جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: علم ملائکه به فساد آدم در زمین

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    1,512
    مورد تشکر
    114 پست
    حضور
    111 روز 9 ساعت 22 دقیقه
    دریافت
    159
    آپلود
    0
    گالری
    1

    علم ملائکه به فساد آدم در زمین






    پرسش:
    با توجه به عدم اشاره قرآن به خلقت انسان ها قبل از حضرت آدم (علیه السلام)، و با توجه به عدم علم و دانش فرشتگان، آن ها از كجا می دانستند كه انسان در روی زمين خونريزی و فساد می كند؟

    پاسخ:
    خليفه به معنى جانشين است، ولى در اين كه منظور از آن در اين جا جانشين چه كسى و چه چيزى است مفسران احتمالات گوناگونى داده ‏اند:
    بعضى گفته ‏اند منظور جانشين فرشتگانى است كه قبلا در زمين زندگى مى‏ كردند.
    و بعضى گفته ‏اند منظور جانشين انسان هاى ديگر يا موجودات ديگرى كه قبلا در زمين مى‏ زيسته ‏اند.
    بعضى آن را اشاره به جانشين بودن نسل هاى انسان از يكديگر دانسته ‏اند.
    ولى انصاف اين است كه ـ همان گونه كه بسيارى از محققان پذيرفته ‏اند ـ منظور خلافت الهى و نمايندگى خدا در زمين است، زيرا سؤالى كه بعد از اين فرشتگان مى ‏كنند و مى ‏گويند نسل آدم ممكن است مبدء فساد و خونريزى شود و ما تسبيح و تقديس تو مى‏ كنيم متناسب همين معنى است، چرا كه نمايندگى خدا در زمين با اين كارها سازگار نيست.
    با عنايت به آيه 29 سوره بقره آيا قبل از خلقت آدم و حوا خداوند موجودات ديگري را نيز خلق كرده بود كه به فساد و تباهی برخيزند؟
    علماء درباره‏ منشأ كلام ملائكه «أتجعل فيها من يفسد فيها»، اقوال مختلفى را مطرح كرده ‏اند كه خلاصه‏ آن‏ ها چنين است:
    1. صدور سخن فوق از جانب ملائكه، به لحاظ ظن و استنباط خود آن‏ ها بوده است؛ زيرا آن‏ ها مى‏ دانستند موجود زمينى قطعا مادى و مركب از شهوت و غضب است و عالم آن‏ ها هم عالم تزاحم و محدوديت است، لذا چنين زندگانی طبعا خالى از مفاسد و خون‏ريزى نخواهد بود.(1)
    2. قبل از انسان، جنيان روى زمين زندگى مى‏ كردند كه فساد و خونريزى مى‏ كردند به همين جهت ملائكه به امر الهى آنان را هلاک كردند. ملائكه، خون‏ريزى و فساد اين‏ ها را به چشم ديده بودند. اين ملائكه با اين سابقه‏ ذهنى، مولود جديد را به مخلوقات فساد كننده پيشين قياس كردند.(2)
    3. از ابن عباس و ابن مسعود هم نقل شده است كه كلام ملائكه از روى يقين بوده است؛ زيرا خداوند قبلاً آن‏ ها را از چنين وضعيتى آگاهى داده بود، تا آن‏ ها بيش‏تر به علم غيب خدا معرفت پيدا بكنند.(3)
    4. گفته‏ ملائكه از روى اخبار نبوده است، بلكه صرف استفهام و استخبار و استعلام صورت گرفته است. فرشتگان مى‏ خواستند از مصلحت و حكمت آن اطلاع يابند.(4)

    ــــــــــــــــــــــ
    (1) علامه طباطبايى، محمد حسين، ترجمه الميزان، ج 1، ص 147.
    (2) طبرسى، مجمع‏ البيان، ج 1، ص 72 ـ نشر بيروت، دار احياء التراث العربى، 1379 ق.
    (3) فخر رازى، مفاتيح‏ الغيب، ج 2، ص 170.
    (4) همان.




    لینک اصلی

    ویرایش توسط عظيم : ۱۳۹۵/۰۳/۰۷ در ساعت ۲۲:۰۰ دلیل: قرار دادن لینک در پائین متن


  2.  

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود