جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: خداوند و انجام کار سخت؟!

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    1,512
    مورد تشکر
    114 پست
    حضور
    111 روز 11 ساعت 58 دقیقه
    دریافت
    159
    آپلود
    0
    گالری
    1

    خداوند و انجام کار سخت؟!





    پرسش:
    خداوند از هیچ چیز تاثیر نمی پذیرد و وقتی به چیزی می گوید "باش" بی درنگ موجود می شود. با توجه به آیات ذیل، چگونه کاری می تواند برای خداوند سخت تر از کار دیگری باشد؟
    «أَ أَنْتُمْ أَشَدُّ خَلْقاً أَمِ السَّماءُ بَناها» (نازعات/ 27) آيا آفريدن شما سخت ‏تر است يا آسمان كه خدايش بنا كرده؟
    «فَاسْتَفْتِهِمْ أَ هُمْ أَشَدُّ خَلْقاً أَمْ مَنْ خَلَقْنا إِنَّا خَلَقْناهُمْ مِنْ طينٍ لازِبٍ» (صافات/ 11) از آنان سؤال كن آيا آفرينش آن ها سخت‏ تر است يا آفريده‏ هاى ديگر ما، كه انسان ها را از گل چسبناک آفريده‏ ايم؟

    پاسخ:
    در اين آيات فرو فرستنده قرآن روى سخن را به پيامبر گرامى مى‏ كند و مى ‏فرمايد: «فَاسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا»؛ هان اى پيامبر! اينک كه كفرگرايان درباره قدرت آفريدگار هستى ترديد مى‏ كنند و رستاخيز و زنده شدن مردگان را باور نمى‏ دارند، از آنان بپرس كه: آيا آفرينش دگرباره آنان در آستانه رستاخيز سخت‏ تر است، يا آفرينش جامعه‏ هاى پيشين كه ما آن ها را آفريديم؟!
    آيه شريفه گرچه در قالب پرسش آغاز مى‏ گردد، امّا در حقيقت بيانگر اين واقعيت است كه هان اى پيامبر! آفرينش اين انكارگران رستاخيز هرگز سخت‏ تر و پيچيده‏ تر از آفرينش پيشينيان آنانى نيست كه ما آنان را آفريديم، آنگاه پاره‏ اى را به كيفر گناه و بيدادشان به بوته هلاكت سپرديم و پاره ‏اى ديگر هم به طور طبيعى و در سرآمد مقرر، جهان را بدرود گفتند.
    به باور پاره‏ اى از مفسّران منظور اين است كه: هان اى پيامبر! از آنان بپرس كه آيا آفرينش اينان سخت‏ تر است يا آفرينش فرشتگان و آسمان و زمين و چيره ساختن خردمندان و صاحبان شعور و دريافت بر پديده‏ هايى كه از اين نعمت گران بى‏ بهره‏ اند؟!
    منظور آيه «إِنَّا خَلَقْنَاهُمْ مِنْ طِينٍ لَازِبٍ‏»؛ ما آنان را از گِلى چسبنده آفريديم(1) اين است كه: هان اى پيامبر! اگر اين كفرگرايان مى‏ گويند كه آفرينش ما سخت‏ تر و پيچيده‏ تر از آفرينش نسل‏ هاى پيشين است، به آنان بگو: خداى توانا ريشه و تبار انسان ها، آدم را از گِلى چسبنده آفريد و اينان هم از نسل و تبار او هستند و از نظر آفرينش بسان او؛ بنا بر اين چگونه اينان آفرينش خود را سخت‏ تر و پيچيده‏ تر از آفرينش آنان مى‏ پندارند؟!
    در بدو هر دو آیه خداوند در مقابل کسانی که منکر معاد هستند احتجاج می کند که آیا خلق شما مهم تر است یا خلق آسمان و زمین؟ و این یک نوع اقرار گرفتن از منکرین معاد و تنبه آن ها به این مطلب است که معاد و بازگرداندن آن ها برای خدا هیچ سختی و امتناعی ندارد چه این که آسمان ها و زمین که بارها از آن ها مهم تر و عظیم تر اند را خدا خلق کرده است و هیچ محذوری برایش نبوده است.
    این که خدا می فرماید «اشد خلقا» به نسبت به انسان ها است، یعنی انسان با مشاهده آسمان ها و زمین و ظرایف و لطایف و نظم موجود در آن ها، خود به خود اقرار به والا و برتر بودن خلق آن ها می کند؛ ولی این به معنای سخت تر بودن خلقت آن ها برای خدا نیست، چرا که تمامی موجودات امکانی در برابر خدا بالسویه بوده و خلق آن ها به محض اراده الهی صورت می پزیرد.
    علامه طباطبایی در تفسیر گرانسنگ المیزان می فرماید:
    «أَ أَنْتُمْ أَشَدُّ خَلْقاً أَمِ السَّماءُ بَناها ... وَ لِأَنْعامِكُم» اين خطاب، خطابى است توبيخى به مشركين، كه منكر قيامت بوده و آن را مسخره مى‏ كردند، خطابى است هم بر سبيل عتاب، و هم متضمن جواب استبعاد آنان بر بعث كه گفتند: «أَ إِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِي الْحافِرَةِ أَ إِذا كُنَّا عِظاماً نَخِرَةً»؛ مى‏ فرمايد خداى تعالى چيزهايى خلق كرده كه خيلى بزرگ تر از شما است، پس او مى‏ تواند دوباره شما را در نشاه ديگر زنده كند، و ايجاد نمايد.
    و نيز متضمن اشاره‏ اى است به دليل وقوع قيامت، چون در اين آيه تدبير عام عالمى و ارتباط آن به عالم انسانى را خاطر نشان مى ‏سازد، و لازمه اين تدبير، ربوبيت خداى تعالى است، و لازمه ربوبيت او صحت نبوت و تكليف است، و لازمه آن نيز اين است كه روز جزايى باشد، و آن همان روز بعث و حشر است، و به همين جهت مساله بعث را بر اين آيه متفرع نموده، فرمود: «فَإِذا جاءَتِ الطَّامَّةُ الْكُبْرى‏ ...»
    پس جمله «أَ أَنْتُمْ أَشَدُّ خَلْقاً أَمِ السَّماءُ ...» استفهامى است توبيخى به داعى رفع استبعاد منكرين بعث بعد از مرگ؛ و نيز اشاره به تفصيل خلقت آسمان با جمله "بناها ..." دليلى است بر اين كه مراد تثبيت و مسجل نمودن اين معنا است كه خلقت آسمان شديدتر است.(2)
    پس برای خدا آفرینش همه مخلوقاتش بالسویه است و با "کن" او انجام می شود «إِنَّمَا أَمْرُهُ إِذَا أَرَادَ شَيْئًا أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ»(3)؛ در این آیه فرموده "شیئا" یعنی هر شیء و تفاوتی بین آن ها برای خدا نیست البته در مقام آفرینش به میزان وجودی که شیء دریافت می کند شدت و ضعف معنا پیدا می کند.
    المیزان ذیل آیه شریفه می گوید: فرمان او هرگاه آفرينش چيزى را اراده كند اين است كه به آن چيز مى‏ فرمايد: باش! آنگاه است كه آن پديده، بى‏ درنگ پديدار مى‏ گردد. تقدير آيه شريفه در حقيقت اين است كه: فرمان او هرگاه آفرينش چيزى را اراده كند و بخواهد كه آن «پديده» پديد آيد، بى‏ درنگ پديدار مى‏ گردد.
    به بيان ديگر در اين جا نه گفتار است و نه سخن بلكه همان خواست و اراده است و از پى آن پديد آمدن پديده‏ ها به قدرت آفريدگار هستى؛ امّا از آن جايى كه اين تعبير رساتر است، بدين صورت آمده است و گرنه آيه شريفه خبر از پيدايش پديده‏ ها مى ‏دهد.
    به باور عده ایی، مفهوم آيه شريفه اين است كه: چون به پديد آوردن چيزى اراده كند، كارش تنها اين است كه براى آفرينش آن چيز مى‏ گويد: باش و آن چيز پديدار مى‏ گردد. و در آيه، اين بيان و اين معنا به «كن» تعبير شده است.
    و به باور عده ایی ديگر اين تعبير و اين بيان تنها در تبديل چيزى به چيز ديگر يا در امور همانند آن، به كار مى‏ رود نظير اين آيه كه مى‏ فرمايد: «كُونُوا قِرَدَةً خاسِئين»؛ پس به آنان گفتيم: بوزينگانى خوار و طرد شده باشيد.
    و نظير اين آيه كه مى‏ فرمايد: «قُلْ كُونُوا حِجارَةً أَوْ حَديداً»؛ بگو سنگ باشيد و يا آهن.

    ________
    (1) صافات/ 11.
    (2) المیزان، ج 20، ص 288؛ روح المعانى، ج 30، ص 31؛ مجمع البيان، ج 10، ص 432.
    (3) یس/ 82.




    لینک اصلی

    ویرایش توسط مدیر تدوین : ۱۳۹۵/۰۲/۱۹ در ساعت ۱۱:۴۱

  2. تشکر


  3.  

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود