جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: آیا وقت حسابرسی انتقال گناه و ثواب صورت میگیرد؟!

  1. #1
    شروع کننده موضوع

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۳
    نوشته
    154
    صلوات
    24721941
    تعداد دلنوشته
    298
    تشکر:
    1
    حضور
    2 روز 10 ساعت 55 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    راهنما آیا وقت حسابرسی انتقال گناه و ثواب صورت میگیرد؟!




    باسلام
    در قرآن و حدیث مواردی فرموده شده که تناقض دارد.
    از طرفی فرمودند که هیچ کس گناه دیگری را گردن نمیگیره، از طرفی فرموده شده که از گناه فردی کاسته و به گناه دیگری افزوده میشه و عکسش هم صادق بوده است.
    مساله یک طوری گنگ شده و اعتماد باید بیشتر باشه
    لطفا بیشتر توضیح فرمایید.


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۰
    نوشته
    3,614
    صلوات
    1
    تعداد دلنوشته
    1
    مورد تشکر
    792 پست
    حضور
    118 روز 6 ساعت 2 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    2
    گالری
    8



    با نام و یاد دوست






    آیا وقت حسابرسی انتقال گناه و ثواب صورت میگیرد؟!







    کارشناس بحث: استاد مسلم

    سعدی اگر عاشقی کنی و جوانی

    عشق محمد بس است و آل محمد



    آیا وقت حسابرسی انتقال گناه و ثواب صورت میگیرد؟!


  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۳
    نوشته
    458
    مورد تشکر
    158 پست
    حضور
    21 روز 20 ساعت 20 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    بسم الله الرحمن الرحیم

    نقل قول نوشته اصلی توسط بکیر نمایش پست
    باسلام
    در قرآن و حدیث مواردی فرموده شده که تناقض دارد.
    از طرفی فرمودند که هیچ کس گناه دیگری را گردن نمیگیره، از طرفی فرموده شده که از گناه فردی کاسته و به گناه دیگری افزوده میشه و عکسش هم صادق بوده است.
    مساله یک طوری گنگ شده و اعتماد باید بیشتر باشه
    لطفا بیشتر توضیح فرمایید.
    با سلام و احترام

    قرآن کریم در آیات متعددی فرموده است: «لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى‏»؛ کسی بار گناه دیگری را به دوش نمی‌کشد.(انعام:6/164؛ اسراء:17/15؛ فاطر:35/18؛ زمر:39/7؛ نجم:53/38)
    اما باید آیات را در کنار هم دید و نتیجه گرفت، منظور این آیات این است که کسی بى‏ جهت و بدون ارتباط، گناه كسى را بر دوش نمی گیرد.(مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج6، ص65)

    اما در آیات و روایات دیگر، به کسانی که به خاطر نوع ارتباط بار گناه دیگری را بر دوش می کشند اشاره شده است:

    الف) کسانی که در گناه دیگران نقش داشته باشند،
    خب طبیعتا کسی که در گمراه کردن و انجام گناه توسط دیگران نقش داشته باشد بار گناه گمراه شدگان توسط او، بر دوش خود او نیز هست، همانطور که قرآن کریم می فرماید:
    «لِيَحْمِلُوا أَوْزارَهُمْ كامِلَةً يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ مِنْ أَوْزارِ الَّذِينَ يُضِلُّونَهُمْ بِغَيْرِ عِلْم‏»؛ آنها بايد روز قيامت، (هم) بار گناهان خود را بطور كامل بر دوش كشند و هم سهمى از گناهان كسانى كه بخاطر جهل، گمراهشان مى‏سازند! (نحل:16/25)

    پیامبر(ص) نیز می فرمایند:
    «مَنْ سَنَّ سُنَّةَ عَدْلٍ فَاتُّبِعَ كَانَ لَهُ مِثْلُ أَجْرِ مَنْ عَمِلَ بِهَا مِنْ غَيْرِ أَنْ يَنْقُصَ مِنْ أُجُورِهِمْ شَيْ‏ءٌ وَ مَنْ سَنَّ سُنَّةَ جَوْرٍ فَاتُّبِعَ كَانَ عَلَيْهِ وِزْرُ مَنْ عَمِلَ بِهَا مِنْ غَيْرِ أَنْ يَنْقُصَ مِنْ أَوْزَارِهِمْ شَيْ‏ء»؛ کسیکه سنت نیکو و عادلانه ای که از آن تبعیت شود برجای بگذارد، مانند اجر عمل کنندگان را دارد بدون اینکه از پاداش آنها کم شود، و کسی که سنت ظالمانه ای بر جای گذارد که به آن عمل شود، گناه عمل کنندگان بر عهده او نیز خواهد بود، بدون اینکه از گناه آنها کم شود.(مفید،محمد بن محمد، امالی، ص191)
    روشن است که چنین پاداش و عذابی کاملا عادلانه است، چون در نگاه دقیق متوجه خواهید شد این اصلا گناه عمل خودش است، نه اینکه گناه دیگران به پای او نوشته شده باشد.

    ب) کسانی که در حق دیگران ظلم کرده و یا بدهکارند

    دسته دوم کسانی هستند که حقی از دیگران ضایع کرده‌اند، یعنی چیزی از مردم گرفته‌اند، یا آبرویشان را، یا مالشان را، یا امنیتشان را و...، خب روشن است که هر کسی چیزی از کسی می‌گیرد باید آن را پس داده یا جبران کند، لذا در داداگاه عدل الهی حق الناس یکی از سخت ترین گذرگاه های قیامت است، همان طور که رسول خدا(ص) فرمودند: میان بهشت و انسان، هفت گردنه وجود دارد، که آسان‌‌ترین آنها مرگ است. پرسیدند: سخت‌‌ترین آنها کدام است؟ فرمودند: «الوُقُوفُ بَینَ یَدَی الله عزَّوجلَّ إذا تَعَلَّقَ المَظلُومونَ بالظّالِمینَ» سخت‌‌ترین لحظه؛ زمانی است که انسان در پیشگاه خداوند بایستد و کسانی که به آنها ظلم شده، دامن ظالم را بگیرند.(نهج الفصاحة، ص374)

    و از طرفی مال و دارایی دنیا نه در قیامت موجود است و نه به درد کسی می خورد پس جبران ظلم ها باید با از طریق دارایی ارزشمند متناسب با همان جهان باشد، تنها چیز ارزشمند آن جهان پاداش های اعمال، و دوری از عذاب‌ها است، لذا تسویه حقوق مردم نیز از طریق همین مبادله همین دارایی‌ها انجام می‌شود.
    طبق روایات متعدد از اعمال نیک بدهکار یا طالم برداشته شده و به نامه عمل مظلوم یا طلبکار اضافه می‌شود و در صورتی که آن شخص بدهکار یا ظالم عمل نیکی نداشته باشد از گناهان طلبکار یا مظلوم برداشته شده و به نامه عمل او گذاشته می شود، همان‌طور که پیامبر(ص) در روایتی فرمودند:

    «أَ تَدْرُونَ مَا الْمُفْلِسُ فَقِيلَ الْمُفْلِسُ فِينَا مَنْ لَا دِرْهَمَ لَهُ وَ لَا مَتَاعَ لَهُ فَقَالَ الْمُفْلِسُ مِنْ أُمَّتِي مَنْ يَأْتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ بِصَلَاةٍ وَ صِيَامٍ وَ زَكَاةٍ وَ يَأْتِي قَدْ شَتَمَ وَ قَذَفَ هَذَا وَ أَكَلَ مَالَ هَذَا وَ سَفَكَ دَمَ هَذَا وَ ضَرَبَ هَذَا فَيُعْطَى هَذَا مِنْ حَسَنَاتِهِ وَ هَذَا مِنْ حَسَنَاتِهِ فَإِنْ فَنِيَتْ حَسَنَاتُهُ قَبْلَ أَنْ يُقْضَى مَا عَلَيْهِ أُخِذَ مِنْ خَطَايَاهُمْ فَطُرِحَتْ عَلَيْهِ ثُمَّ طُرِحَ فِي النَّارِ»؛ آیا می دانید مفلس(ورشکسته) کیست؟ گفتند: مفلس در میان ما کسی است که نه درهمی دارد و نه متاعی؛ پس پیامبر(ص) فرمود: مفلس امت من کسی است که در قیامت می آید در حالی که نماز و روزه هایش را به جا آورده و زکاتش را پرداخت کرده، اما یکی را مورد ضرب و شتم قرار داده، به دیگری تهمت زده، مال آن یکی را خورده، خون یکی دیگر را ریخته و دیگری را کتک زده، پس حسناتش به این و آن داده می‌شود تا تمام می شود قبل از اینکه حسابش تسویه شود، پس خطاهای دیگران به پای او نوشته می شودد و سپس در آتش انداخته می‌شود. (بحارالانوار، ج69، ص6)

    روشن است که این جابجایی ثواب ها و گناهان در راستای تسویه حساب است، و قبل از رسیدگی به اعمال است، وقتی گناه شخصی در حسابرسی عادلانه ای به نامه عمل دیگری رفت دیگر گناه خود اوست، نه اینکه گناه دیگری را به دوش بکشد، و این جابجایی برای تسویه حساب حق الناس اتفاق می افتد و بعد از آن است که هر کسی فقط بار گناهی که در نامه عملش آمده را متحمل خواهد شد.

    ویرایش توسط مسلم : ۱۳۹۵/۰۱/۲۹ در ساعت ۱۴:۲۱ دلیل: رفع اشکال تایپی


  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۳
    نوشته
    458
    مورد تشکر
    158 پست
    حضور
    21 روز 20 ساعت 20 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    جمع بندی




    پرسش:
    در قرآن و روایات از طرفی فرموده‌اند که هیچ کس گناه دیگری را گردن نمی گیرد، و از طرف دیگر فرموده شده که از گناه فردی کاسته و به گناه دیگری افزوده می شود؛ این تعارض چگونه رفع می‌شود؟


    پاسخ:
    قرآن کریم در آیات متعددی فرموده است: «لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى‏»؛ کسی بار گناه دیگری را به دوش نمی‌کشد.(1)
    اما باید آیات را در کنار هم دید و نتیجه گرفت، منظور این آیات این است که کسی بى‏ جهت و بدون ارتباط، گناه كسى را بر دوش نمی گیرد.(2)

    اما در آیات و روایات دیگر، به کسانی که به خاطر نوع ارتباطشان بار گناه دیگری را بر دوش می کشند اشاره شده است:
    الف) کسانی که در گناه دیگران نقش داشته باشند:
    طبیعتا کسی که در گمراه کردن و انجام گناه توسط دیگران نقش داشته باشد بار گناه گمراه شدگان توسط او، بر دوش خود او نیز هست، همانطور که قرآن کریم می فرماید: «لِيَحْمِلُوا أَوْزارَهُمْ كامِلَةً يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ مِنْ أَوْزارِ الَّذِينَ يُضِلُّونَهُمْ بِغَيْرِ عِلْم‏»؛ آنها بايد روز قيامت، (هم) بار گناهان خود را بطور كامل بر دوش كشند و هم سهمى از گناهان كسانى كه به خاطر جهل، گمراهشان مى ‏سازند! (3)

    پیامبر (صلی الله علیه و آله) نیز می فرمایند: «مَنْ سَنَّ سُنَّةَ عَدْلٍ فَاتُّبِعَ كَانَ لَهُ مِثْلُ أَجْرِ مَنْ عَمِلَ بِهَا مِنْ غَيْرِ أَنْ يَنْقُصَ مِنْ أُجُورِهِمْ شَيْ‏ءٌ وَ مَنْ سَنَّ سُنَّةَ جَوْرٍ فَاتُّبِعَ كَانَ عَلَيْهِ وِزْرُ مَنْ عَمِلَ بِهَا مِنْ غَيْرِ أَنْ يَنْقُصَ مِنْ أَوْزَارِهِمْ شَيْ‏ء»؛ کسی که سنت نیکو و عادلانه ای که از آن تبعیت شود برجای بگذارد، مانند اجر عمل کنندگان را دارد بدون اینکه از پاداش آنها کم شود، و کسی که سنت ظالمانه ای بر جای گذارد که به آن عمل شود، گناه عمل کنندگان بر عهده او نیز خواهد بود، بدون اینکه از گناه آنها کم شود.(4)

    روشن است که چنین پاداش و عذابی کاملا عادلانه است، چون در نگاه دقیق متوجه خواهید شد این اصلا گناه عمل خودش است، نه اینکه گناه دیگران به پای او نوشته شده باشد.

    ب) کسانی که در حق دیگران ظلم کرده و یا بدهکارند:
    دسته دوم کسانی هستند که حقی از دیگران ضایع کرده‌اند، یعنی چیزی از مردم گرفته‌اند، یا آبرویشان را، یا مالشان را، یا امنیت شان را و...، خب روشن است که هر کسی چیزی از کسی می‌گیرد باید آن را پس داده یا جبران کند، لذا در داداگاه عدل الهی حق الناس یکی از سخت ترین گذرگاه های قیامت است، همان طور که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمودند: میان بهشت و انسان، هفت گردنه وجود دارد، که آسان‌‌ترین آنها مرگ است. پرسیدند: سخت‌‌ترین آنها کدام است؟ فرمودند: «الوُقُوفُ بَینَ یَدَی الله عزَّوجلَّ إذا تَعَلَّقَ المَظلُومونَ بالظّالِمینَ»؛ سخت‌‌ترین لحظه؛ زمانی است که انسان در پیشگاه خداوند بایستد و کسانی که به آنها ظلم شده، دامن ظالم را بگیرند.(5)

    و از طرفی مال و دارایی دنیا نه در قیامت موجود است و نه به درد کسی می خورد پس جبران ظلم ها باید با از طریق دارایی ارزشمند متناسب با همان جهان باشد، تنها چیز ارزشمند آن جهان پاداش های اعمال، و دوری از عذاب‌ها است، لذا تسویه حقوق مردم نیز از طریق همین مبادله همین دارایی‌ها انجام می‌شود.
    طبق روایات متعدد از اعمال نیک بدهکار یا ظالم برداشته شده و به نامه عمل مظلوم یا طلبکار اضافه می‌شود و در صورتی که آن شخص بدهکار یا ظالم عمل نیکی نداشته باشد از گناهان طلبکار یا مظلوم برداشته شده و به نامه عمل او گذاشته می شود.

    پیامبر (صلی الله علیه و آله) در روایتی فرمودند: «أَ تَدْرُونَ مَا الْمُفْلِسُ فَقِيلَ الْمُفْلِسُ فِينَا مَنْ لَا دِرْهَمَ لَهُ وَ لَا مَتَاعَ لَهُ فَقَالَ الْمُفْلِسُ مِنْ أُمَّتِي مَنْ يَأْتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ بِصَلَاةٍ وَ صِيَامٍ وَ زَكَاةٍ وَ يَأْتِي قَدْ شَتَمَ وَ قَذَفَ هَذَا وَ أَكَلَ مَالَ هَذَا وَ سَفَكَ دَمَ هَذَا وَ ضَرَبَ هَذَا فَيُعْطَى هَذَا مِنْ حَسَنَاتِهِ وَ هَذَا مِنْ حَسَنَاتِهِ فَإِنْ فَنِيَتْ حَسَنَاتُهُ قَبْلَ أَنْ يُقْضَى مَا عَلَيْهِ أُخِذَ مِنْ خَطَايَاهُمْ فَطُرِحَتْ عَلَيْهِ ثُمَّ طُرِحَ فِي النَّارِ»؛ آیا می دانید مفلس (ورشکسته) کیست؟ گفتند: مفلس در میان ما کسی است که نه درهمی دارد و نه متاعی؛ پس پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: مفلس امت من کسی است که در قیامت می آید در حالی که نماز و روزه هایش را به جا آورده و زکاتش را پرداخت کرده، اما یکی را مورد ضرب و شتم قرار داده، به دیگری تهمت زده، مال آن یکی را خورده، خون یکی دیگر را ریخته و دیگری را کتک زده، پس حسناتش به این و آن داده می‌شود تا تمام می شود قبل از اینکه حسابش تسویه شود، پس خطاهای دیگران به پای او نوشته می شودد و سپس در آتش انداخته می‌شود.(6)

    روشن است که این جابجایی ثواب ها و گناهان در راستای تسویه حساب است، و قبل از رسیدگی به اعمال است، وقتی گناه شخصی در حسابرسی عادلانه ای به نامه عمل دیگری رفت دیگر گناه خود اوست، نه اینکه گناه دیگری را به دوش بکشد، و این جابجایی برای تسویه حساب حق الناس اتفاق می افتد و بعد از آن است که هر کسی فقط بار گناهی که در نامه عملش آمده را متحمل خواهد شد.


    ____________
    (1) انعام/ 164؛ اسراء/ 15؛ فاطر/ 18؛ زمر/ 7؛ نجم/ 38.
    (2) مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج6، ص65.
    (3) نحل/ 25.
    (4) مفید،محمد بن محمد، امالی، ص191.
    (5) پاینده، ابوالقاسم، نهج الفصاحة، ص374.
    (6) مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج69، ص6.

    ویرایش توسط عظيم : ۱۳۹۵/۰۴/۱۵ در ساعت ۱۵:۴۹ دلیل: همکار ویراستار تدوین

  6. تشکرها 2


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود