جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: تبریک اولین روز جمادی الاولی

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۳
    نوشته
    164
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    3 روز 15 ساعت 18 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0

    تبریک اولین روز جمادی الاولی




    هو الحق

    پیام زیر در دنیای مجازی در حال گسترش و انتشار است

    سلام! امشب شب اجابت دعاست؛ ارسال کن به هر کسیکه مهربونه وبخوانید ( ۱ حمد- ۳ توحید-۱ قدر -۱ آیة الکرسی و۷ صلوات؛) روایت است از حضرت محمد(ص) هرکس اولین روز جمادی الاول رابه ۷ مؤمن تبریک بگوید حاجتش برآورده می شود٫ اولین روز جمادی الاول مبارک٫ التماس دعا


    چنین روایتی از پیامبر (ص) صادر شده است؟


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۰
    نوشته
    3,622
    صلوات
    1
    تعداد دلنوشته
    1
    مورد تشکر
    800 پست
    حضور
    118 روز 17 ساعت 39 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    2
    گالری
    8



    با نام و یاد دوست






    تبریک اولین روز جمادی الاولی







    کارشناس بحث: استاد مجید

    سعدی اگر عاشقی کنی و جوانی

    عشق محمد بس است و آل محمد



    تبریک اولین روز جمادی الاولی

  4. تشکرها 2


  5. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۲
    نوشته
    194
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    9 روز 23 ساعت 6 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط shmg نمایش پست
    سلام! امشب شب اجابت دعاست؛ ارسال کن به هر کسیکه مهربونه وبخوانید ( ۱ حمد- ۳ توحید-۱ قدر -۱ آیة الکرسی و۷ صلوات؛) روایت است از حضرت محمد(ص) هرکس اولین روز جمادی الاول رابه ۷ مؤمن تبریک بگوید حاجتش برآورده می شود٫ اولین روز جمادی الاول مبارک٫ التماس دعا
    چنین روایتی از پیامبر (ص) صادر شده است؟
    با صلوات بر محمد و آل محمد
    و سلام و عرض ادب
    پرسشگر گرامی بنده روایتی در این زمینه پیدا نکردم.
    موفق باشید



  6. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۹۴
    نوشته
    103
    صلوات
    26480000
    تعداد دلنوشته
    296
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    3 روز 12 ساعت 25 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    سلام
    آقا هر کس تبریک میگه باید نمازاش را هم بخونه ها
    هر ماهی نماز اول ماه داره
    گمونم تبریک را حضرت فرموده اند البته برای کسانی که مومن هستند و نمازهای مستحب را در کنار واجبات انجام میدهند.
    خود من هم روایات و احادیثی دیدم که در زمان ائمه گذشته بود و چون امامشان در کنارشان بود و از نعمت وجود او بهرمند بودند بهمراه امامشان میخواندند.
    خوش بحال افرادی که در غیاب امامشان هم به مستحبات چنان بپردازند که به واجباتشان لطمه نخورد.
    یا علی
    لک الحمد

  7. تشکر


  8. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۳
    نوشته
    164
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    3 روز 15 ساعت 18 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط مجید نمایش پست
    با صلوات بر محمد و آل محمد
    و سلام و عرض ادب
    پرسشگر گرامی بنده روایتی در این زمینه پیدا نکردم.
    موفق باشید
    سلام
    ماه های دیگر چطور؟
    ماهی هست که به تبریک گفتن آغاز آن سفارش شده باشد؟


  9. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۲
    نوشته
    194
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    9 روز 23 ساعت 6 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط shmg نمایش پست
    سلام
    ماه های دیگر چطور؟
    ماهی هست که به تبریک گفتن آغاز آن سفارش شده باشد؟
    با صلوات بر محمد و آل محمد
    وسلام وعرض ادب
    پرسشگر گرامی آن چه دراین زمینه آمده روایت ذیل می باشد:
    140 باب العلة التي من أجلها قال رسول الله ص من بشرني بخروج آذار فله الجنة
    1 حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ السِّنَانِيُّ وَ أَحْمَدُ بْنُ الْحَسَنِ الْقَطَّانُ وَ الْحُسَيْنُ بْنُ‏ إِبْرَاهِيمَ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ هِشَامٍ الْمُؤَدِّبُ وَ عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الوَرَّاقُ وَ عَلِيُّ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ الدَّقَّاقُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ قَالُوا حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ أَحْمَدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ زَكَرِيَّا الْقَطَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَبِيبٍ عَنْ تَمِيمِ بْنِ بُهْلُولٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي الْحَسَنِ الْعَبْدِيِّ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مِهْرَانَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ‏ كَانَ النَّبِيُّ ص ذَاتَ يَوْمٍ فِي مَسْجِدِ قُبَا وَ عِنْدَهُ نَفَرٌ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ أَوَّلُ مَنْ يَدْخُلُ عَلَيْكُمُ السَّاعَةَ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَلَمَّا سَمِعُوا ذَلِكَ قَامَ نَفَرٌ مِنْهُمْ فَخَرَجُوا وَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ يُحِبُّ أَنْ يَعُودَ لِيَكُونَ هُوَ أَوَّلَ دَاخِلٍ فَيَسْتَوْجِبَ الْجَنَّةَ فَعَلِمَ النَّبِيُّ ص ذَلِكَ مِنْهُمْ فَقَالَ لِمَنْ بَقِيَ عِنْدَهُ مِنْ أَصْحَابِهِ سَيَدْخُلُ عَلَيْكُمْ جَمَاعَةٌ يَسْتَبِقُونَ فَمَنْ بَشَّرَنِي بِخُرُوجِ آذَارَ فَلَهُ الْجَنَّةُ فَعَادَ الْقَوْمُ وَ دَخَلُوا وَ مَعَهُمْ أَبُو ذَرٍّ رَحِمَهُ اللَّهُ فَقَالَ لَهُمْ فِي أَيِّ شَهْرٍ نَحْنُ مِنَ الشُّهُورِ الرُّومِيَّة فَقَالَ أَبُو ذَرٍّ قَدْ خَرَجَ آذَارَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ ص قَدْ عَلِمْتُ ذَلِكَ يَا أَبَا ذَرٍّ وَ لَكِنْ أَحْبَبْتُ أَنْ يَعْلَمَ قَوْمِي أَنَّكَ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَ كَيْفَ لَا تَكُونُ كَذَلِكَ وَ أَنْتَ الْمَطْرُودُ مِنْ حَرَمِي بَعْدِي لِمَحَبَّتِكَ لِأَهْلِ بَيْتِي فَتَعِيشُ وَحْدَكَ وَ تَمُوتُ وَحْدَكَ وَ يَسْعَدُ بِكَ قَوْمٌ يَتَوَلَّوْنَ تَجْهِيزَكَ وَ دَفْنَكَ أُولَئِكَ رُفَقَائِي فِي الْجَنَّةِ الْخُلْدِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُون‏.( علل الشرائع ؛ ج‏1 ؛ ص175)
    ترجمه
    باب صد و چهلم سرّ فرموده رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله: كسى كه مرا به خروج برج آذار بشارت دهد اهل بهشت مى ‏باشد
    حديث (1) محمّد بن احمد سنانى و احمد بن حسن قطان و حسين بن ابراهيم بن احمد بن هشام مؤدّب و على بن عبد اللَّه ورّاق و على بن احمد بن محمّد دقّاق رضى اللَّه عنهم جملگى از ابو العبّاس احمد بن يحيى بن زكريّا قطان از بكر بن عبد اللَّه بن حبيب، از تميم بن بهلول، از پدرش، از ابى الحسن عبدى از سليمان بن مهران، از سعيد بن جبير، از ابن عبّاس، وى گفت: روزى نبىّ اكرم صلّى اللَّه عليه و آله در مسجد قبا نشسته بودند و جمعى از صحابه به نزد آن حضرت شرف حضور داشتند حضرت فرمودند: اوّلين كسى كه بر شما وارد شود اهل بهشت است، اصحاب كه اين كلام را شنيدند برخى از آنها از جا برخاسته و بيرون رفتند و هر كدام سعيد داشتند زودتر از ديگرى به مسجد برگردد تا اوّلين نفر محسوب شده و بدين ترتيب مستوجب بهشت گردد، پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله از حركت ايشان آگاه گرديد، خطاب به جماعت باقيمانده كرده و فرمودند: به زودى جماعتى بر شما وارد مى ‏شوند كه هر يك بر ديگرى پيشى مى‏ گيرد، آن كه بشارت به من دهد كه ماه آذار خارج شده اهل بهشت مى ‏باشد، جماعتى كه بيرون رفته بودند بازگشتند و در ميان ايشان ابو ذر رحمة اللَّه عليه بود، رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمودند:
    در چه ماهى از ماه هاى رومى هستيم؟
    ابو ذر عرض كرد: يا رسول اللَّه ماه آذار خارج شده است.
    پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله فرمودند: من خود اين را مى ‏دانستم منتهى خواستم اين جماعت بدانند كه تو مردى از اهل بهشت هستى و چگونه اين طور نباشد و حال آن كه بعد از من تو را به جرم محبّتت به اهل بيت من از حرم من طرد مى‏ كنند و از آن پس تنها زندگى كرده و غريب و تنها خواهى مرد و جماعتى به واسطه تو سعادتمند خواهند شد، آنان كسانى هستند كه در تجهيز و تدفين تو سعى خواهند نمود، ايشان رفقاء من در بهشت جاويد خواهند بود، همان بهشتى كه حقّ تعالى وعده‏ اش را به متّقين داده است. (علل الشرائع / ترجمه ذهنى تهرانى، ج‏1، ص: 579)

    ویرایش توسط مجید : ۱۳۹۴/۱۲/۰۳ در ساعت ۱۰:۵۸


  10. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۳
    نوشته
    164
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    3 روز 15 ساعت 18 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    سلام

    پس حتی این حدیث که هر کس مومنی را دوست دارد آمدن ماه رجب را به او مژده دهد هم جعلی است؟



    پس از این به بعد هر خبر یا سفارشی درباره بشارت دادن به آغاز هر ماهی منتسب به معصومین (ع) شنیدیم با خیال راحت رد کنیم؟

  11. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۲
    نوشته
    194
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    9 روز 23 ساعت 6 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط shmg نمایش پست
    سلام

    پس حتی این حدیث که هر کس مومنی را دوست دارد آمدن ماه رجب را به او مژده دهد هم جعلی است؟
    با صلوات بر محمد و آل محمد
    وعرض سلام و ادب
    پرسشگر گرامی بنده پس از جستجوی فراوان با کلید واژه های متعدد چنین حدیثی را پیدا نکردم اگر شما عربی و یا آدرس حدیث را می دانید بفرستید تا آن را مورد بررسی قرار دهیم.
    موفق باشید.


  12. تشکر


  13. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۳
    نوشته
    164
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    3 روز 15 ساعت 18 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط مجید نمایش پست
    با صلوات بر محمد و آل محمد
    وعرض سلام و ادب
    پرسشگر گرامی بنده پس از جستجوی فراوان با کلید واژه های متعدد چنین حدیثی را پیدا نکردم اگر شما عربی و یا آدرس حدیث را می دانید بفرستید تا آن را مورد بررسی قرار دهیم.
    موفق باشید.
    سلام
    متن عربی را ندارم
    از پیام های تبریکی بود که در سا های گذشته از طرف نهاد رهبری ارسال می شد.


    نقل قول نوشته اصلی توسط shmg نمایش پست
    پس از این به بعد هر خبر یا سفارشی درباره بشارت دادن به آغاز هر ماهی منتسب به معصومین (ع) شنیدیم با خیال راحت رد کنیم؟
    تبریک گفتن ایام (به جز اعیاد) و ماه ها، در سیره اهل بیت (ع) جایگاهی دارد؟

  14. #10

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۲
    نوشته
    194
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    9 روز 23 ساعت 6 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط shmg نمایش پست
    تبریک گفتن ایام (به جز اعیاد) و ماه ها، در سیره اهل بیت (ع) جایگاهی دارد؟
    باصلوات بر محمد و آل محمد
    و عرض سلام وادب
    مقاله خوبی دیدم در این زمینه که خدمت شما ارسال می نمایم:
    شادی و نشاط در سیره معصومان (علیه السلام)

    پیامبر اسلام (صلی الله علیه وآله) مظهر انسان کامل بود. و قرآن او را به خلق عظیم یاد نموده در سیره آن حضرت آمده است: گشاده رو بود و همیشه تبسم بر لب داشت.(90)
    و شادی در چهره اش نمایان بود، هنگامی که از چیزی خوشحال می شد، می فرمود: الحمدالله علی هذه النعمة؛ حمد و سپاس خدا را بر این نعمت. و زمانی که غمگین می شد، می فرمود: الحمدالله علی کل حال؛ حمد مخصوص خداوند است در هر حال.(91)
    پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله) در روزهای عید، غسل می کرد و بر خود عطر می زد و اگر یکی از اصحابش را غمگین می یافت، با مزاحی او را شاد می ساخت، او لباس مرتب و مناسب بر تن می کرد و خود را می آراست(92) و می فرمود:
    ان الله یبغض الوسخ والشعث.(93)
    خداوند کثیفی و ژولیدگی را مبغوض می دارد.
    علی (علیه السلام) که از کودکی با پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله) همنشین بود، بسان آن حضرت، قلبی مهربان و چهره ای متبسم، زبانی شیرین و اخلاقی خوش داشت. با اصحاب، به نشست و برخواست صمیمانه می پرداخت و کسانی را که غصه دار و عبوس می دید، شادمان می ساخت، در برخورد با اصحاب، اهل مزاح و شوخی بود.
    حضرت فاطمه (علیه السلام) که زندگی کوتاه او همراه با فراز و نشیبهای فراوان و گاه حوادث تلخ بود، در فرصتهای مناسب، برای زدودن غبار غم از چهره شوهر عزیزش لب به مزاح و شوخی می گشود و با شوخی ملیح و زیبا، غنچه خنده بر لبان علی (علیه السلام) شکوفا می ساخت، شادکامی و خوشحالی آن پاک بانو، زمانی به اوج خود می رسید که خود را به دور از لغزشها و عمل ناپسند، می یافت.
    از این رو چون رسول خدا کارهای داخل منزل را به حضرت فاطمه (علیه السلام) و امور بیرون خانه را به حضرت علی (علیه السلام) واگذار نمود، حضرت زهرا (علیه السلام) با خوشحالی غیر قابل توصیفی فرمود: جز خدا کسی نمی داند که از این تقسیم کار تا چه اندازه خوشحال شدم، زیرا رسول خدا مرا از انجام کارهایی که مربوط به مردان است، بازداشت.(94)
    گاهی با شوی عزیز و دلبندش، شوخی می کرد تا نسیم شادی و شادمانی را بر سیمای علی (علیه السلام) مشاهده کند؛ چنانچه امام حسین (علیه السلام) را در خردسالی بر روی دست خود نوازش می داد و می فرمود:
    أنت شبیه بأبی لست شبیهاً بعلی.
    حسین جان! تو به پدرم رسول خدا شباهت داری و به پدرت علی شبیه نیستی.
    و حضرت علی (علیه السلام) با شنیدن سخنان حضرت فاطمه، تبسم می کرد.(95)
    نمونه هایی از شادیهای اهل بیت (علیه السلام)

    وقتی زندگی پربار اهل بیت عصمت و طهارت (علیه السلام) را مطالعه می کنیم، به موارد بسیاری برخورد می کنیم که ائمه معصومین در آن موارد، اظهار شادی نموده اند، اینک به چند نمونه از آنها اشاره شده:
    1) احیای مکتب اهل بیت (علیه السلام)
    از جمله شادیهای اهل بیت، شادی به احیای مکتب است، این معنا از روایاتی چند استفاده می شود که به برخی از آنها اشاره می نمائیم:
    امام صادق (علیه السلام) به شخصی به نام فضیل فرمود:
    تجلسون و تتحدثون؟ فقال نعم. قال: ان تلک المجالس احبها فأحیو امرنا فرحم الله من أحیی أمرنا.(96)
    آیا مجلس حدیث دارید؟ عرض کرد: آری، حضرت فرمود: این نوع مجالس را من دوست دارم، پس سنت و فرهنگ ما را زنده کنید، خداوند رحمت کند کسی را که فرهنگ ما را زنده می کند.
    در روایات دیگری از امام رضا (علیه السلام) نقل شده که فرمودند:
    من جلس مجلساً یحیی فیه أمرنا لم یمت قلبه یوم یموت القلوب.(97)
    کسی که بنشیند در مجلسی که زنده می شود مکتب ما، نمی میرد قلبش در روزی که قلبها می میرند.
    هروی می گوید: از امام رضا (علیه السلام) شنیدم که فرمود:
    رحم الله عبداً أحیا أمرنا. فقلت له کیف یحیی امرکم؟ قال: یتعلم علومنا و یعلمها الناس فان الناس لو علموا محاسن کلامنا لاتبعونا.(98)
    خدا رحمت کند بنده ای را که زنده کند مکتب ما را. به حضرت عرض کردم: چگونه زنده کند مکتب شما را؟ فرمود: علوم ما را فرا بگیرد و به دیگران بیاموزد، پس به درستی که مردم اگر بدانند نیکی ها و زیباییهای گفتار ما را، از ما پیروی می کنند.
    هشام بن حکم یکی از یاران و شاگردان امام صادق (علیه السلام) بود که در مباحث اعتقادی و مناظرات، مخالفین خود را عاجز و درمانده می کرد. و هیچ کس در برابرش تاب مقاومت نداشت.
    در مجلسی که هارون الرشید نیز وجود داشت، امام صادق (علیه السلام) از هشام خواست جریانی را که بین او و عمروبن عبید؛ پیشوای معتزله اتفاق افتاده است، بازگو کند. هشام خجالت کشید اما امام به او فرمود: وقتی من به شما فرمان می دهم باید انجام دهید.
    هشام گفت: شنیدم عمروبن عبید برنامه های دارد و در مسجد بصره می نشیند و به مردم پاسخ می دهد. این قضیه بر من گران آمد. آهنگ او کردم و روز جمعه وارد بصره شدم و به مسجد رفتم، دیدم جلسه بزرگی است و عمرو در آن حضور دارد و مردم از وی سؤال می کنند. من آخر جمعیت روی دو زانو نشستم و گفتم: ای دانشمند! من مردی غریب هستم، اجازه می دهید مسأله ای از شما بپرسم؟
    گفت: بپرس.
    گفتم: آیا چشم داری؟
    گفت: آری.
    گفتم: آیا بینی داری؟
    گفت: آری.
    گفتم: آیا زبان داری؟
    گفت: آری.
    گفتم: آیا قلب داری؟
    گفت: آری.
    گفتم: با آن چه می کنی؟
    گفت: به وسیله آن آنچه را که به این جوارح و حواس برسد، تشخیص می دهم.
    گفتم: آیا این جوارح از قلب بی نیاز نیستند؟
    گفت: خیر.
    گفتم: حتماً باید قلب باشد و گرنه جوارح یقین پیدا نمی کنند.
    گفت: آری.
    گفتم: ای ابامروان! خداوند متعال اعضا و جوارح تو را رها نکرد تا اینکه برای آنها پیشوا و امامی قرار داد که راه صحیح را برای آنها مشخص کند و در آنچه جوارح در آن شک و تردید دارند، آنها را مطمئن سازد، ولی آیا خداوند همه این خلق و آفریده ها را در حیرت، شک و اختلافشان رها می سازد و پیشوا و امامی برای آنها تعیین نمی کند تا در شک و حیرت به او مراجعه کنند.
    در این هنگام، عمروبن عبید ساکت شد و سپس متوجه من شد و گفت: آیا تو هشام بن حکم هستی.
    گفتم: آری.
    امام خندید و فرمود: چه کسی اینها را به تو آموخته است؟
    هشام گفت: اندک علمی است که از شما آموخته بودم.(99) امام در حق هشام دعا کرد و فرمود: پیوسته مورد تأیید خداوند باشی، تو با زبانت ما را یاری کرده ای.
    پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله) به حسان بن ثابت فرمود:
    لا تزال یا حسان! مؤیداً بروح القدس ما نصرتنا بلسانک.
    ای حسان! همواره به وسیله روح القدس (جبرئیل) مؤید باشی مادامی که با زبانت ما را یاری می کنی.
    و در تعبیر دیگر آمده: ما دمت ناصرنا؛ مادام که یاور ما می باشی.(100)
    او شاعر متعهدی بود که درباره اهل بیت (علیه السلام) شعر می سرود و اشعار او درباره غدیر خم معروف است.
    امام صادق (علیه السلام) فرمود:
    هر کدام از شما که تقوی پیشه کند و متدین و امین باشد می گویند جعفری است و من خوشحال می شوم.(101)
    امام عسگری (علیه السلام) فرمود: اگر کسی از شیعیان در دین خود ورع ورزد و راستگو و امانتدار باشد و با مردم نیکو رفتار کند می گویند او شیعه است و این مرا خوشحال می سازد و سپس فرمود: تقوی پیشه کنید و مایه زینت ما باشید نه موجب ننگ ما، دوستیها را به سوی ما جلب کنید.(102)
    2 - عرض اعمال و دیدن کارهای خوب شیعیان
    یکی از بحثهایی که در رابطه با غم و شادی معصومان (علیه السلام) مطرح است، بحث عرض اعمال است. معصومان (علیه السلام) از اعمال خوب و بد پیروانشان با خبر می شوند؛ اگر اعمال خوبی داشته باشند، شاد می شوند و اگر عکس این باشد، محزون و ناراحت می شوند. ریشه این بحث از قرآن است که می فرماید:
    و قل اعملوا فسیری الله عملکم و رسوله و المؤمنون و ستردون الی عالم الغیب و الشهادة فینبئکم بما کنتم تعملون.(103)
    بگو عمل کنید، سپس خداوند و فرستاده او و مؤمنان، اعمال شما را می بینند و به زودی به سوی کسی باز می گردید که پنهان و آشکار را می داند و شما را به آنچه عمل می کردید، خبر می دهد.
    در آیه فوق، قراینی وجود دارد که می توان از آنها عرض اعمال را استفاده نمود، نه آن چنانکه مفسران اهل سنت گفته اند این آیات اشاره به یک مسأله عادی دارد و آن اینکه هر انسان هر عملی انجام دهد، خواه و ناخواه ظاهر خواهد شد و علاوه بر خداوند، پیامبر و همه مؤمنان از آن آگاه خواهند شد.
    در پاسخ اینان می گوییم: اولاً: آیه اطلاق دارد و تمام اعمال را شامل می شود می دانیم که همه اعمال از طریق عادی بر پیامبر (صلی الله علیه وآله) و مؤمنان آشکار نخواهد شد؛ چرا که بیشتر اعمال خلاف در پنهانی و به طور مخفیانه انجام می شود، بنابراین، آگاهی پیامبر و مؤمنان از اعمال مردم باید از طریق غیر عادی و به تعلیم الهی باشد.
    ثانیاً: در پایان آیه می خوانیم: فینبئکم بما کنتم تعملون؛ خداوند شما را در قیامت از آنچه انجام داده اید آگاه می سازد، شکی نیست که این جمله تمام اعمال آدمی را اعم از مخفی و آشکار شامل می شود. و ظاهر تعبیر آیه این است که منظور از عمل در اول و آخر آیه یکی است، بنابراین، آغاز آیه نیز همه اعمال را شامل می شود؛ چه آشکار و چه پنهان و شکی نیست که آگاهی بر همه اینها از طریق عادی ممکن نیست.
    و به تعبیر دیگر: پایان آیه از جزای همه اعمال سخن می گوید، آغاز آیه نیز از اطلاع خداوند، پیامبر و مؤمنان، نسبت به همه اعمال بحث می کند، یکی مرحله آگاهی است و دیگری، مرحله جزا و موضوع در هر دو قسمت یکی است.
    ثالثاً: اشاره به مؤمنان در صورتی صحیح است که منظور، همه اعمال و از طریق غیر عادی باشد و الا اعمال آشکار را هم مؤمنان می بینند و هم غیر مؤمنان، از اینجا این نکته روشن می شود که منظور از مؤمنان در این آیه همان گونه که در روایات فراوانی نیز آمده است، تمام افراد با ایمان نیست، بلکه گروه خاصی از آنهاست که به فرمان خدا از اسرار غیب آگاهند، یعنی جانشینان راستین پیامبر (صلی الله علیه وآله). علاوه بر آیات قرآن، از روایات معصومین نیز استفاده می شود که پیامبر (صلی الله علیه وآله) و امامان از اعمال همه امت آگاه می شوند؛ یعنی خداوند از طریق خاصی اعمال امت را بر آنها عرضه می دارد. روایاتی که در این زمینه نقل شده بسیار زیاد است و شاید در حد تواتر باشد که به عنوان نمونه چند روایت را نقل می کنیم:
    از امام صادق (علیه السلام) نقل شده است که فرمود:
    تعرض الاعمال علی رسول الله اعمال العباد کل صباح، ابرارها و فجارها، فاحذروها و هو قول الله عز وجل (و قل اعملوا فسیری الله عملکم و رسوله.(104)
    تمام اعمال مردم هر روز صبح به پیامبر (صلی الله علیه وآله) عرضه می شود، اعمال نیکان و بدان، بنابراین، مراقب اعمالتان باشید و این مفهوم گفتار خداوند که می فرماید: بگو عمل کنید، پس خداوند و فرستاده او و مؤمنان، اعمال شما را می بینند.
    در حدیث دیگری از امام باقر (علیه السلام) نقل شده که فرمودند:
    ان الاعمال تعرض علی نبیکم کل عشیة الخمیس فلیستح احدکم أن تعرض علی نبیه العمل القبیح.(105)
    تمام اعمال شما بر پیامبرتان هر عصر پنجشنبه عرضه می شود، بنابراین، باید از اینکه عمل زشتی از شما بر پیامبر عرضه شود، شرم کنید.
    در بعضی از روایات علاوه بر عرض اعمال بر پیامبر، بر امامان هم ذکر شده است. همانطور که در برخی از روایات، زمان عرض اعمال را عصر پنجشنبه و در بعضی، همه روز و در برخی هفته ای دوبار و در پاره ای در آغاز هر ماه و در بعضی به هنگام مرگ دانسته، روشن است که این روایات، منافاتی با هم ندارند، همه آنها می تواند صحیح باشد، درست همانند اینکه در بسیاری از مؤسسات، گزارش کارکرد روزانه را همه روز و گزارش کار هفته را در پایان هفته و گزارش کار سال را در پایان ماه یا سال به مقامات بالاتر می دهند.
    در اینجا چند نمونه از روایاتی که خوشحالی و یا ناراحتی ائمه معصومین (علیه السلام) را از اعمال امت بیان می کند، نقل می کنیم:
    1 - داوود رقی می گوید: بر امام صادق (علیه السلام) وارد شدم، حضرت فرمود:
    یا داوود! اعمالکم عرضت علی یوم الخمیس فرأیت لک فیها شیئاً فرحنی و ذلک صلتک لابن عمک.(106)
    ای داوود!اعمال شما بر من عرضه شد و در اعمال تو چیزی دیدم که مرا خوشحال کرد و آن صله و بخشش تو به پسر عمویت بود.
    2 - سماعه می گوید: از امام صادق (علیه السلام) شنیدم که می فرمود: چرا به پیامبر (صلی الله علیه وآله) بدی می کنید و او را ناراحت می نمایید. مردی گفت: قربانت گردم! چگونه ما به پیامبر (صلی الله علیه وآله) بدی می کنیم؟!
    حضرت فرمود: آیا نمی دانید که اعمال شما بر پیامبر (صلی الله علیه وآله) عرضه می شود؟ پس رسول خدا (صلی الله علیه وآله) را با گناهان خود ناراحت نکنید.(107)
    3 - پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله) فرمود:
    فاطمه بضعة منی یسرنی ما یسرها و یبغضنی ما یبغضها.(108)
    فاطمه (علیه السلام) پاره تن من است، آنچه او را خوشحال کند، مرا خوشحال می کند و آنچه او را به خشم می آورد، ما را نیز به خشم می آورد.(109)
    4 - در روایت دیگر فرمود:
    فاطمة بضعة منی من سرها فقد سرنی و من ساءها فقد ساءنی.
    فاطمه (علیه السلام) پاره تن من است، کسی که او را خوشحال کند، مرا خوشحال نموده و کسی که به او بدی کند، به من بدی کرده است.
    3 - شادی ائمه از شاد کردن مؤمنین
    پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله) فرمود:
    من أدخل علی مؤمن فرحاً فقد أدخل علی فرحاً.(110)
    کسی که مؤمنی را شاد کند، مرا شاد نموده.
    امام صادق (علیه السلام) فرمود: وقتی مؤمنی را شاد کردید، تنها او شاد نمی شود، بلکه ما نیز شاد می شویم.(111)
    توضیح بیشتر این بحث در بحثهای دیگر این نوشتار خواهد آمد.
    4 - شادی اهل بیت از گرفتن انتقام از قاتلان امام حسین (علیه السلام)
    پس از شهادت امام حسین (علیه السلام) اهل بیت همواره در حال عزا و ماتم به سر می بردند و زنان بنی هاشم کمترین آرایشی نمی کردند و هیچ حادثه ای نمی توانست از غم و اندوه آنان بکاهد جز انتقامی که خداوند به وسیله مختار از قاتلان امام حسین (علیه السلام) گرفت.
    از امام صادق (علیه السلام) نقل شده است که فرمود: بعد از حادثه عاشورا سال ها زنان بنی هاشم آرایش و خضاب نکردند تا زمانی که مختار سر بریده قاتلان امام حسین (علیه السلام) را نزد آنها آورد. وقتی خبر مسرت بخش کشته شدن ابن زیاد و عمر سعد را به امام سجاد (علیه السلام) دادند، امام بر سر سفره طعام نشسته بود، ناگهان امام سجده شکر به جای آورد و این جملات را بیان فرمود:
    الحمدلله الذی ادرک لی ثاری من عدوی و جزی الله المختار خیراً.(112)
    خدای را شکر که انتقام خون مرا از دشمنم گرفت و خداوند به مختار جزای نیکو عنایت فرماید.
    آنگاه امام رو به حاضران کرد و فرمود: هنگامی که ما را بر ابن زیاد وارد کردند، او سر سفره غذا نشسته بود و سر بریده پدرم را مقابل خود نهاده بود، من او را چنین نفرین کردم، پروردگارا! زنده باشم و ببینم روزی را که سر بریده ابن زیاد مقابل من قرار دارد.(113)
    ائمه دین، همواره از عمل مختار با تجلیل و عظمت یاد می کردند.
    روز نهم ربیع الاول، آغاز ایام سرور و پایان رویدادهای حزن انگیز اهل بیت (علیه السلام) است. این روز، در روایات به عنوان روز غدیر ثانی مطرح شده است. این ایام شادی بخش با سالروز آغاز امامت حضرت مهدی شروع می شود و به دنبال آن، سالروز مرگ دشمنان اهل بیت (علیه السلام) می باشد. و مناسبتهای سرورانگیز دیگری چون عروسی حضرت فاطمه، تولد پیامبر و امام صادق وجود دارد.
    روز نهم ربیع در روایات روز نزع السواد؛ کندن لباس سیاه گفته شده؛ یعنی روز از عزا در آمدن است.(114) و قطعاً چنین روزی، روز شادی اهل بیت (علیه السلام) است، اما باید توجه داشته باشیم که هرگز نباید در شادیهای ما گناه باشد و نمی توان به بهانه شادی اهل بیت (علیه السلام)، هر سخن و هر کاری را ولو بر خلاف دستورات شرع باشد، انجام دهیم.
    خشنودی خدا و اهل بیت در انجام وظایف دینی است و فرقی در شادی و عزا نمی کند. بعضی از افرادی که به دنبال شادیهای حرام هستند، به یک حدیث ضعیف و مجهولی در سفینة البحار تمسک جسته و می گویند: از نهم ربیع تا سه روز خطاهای شیعه نوشته نمی شود، در حالی که همه علماء و بزرگان، چنین احادیثی را نمی پذیرند و آن را صحیح نمی دانند.(115)
    5 - شادی بر پیروزیها
    یکی از شادیهای معصومان، شادی بر پیروزی بر کفار و مشرکان و دشمنان اسلام است. نقل شده در غزوه احد وقتی حضرت علی (علیه السلام) با یک ضربت شمشیر سر طلحه بن ابی طلحه پرچمدار مشرکان را شکافت و او را به خونش غلطاند پیامبر (صلی الله علیه وآله) شادمان گشت و تکبیر گفت و مسلمانان نیز یک صدا فریاد تکبیر سر دادند.(116)
    بخش سوم: همراه با شادیهای معصومین (علیه السلام)

    لازمه محبت و دوستی اهل بیت (علیه السلام) و شیعه بودن این است که باید در تمام ابعاد زندگی از ائمه معصومین (علیه السلام) پیروی نمود، چه در مسایل اعتقادی و چه در مسائل عبادی، سیاسی و اجتماعی و چه در غمها و شادیها.
    علی (علیه السلام) فرمود:
    انظروا اهل بیت نبیکم فألزموا سمتهم واتبعوا أثرهم فلن یخرجوکم من هدی ولن یعیدکم فی ردی.(117)
    توجه کنید به اهل بیت پیامبر و در جهت و راه آنها بروید و پیروی کنید آثارشان را؛ چرا که آنها شما را از راه هدایت خارج نمی سازند و در پستی نمی اندازند.
    الگوی رفتار و حساسیتهای انسان در دوران کودکی، پدر و مادرند سپس معلمان و مربیان و همسالان وی می باشند، اما آنچه می تواند معیار حساسیت و رفتار برای همگان در همه زمانها باشد، شیوه رفتار معصومین (علیه السلام) است.
    امام رضا (علیه السلام) به ریان بن شبیب فرمود:
    ان سرک أن تکون معنا فی الدرجات العلی من الجنان فاحزن لحزننا وافرح لفرحنا.(118)
    اگر دوست داری در درجات عالی بهشت، همراه ما باشی، محزون باش به حزن ما و خوشحال باش برای شادی ما.
    لازمه شاد بودن در شادیهای اهل بیت (علیه السلام) به این است که در چنین مناسبتهایی، مجالس شادی برگزار شود تا شادیهای زندگی به شادیهای معصومین (علیه السلام) پیوند بخورد؛ مانند برگزاری مراسم عروسی، جشنها، مهمانیها و خرید وسایل مورد نیاز و عیدی، هدیه دادن و به دیدار یکدیگر رفتن در چنین روزها. برای اینکه از مظاهر فرح و سرور معصومین (علیه السلام) پیروی نماییم، فهرستی از مظاهر فرح معصومین را مطرح می نماییم.
    بر خلاف سنتهای غلطی که در میان جوامع اسلامی رواج دارد و فکر می کنند در روزهای شادی، هر کاری را که خواسته باشند، می توانند انجام دهند و روزهای شادی را روزهای لهو و خوشگذرانی می دانند، ائمه معصومین (علیه السلام) در چنین روزهای ضمن شادی و سرور، برنامه های داشتند که از مجموع آنها یک نکته استفاده می شود و آن این است که در روزهای شادی نه تنها تکالیف شرعی نباید تعطیل شود، بلکه تکلیف و عبادت بیش از روزهای دیگر است اصولاً چنین روزها، روزهای عبادت و بندگی است نه روزهای غفلت و بی خبری، در اینجا به گوشه ای از برنامه های معصومین (علیه السلام) در روزهای شادی، اشاره می کنیم:
    1 - تکبیر و تهلیل گفتن
    پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله) فرمود:
    زینوا اعیادکم بالتکبیر(119)
    اعیادتان را به الله اکبر گفتن زینت کنید.
    خود آن حضرت، هنگامی که از خانه به سمت مصلی بیرون می رفت از منزل تا مصلی با صدای بلند الله اکبر و لااله الاالله می فرمود.(120)
    2 - پوشیدن لباس پاکیزه
    از بعضی از روایات استفاده می شود که ائمه معصومین (علیه السلام) در زمانهای خاصی چون عید غدیر و بعضی از اعیاد اسلامی، در لباس و پوشیدن خود تغییری ایجاد می کردند و لباس شادی بر تن می نمودند.
    امام صادق (علیه السلام) فرمود: لازم است شخص مؤمن در روز غدیر، پاکیزه ترین و مناسب ترین لباس خود را بپوشد.(121)
    امام رضا (علیه السلام) درباره روز عید غدیر فرمود:
    یوم لبس الثیاب و نزع السواد.(122)
    این روز، روز کندن لباس سیاه و پوشیدن لباس مناسب است.
    این شیوه درباره نهم ربیع - چنانکه گذشت - نیز نقل شده است.
    معلی بن خنیس از امام صادق (علیه السلام) نقل کرده که حضرت فرمود:
    اذا کان یوم النیروز فاغتسل وألبس أنظف ثیابک و تطیب بأطیب طیبک و تکون ذلک الیوم صائماً.(123)
    هنگامی که عید نوروز فرا رسید، غسل کن و پاکیزه ترین لباسهایت را بر تن کن و به خوشبوترین عطرها خود را معطر کن و در این روز، روزه داشته باشد.
    3 - تبسم و لبخند
    امام رضا (علیه السلام) فرمود: روز غدیر، روز تبسم بر مؤمنین است، کسی که در این روز به روی برادر مؤمن، تبسم کند، خداوند در روز قیامت نظر رحمت بر او می افکند.(124)
    4 - تبریک و تهنیت گفتن
    تبریک و تهنیت گفتن از برجسته ترین آداب هر عیدی است. و در اسلام نیز سنت تبریک و تهنیت در مناسبتهایی مانند عید غدیر، جایگاه ویژه ای دارد. پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله) بر تبریک گفتن در چنین روزی، تأکید می ورزید و به مردم می فرمود: هنئونی، هنئونی؛ مرا تبریک بگویید! مرا تبریک بگویید.(125)
    5 - شادی کردن
    علی (علیه السلام) فرمود:
    وأظهروا السرور فی ملاقاتکم.
    در برخوردهایتان، شادی را آشکار کنید.(126)
    امام صادق (علیه السلام) فرمود: روز غدیر، روز خوشحالی و شادی است.(127)
    6 - دعا و روزه
    شیخ طوسی روایت کرده است که توقیعی به دست قاسم بن علای همدانی وکیل امام حسن عسگری (علیه السلام) رسید مبنی بر اینکه روز سوم شعبان، سالروز ولادت امام حسین (علیه السلام) روزه بدارد و این دعا را بخواند: اللهم انی اسئلک بحق المولود فی هذا الیوم...(128)
    و نیز در دهم رجب، سالروز تولد امام جواد (علیه السلام) به دعای مخصوصی سفارش شده است.(129)
    7 - نماز
    از اعمال اعیاد اسلامی، نماز و عبادت است؛ در روز جمعه نماز جمعه و در عید فطر و قربان، نماز مخصوص عید و در عید غدیر نماز مخصوص سفارش شده است...(130)
    8 - عطر زدن
    از جمله سنتهای پسندیده که همیشه مطلوب است، خصوصاً در ایام عید و شادی، عطر زدن است. امام صادق (علیه السلام) فرمود:
    کان رسول الله (صلی الله علیه وآله) ینفق فی الطیب اکثر مما ینفق فی الطعام.(131)
    پیامبر (صلی الله علیه وآله) برای عطر بیش از طعام، بهاء می داد و بیشتر را خرج آن می کرد.
    امام صادق (علیه السلام) فرمود:
    تطیب باطیب طیبک.(132)
    با خوشبوترین و بهترین عطرها خود را معطر کن.
    ام سلمه می گوید: در شب عروسی حضرت زهرا (علیه السلام) به فاطمه (علیه السلام) عرض کردم آیا نزد شما بوی خوبی یافت می شود که برای خود ذخیره کرده باشی؟ حضرت فرمود: آری، سپس شیشه عطری را آورد و مقداری از آن را به کف دستم ریخت، آن چنان بوی خوش داشت که هرگز نظیرش را نیافته بودم.(133)
    9 - اطعام طعام
    فیاض بن محمد طوسی می گوید: در یکی از سالها روز عید غدیر به حضور امام رضا (علیه السلام) شرفیاب شدم، دیدم، گروهی در خدمت حضرت هستند، حضرت آنان را برای افطار در خانه اش نگهداشت و به خانه های آنان نیز طعام، لباس، انگشتر و کفش فرستاد.(134)
    مرحوم علامه مجلسی می نویسد: در یکی از سالها که روز عید غدیر مصادف شده بود با روز جمعه، علی (علیه السلام) بعد از نماز جمعه با فرزندان و گروهی از شیعیانش به منزل امام حسن (علیه السلام) جهت اطعامی که حضرت بدین مناسبت برایشان تدارکات دیده بود، رفتند.(135)
    10 - انفاق و کمک به فقراء
    یکی از برنامه های اعیاد اسلامی، کمک و دستگیری از فقراء و نیازمندان است؛ مثلاً در عید فطر، با زکات فطره و در عید قربان، با دادن گوشت قربانی و در سایر اعیاد نیز با صدقات انجام می شود.
    علی (علیه السلام) فرمود:
    وادو فطرتکم فانها سنة نبیکم و فریضة واجبة من ربکم.(136)
    زکات فطره خود را بپردازید زیرا زکات فطره سنت پیامبر و فریضه واجب الهی است.
    11 - زینت کردن
    علامه طباطبائی (ره)، در ذیل آیه: ... خذوا زینتکم عند کل مسجد...؛(137) می فرماید: زینت برای مسجد، زینت و زیبایی است که به هنگام حضور در مسجد مناسب است انجام می شود که به طور طبیعی ابتداء برای نماز و طواف است. و از اطلاق آیه استفاده می شود که در تمام نمازهای عید و جماعتهای یومیه و سایر عبادات، مناسب و مطلوب است.(138)
    12 - تغییر ذائقه و تنوع
    یکی از نمونه های مظاهر شادی معصومان (علیه السلام) ایجاد تنوع در غذا و میوه است.
    از پیامبر (صلی الله علیه وآله) نقل شده که فرمودند:
    اطرفوا اهالیکم فی کل جمعة بشی ء من الفاکهة و اللحم حتی یفرحوا بالجمعه.(139)
    برای خانواده هایتان در هر جمعه مقداری میوه و گوشت خریداری نمایید تا با خوردن میوه و غذاهای خوشمزه در روز جمعه خوشحال شوند.
    13 - صله دادن
    از سنتهای معصومان در ایام شادی و سرور صله و هدیه دادن است در اینجا به چند نمونه از آنها اشاره می شود.

  15. تشکر


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود