها به ما غذا ندادند، حالا برای آن‌ها کارگری کنیم؟! حضرت خضر فلسفه کارش را چنین بیان کرد: آن دیوار به دو بچه یتیم تعلق داشت و گنجی زیر آن بود.
    پدر این دو بچه مردی شایسته و خدمتگزار به دیگران بود، به همین جهت از جانب خدا دستور داشتم دیوار را خراب کرده و از نو بسازم تا پیش از بزرگ شدن بچه‌ها دیوار خراب نشود و گنج زیر آن را دیگران تصرف نکنند.(3)
    از مجموع مطالب استفاده می‌شود که عمل خوب و بد پدر بر آینده فرزندان تأثیر دارد. البته لازم نیست عمل پدر، فرزند بلاواسطه را تحت تأثیر قرار دهد. در پاره‌ای از روایات می‌خوانیم آن مرد صالح در داستان پیش، پدر بلاواسطه یتیمان نبود، بلکه از اجداد دور محسوب می‌شد.(4)

    آیا تأثیر عمل پدر بر فرزند با عدل الهی سازگار است؟
    پاسخ : همان گونه که بیان شد این ها نتیجه طبیعی اعمال و بر اساس قانون علیت است
    گناه اثر وضعی دارد که خواه ناخواه تأثیر خود را می‌گذارد. کیفر قانونی نیست تا کسی بگوید پدر ظلم کرده، چرا فرزند باید کیفر ببیند؟! به عبارت دیگر : رابطه عمل و عکس‌العمل چنین امری را اقتضا می‌کند. البته در مقام تکلیف بر انسان‌ها، آن چیزها هم لحاظ می‌شود، یعنی هر انسانی بر اساس توانایی‌ها و استعداد‌های ویژه ای که دارد (که بعضاً از پدران به ارث رسیده) تکلیف می‌شود و خداوند بر اساس عدل با آنها رفتار خواهد نمود و چه بسا اگر از نقص های جسمی باشد ، به نوعی جبران شود. در هر حال باید بدانیم که زندگی در این جهان خلاصه نمی شود و ادامه این زندگی که زندگی برتر است ، جهان آخرت می باشد.
    از طرف دیگر نباید چنین بیندیشیم که هرگاه صدمه و مصیبتی بر یک فرد یا یک گروه وارد شد، حتماً مکافات اعمال آن‌ها است، زیرا مصائب این جهان فلسفه‌های دیگری هم دارد. آن چه معتقد هستیم، این است که در این جهان حوادث با هم ارتباط دارند و اعمال یک انسان به گونه های مختلف ظاهر می شود و آثار خود را بر فرزندان وگاهی بر محیط وموجودات دیگر نیز برجای می گذارد.
    این حکم شامل همه کارهای خوب و بد پدر نمی‌شود. اجمالاً بر بعضی از کارها مانند ظلم و پامال کردن حقوق دیگران چنین حکمی مترتب است.

    پی نوشت:
    1 – نساء (4)، آیه 9.
    2 – تفسیر نمونه ، ج 3، ص 280.
    3 – کهف(18)، آیه 82.
    4 – تفسیر نمونه، ج 12، ص 519.

  18. تشکرها 3


  19. #10

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۳
    نوشته
    164
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    3 روز 15 ساعت 18 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    یعنی اثر وضعی یک گناه می تواند این باشد که محبت اهل بیت (ع) در دل فرزندان وارد نشود و بعد خدا در آخرت با این افراد به عدل برخورد می کند یعنی چون بغض آنان نسبت به خداوند به خاطر عمل ناشایست پدر و مادرشان بوده وارد بهشت می شوند؟

  20. تشکر


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود