جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: چکار کنم که گناه دیگران را به ذهن نیاورم!؟

  1. #1
    شروع کننده موضوع

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۴
    نوشته
    184
    صلوات
    29836000
    تعداد دلنوشته
    347
    مورد تشکر
    644 پست
    حضور
    1 روز 17 ساعت 34 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    0

    راهنما چکار کنم که گناه دیگران را به ذهن نیاورم!؟




    سلام
    همه ما دارای معایبی هستیم و برخی معایب ذوب کننده ثواب هاست.
    از طرفی حقیقت هم دارد این گناهانی که طرف مقابل همت به اصلاح آن نکرده و نمی کند.
    خیلی وقت ها پیش میآد که با دیدن فردی گناه اون به ذهن میاد و حتی با عذر خواهی هم باز در ذهن ما مانده.
    البته همین مورد برای رسول گرامی اسلام ص هم پیش آمده و دوست دارم بدانم ایشان برای حل این مشکل چه کردند و چه توصیه ای داشتند؟!


  2. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۰
    نوشته
    3,738
    صلوات
    1
    تعداد دلنوشته
    1
    مورد تشکر
    9,499 پست
    حضور
    141 روز 14 ساعت 1 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    2
    گالری
    17



    با نام و یاد دوست






    چکار کنم که گناه دیگران را به ذهن نیاورم!؟







    کارشناس بحث: استاد حنیف

    سعدی اگر عاشقی کنی و جوانی

    عشق محمد بس است و آل محمد



    چکار کنم که گناه دیگران را به ذهن نیاورم!؟


  3. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۴
    نوشته
    392
    مورد تشکر
    1,736 پست
    حضور
    18 روز 2 ساعت 12 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط حق گو نمایش پست
    سلام
    همه ما دارای معایبی هستیم و برخی معایب ذوب کننده ثواب هاست.
    از طرفی حقیقت هم دارد این گناهانی که طرف مقابل همت به اصلاح آن نکرده و نمی کند.
    خیلی وقت ها پیش میآد که با دیدن فردی گناه اون به ذهن میاد و حتی با عذر خواهی هم باز در ذهن ما مانده.
    البته همین مورد برای رسول گرامی اسلام ص هم پیش آمده و دوست دارم بدانم ایشان برای حل این مشکل چه کردند و چه توصیه ای داشتند؟!
    سلام و عرض ادب خدمت شما کاربر محترم

    همینطور که فرمودید هیچکدام از ما از معایب خالی نبوده و هر کسی خودش را بهتر از بقیه میشناسد.

    به همین دلیل هم هست که به ما دستور داده شده که هرگز هیچکس را پایین تر از خود ندانیم و خودمان را نزدیکتر از او به خدا تصور نکنیم که این یکی از بدترین گناهان است.

    هر کدام از ما خودمان را بهتر از هر کسی میشناسیم و معایبمان حداقل بر خودمان پوشیده نیست. با فکر کردن به گناهان و اشکالات خودمان میتوانیم از معایب دیگران، به سمت خودمان منصرف شده و به گناهان کسی فکر نکنیم.

    و دیگر اینکه نباید شرایط افراد را از نظر دور داشت.

    به این فکر کنیم که اگر شخصی که در نظر ما گناهکار است، شرایطی مثل شرایط ما را داشت، آیا خیلی بهتر از اینکه ما الان هستیم نمیشد؟!

    یا برعکس، اگر ما در شرایط زندگی ایشان بودیم، آیا به همین مقدار اکتفا میکردیم یا ممکن بود گناهان بدتری از ما سر بزند؟!


    چکار کنم که گناه دیگران را به ذهن نیاورم!؟قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم "اٍنّی بُعِثتُ لِأُتَمِّمَ مَکارِمَ الأَخلاق"


  4. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۴
    نوشته
    392
    مورد تشکر
    1,736 پست
    حضور
    18 روز 2 ساعت 12 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نکته بعدی که باز هم خیلی مهم هست و باید توجه کرد اینست که بعضی مسائل از نظر و از دید ما گناه هست ولی ممکن است شخصی که مرتکب این عمل شده، با نیت دیگری عمل را انجام داده و به این ترتیب نه تنها برای او گناهی مترتب نیست، بلکه مشمول ثواب بزرگی هم باشد.

    به همین خاطر در قرآن بسیار به حسن ظن سفارش شده و میفرماید
    "انّ بَعْضَ الظّنِ اثمٌ" 1

    بنابراین مومنین باید نسبت به هم حسن ظن و حمل بر صحت داشته باشند و عمل یکدیگر را تعبیر به نیکی و حسن کنند.

    مثلا اگر شخصی را میبینیم که هر روز به شکل علنی پولی را در صندوق صدقات انداخته یا به طور علنی در کارهای خیر مالی شرکت میکند، بلافاصله او را ریاکار ندانیم، ممکن ایشان با تکیه بر این آیه

    "الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُم بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ سِرًّا وَعَلاَنِيَةً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ" 2

    میخواهند به صورت آشکار صدقه داده و این کار را تبلیغ کرده و امر به معروف عملی داشته باشند.

    در اسلام سفارش شده که کارهای نیک را هم به صورت خفا و هم به صورت آشکار و به نیت تشویق دیگران به کار نیک (امر به معروف عملی) انجام دهید.

    اما در مورد قسمت دوم سوال حضرتعالی که فرمودید "این مورد برای پیامبر پیش آمده" اگر منظورتان این است که پیامبر گناه شخصی را نمیتوانستند فراموش کنند و ... من چنین چیزی را ندیدم و نشنیدم... و اصولا چنین چیزی از آن مظهر مهر و عطوفت به مردم بعید به نظر میرسد.

    پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم اینقدر نسبت به مردم و حتی مشرکین رئوف و مهربان بودند که آیه نازل شد که
    "لَعَلَّكَ باخِعٌ نَفْسَكَ أَلاَّ یَكُونُوا مُؤْمِنینَ" 3 انگار از اینکه مشرکان ایمان ندارند، داری جان خودت را تباه میکنی.

    اگر پیامبر گناه یا عیبی را از دیگری می دیدند فقط و فقط به خاط اینکه چرا این بنده خدا خودش را دچار این بدبختی کرده ناراحت می شدند و نه چیز دیگری.

    در روایات هست که پیامبر در جمع مردم طوری رفتار میکردند که هر کسی احساس میکرد محبوبترین نزد اوست.
    آیا اگر پیامبر در همه حال گناهان افراد را در نظر داشت، چنین رفتاری امکان پذیر بود؟! اینهمه حسن خلق و رفتار زیبا را میشد عملی کرد؟!

    ولی در هر حال اگر مورد خاصی مدنظر حضرتعالی هست بفرمائید.

    در پناه حق باشید.



    1- سوره مبارکه حجرات. آیه 12
    2- سوره مبارکه بقره. آیه 174
    3- سوره مبارکه شعراء. آیه 3

    ویرایش توسط حنیف : ۱۳۹۴/۰۸/۰۹ در ساعت ۱۰:۱۴
    چکار کنم که گناه دیگران را به ذهن نیاورم!؟قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم "اٍنّی بُعِثتُ لِأُتَمِّمَ مَکارِمَ الأَخلاق"


  5. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۴
    نوشته
    392
    مورد تشکر
    1,736 پست
    حضور
    18 روز 2 ساعت 12 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0

    جمع بندی




    سوال: چکار کنم که گناه دیگران را به ذهن نیاورم؟

    پاسخ: هیچکدام از ما از معایب خالی نبوده و هر کسی خودش را بهتر از بقیه میشناسد. به همین دلیل هم هست که به ما دستور داده شده که هرگز هیچکس را پایین تر از خود ندانیم و خودمان را نزدیکتر از او به خدا تصور نکنیم که این یکی از بدترین گناهان است.

    امام صادق (علیه السلام) فرمودند: «مَن ذَهَبَ يَرى أَنَّ لَهُ عَلَى الآخَرِ فَضلاً فَهُوَ مِنَ المُستَكبِرينَ، (قالَ حَفصُ بنُ غياثٍ): فَقُلتُ لَهُ إِنَّما يَرى أَنَّ لَهُ عَلَيهِ فَضلاً بِالعافيَةِ إذا رَآهُ مُرتَكِبا لِلمَعاصى، فَقالَ: هَيهاتَ هَيهاتَ! فَلَعَلَّهُ أَن يَكونَ قَد غُفِرَ لَهُ ما أتى وَ أَنتَ مَوقوفٌ مُحاسَبٌ أَما تَلَوتَ قِصَّةَ سَحَرَةِ موسى عليه السلام؛ هر كس خودش را بهتر از ديگران بداند، او از متكبران است. حفص بن غياث مى گويد: عرض كردم: اگر گنهكارى را ببيند و به سبب بى گناهى و پاكدامنى خود، خويشتن را از او بهتر بداند چه؟ فرمودند: هرگز هرگز! چه بسا كه او آمرزيده شود اما تو را براى حسابرسى نگه دارند، مگر داستان جادوگران و موسى عليه السلام را نخوانده اى؟» (1)

    هر کدام از ما خودمان را بهتر از هر کسی میشناسیم و معایبمان حداقل بر خودمان پوشیده نیست. با فکر کردن به گناهان و اشکالات خودمان میتوانیم از معایب دیگران، به سمت خودمان منصرف شده و به گناهان کسی فکر نکنیم.
    و دیگر اینکه نباید شرایط افراد را از نظر دور داشت. به این فکر کنیم که اگر شخصی که در نظر ما گناهکار است، شرایطی مثل شرایط ما را داشت، آیا خیلی بهتر از اینکه ما الان هستیم نمیشد؟! یا برعکس، اگر ما در شرایط زندگی ایشان بودیم، آیا به همین مقدار اکتفا میکردیم یا ممکن بود گناهان بدتری از ما سر بزند؟!

    نکته بعدی که باید توجه کرد اینست که بعضی مسائل از نظر و از دید ما گناه هست ولی ممکن است شخصی که مرتکب این عمل شده، با نیت دیگری عمل را انجام داده و به این ترتیب نه تنها برای او گناهی مترتب نیست، بلکه مشمول ثواب بزرگی هم باشد. به همین خاطر در قرآن بسیار به حسن ظن سفارش شده و میفرماید: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثِيرًا مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ...؛ اى كسانى كه ايمان آورده‏ ايد از بسيارى از گمانها بپرهيزيد كه پاره‏ اى از گمانها گناه است...» (2)

    بنابراین مومنین باید نسبت به هم حسن ظن و حمل بر صحت داشته باشند و عمل یکدیگر را تعبیر به نیکی و حسن کنند. مثلا اگر شخصی را میبینیم که هر روز به شکل علنی پولی را در صندوق صدقات انداخته یا به طور علنی در کارهای خیر مالی شرکت میکند، بلافاصله او را ریاکار ندانیم، ممکن ایشان با تکیه بر این آیه «الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُم بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ سِرًّا وَعَلاَنِيَةً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ؛ كسانى كه اموال خود را شب و روز، و نهان و آشكارا، انفاق مى كنند، پاداش آنان نزد پروردگارشان براى آنان خواهد بود؛ و نه بيمى بر آنان است و نه اندوهگين مى ‏شوند.» (3) میخواهند به صورت آشکار صدقه داده و این کار را تبلیغ کرده و امر به معروف عملی داشته باشند. در این آیه سفارش شده که کارهای نیک را هم به صورت خفا و هم به صورت آشکار انجام دهید.

    پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) اینقدر نسبت به مردم و حتی مشرکین رئوف و مهربان بودند که آیه نازل شد که "لَعَلَّكَ باخِعٌ نَفْسَكَ أَلاَّ یَكُونُوا مُؤْمِنینَ ؛ گوئي مي‏خواهي جان خود را از شدت اندوه از دست دهي، بخاطر اينكه آنها ايمان نمي‏ آورند.» (4)

    اگر پیامبر گناه یا عیبی را از دیگری می دیدند فقط و فقط به خاط اینکه چرا این بنده خدا خودش را دچار این بدبختی کرده ناراحت می شدند و نه چیز دیگری. پیامبر در جمع مردم طوری رفتار میکردند که هر کسی احساس میکرد محبوبترین نزد اوست. آیا اگر پیامبر در همه حال گناهان افراد را در نظر داشت، چنین رفتاری امکان پذیر بود؟! اینهمه حسن خلق و رفتار زیبا را میشد عملی کرد؟!



    پی نوشت ها:
    1. ری شهری، محمد، میزان الحکمه، ترجمه، شیخی، حمیدرضا، قم، انتشارات دارالحدیث، 1377، ج 10، ص 18
    2. سوره حجرات، 12
    3. سوره بقره، 274
    4. سوره شعراء، 3



    ویرایش توسط حنیف : ۱۳۹۷/۰۲/۰۲ در ساعت ۱۱:۱۴
    چکار کنم که گناه دیگران را به ذهن نیاورم!؟قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم "اٍنّی بُعِثتُ لِأُتَمِّمَ مَکارِمَ الأَخلاق"

  6. تشکر


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود