جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: احکام مباهله برای مسلمانان

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۵
    نوشته
    1
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    46 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    احکام مباهله برای مسلمانان




    سلام
    ببخشید من یه سوال داشتم و ممنون میشم کامل و با ذکر دلیل و روایات جوابمو بدین
    چند وقت پیش بوده که استاد رائفی پور یه مباهله با اهل سنت انجام داده بودن و نتیجه هم گرفتن
    سوال من اینه که آیا بعد از پیامبر و به غیر از معصومین هم مردم میتونن مباهله انجام بدن؟آیا کسانی مثل استاد رائفی پور می تونن مباهله برگذار کنند؟ یا فقط بر عهد معصومین (ع) است؟ آیا در طول تاریخ بعد از معصومین کسان دیگه ای هم مباهله بر گذار کردن؟
    ممنون میشم جواب بدین

  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۰
    نوشته
    3,634
    صلوات
    1
    تعداد دلنوشته
    1
    مورد تشکر
    810 پست
    حضور
    118 روز 21 ساعت 46 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    2
    گالری
    8



    با نام و یاد دوست






    احکام مباهله برای مسلمانان







    کارشناس بحث: استاد
    آلاء
    سعدی اگر عاشقی کنی و جوانی

    عشق محمد بس است و آل محمد



    احکام مباهله برای مسلمانان

  4. تشکر


  5. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۸
    نوشته
    137
    مورد تشکر
    63 پست
    حضور
    4 روز 10 ساعت 46 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    بسم الله الرحمن الرحیم

    عرض ادب و سلام خدمت شما پرسشگر گرامی و سایر دوستانی که ما را در این پست همراهی می کنند :

    نقل قول نوشته اصلی توسط Khederios نمایش پست
    سلام
    ببخشید من یه سوال داشتم و ممنون میشم کامل و با ذکر دلیل و روایات جوابمو بدین
    چند وقت پیش بوده که استاد رائفی پور یه مباهله با اهل سنت انجام داده بودن و نتیجه هم گرفتن
    سوال من اینه که آیا بعد از پیامبر و به غیر از معصومین هم مردم میتونن مباهله انجام بدن؟آیا کسانی مثل استاد رائفی پور می تونن مباهله برگذار کنند؟ یا فقط بر عهد معصومین (ع) است؟ آیا در طول تاریخ بعد از معصومین کسان دیگه ای هم مباهله بر گذار کردن؟
    ممنون میشم جواب بدین
    اما در جواب پرسش شما بنده ابتدائا برای دوستانی که ممکن است اطلاعات چندانی در مورد مباهله و حکم آن نداشته باشند توضیحاتی عرض می کنم:
    مباهله" در اصل از ماده" بهل" (بر وزن اهل) به معنى رها کردن و قید و بند را از چیزى برداشتن است، و به همین جهت هنگامى که حیوانى را به حال خود واگذارند تا نوزادش بتواند به آزادى شیر بنوشد، به او" باهل" مى‏گویند، و" ابتهال" در دعا به معناى تضرع و واگذارى کار به خدا است.
    از نظر مفهوم متداول که از آیه مباهله گرفته شده، مباهله به معناى نفرین کردن دو نفر به یکدیگر است بدین ترتیب که افرادى که با هم در باره یک مساله مهم مذهبى گفتگو دارند در یک جا جمع شوند و به درگاه خدا تضرع کنند و از او بخواهند که دروغگو را رسوا سازد و مجازات کند(مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج ‏2، ص 578، دار الکتب الإسلامیة، تهران، 1374 هـ ش، چاپ اول‏.)
    مباهله یعنى نفرین کردن یک دیگر تا هر کس بر باطل بوده مورد غضب الاهى قرار گیرد و آن کس که بر حق است شناخته شود و بدین گونه حق از باطل تشخیص داده شود.( دوانى، على، مهدى موعود-ترجمه جلد سیزدهم بحار، ص 636، ‏ناشر: دار الکتب الاسلامیه‏، تهران‏، 1378 ش‏، چاپ: بیست و هشتم‏.)
    طبیعی است که طرفین مباهله، باید معتقد به پروردگار باشند تا بتوانند اقدام به چنین کاری نمایند، چون فردی که خداپرست نیست، نمی تواند از خداوند درخواستی داشته باشد.
    مباهله یک نحوه از دعا است از این رو شرایطی که برای دعا ذکر کردند برای مباهله نیز لازم است. ولی با توجه به این که مباهله دعای خاصی است تبعاً دارای ویژگی ها و شرایط خاصی نیز می باشد که ما به برخی از آنها اشاره می کنیم:
    الف. کسی که می خواهد مباهله کند باید خود را سه روز اصلاح اخلاقى کند.
    ب. روزه بگیرد؛
    ج. غسل کند؛
    د. با کسى که مى‏خواهد مباهله کند به صحرا برود؛
    هـ. ساعتى که در آن مباهله می شود: میان سپیده دم تا بر آمدن آفتاب است؛
    و. انگشتان دست راستش را در انگشتان راست او بیفکند؛
    ز. از خودش آغاز کند و بگوید: خداوندا! تو پروردگار آسمان هاى هفتگانه و زمین هاى هفتگانه‏اى و آگاه از اسرار نهان هستى، و رحمان و رحیمى، اگر مخالف من حقى را انکار کرده و ادعاى باطلى دارد بلائى از آسمان بر او بفرست، و او را به عذاب دردناکى مبتلا ساز! و بعد بار دیگر این دعا را تکرار کند و بگوید: اگر این شخص حق را انکار کرده و ادعاى باطلى مى‏کند بلائى از آسمان بر او بفرست و او را به عذابى مبتلا کن.( کمره‏ اى، محمد باقر ، اصول کافى-ترجمه کمره ‏اى، ج 2، ص 513 و 514، ج ‏6، ص 145، ناشر: انتشارات اسوه، قم‏، 1375 ش، چاپ سوم‏.)







    ویرایش توسط آلاء : ۱۳۹۵/۰۴/۱۴ در ساعت ۲۲:۴۴

  6. تشکر


  7. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۸
    نوشته
    137
    مورد تشکر
    63 پست
    حضور
    4 روز 10 ساعت 46 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    بسم الله الرحمن الرحیم

    عرض ادب و سلام خدمت شما دوست گرامی و سایر دوستان ؛

    اما در ادامه سوال شما دوست گرامی که فرموده بودید:

    نقل قول نوشته اصلی توسط Khederios نمایش پست
    سوال من اینه که آیا بعد از پیامبر و به غیر از معصومین هم مردم میتونن مباهله انجام بدن؟آیا کسانی مثل استاد رائفی پور می تونن مباهله برگذار کنند؟ یا فقط بر عهد معصومین (ع) است؟ آیا در طول تاریخ بعد از معصومین کسان دیگه ای هم مباهله بر گذار کردن؟
    به ذکر پاسخ می پردازم :

    در پاسخ از پرسش دیگری که در مورد مباهله مطرح نموده بودید که آیا غیر معصوم هم می تواند مباهله را انجام دهد و به عبارتی حکم مباهله تنها مخصوص پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله است یا به غیر ایشان نیز تعلق دارد ؟
    با توجه به شأن نزول آیه شریفه مباهله که روى سخنش تنها به پیامبر اسلام صلی الله علیه وآله است شاید گفته شود که مباهله، مخصوص زمان پیامبر صلی الله علیه و آله است ولی این سخن درستی نیست، و نمی توان مباهله را، ویژه زمان پیامبر (ص) دانست، بلکه دیگر مؤمنان نیز مى‏توانند مباهله کنند؛ زیرا اولاً بر اساس قانون مسلم اصول فقه ؛ شأن نزول آیه موجب تخصیص آیه نمی شود(حکیم، سید محسن، حقائق ‏الأصول، ج 2، ص 412، ناشر بصیرتی، 1408 هـ ق). این سخن به این معناست که خداوند متعال قرآن کریم را که برای هدایت عامه مردم تا روز قیامت فرو فرستاده است تنها مخصوص به یک اتفاق و جریان خاص نمی گرداند. ثانیاً شکى نیست که آیه شریفه مباهله یک دستور کلى براى دعوت به مباهله به مسلمانان نمى‏دهد بلکه روى سخن در آن تنها با پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله است، ولى این موضوع به این معنا نیست که مباهله در برابر مخالفان یک حکم خصوصی باشد و افراد با ایمان که از تقوا و خدا پرستى کامل برخوردارند هنگامى که استدلالات آنها در برابر دشمنان بر اثر لجاجت به جایى نرسد، می توانند آنها را دعوت به مباهله کنند.( مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج ‏2، ص 589.)
    ثالثاً: از روایاتى که در منابع اسلامى نقل شده نیز عمومیت این حکم استفاده مى‏شود: مرحوم کلینی،در کافی حدیثى از امام صادق (ع) نقل کرده که به یکی از اصحاب خویش فرمود:« اگر مخالفان سخنان حقت را نپذیرفتند آنها را به مباهله دعوت کن »(کلینی، الکافی، ج 2، ص 513.)
    از این رو می توان معتقد بود که هر کس با حفظ شرایطی که بیان شد برای اثبات حقانیت خویش در مقابل دشمنان ایمانش بتواند مباهله کند. بیان نکته ای خالی از لطف نیست و آن این که اگرچه در قرآن مجید موضوع مباهله پیغمبر اسلام با نصاراى نجران بیان شده است، اما در اختلاف میان شوهر و زن در خصوص اتهام زن از طرف شوهر نسبت به ارتکاب امر خلاف عفت با مرد بیگانه که به آن ملاعنه گفته می شود در حقیقت یک نوع مباهله است که با شرائطى در حضور حاکم شرع جامع الشرائط صورت می گیرد( اصول کافى-ترجمه کمره‏اى، ج ‏6، ص 630).


  8. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۸
    نوشته
    137
    مورد تشکر
    63 پست
    حضور
    4 روز 10 ساعت 46 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    جمع بندی




    سوال:
    آیا در طول تاریخ افرادی به غیر از معصومین علیهم السلام هم می توانستند حکم مباهله را انجام دهند؟

    پاسخ:
    در تعریف «مباهله» باید گفت در اصل از ماده «بهل»(بر وزن اهل) به معنى رها کردن و قید و بند را از چیزى برداشتن است، و به همین جهت هنگامى که حیوانى خود واگذارند تا نوزادش بتواند به آزادى شیر بنوشد، به او «باهل» مى‏گویند، و«ابتهال» در دعا به معناى تضرع و واگذارى کار به خدا است.
    از نظر مفهوم متداول که از آیه مباهله گرفته شده، مباهله به معناى نفرین کردن دو نفر به یکدیگر است بدین ترتیب که افرادى که با هم در باره یک مساله مهم مذهبى گفتگو دارند در یک جا جمع شوند و به درگاه خدا تضرع کنند و از او بخواهند که دروغگو را رسوا سازد و مجازات کند(1)
    مباهله یعنى نفرین کردن یک دیگر تا هر کس بر باطل بوده مورد غضب الاهى قرار گیرد و آن کس که بر حق است شناخته شود و بدین گونه حق از باطل تشخیص داده شود.(2)طبیعی است که طرفین مباهله، باید معتقد به پروردگار باشند تا بتوانند اقدام به چنین کاری نمایند، چون فردی که خداپرست نیست، نمی تواند از خداوند درخواستی داشته باشد.
    مباهله یک نحوه از دعا است از این رو شرایطی که برای دعا ذکر کردند برای مباهله نیز لازم است. ولی با توجه به این که مباهله دعای خاصی است تبعاً دارای ویژگی ها و شرایط خاصی نیز می باشد که ما به برخی از آنها اشاره می کنیم:
    الف. کسی که می خواهد مباهله کند باید خود را سه روز اصلاح اخلاقى کند.
    ب. روزه بگیرد؛
    ج. غسل کند؛
    د. با کسى که مى‏خواهد مباهله کند به صحرا برود؛
    هـ. ساعتى که در آن مباهله می شود: میان سپیده دم تا بر آمدن آفتاب است؛
    و. انگشتان دست راستش را در انگشتان راست او بیفکند؛
    ز. از خودش آغاز کند و بگوید: خداوندا! تو پروردگار آسمان هاى هفتگانه و زمین هاى هفتگانه‏اى و آگاه از اسرار نهان هستى، و رحمان و رحیمى، اگر مخالف من حقى را انکار کرده و ادعاى باطلى دارد بلائى از آسمان بر او بفرست، و او را به عذاب دردناکى مبتلا ساز! و بعد بار دیگر این دعا را تکرار کند و بگوید: اگر این شخص حق را انکار کرده و ادعاى باطلى مى‏کند بلائى از آسمان بر او بفرست و او را به عذابى مبتلا کن.(3)
    با توجه به شأن نزول آیه شریفه مباهله که روى سخنش تنها به پیامبر اسلام صلی الله علیه وآله است شاید گفته شود که مباهله، مخصوص زمان پیامبر صلی الله علیه و آله است ولی این سخن درستی نیست، و نمی توان مباهله را، ویژه زمان پیامبر (ص) دانست، بلکه دیگر مؤمنان نیز مى‏توانند مباهله کنند؛ زیرا اولاً بر اساس قانون مسلم اصول فقه ؛ شأن نزول آیه موجب تخصیص آیه نمی شود(4)؛ این سخن به این معناست که خداوند متعال قرآن کریم را که برای هدایت عامه مردم تا روز قیامت فرو فرستاده است تنها مخصوص به یک اتفاق و جریان خاص نمی گرداند. ثانیاً شکى نیست که آیه شریفه مباهله یک دستور کلى براى دعوت به مباهله به مسلمانان نمى‏دهد بلکه روى سخن در آن تنها با پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله است، ولى این موضوع به این معنا نیست که مباهله در برابر مخالفان یک حکم خصوصی باشد و افراد با ایمان که از تقوا و خدا پرستى کامل برخوردارند هنگامى که استدلالات آنها در برابر دشمنان بر اثر لجاجت به جایى نرسد، می توانند آنها را دعوت به مباهله کنند.(5)
    ثالثاً: از روایاتى که در منابع اسلامى نقل شده نیز عمومیت این حکم استفاده مى‏شود: مرحوم کلینی،در کافی حدیثى از امام صادق (ع) نقل کرده که به یکی از اصحاب خویش فرمود:« اگر مخالفان سخنان حقت را نپذیرفتند آنها را به مباهله دعوت کن »(6)
    از این رو می توان معتقد بود که هر کس با حفظ شرایطی که بیان شد برای اثبات حقانیت خویش در مقابل دشمنان ایمانش بتواند مباهله کند. بیان نکته ای خالی از لطف نیست و آن این که اگرچه در قرآن مجید موضوع مباهله پیغمبر اسلام با نصاراى نجران بیان شده است، اما در اختلاف میان شوهر و زن در خصوص اتهام زن از طرف شوهر نسبت به ارتکاب امر خلاف عفت با مرد بیگانه که به آن ملاعنه گفته می شود در حقیقت یک نوع مباهله است که با شرائطى در حضور حاکم شرع جامع الشرائط صورت می گیرد.(7)

    منابع:
    1.مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج ‏2، ص 578، دار الکتب الإسلامیة، تهران، 1374 هـ ش، چاپ اول‏.
    2. دوانى، على، مهدى موعود-ترجمه جلد سیزدهم بحار، ص 636، ‏ناشر: دار الکتب الاسلامیه‏، تهران‏، 1378 ش‏، چاپ: بیست و هشتم‏.
    3. کمره‏ اى، محمد باقر ، اصول کافى-ترجمه کمره ‏اى، ج 2، ص 513 و 514، ج ‏6، ص 145، ناشر: انتشارات اسوه، قم‏، 1375 ش، چاپ سوم‏.
    4. حکیم، سید محسن، حقائق ‏الأصول، ج 2، ص 412، ناشر بصیرتی، 1408 هـ ق.
    5. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج ‏2، ص589 .
    6. کلینی، الکافی، ج 2، ص 513.
    7. اصول کافى-ترجمه کمره‏اى، ج ‏6، ص 630.






  9. تشکر


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود