جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: ذکر گفتن موجودات

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    1,512
    مورد تشکر
    114 پست
    حضور
    111 روز 12 ساعت 50 دقیقه
    دریافت
    159
    آپلود
    0
    گالری
    1

    ذکر گفتن موجودات





    پرسش:

    تفاوت ذکر گفتن انسان و جن، با دیگر مخلوقات در چیست؟

    پاسخ:
    در قرآن کریم آیات فراوان در باره سجده و تسبیح الهی آمده، از جمله: «أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ یَسْجُدُ لَهُ مَن فِی السَّمَاوَاتِ وَمَن فِی الْأَرْضِ وَالشَّمْسُ وَالْقَمَرُ وَالنُّجُومُ وَالْجِبَالُ وَالشَّجَرُ وَالدَّوَابُّ وَکَثِیرٌ مِّنَ النَّاسِ»؛ آيا نديدى كه تمام كسانى كه در آسمان ها و كسانى كه در زمينند براى خدا سجده مى‏ كنند؟! و (هم چنين) خورشيد و ماه و ستارگان و كوه ‏ها و درختان و جنبندگان، و بسيارى از مردم‏.(1)
    از آیه به دست می‌ آید که همه موجودات آسمانی و زمینی خداوند را سجده می‌ کنند، ولی انسان‌ ها بیشترشان اهل عبادت و تسبیح‌ اند.
    دو نوع تسبیح و سجده برای موجودات وجود دارد: یکی تکوینی و دیگری تشریعی.
    از نظر تکوینی همه موجودات حتى منکران خداوند، مانند نمرود و فرعون، گرچه تشریعاً خدا را قبول ندارند، ولی تکویناً همه اعضای بدنشان در پیشگاه الهی تسلیم و خاضع‌ اند و در برابر اراده حق و قوانین آفرینش و نظام حاکم بر این جهان تسلیم‌ اند و نمی‌ توانند مقاومتی بکنند. اما به لحاظ تشریعی برخی انسان‌ ها از تسبیح و خضوع در پیشگاه الهی خودداری می‌ کنند. خداوند در ادامه همان آیه پیش گفته به آن ها وعده عذاب داده است.(2)
    اما درباره این که چگونه ممکن است همه موجودات تسبیح‌ گو باشند؟ باید گفت: بر اساس آموزه‌ های عرفانی برخاسته از معارف وحیانی، موجودات عالم همه به نحوی از درک و شعور خود، خالق خود می‌ شناسند و در پیشگاه او خضوع می‌ کنند. مولوی در این باره بیان زیبا و شنیدنی دارد و ضمن تحلیل مبسوط می‌ گوید:
    مرده زین سویند و زان سو زنده‌اند * خامُش این جا و آن جا و آن طرف گوینده‌ اند
    چون از آن سوشان فرستند سوی ما * آن عصا گردد سوی ما اژدها
    کوه‌ ها هم لحن داودی کند * جوهر آهن به کف مو می‌ بود
    ماه با احمد اشارت بین شود * نار ابراهیم را نسرین شود
    ما سمعیم و بصیر و خوشیم * با شما نامحرمان ما خامشیم(3)
    بنابر این، چون موجودات تکویناً تحت فرمان خالق خود عمل می‌ کنند و ندای حق را شنوا هستند، به یاد و تسبیح او گویایند و حق تعالى را تسبیح می‌ کنند، ولی باید توجه داشت که تسبیح هر موجودی متناسب ساختار وجود خود اوست.
    افرادی که نفس‌ شان را پاک کرده و گوش و چشم برزخی‌ شان باز است، تسبیح موجودات را می‌ شوند و معنای آن را درک می‌ کند. در متون عرفانی در این باره فراوان سخن گفته شده است. مولوی نیز در کتاب گرانسنگ مثنوی در این باره نکته‌ های زیبا آورده است. مرحوم علامه محمدتقی جعفری در شرح سخنان مولوی به تفصیل بحث کرده و گفته است: اگر انسان از قفس تنگ طبیعت قدری بالاتر برود و قندیل جان خود را روشن سازد، به آسانی می‌ تواند تسبیح و غلغله موجودات را بشنود. تا در حجاب تاریک طبیعت گرفتار باشد، نمی‌ تواند آن بشود.(4)
    بالاخره؛ ذکر و تسبیح موجودات غیر مکلف تکوینی است، ولی انسان و جنیان چون مکلف اند، ذکر شان هم تشریعی است و هم تکوینی.

    ________
    (1) حج/ 18.
    (2) تفسیر نمونه، ج 14، ص 50، نشر دار الکتب الاسلامیه، تهران 1362ش.
    (3) مثنوی معنوی، دفتر 3، ص 383.
    (4) شرح، نقد و تفسیر مثنوی، ج 6، ص 604، نشر انتشارات اسلامی، تهران 1363.





    لینک اصلی



  2. تشکر


  3.  

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود