جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: به دوش کشیدن بار گناه

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    1,512
    مورد تشکر
    114 پست
    حضور
    111 روز 11 ساعت 58 دقیقه
    دریافت
    159
    آپلود
    0
    گالری
    1

    به دوش کشیدن بار گناه





    پرسش:
    چگونه تضاد بین آیات 12 و 13 سوره عنکبوت، قابل حل است؟ در آیه 12 خداوند می گوید آن ها هرگز چیزی از گناهان این ها را بردوش نخواهند گرفت، اما در آیه بعد می گوید علاوه بر گناهان خویش بارهای سنگین دیگری را اضافه بر بارهای سنگین خود به دوش می کشند.

    پاسخ:
    «وَ قالَ الَّذينَ كَفَرُوا لِلَّذينَ آمَنُوا اتَّبِعُوا سَبيلَنا وَ لْنَحْمِلْ خَطاياكُمْ وَ ما هُمْ بِحامِلينَ‏ مِنْ خَطاياهُمْ مِنْ شَيْ‏ءٍ إِنَّهُمْ لَكاذِبُون‏»؛ و كافران به مؤمنان گفتند: «شما از راه ما پيروى كنيد، (و اگر گناهى دارد) ما گناهانتان را بر عهده خواهيم گرفت!» آنان هرگز چيزى از گناهان اين ها را بر دوش نخواهند گرفت؛ آنان به يقين دروغگو هستند.(1)
    «وَ لَيَحْمِلُنَّ أَثْقالَهُمْ‏ وَ أَثْقالاً مَعَ أَثْقالِهِمْ وَ لَيُسْئَلُنَّ يَوْمَ الْقِيامَةِ عَمَّا كانُوا يَفْتَرُون‏»؛ آن ها بار سنگين (گناهان) خويش را بر دوش مى ‏كشند، و (هم چنين) بارهاى سنگين ديگرى را اضافه بر بارهاى سنگين خود؛ و روز قيامت به يقين از تهمت هايى كه مى ‏بستند سؤال خواهند شد.(عنکبوت/ 13)
    مرحوم علامه در الميزان در توضيح اين دو آيه می فرمايند: «وَ قالَ الَّذينَ كَفَرُوا لِلَّذينَ آمَنُوا اتَّبِعُوا سَبيلَنا وَ لْنَحْمِلْ خَطاياكُمْ وَ ما هُمْ بِحامِلينَ‏ مِنْ خَطاياهُمْ مِنْ شَيْ‏ءٍ إِنَّهُمْ لَكاذِبُون‏»؛ مراد از جمله آنان كه كافر شدند، مشركين مكه است، كه برای اولين بار نسبت به دعوت حقه اسلام اظهار كفر كردند؛ و مراد از جمله كسانی كه ايمان آوردند، مؤمنين به آن دعوت است، كه براي اولين بار به آن دعوت ايمان آوردند.
    و اين كه آن كفار به اين مؤمنين گفتند: اگر راه ما را پيروی كنيد خطاهايتان را گردن می‏ گيريم، در حقيقت نوعی دلجويی از مؤمنين است، خواسته‏ اند بگويند اگر به شرک قبلی برگرديد، و راه ما را كه همان شرک است پيروی كنيد، بهر حال ضرر نمی‏ بينيد، برای اين كه اگر اين برگشتن خطا نباشد، كه هيچ، و اگر هم خطا و گناه باشد، ما گناهتان را گردن می‏ گيريم؛ و به همين جهت نگفتند: اگر خطا باشد گردن می گيريم، بلكه به طور مطلق گفتند ما خطاهای شما را گردن می‏ گيريم.
    پس گويا گفته‏ اند: به فرض كه پيرويتان از طريقه ما خطا باشد، ما آن را از شما گردن می‏ گيريم، و تمامی لوازمی هم كه بر آن خطا مترتب شود گردن می‏ گيريم، و يا گفته‏ اند ما از شما تمامی خطاها را كه از جمله آن ها يكی همين خطای برگشتن به شرک است گردن می گيريم.

    «وَ ما هُمْ بِحامِلينَ‏ مِنْ خَطاياهُمْ مِنْ شَيْ‏ءٍ»؛ اين جمله رد كلام مشركين است، كه گفتند ما حتما خطاهای شما را گردن می‏ گيريم. البته ردی است كه محفوف به حجت است، چون اگر پيروی طريقه مشركين و برگشتن از ايمان به خدا به راستی خطا باشد، اين خطا نزد خدا محفوظ خواهد بود، و روزی به صاحبش برگشت خواهد كرد، و انتقال اين خطا از عهده مرتكب آن به عهده ديگری محتاج به اذن خدا است، چون اوست كه در برابر خطا مؤاخذه و كيفر می ‏كند؛ و خدا هم نه تنها چنين اجازه‏ ای نداده، بلكه صريحا فرموده: آنان نمی‏ توانند خطاهای ايشان را گردن بگيرند، و به طور عموم گردن گرفتن تمامی خطاهای ايشان را از آنان نفی كرده، نه يک خطای معين.
    «وَ لَيَحْمِلُنَّ أَثْقالَهُمْ‏ وَ أَثْقالاً مَعَ أَثْقالِهِمْ وَ لَيُسْئَلُنَّ يَوْمَ الْقِيامَةِ عَمَّا كانُوا يَفْتَرُون‏»؛ اين آيه تتمه كلام سابق است، كه مشركين را رد می كرد، و جنبه استدراک دارد، و معنايش اين است كه: كفار نمی‏ توانند عين خطاهای مؤمنين را حمل كنند، برای اين كه خطای هر كسی به گردن خود اوست، و ليكن خطاهای خود را با مثل وزر و وبال مؤمنينی كه به دست آنان كافر شده ‏اند، حمل می‏ كنند، بدون اين كه چيزی از وبال خود آن شخص از ايمان برگشته، كم شود، اما از وبال آنان كم نمی‏ شود؟ برای اين كه به اختيار خود دست از اسلام برداشتند، و اما مشركين كه مثل خطاهای آنان را با خطاهای خود حمل می‏ كنند، برای اين كه باعث گمراهی آنان شدند، پس دو عذاب خواهند ديد: يكی برای ضلالت شان، و يک عذاب ديگر برای اضلالشان (گمراه کننده بودنشان)... .(3)
    بنا بر اين:
    آيه اول در جواب كفّارى بود كه به مسلمانان مى ‏گفتند: شما از ما پيروى كنيد، گناه شما به گردن ما، و شما هيچ مسئوليّتى نداريد، خداوند فرمود: اين چنين نيست و هر كس مسئول گناهان خود است. امّا اين آيه مى‏ فرمايد: فرد اغفال شده مسئول كار خود است؛ ولى اغفال ‏كننده علاوه بر مسئوليّت كار خود، مسئول گناهان اغفال شدگان نيز هست، بدون آن كه چيزى از گناه اغفال شده كم شود.(4)

    ــــــــــــــــــــــــ
    (1) عنکبوت/ 12.
    (2) عنکبوت/ 13.
    (3) تفسير الميزان، ج 16، صص159و160.
    (4) تفسير نور، ج 9، صص 120و121.



    كليد واژه ها: بار سنگين گناه، ضلالت، اضلال




    لینک اصلی


  2. تشکر


  3.  

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود