جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: شبهه ای قرآنی

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۹۴
    نوشته
    1
    مورد تشکر
    1 پست
    حضور
    1 ساعت 10 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    شبهه ای قرآنی




    ای پیامبر چرا آنچه را که خدا بر تو حلال کرده بر خود حرام کرده ای تا زنانت را خوشنود سازی(آیه ۱سوره تحریم)
    در تفسیر این آیه گفته اند که دختر عمر که همسر پیامبر هم بوده به خانه پدر خود رفته بود که وقتی به خانه برگشت دید که پیامبر با کنیز او در حجره خلوت کرده است دختر عمر غوغا به پا کرد که تو در حجره من با کنیزی خلوت کرده ای و آبروی مرا نزد همسرانت برده ای پیامبر برای خوشنودی اوگفت که من کنیز را بر خودم حرام میکنم ولی این سر نزد تو بماند و آن را به کسی نگو ولی دختر عمر این سر را به عایشه گفت و شد آنچه شد
    اینم مدرکش که از قران با مجوز سازمان دارالقران چاپ سال ۸۷گرفته شده
    شبهه ای قرآنی


    ویرایش توسط معین : ۱۳۹۴/۱۰/۱۷ در ساعت ۰۹:۲۰


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۰
    نوشته
    3,640
    صلوات
    1
    تعداد دلنوشته
    1
    مورد تشکر
    818 پست
    حضور
    119 روز 7 ساعت 23 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    2
    گالری
    8



    با نام و یاد دوست






    شبهه ای قرآنی







    کارشناس بحث: استاد میقات

    سعدی اگر عاشقی کنی و جوانی

    عشق محمد بس است و آل محمد



    شبهه ای قرآنی


  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,699
    مورد تشکر
    103 پست
    حضور
    39 روز 14 ساعت 46 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    با سلام و درود

    آیات ابتدایی سوره تحریم:


    «يَأَيها النَّبىِ‏ُّ لِمَ تحرِّمُ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ تَبْتَغِى مَرْضَاتَ أَزْوَاجِكَ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ»
    اى پيامبر! چرا چيزى را كه خدا بر تو حلال كرده بخاطر جلب رضايت همسرانت بر خود حرام مى ‏كنى؟! و خداوند آمرزنده و رحيم است.(تحریم، 1)

    «قَدْ فَرَضَ اللَّهُ لَكمُ‏ْ تحلَّةَ أَيْمَانِكُمْ وَ اللَّهُ مَوْلَئكمُ‏ْ وَ هُوَ الْعَلِيمُ الحكِيمُ»
    خداوند راه گشودن سوگندهايتان را (در اين گونه موارد) روشن ساخته و خداوند مولاى شماست و او دانا و حكيم است.(تحریم، 2)

    «وَ إِذْ أَسَرَّ النَّبىِ‏ُّ إِلىَ‏ بَعْضِ أَزْوَاجِهِ حَدِيثًا فَلَمَّا نَبَّأَتْ بِهِ وَ أَظْهَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهُ وَ أَعْرَضَ عَن بَعْضٍ فَلَمَّا نَبَّأَهَا بِهِ قَالَتْ مَنْ أَنبَأَكَ هَاذَا قَالَ نَبَّأَنىِ‏َ الْعَلِيمُ الْخَبِيرُ»

    (به خاطر بياوريد) هنگامى را كه پيامبر يكى از رازهاى خود را به بعضى از همسرانش گفت، ولى هنگامى كه وى آن را افشا كرد و خداوند پيامبرش را از آن آگاه ساخت، قسمتى از آن را براى او بازگو كرد و از قسمت ديگر خوددارى نمود هنگامى كه پيامبر همسرش را از آن خبر داد، گفت: «چه كسى تو را از اين راز آگاه ساخت؟» فرمود: «خداوند عالم و آگاه مرا با خبر ساخت!»(تحریم، 3)

    «إِن تَتُوبَا إِلىَ اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا وَ إِن تَظَاهَرَا عَلَيْهِ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ مَوْلَئهُ وَ جِبريلُ وَ صَالِحُ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمَلَئكَةُ بَعْدَ ذَالِكَ ظَهِيرٌ»

    اگر شما (همسران پيامبر) از كار خود توبه كنيد (به نفع شماست، زيرا) دلهايتان از حق منحرف گشته و اگر بر ضدّ او دست به دست هم دهيد، (كارى از پيش نخواهيد برد) زيرا خداوند ياور اوست و همچنين جبرئيل و مؤمنان صالح، و فرشتگان بعد از آنان پشتيبان اويند.(تحریم، 4)

    «عَسىَ‏ رَبُّهُ إِن طَلَّقَكُنَّ أَن يُبْدِلَهُ أَزْوَاجًا خَيرا مِّنكُنَّ مُسْلِمَاتٍ مُّؤْمِنَاتٍ قَانِتَاتٍ تَئبَاتٍ عَابِدَاتٍ سَئحَاتٍ ثَيِّبَاتٍ وَ أَبْكاَرًا»
    اميد است كه اگر او شما را طلاق دهد، پروردگارش به جاى شما همسرانى بهتر براى او قرار دهد، همسرانى مسلمان، مؤمن، متواضع، توبه كار، عابد، هجرت ‏كننده، زنانى غير باكره و باكره.(تحریم، 5)

    ویرایش توسط میقات : ۱۳۹۴/۱۰/۱۹ در ساعت ۲۰:۱۱

    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.




  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,699
    مورد تشکر
    103 پست
    حضور
    39 روز 14 ساعت 46 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0




    شان نزول:



    در شأن نزول آيات فوق، نقل های مختلفی بیان شده كه حتی برخی با مقام شامخ پیامبر (صلی الله علیه و آله) سازگاری ندارد، لذا اعتبار لازم را ندارند.

    تفسیر «نمونه» از ميان آن ها، نقل ذیل را مشهورتر و مناسبتر دانسته است:

    پيامبر (صلی الله علیه و آله) گاه كه نزد "زينب بنت جحش" (يكى از همسرانش) مى‏ رفت زينب او را نگاه مى ‏داشت و از عسلى كه تهيه كرده بود خدمت پيامبر (صلی الله علیه و آله) مى ‏آورد، اين سخن به گوش "عايشه" رسيد، و بر او گران آمد.

    مى ‏گويد: من با "حفصه" (يكى ديگر از همسران پيامبر) قرار گذاشتيم كه هر وقت پيامبر (صلی الله علیه و آله) نزد يكى از ما آمد فورا بگوئيم آيا صمغ "مغافير" خورده ‏اى؟! ("مغافير" صمغى بود كه يكى از درختان حجاز به نام "عرفط" (بر وزن هرمز) تراوش مى‏ كرد و بوى نامناسبى داشت) و پيامبر (صلی الله علیه و آله) مقيد بود كه هرگز بوى نامناسبى از دهان يا لباسش شنيده نشود بلكه به عكس اصرار داشت هميشه خوشبو و معطر باشد!

    به اين ترتيب روزى پيامبر (صلی الله علیه و آله) نزد "حفصه" آمد، او اين سخن را به پيامبر (صلی الله علیه و آله) گفت، حضرت فرمود: من "مغافير" نخورده‏ ام، بلكه عسلى نزد زينب بنت جحش نوشيدم، و من سوگند ياد مى ‏كنم كه ديگر از آن عسل ننوشم (نكند زنبور آن عسل روى گياه نامناسبى و احتمالا مغافير نشسته باشد)؛ ولى اين سخن را به كسى مگو (مبادا به گوش مردم برسد، و بگويند چرا پيامبر غذاى حلالى را بر خود تحريم كرده؟ و يا از كار پيامبر در اين مورد و يا مشابه آن تبعيت كنند، و يا به گوش زينب برسد و او دل‏ شكسته شود).

    ولى سرانجام او اين راز را افشا كرد، و بعدا معلوم شد اصل اين قضيه توطئه ‏اى بوده است.

    پيامبر (صلی الله علیه و آله) سخت ناراحت شد و آيات فوق نازل گشت و ماجرا را چنان پايان داد كه ديگر اين گونه كارها در درون خانه پيامبر (صلی الله علیه و آله) تكرار نشود.(ر.ک: مجمع البيان في تفسير القرآن، ج 10، ص 471؛ تفسير نمونه، ج ‏24، ص 271)

    چنین شأن نزولی (عسل دادن) را در باره حفصه نیز گفته اند یعنی حفصه به پیامبر (صلی الله علیه و آله) عسل می داد، و عایشه از روی حسادت، با هماهنگی با دیگر همسران پیامبر، قرار گذاشت تا همه اظهار کنند که بوی بد می دهد، و پیامبر (صلی الله علیه و آله) که نمی خواست بوی بد بدهد، قسم خود از آن عسل نخورد.(مجمع البيان في تفسير القرآن، ج 10، ص 471)

    هم چنین این شأن نزول عسل دادن را در باره ام سلمه نیز گفته اند.(همان)

    در بعضى از روايات نيز آمده است كه پيامبر (صلی الله علیه و آله) بعد از اين ماجرا يک ماه از همسران خود كناره‏گيرى كرد (تفسير قرطبى و تفسيرهاى ديگر ذيل آيات مورد بحث‏)؛ و حتى شايعه تصميم آن حضرت نسبت به طلاق آن ها منتشر شد، به طورى كه سخت به وحشت افتادند (تفسير فى ظلال، ج 8 ص 163) و از كار خود پشيمان شدند.(تفسير نمونه، ج ‏24، ص 272)


    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.




  6. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,699
    مورد تشکر
    103 پست
    حضور
    39 روز 14 ساعت 46 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    بیان تفسیری:


    آن چه در مجموع (از روایات و تاریخ و نقل مفسران) به دست می آید این است كه دو تا از همسران پیامبر (صلی الله علیه و آله) آن حضرت را تحت فشار قرار دادند به گونه ای كه حضرتش برای جلب رضایت آنان چیزی را كه بر آن حضرت حلال بود، از آن پس بر خود حرام كردند.

    در این كه آن چیزی كه حضرت آن را بر خود حرام كردند چه بوده روایات متفاوتی هست كه هیچ كدام از صحت سند برخوردار نیست.

    مثل آن كه حضرت رسول (صلی الله علیه و آله) خوردن غذای حلالی را به خاطر رضایت برخی همسران خود بر خود حرام كرد؛ و یا این كه حضرتش (صلی الله علیه و آله) مراوده و معاشرت با كنیز خود را به خاطر رضایت برخی همسران خود بر خود حرام كرد؛ و یا غیر آن.

    به علاوه كه آن حضرت مطلبی را به عنوان راز و سرّ برای یكی از همسران خود به نام "حفصه" نقل كردند و از او خواستند كه آن را با كسی در میان نگذارد، ولی او نافرمانی كرد و آن را با "عایشه" مطرح نمود، و سپس همه از آن خبردار شدند.

    در این جا بود كه آیات شریفه نازل شد و علاوه بر این كه به پیامبر عتاب نمود كه چرا چیزی را که بر تو حلال است حرام كردی (البته این عتاب در واقع با آن همسرانی بود كه پیامبر را تحت فشار قرار دادند)، و سپس خداوند با بیان تندی همسران پیامبر را مورد عتاب قرار داده و می فرماید: اگر آن ها توبه نكنند عذاب سختی در انتظار آن ها است.

    آن دو زن از همسران پیامبر (صلی الله علیه و آله) كه در این آیات مورد نكوهش قرار گرفته اند، یكی "حفصه" دختر عمر، و دیگری "عایشه" دختر ابوبكر بوده اند.


    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.




  7. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,699
    مورد تشکر
    103 پست
    حضور
    39 روز 14 ساعت 46 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نکته تفسیری:


    1. جزو امور رسالتی نبوده بلکه مسأله ای شخصی بوده


    «يا أَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ تَبْتَغِي مَرْضاتَ أَزْواجِكَ»؛ این آیه، خطابى است آميخته با عتاب، كه چرا پیامبر پاره‏ اى از حلال هاى خدا را بر خود حرام كرده، ولى تصريح نكرده كه آن چه حرام كرده چيست، و قصه چه بوده؟

    چيزى كه هست جمله "آيا خشنودى همسرانت را مى ‏خواهى؟" اشاره دارد بر اين كه آن چه آن جناب بر خود حرام كرده، عملى از اعمال حلال بوده، كه رسول خدا (صلی الله علیه و آله) آن را انجام مى ‏داده، و بعضى از همسرانش از آن عمل ناراضى بوده، آن جناب را در مضيقه قرار مى ‏دادند و اذيت مى ‏كرده‏ اند، تا آن جناب ناگزير شده سوگند بخورد كه ديگر آن عمل را انجام ندهد.

    پس اگر در جمله "يا أَيُّهَا النَّبِيُّ" خطاب را متوجه آن جناب ـ بدان جهت كه نبى است ـ كرده، و نه بدان جهت كه رسول است، دلالت دارد كه مساله مورد عتاب مساله شخصى آن جناب بوده، نه مساله ‏اى كه جزو رسالت هاى او براى مردم باشد.(ترجمه الميزان، ج ‏19، ص 553)


    2. تحریم، تحریم شرعی نبوده


    بدون شک مرد بزرگى همچون پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) تنها به خودش تعلق ندارد، بلكه به تمام جامعه اسلامى و عالم بشریت متعلق است؛ بنابر این اگر در داخل خانه او توطئه هایى بر ضد وى، هر چند به ظاهر كوچک و ناچیز، انجام گیرد نباید به سادگى از كنار آن گذشت؛ و حیثیت او نباید ـ نعوذ بالله ـ بازیچه دست این و آن گردد. و اگر چنین برنامه اى پیش آید باید با قاطعیت با آن برخورد كرد.

    آیات فوق در حقیقت قاطعیتى است از سوى خداوند بزرگ در برابر چنین حادثه اى، و براى حفظ حیثیت پیامبرش.

    نخست روى سخن را به خود پیامبر (صلی الله علیه و آله) كرده مى گوید: اى پیامبر! چرا چیزى را كه خدا بر تو حلال كرده به خاطر جلب رضایت همسرانت برخود تحریم مى كنى؟!

    معلوم است كه این تحریم، تحریم شرعى نبود، بلكه به طورى كه از آیات بعد استفاده مى شود سوگندى بوده كه از ناحیه پیامبر (صلی الله علیه و آله) یاد شده بود؛ و از آن جا كه مى دانیم كه قسم خوردن بر ترک بعضى از مباحات گناهى ندارد، بنابر این جمله "لم تحرّم" (چرا برخود تحریم مى كنى؟) به عنوان عتاب و سرزنش نیست، بلكه نوعى دلسوزى و شفقت است. (تفسير نمونه، ج 24، ص 273)


    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.




  8. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,699
    مورد تشکر
    103 پست
    حضور
    39 روز 14 ساعت 46 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0

    جمع بندی




    شبهه ای قرآنی



    پرسش:
    با توجه به آیات ابتدایی سوره تحریم، چرا پیامبر، حلال خدا را بر خود حرام کرد؟


    پاسخ:
    آیات ابتدایی سوره تحریم:
    «يَأَيها النَّبىِ‏ُّ لِمَ تحرِّمُ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ تَبْتَغِى مَرْضَاتَ أَزْوَاجِكَ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ»؛ اى پيامبر! چرا چيزى را كه خدا بر تو حلال كرده بخاطر جلب رضايت همسرانت بر خود حرام مى ‏كنى؟! و خداوند آمرزنده و رحيم است.(1)
    «قَدْ فَرَضَ اللَّهُ لَكمُ‏ْ تحلَّةَ أَيْمَانِكُمْ وَ اللَّهُ مَوْلَئكمُ‏ْ وَ هُوَ الْعَلِيمُ الحكِيمُ»؛ خداوند راه گشودن سوگندهايتان را (در اين گونه موارد) روشن ساخته و خداوند مولاى شماست و او دانا و حكيم است.(2)
    «وَ إِذْ أَسَرَّ النَّبىِ‏ُّ إِلىَ‏ بَعْضِ أَزْوَاجِهِ حَدِيثًا فَلَمَّا نَبَّأَتْ بِهِ وَ أَظْهَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهُ وَ أَعْرَضَ عَن بَعْضٍ فَلَمَّا نَبَّأَهَا بِهِ قَالَتْ مَنْ أَنبَأَكَ هَاذَا قَالَ نَبَّأَنىِ‏َ الْعَلِيمُ الْخَبِيرُ»؛ (به خاطر بياوريد) هنگامى را كه پيامبر يكى از رازهاى خود را به بعضى از همسرانش گفت، ولى هنگامى كه وى آن را افشا كرد و خداوند پيامبرش را از آن آگاه ساخت، قسمتى از آن را براى او بازگو كرد و از قسمت ديگر خوددارى نمود هنگامى كه پيامبر همسرش را از آن خبر داد، گفت: «چه كسى تو را از اين راز آگاه ساخت؟» فرمود: «خداوند عالم و آگاه مرا با خبر ساخت!»(3)
    «إِن تَتُوبَا إِلىَ اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا وَ إِن تَظَاهَرَا عَلَيْهِ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ مَوْلَئهُ وَ جِبريلُ وَ صَالِحُ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمَلَئكَةُ بَعْدَ ذَالِكَ ظَهِيرٌ»؛ اگر شما (همسران پيامبر) از كار خود توبه كنيد (به نفع شماست، زيرا) دلهايتان از حق منحرف گشته و اگر بر ضدّ او دست به دست هم دهيد، (كارى از پيش نخواهيد برد) زيرا خداوند ياور اوست و همچنين جبرئيل و مؤمنان صالح، و فرشتگان بعد از آنان پشتيبان اويند.(4)
    «عَسىَ‏ رَبُّهُ إِن طَلَّقَكُنَّ أَن يُبْدِلَهُ أَزْوَاجًا خَيرا مِّنكُنَّ مُسْلِمَاتٍ مُّؤْمِنَاتٍ قَانِتَاتٍ تَئبَاتٍ عَابِدَاتٍ سَئحَاتٍ ثَيِّبَاتٍ وَ أَبْكاَرًا»؛ اميد است كه اگر او شما را طلاق دهد، پروردگارش به جاى شما همسرانى بهتر براى او قرار دهد، همسرانى مسلمان، مؤمن، متواضع، توبه كار، عابد، هجرت ‏كننده، زنانى غير باكره و باكره.(5)

    شان نزول:
    در شأن نزول آيات فوق، نقل های مختلفی بیان شده كه حتی برخی با مقام شامخ پیامبر (صلی الله علیه و آله) سازگاری ندارد، لذا اعتبار لازم را ندارند.
    تفسیر «نمونه» از ميان آن ها، نقل ذیل را مشهورتر و مناسبتر دانسته است:
    پيامبر (صلی الله علیه و آله) گاه كه نزد "زينب بنت جحش" (يكى از همسرانش) مى‏ رفت زينب او را نگاه مى ‏داشت و از عسلى كه تهيه كرده بود خدمت پيامبر (صلی الله علیه و آله) مى ‏آورد، اين سخن به گوش "عايشه" رسيد، و بر او گران آمد.
    مى ‏گويد: من با "حفصه" (يكى ديگر از همسران پيامبر) قرار گذاشتيم كه هر وقت پيامبر (صلی الله علیه و آله) نزد يكى از ما آمد فورا بگوئيم آيا صمغ "مغافير" خورده ‏اى؟! ("مغافير" صمغى بود كه يكى از درختان حجاز به نام "عرفط" (بر وزن هرمز) تراوش مى‏ كرد و بوى نامناسبى داشت) و پيامبر (صلی الله علیه و آله) مقيد بود كه هرگز بوى نامناسبى از دهان يا لباسش شنيده نشود بلكه به عكس اصرار داشت هميشه خوشبو و معطر باشد!
    به اين ترتيب روزى پيامبر (صلی الله علیه و آله) نزد "حفصه" آمد، او اين سخن را به پيامبر (صلی الله علیه و آله) گفت، حضرت فرمود: من "مغافير" نخورده‏ ام، بلكه عسلى نزد زينب بنت جحش نوشيدم، و من سوگند ياد مى ‏كنم كه ديگر از آن عسل ننوشم (نكند زنبور آن عسل روى گياه نامناسبى و احتمالا مغافير نشسته باشد)؛ ولى اين سخن را به كسى مگو (مبادا به گوش مردم برسد، و بگويند چرا پيامبر غذاى حلالى را بر خود تحريم كرده؟ و يا از كار پيامبر در اين مورد و يا مشابه آن تبعيت كنند، و يا به گوش زينب برسد و او دل‏ شكسته شود).
    ولى سرانجام او اين راز را افشا كرد، و بعدا معلوم شد اصل اين قضيه توطئه ‏اى بوده است.
    پيامبر (صلی الله علیه و آله) سخت ناراحت شد و آيات فوق نازل گشت و ماجرا را چنان پايان داد كه ديگر اين گونه كارها در درون خانه پيامبر (صلی الله علیه و آله) تكرار نشود.(6)
    چنین شأن نزولی (عسل دادن) را در باره حفصه نیز گفته اند یعنی حفصه به پیامبر (صلی الله علیه و آله) عسل می داد، و عایشه از روی حسادت، با هماهنگی با دیگر همسران پیامبر، قرار گذاشت تا همه اظهار کنند که بوی بد می دهد، و پیامبر (صلی الله علیه و آله) که نمی خواست بوی بد بدهد، قسم خود از آن عسل نخورد.(7)
    هم چنین این شأن نزول عسل دادن را در باره ام سلمه نیز گفته اند.(8)
    در بعضى از روايات نيز آمده است كه پيامبر (صلی الله علیه و آله) بعد از اين ماجرا يک ماه از همسران خود كناره‏گيرى كرد (9‏)؛ و حتى شايعه تصميم آن حضرت نسبت به طلاق آن ها منتشر شد، به طورى كه سخت به وحشت افتادند (10) و از كار خود پشيمان شدند.(11)

    بیان تفسیری:
    آن چه در مجموع (از روایات و تاریخ و نقل مفسران) به دست می آید این است كه دو تا از همسران پیامبر (صلی الله علیه و آله) آن حضرت را تحت فشار قرار دادند به گونه ای كه حضرتش برای جلب رضایت آنان چیزی را كه بر آن حضرت حلال بود، از آن پس بر خود حرام كردند.
    در این كه آن چیزی كه حضرت آن را بر خود حرام كردند چه بوده روایات متفاوتی هست كه هیچ كدام از صحت سند برخوردار نیست.
    مثل آن كه حضرت رسول (صلی الله علیه و آله) خوردن غذای حلالی را به خاطر رضایت برخی همسران خود بر خود حرام كرد؛ و یا این كه حضرتش (صلی الله علیه و آله) مراوده و معاشرت با كنیز خود را به خاطر رضایت برخی همسران خود بر خود حرام كرد؛ و یا غیر آن.
    به علاوه كه آن حضرت مطلبی را به عنوان راز و سرّ برای یكی از همسران خود به نام "حفصه" نقل كردند و از او خواستند كه آن را با كسی در میان نگذارد، ولی او نافرمانی كرد و آن را با "عایشه" مطرح نمود، و سپس همه از آن خبردار شدند.
    در این جا بود كه آیات شریفه نازل شد و علاوه بر این كه به پیامبر عتاب نمود كه چرا چیزی را که بر تو حلال است حرام كردی (البته این عتاب در واقع با آن همسرانی بود كه پیامبر را تحت فشار قرار دادند)، و سپس خداوند با بیان تندی همسران پیامبر را مورد عتاب قرار داده و می فرماید: اگر آن ها توبه نكنند عذاب سختی در انتظار آن ها است.
    آن دو زن از همسران پیامبر (صلی الله علیه و آله) كه در این آیات مورد نكوهش قرار گرفته اند، یكی "حفصه" دختر عمر، و دیگری "عایشه" دختر ابوبكر بوده اند.

    نکته تفسیری:
    1. جزو امور رسالتی نبوده بلکه مسأله ای شخصی بوده
    «يا أَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ تَبْتَغِي مَرْضاتَ أَزْواجِكَ»؛ این آیه، خطابى است آميخته با عتاب، كه چرا پیامبر پاره‏ اى از حلال هاى خدا را بر خود حرام كرده، ولى تصريح نكرده كه آن چه حرام كرده چيست، و قصه چه بوده؟
    چيزى كه هست جمله "آيا خشنودى همسرانت را مى ‏خواهى؟" اشاره دارد بر اين كه آن چه آن جناب بر خود حرام كرده، عملى از اعمال حلال بوده، كه رسول خدا (صلی الله علیه و آله) آن را انجام مى ‏داده، و بعضى از همسرانش از آن عمل ناراضى بوده، آن جناب را در مضيقه قرار مى ‏دادند و اذيت مى ‏كرده‏ اند، تا آن جناب ناگزير شده سوگند بخورد كه ديگر آن عمل را انجام ندهد.
    پس اگر در جمله "يا أَيُّهَا النَّبِيُّ" خطاب را متوجه آن جناب ـ بدان جهت كه نبى است ـ كرده، و نه بدان جهت كه رسول است، دلالت دارد كه مساله مورد عتاب مساله شخصى آن جناب بوده، نه مساله ‏اى كه جزو رسالت هاى او براى مردم باشد.(12)
    2. تحریم، تحریم شرعی نبوده
    بدون شک مرد بزرگى همچون پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) تنها به خودش تعلق ندارد، بلكه به تمام جامعه اسلامى و عالم بشریت متعلق است؛ بنابر این اگر در داخل خانه او توطئه هایى بر ضد وى، هر چند به ظاهر كوچک و ناچیز، انجام گیرد نباید به سادگى از كنار آن گذشت؛ و حیثیت او نباید ـ نعوذ بالله ـ بازیچه دست این و آن گردد. و اگر چنین برنامه اى پیش آید باید با قاطعیت با آن برخورد كرد.
    آیات فوق در حقیقت قاطعیتى است از سوى خداوند بزرگ در برابر چنین حادثه اى، و براى حفظ حیثیت پیامبرش.
    نخست روى سخن را به خود پیامبر (صلی الله علیه و آله) كرده مى گوید: اى پیامبر! چرا چیزى را كه خدا بر تو حلال كرده به خاطر جلب رضایت همسرانت برخود تحریم مى كنى؟!
    معلوم است كه این تحریم، تحریم شرعى نبود، بلكه به طورى كه از آیات بعد استفاده مى شود سوگندى بوده كه از ناحیه پیامبر (صلی الله علیه و آله) یاد شده بود؛ و از آن جا كه مى دانیم كه قسم خوردن بر ترک بعضى از مباحات گناهى ندارد، بنابر این جمله "لم تحرّم" (چرا برخود تحریم مى كنى؟) به عنوان عتاب و سرزنش نیست، بلكه نوعى دلسوزى و شفقت است. (13)

    ___________
    (1) تحریم، 1.
    (2) تحریم، 2.
    (3) تحریم، 3.
    (4) تحریم، 4.
    (5) تحریم، 5.
    (6) ر.ک: مجمع البيان في تفسير القرآن، نرم افزار جامع التفاسیر نور، ج 10، ص 471؛ تفسير نمونه، نرم افزار جامع التفاسیر نور، ج ‏24، ص 271.
    (7) مجمع البيان في تفسير القرآن، ج 10، ص 471.
    (8) همان.
    (9) تفسير قرطبى و تفسيرهاى ديگر ذيل آيات مورد بحث.
    (10) تفسير فى ظلال، نرم افزار جامع التفاسیر نور، ج 8 ص 163.
    (11) تفسير نمونه، ج ‏24، ص 272.
    (12) ترجمه الميزان، نرم افزار جامع التفاسیر نور، ج ‏19، ص 553.
    (13) تفسير نمونه، ج 24، ص 273.


    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.



  9. تشکر


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود