جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: مهدویت و ادیان دیگر

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    1,512
    مورد تشکر
    114 پست
    حضور
    111 روز 12 ساعت 50 دقیقه
    دریافت
    159
    آپلود
    0
    گالری
    1

    مهدویت و ادیان دیگر





    پرسش:
    آیا عقیده به مهدویت در ادیان دیگر نیز وجود دارد؟

    پاسخ:
    بشر از آن هنگام که ابتدایی ترین جوامع را تشکیل داد، همواره در درون خویش، آرزومند جامعه ای آرمانی و به تبع آن، شخصیتی بوده که بتواند چنین جامعه ای را تشکیل دهد. این شخص در حقیقت همان منجی موعود است که در ادیان و فرهنگ های اقوام و ملل مختلف با تلقی ها و نگرش های گوناگون و به صورت های متنوعی معرفی شده است. همه تقریباً در یک نکته متفق القول هستند که نجات بخشی خواهد آمد و آنان را از یوغ بندگی جبّاران و ستمکاران و حاکمان زورگو رهانیده، جامعه ای پر از عدل و داد به وجود خواهد آورد.
    ـ موعود در آیین یهود
    در عهد عتیق، کتاب مقدس یهودیان، اشارات مکرّری به نجات بخش آخر زمان شده است.(1) کسی که خواهد آمد تا جهان مطلوبی را که همه خواستار آنند و سودایش را در سر می پرورانند، از نو بسازد. جهانی روشن و عاری از پلیدی ها که در آن آدمی به همه آرزوها و امیال پاک انسانی برسد و کامیاب شود.
    در زبور داوود که تحت عنوان مزامیر در عهد عتیق آمده، تقریباً در هر بخش از آن، اشاره به ظهور منجی آخرالزمان، و نوید پیروزی صالحان بر شریران، و بالاخره تشکیل حکومت واحد جهانی و تبدیل ادیان و مذاهب گوناگون به دینی واحد و جهان شمول موجود است:
    یهودیان معتقدند نجات دهنده آخرالزمان، مسیح (=ماشیح) به معنای مسح شده خداوند است که جهان مطلوب و درخشان آینده را می سازد. اکثر اندیشمندان یهود بر این باورند که ظهور مسیح و فعالیت او برای بهبود وضع جهان و برقراری صلح و آرامش میان همه اقوام و تأمین خواست ها و نیازهای بشری، بخشی از نقشه های خداوند در آغاز آفرینش بوده است. براساس همین عقیده، لزوم وجود نجات بخش که کسی جز مسیح نیست، پیش از آفرینش کاینات به ذهن خداوند خطور کرده است.(2)
    ـ موعود در آیین مسیحیان
    در عهد جدید، مراد از آخرین نجات دهنده همان عیسی مسیح است که بار دیگر زنده خواهد شد و جهانِ سراسر فساد و تباهی را نجات خواهد داد.(3)
    البته ذکر این نکتة مهم در این جا الزامی است که در عهد جدید به جز عیسی مسیح، به موعود نجات بخش دیگری نیز اشاره شده است که عیسی مسیح، وعده آمدنش را می دهد. وی «تسلی دهنده» دیگری است که مسیح از خدا (پدر) برای امّتش درخواست می کند و خدا او را اعطا می کند تا همیشه با ایشان باشد. جهان او را نمی بیند و نمی شناسد، ولی آنان که به مسیح ایمان دارند، وی را باز می شناسند.(4)
    او آن مسیحایی نیست که امّت موسی و یهودیان، انتظارش را داشته و دارند. او بعد از عیسی مسیح و پس از رفتن وی خواهد آمد.
    او هدایتگر به همه راستی هاست و جهان را به عدالت و داوری ملزم خواهد نمود. از خود چیزی نمی گوید، بلکه از مسیح خبر می دهد و او از خدا (پدر).(5)
    ـ موعود در آیین هندو
    در آیین هندو، موعود نجات بخش موسوم به «کالکی kalki» در پایان آخرین دوره زمانی از ادوار چهارگانه جهانی، یعنی «کالی یوگه»(6) ظهور خواهد کرد.
    در پایان چنین دوران سیاهی، آخرین و دهمین تجلّی (اوتارة) «ویشنو Vishnu» موسوم به کالکی،(7) سوار بر اسبی سفید و به هیأت انسان ظهور خواهد کرد. وی سراسر جهان را سواره و با شمشیری آخته و رخشان در می نوردد تا بدی و فساد را نابود کند. با نابود کردن جهان، شرایط برای آفرینشی نو مهیا می شود تا در مهایوگای آتی، دیگر بار عدالت و فضیلت ارزش یابند.(8)
    ـ موعود در آیین بودا
    در آیین بودا، اندیشه منجی موعود با مفهوم «میْتْرِیه Maitreya» (واژه ای سنسکریت به معنای مهربان) تبیین می گردد.
    روایات بودایی درباره شخصیت و چگونگی ظهور آخرین بودا یا منجی موعود یعنی کسی که خواهد آمد تا همگان را مژده رهایی دهد.(9)
    ـ موعود در آیین زرتشت
    برخلاف دیگر ادیان، که معمولاً منتظر یک موعود نجات بخش اند، زرتشتیان منتظر سه موعود هستند که هر یک از آن ها به فاصله هزار سال از دیگری ظهور خواهد کرد. این موعود سوشیانیس نام دار.(10)
    براساس روایات پهلوی، نطفه زرتشت در دریاچه هامون، [کیانسیه یا کَسَه اُیه (Kasaoya)] قرار دارد. در آخرین هزاره از عمر جهان (هزاره دوازدهم) سه دوشیزه از این نطفه بارور می شوند و سه موعود مزدیسنان را می زایند. در یشت سیزدهم، بند 62 آمده است:
    سه تن دیگر موعودهای آینده اند ـ یاد شده و فروشی شان ستوده شده است. این سه تن در اصل همان سه پسر آینده زرتشت یا موعودهای نجات بخش هستند که در هزاره آخر عمر جهان به فاصله هزار سال از همدیگر ظهور خواهند کرد.(11)
    ـ موعود در آیین مانی
    اعتقاد به موعود در عقاید مانوی نیز خودنمایی می کند. در انجیل زنده(12) که از متون مقدس مانویان و منسوب به مانی است، مانی خود را فارقلیط، یعنی همان کس که مسیح مژده آمدنش را داده بود، می داند. در زبور مانوی که یکی دیگر از آثار ادبی دینی مانویان است و به پیروی از زبور داوود سروده شده، مانی همان فارقلیط معرفی شده است.(13)
    البته در جایی دیگر نوید موعود دیگری به جز مانی نیز داده شده است.(14)

    _______________
    (1) ر.ک: کتاب مقدس، ترجمه انجمن کتاب مقدس. اشعیا، 1:11-10 و 65: 9-13 و 18-20؛ دانیال، 12: 1-5 و 10-13؛ حبقوق، 2: 3-5. مزامیر72: 2-18؛ و ر.ک: مزامیر 37: 9-12، 17-18 و 96: 10-13.
    (2) گنجینه ای از تلمود، ا.کهن، راب، ترجمة امیر فریدون گرگانی، چاپ زیبا، 1350، ص 352.
    (3) کتاب مقدس، پیشین اعمال رسولان، 2: 31 و 32.رساله به عبرانیان، 28:9.
    (4) کتاب مقدس، همان. انجیل یوحنا، 17:14.
    (5) کتاب مقدس، همان، انجیل یوحنا، 16: 8-14. کتاب مقدس، ترجمه انجمن کتاب مقدس.
    (6) ادیان و مکتب های فلسفی هند، داریوش شایگان، انتشارات امیرکبیر، 1356، 1: 281-284؛ مهابهارت، جلالی نائینی، ناشر کتابخانه طهوری، 1359، 1: 20-22، 139، 353 به بعد؛ 3: 55، 126-127، 257، 305؛ ورنیکا ایونس، . اساطیر هند، ورونیکا ایونس، ترجمة باجلان فرخی، انتشارات اساطیر، 1373، ص 39-43.
    (7) ادیان و مکتبهای فلسفی هند، همان، 274:1.
    (8) اساطیر هند، پیشین، ص 125-126
    (9) اسطوره بازگشت جاودانه، میرچا الیاده، بهمن سرکاراتی، نشر قطره، 1378، ص 124. مقاله «گونه شناسی اندیشه موعود در ادیان مختلف»، علی موحدیان عطار، فصلنامه هفت آسمان، ش 12-13، ص 118.
    (10) یشتها، پورداوود، انتشارات دانشگاه تهران، چاپ سوم، 1356، 2: 349.
    (11) رساله سوشیانس، استاد پورداوود، انتشارات فروهر، چاپ دوم، 1374،ص 14-16؛ یشتها، پیشین، 2: 100-101؛ فرهنگ نام های اوستا، هاشم رضی، ج 2، انتشارات فروهر، 1346 ، 777:2.
    (12) انجیل زنده: این اثر به زبان سریانی نوشته شده و بخشی از آن که از سریانی به یونانی ترجمه شده است، در مجموعه دست نوشته های مکشوف در اکسیرینخوس OxyrhYnchus یونان وجود دارد.
    (13) زبور مانوی، سی. آر.سی. آلبری، ترجمه ابوالقاسم اسماعیل پور، انتشارات فکر روز، 1375. سی. آر. س آلبری، مزمور 220.
    (14) زبور مانوی، پیشین، مزمور 227. میرچاالیاده، آیین گنوسی و مانوی، ویراسته میرچاالیاده، ترجمة ابوالقاسم اسماعیل پور، انتشارات فکر روز، 1373، ص 243.
    برای مطالعه بیشتر به مقاله «باور شناخت موعود در ادیان و مکاتب مختلف» به همت سید حسن حسینی آصف، که در مجله: انتظار-بهار 1384، شماره 15 منتشر شده است مراجعه بفرمائید.




    لینک اصلی


    ویرایش توسط مدیر تدوین : ۱۳۹۴/۱۰/۱۶ در ساعت ۲۲:۳۸

  2. تشکر


  3.  

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود