جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: صوت داوودی

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۹۲
    نوشته
    4,100
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    41 روز 19 ساعت 20 دقیقه
    دریافت
    71
    آپلود
    0
    گالری
    171

    مطلب صوت داوودی




    حضرت داوود(ع) یکی از پیامبران الهی است که صوت خوش او و مزامیری که از آن حضرت باقی مانده است، بسیار مشهور است. به حضرت داوود، نغمه خوش و دلپذیری عنایت شده بود، به گونه ای که پرندگان، هنگام نغمه سرایی وی، در محراب عبادتش جمع می‌شدند و حیوانات بیابان نیز به مجرد شنیدن صدایش به او نزدیک می‌شدند و از شدت تأثیر جذبه صدای خوش او، حضور مردم (و خطرهای ناشی از آن) را فراموش می‌کردند. حضرت داوود، جدای از صدای دل انگیز و روح بخش، مزامیر معروفی نیز داشته است.


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۹۲
    نوشته
    22,915
    صلوات
    8500
    تعداد دلنوشته
    52
    مورد تشکر
    860 پست
    حضور
    98 روز 7 ساعت نامشخص
    دریافت
    5
    آپلود
    0
    گالری
    1



    صاحب صوت داوودی

    صوت داوودی منبع: سایت تبیان (نویسنده: جهرمی زاده)




    مقام معظم رهبری حضرت آیت الله خامنه ای (دام ظله)


    «من یادم می آید که درسابق ،بعضی ازاین موج های رادیویی را با زحمت پیدا می کردم .رادیوهای مصر را باز می کردم و با زحمت آن را می شنیدم.ما رفیقی داشتیم-خدا رحمتش کند-او به مصر رفته بود ،چند ماه در آنجا مانده بود و نوارهای عبدالفاتح ،شیخ مصطفی اسماعیل و محمد رفعت و امثال آنان را به اینجا آورده بود.مخصوصاً من از نوارشعشعانی خیلی خوشم می آمد؛آن را گوش می کردم .بعدها هم با صدای شیخ مصطفی اسماعیل آشنا شدم.بعد که شیخ مصطفی اسماعیل را شناختم،بقیه یادم رفت.»
    "مصطفی محمد المرسی اسماعیل "صبح روز 17 ژوئن سال 1905میلادی مطابق با 28 خرداد سال 1284هجری شمسی در روستای میت غزال از توابع استان مصر دیده به جهان گشود. پدر مصطفی از ابتدای کودکی او را به مکتب فرستاد تا قرآن را حفظ کند و خواندن و شنیدن بیاموزد،در شش سالگی او را به مکتبی با سرپرستی شیخ"عبدالرحمن ابوالعینین"فرستاد .پس از ده سالگی در زمینه قرائت قرآن صاحب اسم و رسمی شد و پس از این مرحله به دست شیخ "ادریس فاخر" وارد مرحله یادگیری تجوید و علم قرائات شد. مصطفی در 14 سالگی برای نخستین بار در مسجد عطیف طنطا قرآن را تلاوت کرد، مردم پشت سر هم دورش حلاقه زده و مجذوب صوت و تلاوت او شدند. او به توصیه یکی از شیوخ الازهر به آموزشگاه الاحمدی طنطا رفت تا در آن علوم دینی و قرآن را بیاموزد. نبوغ و قدرت خارق العاده این استاد در لحن به حدی است که با وجود نقیصه ذاتی که در قرار صدای او وجود دارد شنونده را آنچنان مسحور روح تحزن خود و تصویر معانی آیات قرار می دهد که مخاطب هرگز چنین کمبودی را احساس نمی کند.
    بسط الحان در قرائت، شاخصه کار این قاری بزرگ فن قرائت است که او را در تأدیه معنا، توانا و یگانه کرده و باعث شده آثار به جای مانده از او ، غنی ترین و پر بهره ترین آثار هنر تلاوت قرآن باشد.
    مصطفی اسماعیل استادی بی بدیل در فن قرائت قرآن کریم است و سبکی بسیار ممتاز و منحصر به فرد در تلاوت قرآن دارد. او مردی است که تمامی قاریان جهان در آستان پر از معنویتش سرتعظیم فرو می آورند و همه به او عشق می ورزند.
    به راستی که تلاوت شیوا و ممتازی چون او تؤام با دلپذیرترین نغمات آسمانی و کلام روح بخش آیات الهی است که جان را طراوت و آرامش می بخشد و این چنین است که کلام رسول خدا(ص) که می فرمایند: «صدای نیکو زینتی است برای قراء» درباره صدای ملکوتی او قابل انطباق است. قاریان مبرز و اهل فن بر این عقیده اند که صوت محزون مرحوم استاد مصطفی اسماعیل دارای صفا و پختگی و جذبه ای روحانی است که به دل های مستمعان می نشیند و از گیرایی خاصی برخوردار است.
    وقتی سوره احزاب را می خواند مردم چنان فریاد به تحسین او می گشایند که مجلس به خود می لرزد و وقتی در اثنای قرائت با تواضع و افتادگی از مردم اجازه پایان قرائت خود را می خواهد، آنها به او اصرار می کنند و از او ادامه قرائت را التماس می کنند، او نیز می خواند و آن گاه یکی از قرائت های استثنایی تاریخ را می آفریند و سوره "الحاقه"را چنان می خواند که مستمعان را هوش از سر به در می شود.
    مصطفی اسماعیل همیشه از خداوند می خواست که تا لحظه مرگ بتواند قرآن را با صدایی سالم و بدون نقص بخواند خداوند نیز دعای وی را اجابت کرد و با وجود اینکه آن مرحوم از فشارخون بالا رنج می برد جز در موارد ضروری دوست نداشت نزد دکترها برود. بنابراین در طول عمرش تنها دوبار به پزشک مراجعه کرد، یکبار به علت بیماری آنفلوانزا در سال 1953 و بار دیگر در سال 1970 که هنگام بازگشت از مراسم تلاوت در شهر رشید دچار عارضه قلبی شد. وی پس از بهبود رژیم غذایی بسیار سختی را اجرا کرد و در مدت کمتر از سه ماه وزنش از 115 کیلو گرم به 80 کیلو گرم کاهش یافت و به سبب این کاهش وزن سریع تاثیر قابل توجهی در نیروی بدنی و صدای کم نظیر او ایجاد شد. برنامه هایی که ما هم اکنون از طریق رادیو و تلویزیون می شنویم همگی در این دوران سخت از زندگی استاد مصطفی اسماعیل اجرا شده و در واقع این تلاوتها مربوط به بخش ناچیزی از این صوت جاودانی است.
    جایگاه رفیع این استاد در میان قاریان سبب شده که وی را «اکبرالقراء» یعنی بزرگترین قاری لقب دهند. لقبی که بدون شک برازنده این استاد است که با این که بیش از دو دهه از درگذشت وی و به میدان آمدن قاریان دیگر می گذرد باز هم کسی در اکبر القراء بودن مصطفی اسماعیل شک نمی کند.
    مصطفی اسماعیل همیشه از خداوند می خواست که تا لحظه مرگ بتواند قرآن را با صدایی سالم و بدون نقص بخواند خداوند نیز دعای وی را اجابت کرد -
    جایگاه رفیع این استاد در میان قاریان سبب شده که وی را «اکبرالقراء»یعنی بزرگترین قاری لقب دهند .لقبی که بدون شک برازنده این استاد است که با اینکه بیش از دو دهه از درگذشت وی و به میدان آمدن قاریان دیگرمی گذرد بازهم کسی در اکبر القراء بودن مصطفی اسماعیل شک نمی کند



    از جمله کارهای کم نظیری که توسط مصطفی اسماعیل انجام شده است رعایت «وقف و ابتدا» با استفاده از آهنگ و نغمه است، به این صورت که به دلیل طولانی بودن یک عبارت یا بخاطر زیباتر شدن قرائت مجبور می شود در جایی وقف کند که برای وقف مناسب نیست، صوتش را به گونه ای در می آورد و اجرا می کند که شنونده متوجه می شود که جمله تمام نشده و مطلب هنوز ادامه دارد یعنی ضعف و نامناسب بودن محل وقف را با لحن و نغمه مناسب جبران می کند.
    «مصطفی اسماعیل» را می توان یکی از ارکان چهارگانه فن نو در تلاوت قرآن کریم در مصر به حساب آورد که سه رکن دیگر آن عبارت بودند از بزرگانی چون «محمد رفعت» ، «عبدالفتاح شعشانی» ، «ابوالعینین شعیشع».
    قاری متزین به اخلاق قرآنی؛ مصطفی اسماعیل شوهرخوب و لایقی بود، با همسرش به مهربانی و توام با احترامی عمیق و خالصانه رفتار می کرد و همیشه از همسرش به خاطر سختی ها و زحماتی که در غیاب او متحمل می شد تشکر و قدردانی می کرد. این استاد، انسانی بزرگوار و دست و دل باز بود و در تهیه نیازهای خانه، همسر، فرزندان و خویشاوندان بخل نمی ورزید.
    او در عین سادگی و مهربانی و علاقه مندی به زندگی آرام و بی دغدغه در تربیت فرزندان خود یعنی سه پسر و سه دختر بسیار جدی بود و با وجود این که همه آنها در مدارس خارجی درس خوانده بودند او به دخترانش اجازه نمی داد که بدون حجاب بیرون بروند و در مجامع عمومی حاضر شوند، در عین حال محبت او همیشه شامل حال آنها بود.
    سرانجام این قاری بزرگ در روز 22 دسامبر 1978 مطابق با دوم دی ماه سال 1358 شمسی در شهر قاهره به سوی معبود شتافت. شیخ مصطفی اسماعیل در منزل خود به خاک سپرده شد و در همان مکانی که اقامت داشت مسجد بزرگی بنا شد و زیارتگاهی برای عاشقان و دوست داران مرحوم مصطفی اسماعیل از سراسر دنیا شد؛ فردی که با صوت و لحن دلنشین اش توانست بسیاری از غیر مسلمانان را به سوی دین مبین اسلام رهنمون کند، همان گونه که خود بارها گفته بود یک قاری قرآن، بزرگترین سفیر قرآن عزیز است، روحش شاد و روانش قرین رحمت باد.


    "با تلخیص از نشریه خبری رایحه"
    منبع: نشریه راه قرآن ،شماره 24.

    صوت داوودی


  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۹۲
    نوشته
    22,915
    صلوات
    8500
    تعداد دلنوشته
    52
    مورد تشکر
    860 پست
    حضور
    98 روز 7 ساعت نامشخص
    دریافت
    5
    آپلود
    0
    گالری
    1



    هنر و زیبایی
    هنر مظروف ظرف آدمی و این سخن وامدار کلام مولا علی(ع) است. که؛ « این قلوب ظرفهایی هستند، بهترین آنها با وسعت ترین آنهاست.»
    ظرف آدمی مظروف... برگرفته از کتاب تا دیدار سیمرغ اثر استاد ارجمند آقای داود رجبی

    صوت داوودی


  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۹۲
    نوشته
    22,915
    صلوات
    8500
    تعداد دلنوشته
    52
    مورد تشکر
    860 پست
    حضور
    98 روز 7 ساعت نامشخص
    دریافت
    5
    آپلود
    0
    گالری
    1



    ظرف آدمی مظروف را و مظروف جامعه را می سازد.
    هنر شکوه
    معشوق در عاشق وارسته است و هنرمند هم عاشق است هم وارسته،
    «هنر معرفت شهودی در حقایق متعالی عالم وجود و هنرمند
    اهل شهود و حضور.»(آینه جادو ص 179) هنر واقعی متکی به الهام است، الهامی از سیرت به صورت و از غیب به شهود، هنر قدسی، هنر الهامی و غیبی است که شهود و صورت را به غیب متصل می سازد. هنر فطری است و هنرمند زبان فطرت، و از آنجایی که فطرت ها گاهی پرخروشند و گاهی خاموش، هنرمند نیز گاه موافق جریان فطرت است و گاه مخالف آن، فطرت بیدار در حمایت از هنرمند بیدار، از سرزمین معشوق تا قلب عاشق در جستجو است.
    روح فطرت در جهان بینی
    توحیدی یکی و زبان آن فراوان، و هنرمند زبان همان توحید یگانه است.حقیقت هنر، همان خودآگاهی است که در عالی ترین مظاهرش یعنی انسان کامل جلوه گری می کند،
    هنر قدسی، هنر خلاق، در وادی
    مکاشفه و شهود است و هنرمند ظرف کشف و شهود. روح هنر مکتب نیست که مکتب آفرین است و هنرمند در مکتب عشق، تنها مخلوق نیست که خالق نیز هست.
    و در تعبیر؛ (فطره الله التی فطر الناس
    علیها لا تبدیل لخلق الله)، یک هنرمندی تمام جلوه گر است و آن اینکه تو مانند فطرت خدایی عمل کن. بقیه اش را می توانید در کتاب تا دیدار
    سیمرغ بخوانید.
    والحمدلله رب العالمین

    صوت داوودی


  6. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۹۲
    نوشته
    22,915
    صلوات
    8500
    تعداد دلنوشته
    52
    مورد تشکر
    860 پست
    حضور
    98 روز 7 ساعت نامشخص
    دریافت
    5
    آپلود
    0
    گالری
    1



    نوا و صوت، شکل خارجی و ممتاز آهنگ خداوند است که تجلی آن در تسبیح موجودات و
    در ساختار روح و روان طبیعت می باشد.
    اذکار هماهنگ و با آهنگ، همان وحدت عظیم
    است که به صورت نطق حماسی و عرفانی نزد اهل معرفت مشهود و مسموع است.قرآن خود مجموعهای کامل از نت های موسیقی در حریم ملکوت است، حقیقت همان مکاشفه و مشاهده ای است که عرفا در سماع و جذبه های الهی خود به استماع و رویت آن نایل می شوند.
    موسیقی قرآن که ترکیبی از تسبیح هستی در دو عنصر
    شناخت و زیبایی است، توازن، تعادل و اوج ابعاد هنری خود را از مقام جلال و جمال خداوند متعال تا جلوه انسان کامل به ظهور آورده است.فیض رحمانی در قرآن کریم در قالب یک نثر ادبی مسجع و تجانس اصوات و الفاظ در سراسر سُوَر مبارکه به بهترین و بی نظیرترین اشکال، بسیار دلربا و دلنشین، هر خواننده را شیدای خود می نماید.
    و آن نغمه ای است که شارع مقدس اسلام د «نظام
    آوایی» آنرا متعادل و ممدوح برشمرده است، معراج شیفتگان معنا همین گل رعنای کمال است و هر عاشق پاکزادی که نوای صعود روح را در بیداری مستمر مهیا و تدفین نفس را در عالم ناسوت احیا نماید، نغمه داودی را در سیر تکاملی سلوک خویش می نوازد.
    عشق در پرده می نوازدساز
    عاشقی کو که بشنود آواز

    هر نفس نغمه ای دگر سازد
    هر زمان زخمه ای کند آغاز

    همه عالم صدای نغمه اوست
    که شنید زخمه ای کند آواز

    راز او از جهان برون افتاد
    خود صدا کی نگاهدارد راز


    (والحمدلله رب العالمین)

    صوت داوودی


  7. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۹۲
    نوشته
    22,915
    صلوات
    8500
    تعداد دلنوشته
    52
    مورد تشکر
    860 پست
    حضور
    98 روز 7 ساعت نامشخص
    دریافت
    5
    آپلود
    0
    گالری
    1



    بسم الله الرحمن الرحیم


    هر چه به غیر تو بود گو که نبود جمله دود

    با تو همه زنده ام بی تو برایم چه سود

    با تو شوم رود رود، جاری زبحر تو زود


    با تو چو حاتم شوم با تو شوم جود جود

    گر تو پسندی ز من همچو اویس قرن

    تار من از عشق تو ورنه ندارم چه پود

    بخت من ار وا شود مریم عذرا شود

    چون قمرم شد نصیب رو به فلاح همچو هود

    زانکه جهان وصف خود، عاشق هم رسم خود

    چون قمر من نداشت گو که دگر او چه بود

    « والحمدلله رب العالمین»

    (برگرفته از کتاب تا دیدار سیمرغ اثر استاد ارجمند داود رجبی)

    صوت داوودی


  8. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۹۲
    نوشته
    22,915
    صلوات
    8500
    تعداد دلنوشته
    52
    مورد تشکر
    860 پست
    حضور
    98 روز 7 ساعت نامشخص
    دریافت
    5
    آپلود
    0
    گالری
    1



    بسم الله الرحمن الرحیم


    بنده عشق مسیحا دم آن دلدارم که بیمن قدمش هستی من دود نمود

    قدرت دوست نگر کز نگهی از سر لطف ساجد خاک در میکده مسجود نمود

    به کعبه دل نیز رجوع کن! در این خانه هم مولودی به نام علی هست، گذشته از آنکه نور

    آسمانها و زمین پیرامون آن طواف می کند برای هر گردش خود وامدار توجه...

    (برگرفته از کتاب تا دیدار سیمرغ اثر استاد ارجمند داود رجبی)

    خدای رحمان است، اگر سوره یس قلب قرآن است، الرحمن عروس قرآن است، و او نیز

    در کمال و شناخت مشتاق هدایت«ادعونی استجب لکم» به سبب«ما قدروا الله حق

    قدره» است. هر چند در بیان تجرد روح بسیار گفته اند، و سیاه مشقهای فراوان نگاشته

    اند اما باید گفت: در جهان حق و باطل و ظاهر و باطن بی نام«رب» هیچ روح بلندی،

    ناخالصی بساط خود را بر نمی چیند مگر به شناخت رب« اگر برای هر علمی موضوعی

    است، علم همه انبیاء هم موضوعش انسان است و اگر برای هر دولتی برنامه ای است


    می شود گفت: برنامه رسول اکرم«ص» همان سوره ای است که در اول رسالت نازل

    شده است.

    تمام انبیاء موضوع بحثشان، موضوع تربیتشان، موضوع علمشان انسان است. آمده اند

    انسان را تربیت کنند. آمده اند این موجود طبیعی را از مرتبه طبیعت به مرتبه عالی ما

    فوق طبیعه، ما فوق جبروت برسانند. تمام بحث انبیاء در مورد انسان است...

    والحمدلله رب العالمین

    (برگرفته از کتاب تا دیدار سیمرغ اثر استاد ارجمند داود رجبی)

    صوت داوودی


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود