جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: عفو و گذشت.

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۳
    نوشته
    4,318
    صلوات
    139000
    تعداد دلنوشته
    82
    مورد تشکر
    1,223 پست
    حضور
    122 روز 8 ساعت 18 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    عفو و گذشت.




    " البته از ان طرف هم مومنین باید زود حلال کنند. و اگر کسی از انها حلالیت خواست بگذرند و سخت نگیرند. امام صادق علیه السلام فرمود : " از کسی که به تو ظلم کرده بگذر. همان طور که می خواهی خدا از تو بگذرد." قبلا" گفتیم اگر کسی عفو کند خودش به درجه و مقام اهل گذشت و عفو و صفح می رسد. حال خدا با ان فردی که به شما ظلم کرده .به تناسب ظلمش چه می کند. ؟ ان را دیگر به خدا واگذار کنید. خداوند عادل است و نمی گذارد حقی پایمال گردد.گاه می امدند به ائمه معصوم علیه السلام فحش و دشنام می دادند. امامان ما هم از انها می گذشتند. برادران یوسف که قصد کشتن او را داشتند .ان همه دردسر برای یوسف و پدرش درست کردند. بیست سال باعث فراق یوسف شدند. باعث زندان رفتن و مشکلات دیگر شدند. اما وقتی عذر خواهی کردند . حضرت یوسف فرمود : لا تثریب علیکم الیوم یغفر الله لکم. امروز بر شما سرزنشی نیست. خدا شما را می امرزد. بروید حرفش را هم نزنید. هیچ ملامتتان هم نمی کنم. خدا هم شما را ببخشد. تمام. به هر حال چقدر خوب است که حلالیت بطلبیم و همدیگر را حلال کنیم. و از ان بهتر این است که مواظب باشیم از اول حقی را ضایع نکنیم. تا بعدا" نیاز به حلالیت باشد.

    ( بر گرفته از کتاب صراط و شفاعت . مسعود عالی. )
    عصر یک جمعه دلگیر دلم گفت بگویم بنویسم
    که چرا عشق به انسان نرسیده است
    چرا آب به گلدان نرسیده است
    چرا لحظه ی باران نرسیده است
    به هر کس که در این خشکی دوران به لبش جان نرسیده است
    به ایمان نرسیده است وهنوزم که هنوز است
    غم عشق به پایان نرسیده است
    بگو حافظ دل خسته ز شیراز بیاید
    بنویسد که هنوزم که هنوز است
    چرا یوسف گمگشته به کنعان نرسیده است
    چرا کلبه ی احزان به گلستان نرسیده است


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۲
    نوشته
    754
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    39 روز 23 ساعت 22 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    گذشت و بخشش


    در صحنه زندگي اجتماعي بشر، كمتر كسي را مي توان يافت كه از عيب پاك بوده و از لغزش مصون باشد. اگر هم چنين افرادي پيدا شوند، بسيار

    نادرند؛ زيرا انسان همواره گرفتار كشمكش غرايز حيواني و تمايلات عالي انساني خويش است و هر كاري هم كه از او سر مي زند، فرايند نزاع اين دو

    نيروست. پس به طور طبيعي، نمي توان انتظار داشت همه كارهاي يك فرد درست و پسنديده باشد. هر كس به مقتضاي حال خود كم و بيش لغزش

    هايي دارد.

    زيان ناشي از اين لغزشها، هميشه منحصر به خود انسان نمي شود، بلكه در مواردي گريبان ديگران را نيز مي گيرد و موجوديّت و منافع آنان را به

    خطر مي اندازد.

    به نظر شما با اين گونه لغزشها كه گهگاه از اين و آن سر مي زند چه بايد كرد؟

    اگر قرار باشد همه خطاكاران با هر وضعيّتي كه دارند مجازات شوند و هر كس بخواهد آزار و اذيّت ديگري را تلافي كند و دير يا زود از او انتقام بگيرد،

    چه پيش خواهد آمد و صحنه زندگي بشر را چه جهنّم سوزاني از خشم، كينه و نفرت فرا خواهد گرفت؟ اينجاست كه سخن از مكارم اخلاقي و فضايل

    عالي انساني به ميان مي آيد و ارزش والاي آنها مشخص مي شود.

    عفو و گذشت يكي از اين مكارم والا و بلكه به قول امام علي ـ عليه السلام ـ تاجي زينت بخش بر سر همه آنهاست:

    «العفوُ تاجُ المكارِمِِ»
    [1]

    گذشت زينت بزرگواريهاست.

    اين خوي پسنديده، پرتوي از مسرّت واقعي و موجي از عواطف و احساسات انسان دوستانه را در دلها ايجاد مي كند. كينه ها و دشمني ها را از آن

    مي زدايد و موجب مي شود كه خصم دست از خصومت برداشته و طرح دوستي و محبّت بريزد.


    [1] . شرح غررالحكم، ج 1، ص 140.


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود