جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: انسان در قرآن

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    1,512
    مورد تشکر
    114 پست
    حضور
    111 روز 2 ساعت 1 دقیقه
    دریافت
    159
    آپلود
    0
    گالری
    1

    انسان در قرآن





    پرسش:
    چرا در قرآن يک جا انسان را به عنوان يک موجود والا، و يک جا او را به عنوان موجودی پست مطرح می كند؟

    پاسخ:
    بله كاملا صحيح است. ما در قرآن كريم آياتی داريم كه از يک سو از انسان تجليل كرده و او را تحسين می نمايد، و از سوی ديگر آياتی داريم كه انسان را ملامت نموده و مورد سرزنش قرار می دهد و... .
    از آيات دسته اول می توان به اين آيات استناد نمود: «وَ لَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِي آدَمَ وَ حَمَلْنَاهُمْ فِی الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَ رَزَقْنَاهُم مِّنَ الطَّيِّبَاتِ وَ فَضَّلْنَاهُمْ عَلَى كَثِيرٍ مِّمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِيلًا»؛ و به راستى ما فرزندان آدم را گرامى داشتيم و آنان را در خشكى و دريا [بر مركب ها] برنشانديم و از چيزهاى پاكيزه به ايشان روزى داديم و آن ها را بر بسيارى از آفريده‏ هاى خود برترى آشكار داديم.(1)
    «وَ إِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلاَئِكَةِ إِنِّي جَاعِلٌ فِي الأَرْضِ خَلِيفَةً قَالُواْ أَتَجْعَلُ فِيهَا مَن يُفْسِدُ فِيهَا وَ يَسْفِكُ الدِّمَاء وَ نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَ نُقَدِّسُ لَكَ قَالَ إِنِّي أَعْلَمُ مَا لاَ تَعْلَمُونَ»؛ و چون پروردگار تو به فرشتگان گفت من در زمين جانشينى خواهم گماشت [فرشتگان] گفتند آيا در كسى را مى‏ گمارى كه در آن فساد انگيزد و خون ها بريزد و حال آن كه ما با ستايش تو [تو را] تنزيه مى‏ كنيم و به تقديست مى‏ پردازيم فرمود من چيزى مى‏ دانم كه شما نمى‏ دانيد.(2)
    و از آيات دسته دو نيز می توان به آيات ذيل استشهاد كرد:
    «إِنَّ الإِنسَانَ لَظَلُومٌ كَفَّارٌ»؛ قطعا انسان ستم ‏پيشه ناسپاس است.(3)
    «إِنَّهُ كَانَ ظَلُومًا جَهُولًا»؛ راستى او ستمگرى نادان بود.(4)
    «أَوَلَمْ يَرَ الْإِنسَانُ أَنَّا خَلَقْنَاهُ مِن نُّطْفَةٍ فَإِذَا هُوَ خَصِيمٌ مُّبِينٌ»؛ مگر آدمى ندانسته است كه ما او را از نطفه‏ اى آفريده‏ ايم پس به ناگاه وى ستيزه‏ جويى آشكار شده است.(5)
    بايد گفت از آن جا كه انسان دارای دو بعد الهی و حيوانی است، آنگاه كه در مسير الهی قرار می گيرد و تلاش می كند و اعمالش مطابق با دستورات دين و خواسته الهی است، از ملائكه برتر می شود، زيرا او بر خلاف ملائكه قوه غضب و شهوت و نيز اختيار دارد و با وجود اين كه می تواند گناه كند اما تقوا نموده و عبوديت الهی را محقق می گرداند، لذا از ملائكه و نيز ساير مخلوقات در رتبه بالاتری قرار می گيرد.
    اما زمانی كه بر اساس غريزه اوليه و خوی پست حيوانی عمل می كند و به فرامين الهی پشت می نمايد، از حيوانات پست تر می شود، زيرا حيوانات علاوه بر اين كه واجد قوای شهوت و غضبند، فاقد عقل نيز هستند لذا انسانی كه عقل دارد، با سقوط در ورطه شهوات و ... از حيوان پست تر خواهد شد.
    در واقع اين دو گانگی در معرفی انسان، به ابعاد وجودی انسان بازگشت می كند و ناظر به دو بعد الهی و حيوانی است كه در وجود بشر به وديعت نهاده شده است.

    ــــــــــــــــــــ
    (1) اسراء/ 70.
    (2) بقره/ 30.
    (3) ابراهيم/ 34.
    (4) احزاب/ 72.
    (5) يس/ 77.

    كليدواژه: تحسين انسان، تكريم بشر، پست تر از حيوان، انسان موجودی دو بعدی، بعد الهی و بعد حيوانی




    لینک اصلی



  2. تشکر


  3.  

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود