جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: آیا اسراف امری نسبی است یا نه؟؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    نوشته
    394
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    15 روز 11 ساعت 58 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    آیا اسراف امری نسبی است یا نه؟؟




    با سلام
    عرض ادب و احترام
    خدمت همه دوستان عزیزم در اسک قرآن

    حتما همه از اسراف و ریخت و پاش حرفهایی شنیده اند و ایات و روایاتی در این زمینه می دانید ازطرفی طبع انسانی هم با اسراف مخالفت می کند و ان را قبیح می داند
    ولی نکته مهمتری که بنده درصدد توجه دادن ذهن دوستان به ان نکته ام این است که ایا

    اسراف امری نسبی است یا این که نه امری مطلقی است برای همه ؟!؟!؟!؟

    توضیح این که شما در مواجهه با برخی مردم که می گویید اقا این ریخت و پاش در مراسم عروسی اسراف است جوابی که می شنید این است که عروسی من در مقابل عروسی فلان و فلان که این قدر ریخت و پاش داشتند که چیزی نیست!!!!!!
    یا مثلا وقتی به علل مردم مهمانی می دهند وقتی از علت اسراف و چند نوع سفارش غذا سوال می شود همین جواب را می شنویم که این مهمانی من در مقابل فلان مسئول و فلان فامیل که چیزی نیست
    یا از چندین دست لباس فردی سوال می شود یا مبلمان و اثاثیه منزل و لوستر و ......سوال می شود همین جواب را می شنویم

    این نوع نگاه مردم به مساله اسراف باعث شد تا بنده مساله اسراف را با دوستان به بحث بنشینیم با این رویکرد که ایا اسراف امری نسبی است یا نه هرکسی باید به نوبه خودش و بدون مقایسه خود با دیکران به مساله اسراف توجه نماید؟؟؟

    منتظر نظر دوستان عزیز هستم





  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    نوشته
    394
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    15 روز 11 ساعت 58 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    سلامی دوباره آیا اسراف امری نسبی است یا نه؟؟
    برای پرداختن به بحث ابتدا کلمه اسراف را تبیین می نماییم

    اسراف از ريشه" س ر ف" و در لغت به معنی تجاوز كردن و از حدّ گذشتن در هر كاري است كه انسان انجام ‌ مي‌دهد(1) و در اصطلاح نیز به همین معنای عام استعمال می شود. هر چند كه به گفته راغب غالباٌ در مورد پول خرج كردن استعمال مي‌شود(2)

    كلمه اسراف كلمه بسيار جامعي است كه هر گونه زياده روي در كميّت و كيفيّت و بيهوده گرايي و اتلاف و مانند آن را شامل مي‌شود(3)
    اسراف هرگونه عمل بیهوده و زیاده روی و تجاوز از حد طبیعی، چه در کیفیت و چه در کمیت می‌باشد. از این بیان معلوم می‌شود که اسراف تنها مربوط به خوردنی­ها و نوشیدنی‌ها و یا در امور اقتصادی نبوده، بلکه اسراف معنایی جامع تر و وسیع تر را در برمی ­گیرد.

    پی نوشت:
    1-راغب اصفهاني، حسين بن محمد، المفردات في غريب القرآن، چاپ اول، ص 407.
    2-طباطبايي، محمد حسين، ترجمه تفسير الميزان ج 4، ص 276.
    3-مكارم شيرازي، ج 6، ص 149








  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۹۱
    نوشته
    2,634
    صلوات
    1749
    تعداد دلنوشته
    22
    مورد تشکر
    318 پست
    حضور
    214 روز 4 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    47
    آپلود
    6
    گالری
    53



    نقل قول نوشته اصلی توسط محراب نمایش پست
    منتظر نظر دوستان عزیز هستم
    سلام علیکم
    فکر می کنم نسبی است
    شاهدآن هم ایرادی که به امام صادق (ع) گرفته شد که چرااینگونه لباس می پوشند در حالی که رسول خدا (ص) خیلی ساده تر لباس می پوشیدند و ایشان فرمودند در آن زمان بیشتر مردم فقیر و تنگدست بودند اما الان مردم در رفاه به سر می برند.
    ولی مهم این است که در امور نسبی نیاز به شاخص درستی برای سنجیدن میزان نزدیکی و دوری اعمالمان به صواب داریم



  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۳
    نوشته
    4,321
    صلوات
    139000
    تعداد دلنوشته
    82
    مورد تشکر
    1,232 پست
    حضور
    122 روز 11 ساعت 11 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    " به عقیده من هدر دادن هر چیزی بیش از اندازه و معقول ان اسراف است. و این مبحث در تمام موارد

    صدق می کند. چه در زیاده روی در کار با رایانه . چه زیاده روی در بخشش و انفاق . چه در گذراندن وقت پای تلویزیون .

    چه زیاده روی در مهمانی دادن و یا مهمانی رفتن. و خلاصه هر چیزی را از حد و اندازه معمول ان

    خارج شدن اسراف است. و دین ما اینگونه رفتارها را نمی پسندد.

    مقایسه کردن اسراف خود و دیگران نیز اشتباه است. چرا که هدر دادن هر چیزی چه به میزان کم

    یا زیاد ان اشتباه است. دین ما دین اعتدال است و باید در هر امری تعادل را رعایت کرد.

    برای مثال : در مراسم عروسیها و جشن ها باید از بریز و بپاش دوری کرد . حال می خواهد مراسم جشن فلان اقازاده باشد.

    یا جشن پسر یک کارگر ساده . البته که در زندگی های ساده اسراف کمتر صورت میگیرد.و در هر حالی باید از مخارج بیهوده جلوگیری کرد.

    و این نکته را نیز باید در نظر داشت که با پیشرفت تکنولوژی و علم زندگی ما انسانها از تحولات

    روزگار دور نمی ماند. ولی در واقع یک مسلمان واقعی میتواند از امکانات روز دنیا به صورت درست

    و بهینه استفاده کند. و در هیچ موردی از حد اعتدال ان خارج نشود.

    یا حق.
    عصر یک جمعه دلگیر دلم گفت بگویم بنویسم
    که چرا عشق به انسان نرسیده است
    چرا آب به گلدان نرسیده است
    چرا لحظه ی باران نرسیده است
    به هر کس که در این خشکی دوران به لبش جان نرسیده است
    به ایمان نرسیده است وهنوزم که هنوز است
    غم عشق به پایان نرسیده است
    بگو حافظ دل خسته ز شیراز بیاید
    بنویسد که هنوزم که هنوز است
    چرا یوسف گمگشته به کنعان نرسیده است
    چرا کلبه ی احزان به گلستان نرسیده است

  6. تشکرها 3


  7. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    نوشته
    394
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    15 روز 11 ساعت 58 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    باز سلام

    تفاوت اسراف و تبذير


    با در نظر گرفتن ريشه لغوي اسراف و تبذير وقتي اين دو در مقابل يكديگر قرار مي‌گيرند، اسراف به معني خارج شدن از حدّ اعتدال است.
    بدون آن كه چيزي را ظاهراٌ ضايع كنند؛ مثلاٌ كسي غذايي چنان گران قيمت تهيه كند كه با قيمت آن بتوان عدّه زيادي را آبرومندانه تغذيه كرد. در اين جا از حدّ اعتدال تجاوز شده ولي ظاهراٌ چيزي نابود و ضايع نشده است.


    اما تبذير آن است كه آن چنان مصرف كنيم كه به اتلاف و تضييع منجر شود مثل اين كه براي دو نفر ميهمان غذاي ده نفر را تهيه كنيم آن گونه كه بعضي به ناداني انجام مي‌دهند و به آن افتخار مي‌نمايند و باقي غذا را در زباله دان بريزيم و اتلاف كنيم ناگفته نماند كه در بسياري از موارد اين دو كلمه درست در يك معني به كار مي‌رود و حتّي به عنوان تأكيد پشت سر يكديگر قرار مي‌گيرند.
    مثلاٌ بنابر آنچه در نهج البلاغه از علي (ع) نقل شده است مي‌فرمايد.


    «الا إنّ اعطاءَ المالِ في غير حقّه تبذير و اسرافٌ و هُوَ يَرفَعُ صاحبَه في الدّنيا و يَضَعُهُ في الاخِرَة و يُكرِمُهُ في النّاس و يهينه عند الله»(1)
    يعني «آگاه باشيد مال را در غير مورد استحقاق صرف كردن تبذير و اسراف است، ممكن است اين عمل انسان را در دنيا بلند مرتبه كند امّّا مسلماٌ در آخرت او را پست و حقير خواهد كرد.

    بنابراین بر طبق این حدیث شریف، اگرچه تبذیر ممکن است که انسان را در نظر مردم بزرگ کند، اما موجب سقوط مقام انسان در پيشگاه خدا خواهد شد.(2)

    ادامه داردددد

    پی نوشت:
    1-خرمشاهي، بهاء الدين، دانشنامه قرآن و قرآن پژوهي، ج 1، ص 213.
    2-نهج البلاغه، خطبه 126، ص 183.






  8. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    نوشته
    394
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    15 روز 11 ساعت 58 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    با سلام

    عرض ادب و احترام

    اسراف مبانی و اصولی دارد که این مساله باعث ثبات امر اسراف می شود
    عدم خروج از حد تعادل و رعایت اعتدال در هر مساله ای باعث عدم اسراف است و خروج از این حالت موجب اسراف می شود
    مثلا در مهمانی ها خروج از حد اعتدال موجب اسراف است حال این حد و حدود نسبت به یک فرد ثروتمند باشد یا یک فرد ساده و کارگر به عبارتی هم کارگر و هم ثروتمند هر کدامشان برای خودشان معیارهای و موازینی دارند که حد و حدود ایشان است.


    با این وجود حد اعتدال مبانی و موازین اش نسبت به فرد کارکر و ثروتمند و......مشخص است.
    وخروج از این حد و معیار نسبت به ثروتمند و کارگر و هر کسی می تواند متفاوت باشد و این تفاوت موجب تعیین مصادیق اسراف است


    ادامه دارددددد





  9. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    نوشته
    394
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    15 روز 11 ساعت 58 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0




    باز سلام

    از دیگر مصادیق معیار اسراف می توان به شان و جایگاه هر فردی اشاره کرد.
    هر فردی در اجتماع شان و جایگاهی دارد که انجام اعمالی که حاکی از خروج فرد از این جایگاه و این منزلت نیز می تواند اسراف تلقی شود.


    منزلت و جایگاه اجتماعی فرد را ثروت و قدرت و.......افراد مشخص می کند و به عبارتی عرف مردم او را این چنین می شناسند که در احکام شرعی هم بدان اشاره شده است که مثل اگر فردی با دختری از فلان جایگاه و منزلت ازدوج کرد همسرش باید رعایت منزلت اجتماعی او را در تامین خدم و حشم بکند.

    خروج از این منزلت و شانیت نیز می تواند از دیگر مصادیق اسراف باشد
    مثلا فردی در شان و جایگاه اجتماعی 15 از 20است این فرد اگر در مراسمات و خرید ومهمانی و..... در حد17 از 20 مراسم و مهمانی و..... بگیرد یعنی خروج از شان و جایگاه اجتماعی خود کرده است و این یعنی اسراف این مثال را در پست بعدی کمی توضیح می دهم.


    ادامه دارددددد



  10. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    نوشته
    394
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    15 روز 11 ساعت 58 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    باز سلام

    اگر فردی بازاری که درامد ماهانه 50 میلیون دارد و فرد بازاری دیگری است که درامد ماهانه100 میلیون دارد قطعا سطح زندگی این افراد نسبت به درامدشان متفاوت است
    فرد اولی نمی تواند در مهمانی ها و مرسمات خود را با فرد دومی که سطح درامدش بیشتر است مقایسه نماید و اگر این مقایسه صورت پذیرد و مهمانی در حد ایشان بگیرد می شود مصداق اسراف و البته شاید این مهمانی برای نفرد دومی که درامد ماهیانه 100 میلیونی دارد در شان اوست واسراف تلقی نشود زیرا این مساله نسبت به فرد دوم در شان و جایگاه ایشان است.
    دقت نمایید این مساله نه به معنای نسبی بودن اسراف است
    بلکه شان و جایگاه فرد متفاوت است و تفاوت شان و جایگاه فرد است که موجب مهمانی های متفاوت است که البته همین فرد دومی اگر خارج از شان و جایگاه خود مهمانی برگزار نماید مصداق اسراف است


    با این توضیح که هر فردی در هر جایگاهی باز اگر از حد اعتدال خارج شود نیز مصداق اسراف است که در پست 6 توضیح داده شد.

    ادامه داردددد



  11. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۳
    نوشته
    4,321
    صلوات
    139000
    تعداد دلنوشته
    82
    مورد تشکر
    1,232 پست
    حضور
    122 روز 11 ساعت 11 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    " پیامبر (ص) در مورد اسراف در نهج الفصاحه می فرمایند:

    1- یکی از انواع اسراف این است که هر چه می خواهی بخوری.

    2- بخورید و بیاشامید و صدقه بدهید. و بپوشید بی اسراف و تکبر.

    3- هر کس اندازه نگه دارد. خداوند روزی می دهد. و هر کس اسراف کند خداوند او را محروم می سازد.

    4- هر کس میانه روی کند. خداوند او را بی نیاز می سازد. و کسی که اسراف کند خداوند او را

    فقیر می کند و کسی که فروتنی کند .خداوند او را بالا می برد و هر کس بزرگی بفروشد

    خداوند او را در هم می شکند. "

    ایا این سخنان پیامبر (ص) بهترین راهنمای زندگی ما انسانها نیست.؟ایا در بین اطرافیان خود

    نمی بینیم که کسانی که در زندگی خویش قناعت پیشه کرده اند همواره موفق بوده اند و هرگز

    دست نیاز بسوی کسی دراز نکرده اند. اما افرادی را نیز می بینیم که با بریزو بپاشهای خود

    همواره با کمبود و نداری روبرو هستند. مگر غیر از این است که با اعتدال و میانه روی در

    زندگی خویش بهتر میتوانیم چرخ زندگی خود را بچرخانیم. و اسراف را چه در حد و اندازه زیاد ان

    و چه در مقیاس کوچک ان نمی توان پذیرفت . و در هر دو صورت ان کاری اشتباه است.

    یا حق.
    عصر یک جمعه دلگیر دلم گفت بگویم بنویسم
    که چرا عشق به انسان نرسیده است
    چرا آب به گلدان نرسیده است
    چرا لحظه ی باران نرسیده است
    به هر کس که در این خشکی دوران به لبش جان نرسیده است
    به ایمان نرسیده است وهنوزم که هنوز است
    غم عشق به پایان نرسیده است
    بگو حافظ دل خسته ز شیراز بیاید
    بنویسد که هنوزم که هنوز است
    چرا یوسف گمگشته به کنعان نرسیده است
    چرا کلبه ی احزان به گلستان نرسیده است


  12. #10

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    نوشته
    394
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    15 روز 11 ساعت 58 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    سلام علیکمآیا اسراف امری نسبی است یا نه؟؟

    با توضیحاتی که در پست های قبلی گذشت می توان نتیجه گرفت که

    اسراف با وجود مبانی و اصولی ثابت امری مطلق است و نسبی نیست

    به عبارتی اسراف از امورات مطلق است زیرا دارای اصولی ثابت است اصولی چون خروج از حد اعتدال یا شان و جایگاه فرد در مسایل مختلف و......
    حال خارج شدن ازاین اصول نسبت به افراد می تواند مختلف باشد زیرا انسان ها نسبت به ثروت و اموال و قدرت و تقوا و پایبندی به امورات دینی و عدم و.....متفاوت اند و این تفاوت هاست که باعث ایجاد نسبی بودن اسراف در ذهن افراد می شود


    زیرا انسان با توجه به این تفاوت ها خود را با دیگران می سنجد و وقتی اموراتی و رزایل اخلاقی چون حسادت و چشم هم چشمی و ....هم دخیل در این مسایل روزمره زندگی می شود فرد در مسایل مادی و مراسمات و ...از اعتدال خارج می شود و یا رعایت شان و جایگاه خود را نمی کند و خود را به اشتباه با جایگاه بالادستی مقایسه می کند

    و این امر باعث اسراف در امورات زندگی می شود و افراد در مقابل این سوال که چرا اسراف می کنید به راحتی عمل خود را با دیگران مقایسه می کند و می گوید عمل من در مقابل عمل فلانی اسراف نیست.

    به هر حال اسراف امری نسبی نیست و انسان حق ندارد اعمال خود را با دیگران مقایسه نماید.



اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

موضوعات مشابه

  1. فرشتگان وحي رسان ..... ؟؟!!!
    توسط همدم در انجمن خدا شناسی در قرآن
    پاسخ: 8
    آخرين نوشته: ۱۳۹۱/۰۳/۱۰, ۰۰:۱۰
  2. براستی مادر امام چهارم شیعه ها کیست ؟؟
    توسط غلامعلی نوری در انجمن سایر مباحث تاریخی
    پاسخ: 27
    آخرين نوشته: ۱۳۹۰/۰۷/۲۳, ۲۲:۳۷
  3. چرا به ماه رمضان ماه مهماني خدا مي گويند؟؟
    توسط soote del در انجمن فروع دین در قرآن
    پاسخ: 1
    آخرين نوشته: ۱۳۹۰/۰۵/۱۸, ۱۴:۴۶
  4. چرا به مقتضای عدل الهی کسی سزاوار بهشت نیست؟؟
    توسط اسب سیاه در انجمن عدل الهی در قرآن
    پاسخ: 1
    آخرين نوشته: ۱۳۹۰/۰۵/۱۶, ۱۹:۰۲
  5. چگونه وارد حوزه شویم ؟؟
    توسط ehsan24 در انجمن سایر مباحث
    پاسخ: 1
    آخرين نوشته: ۱۳۸۹/۰۳/۰۸, ۱۷:۳۲

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود