جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: نسبت به بعضی مسائل تعصب شدیدی دارم که میترسم باعث کفر من بشه

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۲
    نوشته
    119
    صلوات
    114
    تعداد دلنوشته
    1
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    4 روز 10 ساعت 2 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    نسبت به بعضی مسائل تعصب شدیدی دارم که میترسم باعث کفر من بشه




    سلام
    نسبت به برخی مسائل تعصب شدیدی دارم و همه ی ترس من از اینه که این تعصبات باعث کفرم بشه هر کاری میکنم از دستشون خلاص نمیشم
    بارها با خودم عهد بستم وارد مسائلی که ناراحتم میکنه نشم در مورد چنین مسائلی بحث نکنم البته تونستم یه مدت دوام بیارم ولی بازم یه اتفاقی افتاده که دوباره روز از نو شروع شده برخی مسائل خیلی ناراحتم میکنه اصلا اخلاق و روحیاتم رو تحت تاثیر گذاشته
    ناراحتی و اعصاب خرد کنی به خانه محل کار و کلا همه جا کشیده میشه و تمام تلاشی که برای خوب بودن و انجام واجبات میکنم به هدر میره یعنی احساس عذاب وجدان راحتم نمیزاره همیشه
    فکر میکنم نکنه حرفی که زدم خدا ناراحت بشه یا یکی از بچه ها ازم ناراحت بشه یا اینکه نفرین میکنن یا به خدا واگذار میکنن و ...... امروز بحث میکنم روز بعد معذرت خواهی میکنم روز بعدش پستم رو ویرایش یا حذف میکنم ولی بعد از یه مدت دوباره همه چی از اول شروع میشه!!
    البته این وضع فقط شامل فضای مجازی نیست یعنی اینجا باعث شده که در دنیای واقعی هم اینجوری بشم قبلا حدود شش هفت سال پیش خیلی مذهبی بودم طوری که از حرف زدن در مورد اشخاص مذهبی و چیزیهایی که بهشون اعتقاد دارم به شدت ناراحت میشدم
    ولی الان با وجود اینکه به همه ی چیزها اعتقاد دارم ولی از انتقاد دیگران از دینم و از انتقاد از افراد مذهبی و مسئولین در دل خیلی خوشحال میشم گرچه به روی خودم نمیارم تا کسی تحت تاثیر قرار نگیره الانم میترسم این اعتقاداتی که برام مونده فقط و فقط به خاطر این باشه که مشکلات زندگیم حل بشه یا مورد خشم خدا قرار نگیرم و عذابی نازل کنه یعنی میترسم اگه هیچ مشکلی تو زندگیم وجود نداشت دیگه به چیزی اعتقاد نداشته باشم
    الان باید چیکار کرد ممنون میشم راهنمایی کنید

    ویرایش توسط معین : ۱۳۹۴/۰۵/۱۶ در ساعت ۱۷:۵۰

  2. تشکرها 2


  3.  

  4. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    698
    مورد تشکر
    8 پست
    حضور
    16 روز 10 ساعت نامشخص
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    2



    با نام و یاد دوست






    نسبت به بعضی مسائل تعصب شدیدی دارم که میترسم باعث کفر  من بشه







    کارشناس بحث: استاد نشاط

    ویرایش توسط معین : ۱۳۹۴/۰۵/۱۷ در ساعت ۱۳:۴۹

  5. تشکر


  6. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۹۳
    نوشته
    209
    مورد تشکر
    15 پست
    حضور
    7 روز 55 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    سلام
    امیدوارم مشکل شما بزودی حل شود.
    بزرگوار به این نکات لطفا توجه فرمایید:
    1.
    سعی کنید،رفتار و برخورد شما طوری باشد که حرف و حدیث دیگران در منش و افکارتان این قدر تاثیر گذار نباشند.
    یعنی این واکنش و ناراحتی شما به این شدت نه سفارش دین هست و نه از لحاظ عقلایی خوب می باشد.

    2.ما در مقابل باورهای خودمان مسئول هستیم(و نیازی نیست که همه مثل ما باید فکر کنند،واقعا برداشت برخی از افراد یا سطحی است،یا اشتباه است و یا نمی فهمند،و ما در مقابل منطق و باور دیگران اگر می توانیم اصلاح کنیم،خوب با روش های خاص و به مرور زمان امکان پذیر است،نه با عصبانیت و ناراحتی و چنین رفتارهایی نتنها خاصیت تربیتی ندارد بلکه باعث شعله ور شدن لج ولج بازی طرف مقابل خواهد شد.)
    3.کاری نکنید که دوباره از کسی معذرت بخواهید.
    اگر بر حق تذکر دادید و با اصول و روش و منش صحیحش،در این صورت معذرت خواهی معنی ندارد،در صورت معذرت خواهی کار را بدتر کرده اید.
    4.اصلا برای خودتان تعیین کنید که میزان برخورد خودتان با دوستان و نزدیکان در چه حدی باشد.
    نه زیاده روی کنید،نه کلا ببرید و آدم حساب نکنید.خیلی معمولی و محترمانه.
    دین ما دین احترام وادب است،شما سعی کنید مودبانه برخورد داشته باشید ولو اینکه اعتقاد و باور فرد ر به نظر شما خوب نیست.
    5.به جای ناراحتی در مقابل رفتارها و حرف های دیگران باید حتما خونسرد باشید.
    اگر طرف مقابل اهل علم است و می خواهد با دلیل و برهان به حق برسد،شما هم با دلیل و برهان و با ادب و تکریم کمک کنید به حق و حقیقت برسد،و الا اگرآن شخص اهل عناد هست،به جای بحث و جدل و گفتگو باید صبر کنید در موقعیت مناسب با رفتارتان و با عملتان تا او تسلیم حق شود وبپذیرد،این شیرین است و کار پیامبر اکرم (ص) هم همین بود.
    به هیچ وجه افراد را طرد نکنید،توهین نکنید،تحقیر نکنید،توبیخ و سرزنش نکنید،بلکه صبر کنید و با اخلاقتان موثر شوید.
    6.مطالعه خودتان را بیشتر کنید،اطلاعاتتان مستند باشد.
    کم حرف بزنید ولی هنگام حرف زدن،یک حرفی بزنید که مستند از زبان ائمه اطهار علیهم السلام،از زبان قرآن و یا یک بحث علمی باشد، در این صورت افراد حداقل به حرف شما گوش می کنند،حتی نپذیرند باز ارزش دارد و به مرور زمان باعث تاثیر بیشتر و تغییر اعتقاد آنها خواهد شد.
    7.همیشه افراط و تفریط به دین و باور افراد ضربه زده است.
    سعی کنید در مسائل اعتقادی و باورها متعادل باشید،اگر کسی پذیرفت و آدم خوبی است خدا را شکر،و اگر کسی نپذیرفت این قدر شما داغون نشوید .
    تعصب دینی خوبی است،منتها با اصول و روش خاص خودش،یعنی با اخلاق و مهربانی و قاطعیت وهمراه با مطالعه و پشتوانه علمی می توانید در همان جاها موثر شوید،البته انتظار عوض شدن یک روزه آنها از لحاظ عقلی صحیح نیست ،باید صبر کنید.
    و ضمنا باید با یک عالم دینی با سواد همیشه ارتباط داشته باشید تا کمک کند شما دچار افراط و تفریط نشوید.
    پس اولا
    سعی کنید باورهایتان را با مطالعه بیشتر(خصوصا تفسیر قرآن(نمونه،نور و...)نهج البلاغه،اصول کافی و کتاب های اعتقادی و احکام) تقویت کنید تا معرفت دینی شما بیشتر شود.
    خودتان اگر مطالعه خوبی را داشته باشید می توانید دقیقا وظیفه خودتان را بخوبی تشخیص دهید.
    ما ملزم به انجام وظیفه خودمان هستیم و غیر از این تکلیفی نداریم(و لازم نیست خودمان را اذیت کنیم).

    8.دوستان خودتان را اولویت بندی کنید.
    به همه احترام بگذارید،ولی با همه صمیمی نباشید.
    افرادی را که اهل درک وفهم و نیستند به هیچ وجه با آنها بحث و مجادله نکنید(چون فایده ای ندارد)
    9.هنگام شروع کاری یا رابطه ای و یا گفتن حرفی خوب فکر کنید و یا مشورت کنید،تا بعدا نیازی به جبران و یا معذرت خواهی و یا عذاب وجدان نشوید.(مومن کاری نمی کند که از کسی معذرت خواهی کند،پس مواظب رفتارتان باشید)
    10.آنقدر به رفتارتان مسلط باشید،تا هنگام نارحتی و یا مسائل دیگر،کنترل خودتان را حفظ کنید.
    11.با دوستانی که متعادل هستند و اخلاق و اعتقادشان خوب است ارتباط داشته باشید.
    12.قبل از شروع کاری از خودتان بپرسید آیا وظیفه من در اینجا چیه؟
    13.اگر کس انتقادی داشت و یا در پشت سر دیگران حرفی گفت،شما اگر دلیل خوب و مستندی دارید با آرامش و متانت (و خصوصا اگر شوخ طبع باشید خیلی راحت می توانید حرف هایتان را منتقل کنید،) دفاع کنید،یا زرنگ باشید و بحث را عوض کنید،و یا با ادب و احترام محل گفتگو را ترک کنید،و یا طوری رفتار کنید که طرف متوجه شود که حرف و گفته او بی ثمر و بی اعتبار است.
    14.اصولا سعی کنید کم حرف بزنید، (مطلب دیگر اینکه از قبل می توانید حرف های خوب،و مفید را از اینترنت و یا از کتابها جمع آوری کنید و در بین دوستان بجای آنکه انان بحث را مدیریت کنند،شما مدیریت کنید.)
    15.ضمنا عزیز و گرامی، به جای تعصب داشتن واقع بین باشیم.(قرار نیست ما خودمان را هلاک کنیم،قرار است طبق وظیفه و توانایی خودمان تکالیف الهی را انجام دهیم)


    ویرایش توسط نشاط : ۱۳۹۴/۰۵/۱۹ در ساعت ۱۴:۵۹

  7. تشکرها 2


  8. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۹۳
    نوشته
    209
    مورد تشکر
    15 پست
    حضور
    7 روز 55 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    جمع بندی بحث





    سوال:
    نسبت به برخی مسائل (خصوصا مباحث دینی و اعتقادی)،تعصب‌ و حساسیت شدیدی دارم و در چنین مواقعی رفتارهای خاصی دارم (مثلا:زود وخیلی شدید ناراحت می شوم،زود معذرت خواهی می کنم و...) از این رفتار و برخورد خودم نگران هستم لطفا بنده را راهنمایی بفرمایید.

    پاسخ:
    با سلام و احترام
    برای حل چنین مشکلی لازم است به این نکات دقت و توجه کامل داشته باشید:
    1. سعی کنید،رفتار و برخورد شما طوری باشد که حرف و حدیث دیگران در منش و افکارتان این قدر تاثیر گذار نباشند.
    یعنی این واکنش و ناراحتی شما به این شدت نه سفارش دین هست و نه از لحاظ عقلایی خوب می باشد.
    « وَ لَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِكَ فَصَبَرُوا عَلَی مَا كُذِّبُوا وَ أُوذُوا حَتَّی أَتَاهُمْ نَصْرُنَا »[1]انعام:34
    «ای پیامبر اگر تو را تكذیب می نمایند نا امید و ناراحت نباش رسولان قبل از تو نیز مورد تكذیب واقع شدند اما صبر نمودند و اذیت شدند تا اینكه یاری ما به سراغشان آمد.»
    این آیه قرآن هم‌ می تواند شاهد و نویدی بر این مطلب باشد که صبر و مقاومت و توکل به خدا در مقابل برخوردهای ناشایسته و ناحق،نجات بخش خواهد بود.
    2. ما در مقابل باورهای خودمان مسئول هستیم(و نیازی نیست که همه مثل ما باید فکر کنند،واقعا برداشت برخی از افراد یا سطحی است،یا اشتباه است و یا نمی فهمند،و ما در مقابل منطق و باور دیگران اگر می توانیم اصلاح کنیم،خوب با روش های خاص و به مرور زمان امکان پذیر است،نه با عصبانیت و ناراحتی و چنین رفتارهایی نتنها خاصیت تربیتی ندارد، بلکه باعث شعله ور شدن لج و لج بازی طرف مقابل خواهد شد.)
    «إِنْ أَحْسَنتُمْ أَحْسَنتُمْ لِأَنفُسِكُمْ ۖ وَإِنْ أَسَأْتُمْ فَلَهَا ...»[2] اسراء:7« اگر نيکى کنيد به خود نيکى کرده ايد و اگر بدى کنيد به خود بدى کرده ايد. »
    پس ما طبق این آیه قرآن باید مواظب رفتار و فکر و باورمان باشیم،در صورتی که خوب و مورد رضایت خدا باشد،به نفع ما تمام خواهد شد.حال اگر کسی نسبت به رفتار و برخورد خود هیچ مواظبتی ندارد،پیش خدا مسئول هست و سزای اعمال و برخورد خود را خواهد دید.
    3. کاری نکنید که دوباره از کسی معذرت بخواهید.
    اگر طبق اصول و روش صحیحش بر حق تذکر دادید،در این صورت معذرت خواهی معنی ندارد،در صورت معذرت خواهی کار را بدتر کرده اید.
    4. اصلا برای خودتان تعیین کنید که میزان برخورد خودتان با دوستان و نزدیکان در چه حدی باشد.
    نه زیاده روی کنید،نه کلا ببرید و آدم حساب نکنید.خیلی معمولی و محترمانه باشد.
    دین ما دین احترام و ادب است،شما سعی کنید مودبانه برخورد داشته باشید ولو اینکه اعتقاد و باور فرد ، به نظر شما خوب نیست.
    5. به جای ناراحتی در مقابل رفتارها و حرف های دیگران باید حتما خونسرد باشید.
    اگر طرف مقابل اهل علم است و می خواهد با دلیل و برهان به حق برسد،شما هم با دلیل و برهان و با ادب و تکریم کمک کنید به حق و حقیقت برسد،و الا اگرآن شخص اهل عناد هست،به جای بحث و جدل و گفتگو باید صبر کنید در موقعیت مناسب با رفتارتان و با عملتان تا او تسلیم حق شود و بپذیرد،این شیرین است و کار پیامبر اکرم (
    صلی الله علیه و اله) هم همین بود.
    به هیچ وجه افراد را طرد نکنید،توهین نکنید،تحقیر نکنید،توبیخ و سرزنش نکنید،بلکه صبر کنید و با اخلاقتان موثر شوید.
    6. مطالعه خودتان را بیشتر کنید،اطلاعاتتان مستند باشد.
    کم حرف بزنید ولی هنگام حرف زدن،یک حرفی بزنید که مستند از زبان ائمه اطهار علیهم السلام،از زبان قرآن و یا یک بحث علمی باشد، در این صورت افراد حداقل به حرف شما گوش می کنند،حتی نپذیرند باز ارزش دارد و به مرور زمان باعث تاثیر بیشتر و تغییر اعتقاد آنها خواهد شد.
    7. همیشه افراط و تفریط به دین و باور افراد ضربه زده است.
    سعی کنید در مسائل اعتقادی و باورها متعادل باشید،اگر کسی پذیرفت و آدم خوبی است خدا را شکر،و اگر کسی نپذیرفت این قدر شما داغون نشوید .
    تعصب دینی خوب است،منتها با اصول و روش خاص خودش،یعنی با اخلاق و مهربانی و قاطعیت و همراه با مطالعه و پشتوانه علمی می توانید در همان جاها موثر شوید،البته انتظار عوض شدن یک روزه آنها از لحاظ عقلی صحیح نیست ،باید صبر کنید.و ضمنا باید با یک عالم دینی با سواد همیشه ارتباط داشته باشید تا کمک کند شما دچار افراط و تفریط نشوید.
    پس سعی کنید باورهایتان را با مطالعه بیشتر (خصوصا تفسیر قرآن نمونه،نور و... و کتابهای حدیثی مثل :نهج البلاغه،اصول کافی و کتاب های اعتقادی و احکام) تقویت کنید تا معرفت دینی شما بیشتر شود.خودتان اگر مطالعه خوبی را داشته باشید می توانید دقیقا وظیفه خودتان را بخوبی تشخیص دهید.
    ما ملزم به انجام وظیفه خودمان هستیم و غیر از این تکلیفی نداریم(و لازم نیست خودمان را اذیت کنیم).
    8. دوستان خودتان را اولویت بندی کنید.
    به همه احترام بگذارید،ولی با همه صمیمی نباشید.
    افرادی را که اهل درک وفهم و نیستند به هیچ وجه با آنها بحث و مجادله نکنید(چون فایده ای ندارد)
    9. هنگام شروع کاری یا رابطه ای و یا گفتن حرفی خوب فکر کنید و یا مشورت کنید،تا بعدا نیازی به جبران و یا معذرت خواهی و یا عذاب وجدان نشوید.(مومن کاری نمی کند که از کسی معذرت خواهی کند،پس مواظب رفتارتان باشید)
    10. آنقدر به رفتارتان مسلط باشید،تا هنگام نارحتی و یا مسائل دیگر،کنترل خودتان را حفظ کنید.
    11. با دوستانی که متعادل هستند و اخلاق و اعتقادشان خوب است ارتباط داشته باشید.
    12. قبل از شروع کاری از خودتان بپرسید آیا من در اینجا چه وظیفه ای دارم ؟
    13. اگر کسی انتقادی داشت و یا در پشت سر دیگران حرفی گفت،شما اگر دلیل خوب و مستندی دارید با آرامش و متانت (و خصوصا اگر شوخ طبع باشید خیلی راحت می توانید حرف هایتان را منتقل کنید،) دفاع کنید،یا زرنگ باشید و بحث را عوض کنید،و یا با ادب و احترام محل گفتگو را ترک کنید،و یا طوری رفتار کنید که طرف متوجه شود که حرف و گفته او بی ثمر و بی اعتبار است.
    14. اصولا سعی کنید کم حرف بزنید، (مطلب دیگر اینکه از قبل می توانید حرف های خوب،و مفید را از اینترنت و یا از کتابها جمع آوری کنید و در بین دوستان بجای آنکه انان بحث را مدیریت کنند،شما مدیریت کنید.)
    15. ضمنا عزیز و گرامی، به جای تعصب داشتن واقع بین باشیم.(قرار نیست ما خودمان را هلاک کنیم،قرار است طبق وظیفه و توانایی خودمان تکالیف الهی را انجام دهیم)

    واژگان کلیدی: تعصب, رفتار, باور,وظیفه
    نتیجه گیری:
    به جای ناراحتی بیشتر و تعصب شدید،سعی کنید با حفظ حرمت و ادب و اخلاق نیکو نسبت به رفتار اطرافیان خودتان صبور و حلیم باشید،و در فرصت های مناسب با بیان دلایل خوب و منطقی از باور و اعتقاد خودتان دفاع کنید،و در صورت امتناع از پذیرفتن حق و پافشاری بر باطل می توانید محیط را ترک کنید،ضمنا دوستانی را که از لحاظ باور و اعتقاد ضعیف و سست هستند می توانید روابط خودتان را با آنها کاهش دهید،ضمنا مطالعه و آگاهی خودتان را با دلیل های معتبر بیشتر و افزون تر کنید.و گفتار خودتان را هنگام دفاع یا بیان موضوعی همراه با استناد بیان کنید،تا برای مخاطب حرف محکمی باشد.ضمنا نسبت به کنترل رفتار و برخورد خودتان تسلط بیشتری داشته باشید.

    پی نوشت:
    1. انعام:34
    2. اسراء:7







    ویرایش توسط نشاط : ۱۳۹۴/۰۷/۰۵ در ساعت ۲۰:۱۱ دلیل: ویرایش

  9. تشکر


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود