جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: غذای آسمانی و تکراری

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    1,512
    مورد تشکر
    114 پست
    حضور
    111 روز 9 ساعت 22 دقیقه
    دریافت
    159
    آپلود
    0
    گالری
    1

    غذای آسمانی و تکراری





    پرسش:
    این که انسان نتواند بر یک طعام صبر کند آیا غیر طبیعی است؟ خدا که بر سر بنی اسراییل منت نهاده و منّ و سلوی از آسمان فرستاده مگر نمی داند که انسان تحمل غذای تکراری را ندارد؟ چرا این غذا را تغییر نمی داد؟ خدایی که که از آسمان غذا فرستاده آیا نمی توانست منطقی تر عمل کند و از زمین همان سرزمین برای آن ها مواد غذایی تهیه کند؟ با توجه به این که خواست بنی اسراییل هم بود!
    اگر بقول قرآن منّ و سلوی بهتر از غذاهای پست دنیوی می باشد پس باید بنی اسراییل هیچ گاه تقاضای غذای دیگری نکنند، چون این غذا آن ها را دلزده نمی کند، پس چه غذای آسمانی و ملکوتی بوده که باب طبع نبوده است؟

    پاسخ:
    يقينا تنوع و دگرگونی از لوازم زندگى و جزء خواسته‏ هاى بشر است، كاملا طبيعى است كه انسان پس از مدتى از يک غذاى يک نواخت خسته و دل زده شود، اين مساله، كار خلافى نيست پس چگونه بنى اسرائيل با درخواست تنوع مورد سرزنش قرار گرفتند؟
    واقعيت اين بود كه بني اسرائيل در آن بيابان در يک برنامه خودسازی و تزكيه نفس، و در واقع در يک آزمايش قرار داشتند و قطعا، تن آسايی و تن پروری در برنامه های خودسازی جايگاهی ندارد؛ از طرفي در شهر [در شهری كه آيه شريفه از آن سخن می گويد و بنی اسرائيل را به رفتن به آن يا ماندن در بيابان و ادامه برنامه خودسازی، مختار می كند]، تنوع و نعمت های گوناگون وجود دارد اما بحث تزكيه وجود نداشت.(1)
    در واقع برخی مفسرين معتقدند كه معنای آيه اين است كه: "يعنى شما اكنون در اين بيابان در يک برنامه خودسازى و آزمايشى قرار داريد، اين جا جاى غذاهاى متنوع نيست، برويد به شهرها گام بگذاريد كه در آن جا همه اينها هست، ولى اين برنامه خود سازى در آن جا نيست."(2)
    مسلما خداوند منّان كه بر آنان منت نهاد و از ذلت اسارت نزد فرعون رهايشان ساخت، و دشمن شان را در پيش چشم شان ـ غرق شدن فرعون در نيل ـ هلاک نمود
    ، و بسياری عنايات ديگر، يقينا نه بخيل است و نه ناتوان از اين كه غذاهای متنوع ديگری در اختيار بنی اسرائيل در آن بيابان قرار دهد.
    در تفسير قمی در ذيل جمله: «وَ ظَلَّلْنا عَلَيْكُمُ الْغَمامَ‏ وَ أَنْزَلْنا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَ السَّلْوى ...»؛ فرموده: وقتی موسی بنی اسرائيل را از دريا عبور داد، در بيابانی وارد شدند، به موسی گفتند: ای موسی! تو ما را در اين بيابان خواهی كشت، برای اين كه ما را از آبادی به بيابانی آورده‏ ای، كه نه سايه ‏ايست، نه درختی، و نه آبی
    ؛ و باز در پی بهانه جويی بنی اسرائيل
    (3)؛ منت نهاد و ابری در طول روز بر سر آنان سايه بان نمود؛ و روزها، ابری از كرانه افق برمی خاست، و بر بالای سر آنان می‏ ايستاد، و سايه می‏ انداخت، تا گرمای آفتاب ناراحت شان نكند، و در شب، منّ بر آن ها نازل می شد، و روی گياهان و بوته ‏ها و سنگ ها می‏ نشست، و ايشان می خوردند، و آخر شب مرغ بريان بر آن ها نازل می شد، و داخل سفره‏ هاشان می ‏افتاد.(4)
    بنا بر اين؛ علت فراهم نياوردن چنين غذاهايی را بايد در خود بنی اسرائيل جستجو نمود، و يا در برنامه ای كه جهت تهذيب و تزكيه در آن بيابان در آن قرار داشتند پی جويی كرد. و گرنه خدايی كه منّ و سلوی نازل می كند آيا نمی تواند عدس و پياز از زمين در آورد؟ آيا بنی اسرائيل بعد از خروج از مصر و نجات از فرعونيان براي يافتن عدس و پياز و سير و خيار به دنبال نبی الهي حركت می كردند؟ يا اين كه آنان برای گذراندن يک برنامه تهذيبی موقت در آن بيابان قرار گرفتند؟!
    در واقع بحث بر سر توانمندی خداوند قادر مطلق نيست، بحث بر سر تنوع طلبی و تكاثر گرايی بنی اسرائيل است.
    اين خوی بهانه جويی با تبعيت از پيامبر الهی و سر نهادن به عبوديت خداوند در تعارض است. همين بهانه جويی منجر به گوساله پرستی و در پی آن عواقب اين خطيئه عظيم شد.(5)

    ـ بهانه جويی علت درخواست تغيير نعمت آسمانی
    با توجه به استنادات قرآنی و روايی و تاريخی، آن چه موجب درخواست تغيير منّ و سلوی، با عدس و پياز شد، دل زدگی از طعم و مزه آن نبود بلكه خوی بهانه جويی بنی اسرائيل موجب اين درخواست شد؛ زيرا:
    1. نوع كلمات بكار گرفته شده در آيه، تداعی كننده اين مطلب نيست كه در "من و سلوی" مشكلی وجود داشته كه موجب تقاضای سير و پياز گشته است، بلكه بنی اسرائيل از سر لجاج درخواست استبدال تام داشتند، يعنی از سر لج بازی و بهانه جويی درخواست تغيير تام نعمت آسمانی با نعمت زمينی را داشتند، نه اين كه نعمت "منّ و سلوی " مثلا با نعمت سير و پياز و خيار و ... تكميل شود. [استبدال بدون قرينه به معنای تعويض و تغيير است نه تكميل].
    2. اين گونه نيست كه اگر كسی تجربه بهره مندی از غذای آسمانی را داشت، ادنی و پايين تر از آن را طلب نكند، بلكه هر كس بر اساس شاكله نفسانی خويش عمل می كند و ممكن است كسی امری عالی را با امری پست معاوضه نمايد. آسمانی بودن غذا و ... نه دليل بر اين است كه جلوی تنوع طلبی كه ريشه در نفسانيات را دارد بگيرد، و نه بهانه جويی در مقابل غذای آسمانی دليل بر نقص آن است.
    3. استاد جوادی آملی ذيل آيه 56 سوره مباركه بقره مي فرمايند: «در برخى تفاسير آمده است: حق تعالى با ايشان شرط كرده بود كه زياده از مقدار كفايت، از منّ و سلوى بر ندارند؛ مگر روز جمعه كه براى روز شنبه بردارند، و اگر خلاف اين كنند و زياده از قدر كفايت بردارند و ذخيره كنند آن را، برايشان منقطع گرداند. اينان به شرط مذبور وفا نكرده، در اخذ آن اسراف كردند و از آن ذخيره ساختند. حق تعالى آن نعمت از ايشان باز گرفت و آن چه ذخيره نهاده بودند تباه گردانيد. و در حديث آمده كه اگر بنى اسرائيل معصيت نكردندى و ذخيره ننهادندى هرگز هيچ طعامى فاسد نشدى.»(6)و(7)
    در سفر خروج تورات نيز آمده است: خداوند فرمود: هر كس به قدر خوراک خود از اين غذا برگيرد... و موسى بديشان گفت: زنهار، كسى چيزى از اين تا صبح نگاه دارد، ليكن به موسى گوش ندادند، بلكه بعضى مقدارى از آن غذا را تا صبح نگاه داشتند و غذاهايى را نگاه داشته بودند كرم خورد و متعفن شد و موسى از دست آن ها عصبانى گشت.(8)
    با توجه به عملكرد بنی اسرائيل كه در استنادات بالا ذكر شده است و با توجه به تاكيد و دستور بر عدم ذخيره سازی منّ و سلوی و خوراک به مقدار نياز؛ به نظر می رسد اگر اين طعام موجب دلزدگی بنی اسرائيل می شد؛ نبايد آن را ذخيره می كردند و ذخيره سازی و خوراک بيش از حد نياز؛ دلالت بر اشتهای نفس و تمايل به اين غذا دارد لذا ظاهرا آنان از منّ و سلوی دل زده نشده بودند و تنها در پی بهانه جويی بودند.
    وانگهی خداوند از زمانی كه بنی اسرائيل از مصر خارج شدند؛ به تمامی درخواست های طبيعی و منطقی آنان پاسخ مناسب داده و با انواع نعمت ها آنان را حمايت نمود؛ لذا در خصوص اين مطلب نيز اگر درخواست آنان منطقی بود، پاسخ مناسب و مثبت دريافت می كردند، نه اين كه با غضب الهی مواجه شوند.
    شايد بيان حضرت موسی (علیه السلام) كه فرمودند: «أَ تَسْتَبْدِلُونَ‏ الَّذي هُوَ أَدْنى‏ بِالَّذي هُوَ خَيْرٌ»(9)؛ ناظر به همين امر باشد كه اگر نسبت به من و سلوی، اشتها داريد و ميل شما به اين غذا به حدی است كه عليرغم نهی الهی آن را ذخيره سازی می كنيد و يا بيش از حد نياز از آن ميل می كنيد چرا تقاضای تبديل آن با غذای پست تر را داريد؟!

    ________________
    (1) تفسیر نمونه، ج 1، ص 278.
    (2) همان.
    (3) تفسیر الميزان، ج 1، ص 289.
    (4) همان.
    (5) داستان گوساله پرستب بنی اسرائيل و توبه آنان و حكم الهی كه در خصوص اين گناه بزرگ بر آنان رفت، در آيه 34 بقره بيان شده است.
    (6) تفسير تسنيم، ذيل آيه 56 سوره مباركه بقره.
    (7) منهج الصادقين، ج 1، ص 276 و 277؛ روح البيان ،ج 1، ص 142؛ روح المعانى، ج 1، ص 418.
    (8) سفر خروج، باب 16، ص 109.
    (9) بقره/ 61.


    كليد واژه ها: من و سلوی، در خواست تبديل اعلی به ادنی، تغيير منّ و سلوی، عدس و پياز، برنامه خودسازی، بنی اسرائيل، برنامه خودسازی بنی اسرائيل، بهانه جويی، غذای آسمانی، دلزدگی





    لینک اصلی



  2. تشکر


  3.  

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود