صفحه 1 از 2 12 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: باستان شناسی و جغرافیای تاریخی قصص قرآن

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    نوشته
    3,047
    صلوات
    61340
    تعداد دلنوشته
    36
    مورد تشکر
    76 پست
    حضور
    125 روز 24 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0

    باستان شناسی و جغرافیای تاریخی قصص قرآن




    بسم الله الرحمن الرحیم
    با عرض سلام خدمت بازدیدکنندگان محترم
    بنده در این تاپیک قصد دارم مطالبی در خصوص مکانها و اقوام تاریخی که به سرگذشت آنها در قرآن کریم اشاره شده را با استفاده از کتاب جالب و خواندنی باستان شناسی و جغرافیای تاریخی قصص قرآن تألیف استاد محترم جناب آقای عبدالکریم بی آزار شیرازی خدمت علاقه مندان به تاریخ گذشتگان در قرآن ارائه کنم
    باشد که با مطالعه سرگذشت آنان در قرآن درس عبرت بگیریم...



  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    نوشته
    3,047
    صلوات
    61340
    تعداد دلنوشته
    36
    مورد تشکر
    76 پست
    حضور
    125 روز 24 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    مقدمه‌

    قرآن و باستان شناسی‌


    باستان شناسی، دانش شناخت فرهنگهای ادوار گذشته انسان بر اساس مطالعه اشیاء و آثار دیرین و جز آن است. (دانشنامه جهان اسلام، حرف ب، جزوه چهارم، ص 484).
    کروبر باستان شناسی را تاریخی می‌داند که بر پایه اسناد و مدارک غیر مکتوب استوار است؛ و پل مارتین در کتاب باستان شناسی معاصر، باستان شناسی را علم بازسازی تاریخ انسان از گذشته تا حال می‌داند که در آن منشأ فرهنگها و تمدنهای منقرض شده را می‌جوید.
    قرآن کریم بخش وسیعی را به آغاز آفرینش جهان و انسان و درسهایی از تاریخ امم پیشین پیامبران، پادشاهان اختصاص داده است و مکررا سفارش می‌کند:
    «أَ فَلَمْ یَسِیرُوا فِی الْأَرْضِ فَیَنْظُرُوا کَیْفَ کانَ عاقِبَةُ الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ».(یوسف: 109)
    (چرا در زمین سیر و سیاحت نمی‌کنند تا بنگرند که عاقبت و سرانجام پیشینیانشان چگونه بوده است؟!).
    فرمان به سیر و سیاحت در زمین (فِی الْأَرْضِ) سپس نظر افکندن (فَیَنْظُرُوا)، مطالعه تاریخ مستند به اسناد و مدارک غیر مکتوب، یعنی باستان شناسی را مورد تأکید قرار می دهد.
    از سوی دیگر قرآن تاریخ پیامبران، امم و ملوک را به صورت تابلوهایی زنده و متحرک بازسازی می‌کند، به طوری که وقایع تاریخی را به صورت وقایع حال درآورده و در بسیاری از موارد با فعل (الم تر) مردم را به مشاهده حوادث تاریخی زنده ترغیب می‌کند.
    به عنوان نمونه می‌فرماید: «أَ لَمْ تَرَ کَیْفَ فَعَلَ رَبُّکَ بِعادٍ». (آیا نمی‌بینی که پروردگارت با عاد چه کرد؟).
    از سوی دیگر قرآن بعضی از آثار باستانی مانند جسد فرعون و آثار اصحاب کهف را آیات الهی نامیده و فرموده است: «فَالْیَوْمَ نُنَجِّیکَ بِبَدَنِکَ لِتَکُونَ لِمَنْ خَلْفَکَ آیَةً وَ إِنَّ کَثِیراً مِنَ النَّاسِ عَنْ آیاتِنا لَغافِلُونَ». (یونس: 92)
    (پس امروز بر بلندای ساحل آریم جسد بی جانت تا آیت [و عبرتی] باشی برای پسینیانت و بسیاری از آدمیان از آیات ما بی‌خبرانند).
    یعنی همان طور که باید آیات ملفوظ خدا را مورد مطالعه و دقت قرار داد، لازم است که به مطالعه و بررسی آیات ملحوظ خداوند پرداخت.
    در قرآن به آثار به جا مانده از حضرت موسی و هارون اهتمام داده شده است، و آنها را مایه آرامش قوم بنی اسرائیل و آیه‌ای برای افراد با ایمان ذکر می‌کند:
    «وَ قالَ لَهُمْ نَبِیُّهُمْ إِنَّ آیَةَ مُلْکِهِ أَنْ یَأْتِیَکُمُ التَّابُوتُ فِیهِ سَکِینَةٌ مِنْ رَبِّکُمْ وَ بَقِیَّةٌ مِمَّا تَرَکَ آلُ مُوسی وَ آلُ هارُونَ تَحْمِلُهُ الْمَلائِکَةُ إِنَّ فِی ذلِکَ لَآیَةً لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ». (بقره: 248)
    تابوت عهد، صندوقی بود که حضرت موسی (ع) به فرمان خدا از چوب ساخت و دو لوح حاوی ده فرمان و حقه (جعبه) منّ و عصای هارون و تورات را در آن گذاشت، و بنی اسرائیل به هنگام کوچ این آثار را در پیشاپیش خود حمل می‌کردند.
    پیغمبر اکرم (ص) در سفر تبوک از آثار باستانی ثمود در «حجر» گذشتند و فرمودند: «با حالتی عبرت آموز وارد خانه‌های ظلم پیشگان شوید و با حالت بیم از اینکه مبادا بلایی که به آنان رسید به شما نیز برسد.»
    و نیز فرمودند: «به زودی دسته‌ای از مسلمانان گنج خاندان کسری را در کاخ سفید فتح خواهند کرد».
    سرانجام کاخ کسری فتح شد و امام علی (ع) از آثار باستانی طاق کسری در مدائن بازدید کردند و در کنار آن دو رکعت نماز خواندند و این آیات را تلاوت کردند: «کَمْ تَرَکُوا مِنْ جَنَّاتٍ وَ عُیُونٍ وَ زُرُوعٍ وَ مَقامٍ کَرِیمٍ وَ نَعْمَةٍ کانُوا فِیها فاکِهِینَ».(دخان: 25- 29)
    (چندی ماندند در این بوستانها و چشمه‌های روان و کشتها و جایهای بسامان و نعمتی که در آن غرق بودند و شادمان).
    امام علی (ع) در وصیت خود به امام حسن (ع) می‌نویسد:
    «اخبار گذشتگان را بر قلبت عرضه نما ... و در دیار و آثار باستانی آنان گردش کن و درست بنگر که آنها چه کرده‌اند، از کجا منتقل شده در کجا فرود آمده‌اند ... که من گرچه به اندازه همه پیشینیانم، عمر نکرده‌ام ولی در اعمالشان نظر افکندم و در اخبارشان تفکر نمودم و در آثار [باستانی‌شان] به سیر و سیاحت پرداختم (و سرت فی آثارهم) آن چنان که همانند یکی از آنان گردیدم بلکه در اثر آنچه از تاریخ آنان به من رسیده، گویی با همه آنان از اول تا به آخر عمرشان زندگی کرده‌ام.
    من بخش شفاف زندگی آنان را از بخش کدر باز شناختم و سود و زیانش را دانستم، از میان تمام آنها قسمتهای مهم و برگزیده را برایت خلاصه کردم و از بین همه آنها زیبایش را برایت انتخاب نمودم.»

    ویرایش توسط شیعه اهل بیت(ع) : ۱۳۹۵/۰۴/۱۴ در ساعت ۰۲:۴۶


  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    نوشته
    3,047
    صلوات
    61340
    تعداد دلنوشته
    36
    مورد تشکر
    76 پست
    حضور
    125 روز 24 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    اهمیت باستان شناسی در قرآن

    از آن جا که در زمان گذشته باستان شناسی کمتر مورد توجه بود، متأسفانه بسیاری از مفسرین به افسانه‌ها و اساطیر کتب پیشین و اسرائیلیات (منابع و آثار تحریف شده یهود) روی آوردند و مورخینی مانند طبری، مسعودی، یعقوبی و واقدی کتابهایی در تاریخ امم و ملوک نوشتند.

    این گونه اسرائیلیات از نظر محققین قدیم چون ابن خلدون و بعضی از مفسرین مورد انتقاد شدید قرار داشته و دارد.
    افسانه‌ های اسرائیلی آن قدر بی‌ پایه بود که حتی در آغاز قرن نوزدهم میلادی یکی از موجبات بی‌ایمانی مردم امریکا گردید.
    دکتر جان الدر می‌نویسد: از سال 1890 م باستان شناسی علمی آغاز گردید و به تدریج اختراعات و اکتشافات جدید مانند دوربین عکاسی، هواپیما، اشعه ایکس (x) و مادون قرمز و آزمایش آثار و بقایای انسانهای باستانی به طریق کاربن به کمک باستان‌شناسی علمی شتافت.
    در این میان دانشمندانی برای کشف حقایق کتاب مقدس راجع به پیامبران و امتها به باستان شناسی پرداختند.
    از جمله پول بوتا در موصل و دکتر لئوناردو ولی در اورکلده در جنوب بین النهرین به تحقیق و حفاری پرداختند، و محل طوفان نوح و زادگاه حضرت ابراهیم (ع) را کشف کردند.
    همین طور نقاط مختلف زمین بخصوص بین النهرین و مصر، فنیقیه، عربستان، سبأ (نام شهری در یمن که بلقیس ملکه آنجا بوده است) و ترکیه و ایران و آسیای میانه گنجینه‌ های گرانبهایی از آثار پیامبران و امم و ملوک پیشین است که قرآن به بعضی از آنها مانند جسد باقی مانده فرعون و اصحاب کهف تصریح کرده و آنها را آیه و آیات نامیده است و کسانی را که از این نوع آیات باستانی غفلت می‌کنند، نکوهش می‌کند: «وَ إِنَّ کَثِیراً مِنَ النَّاسِ عَنْ آیاتِنا لَغافِلُونَ».

    ویرایش توسط شیعه اهل بیت(ع) : ۱۳۹۵/۰۴/۱۴ در ساعت ۰۲:۲۴


  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    نوشته
    3,047
    صلوات
    61340
    تعداد دلنوشته
    36
    مورد تشکر
    76 پست
    حضور
    125 روز 24 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    کاوش برای باستان شناسی آثار پیامبران

    «قُلْ سِیرُوا فِی الْأَرْضِ فَانْظُرُوا کَیْفَ کانَ عاقِبَةُ الَّذِینَ مِنْ قَبْلُ. (روم: 42)
    (بگو در [اندرون] زمین سیر کنید و عاقبت پیشینیان را بنگرید).

    کاربرد فِی الْأَرْضِ (در زمین) به جای علی الأرض (به روی زمین) برای مطالعه آثار تاریخی، شاید اشاره به حفاری و کند و کاو در اندرون زمین باشد که لازمه باستان شناسی است و باستان شناسان با حفاری وضع آثار اشیای دفن شده در لایه‌ های مختلف زمین را تشخیص می‌دهند.
    لایه‌های زمینهای باستانی صفحات تاریخ واقعی و آیات باستانی است که ما می‌ توانیم از روی آثار باقی مانده به بازسازی تاریخ واقعی بپردازیم.
    در هر حفاری طرز قرار گرفتن آثار بر روی طبقات گوناگون از دو جهت مطالعه می‌شود:
    1. جهت عمودی برای قدمت لایه‌ ها و مقایسه آثار موجود در آنها از نظر زمانی و یافتن شاخصهای فرهنگی هر دوره در یک منطقه معین.
    2. جهت افقی که در آن، بیشتر نظر بر تحلیل نسبت بین اشیای درون هر لایه و نوع وابستگی آنها به انسان است.
    ابو دلف خزرجی از کسانی است که از عملیات حفاری به منظور دستیابی به اشیای عتیقه در قرن چهارم هجری خبر می‌دهد.
    او ضمن اشاره به آثار و ابنیه شگفت‌آور زمان قوم عاد، که در قریه هندیجان در نزدیکی درّجان قرار دارد، می‌نویسد: «در این قریه برای به دست آوردن گنجینه‌ها و آثار تاریخی مانند مصر، کاوش می‌ کنند».




  6. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    نوشته
    3,047
    صلوات
    61340
    تعداد دلنوشته
    36
    مورد تشکر
    76 پست
    حضور
    125 روز 24 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    جغرافیای تاریخی قصص قرآن

    گرچه قرآن کریم بسیاری از داستانهای خود را محدود به زمان و مکان نکرده اما این به معنای نفی کاوش در اماکن تاریخی نیست، به دلیل این که قرآن بیش از 13 بار به سیر و سیاحت در زمین برای مطالعه تاریخ پیشینیان تأکید کرده است: «قُلْ سِیرُوا فِی الْأَرْضِ فَانْظُرُوا کَیْفَ کانَ عاقِبَةُ الَّذِینَ مِنْ قَبْلُ». (
    روم: 42)
    مسلما اگر مطالعه در تاریخ پیشینیان بدون شناخت زمان و مکان، مورد توجه قرآن بود، لزومی نداشت که به سیر و سیاحت در زمین فرمان دهد.
    طبیعی است لازمه سیر و سیاحت تاریخی در زمین، شناخت جغرافیای تاریخی است.
    و از آن جا که مناطق مختلف تاریخی به مرور زمان دچار دگرگونیهای فراوان گشته و حتی بسیاری از آثار باستانی پیامبران و تمدنهایی را که به وجود آورده‌اند در زیر خاک پنهان شده‌اند و یا اسامی آنها تغییر یافته است، لازم است که با استفاده از کتاب جغرافیایی قدیم و نیز کشفیات باستان شناسان برای شناخت جغرافیای تاریخی قرآن کمک گیریم.
    اهمیت شناخت جغرافیای تاریخی وقتی روشن می‌شود که بدانیم، در گذشته به علت عدم شناخت جغرافیای تاریخی قرآن، مفسرین و مورخین اماکن گوناگونی را برای هر یک از قصص قرآن ذکر کرده‌اند، چنانکه برای محل فرود کشتی نوح و غار اصحاب کهف نقاط مختلفی را نقل کرده‌اند که بعضی از آنها با آیات قرآنی منطبق نیست و باید محققین تاریخ، تحقیقات جغرافیایی به روی آنها به عمل آورند.
    قرآن کریم به اماکن تاریخی و آثار باستانی اهمیت فراوان داده و اسامی مکانها را گاهی به طور اجمال مانند: «مَطْلِعَ الشَّمْسِ و مَغْرِبَ الشَّمْسِ»، و «أَدْنَی الْأَرْضِ»، و گاه به طور معین مانند، مصر، سینا، روم، مکه، بدر، حنین، احقاف و سبأ و بابل و ... ذکر می‌کند، تا جایی که علمای شبه قاره هند و پاکستان مانند علامه سلیمان ندوی کتابی به نام ارض القرآن تدوین کرده و مظفر الدین ندوی آن را اساس کتاب جغرافیای تاریخی قرآن قرار داده است.
    و ابو الاعلی مودودی در سال 1951 م نقشه‌هایی برای پاره‌ای از نقاط جغرافی قرآن در تفسیر خود به نام تفهیم القرآن ترسیم کرده است.
    و در این کتاب می‌بینیم که مهمترین کار باستان شناسان برای رسیدن به حقایق تاریخی، کاوش در زمین و شناسایی مناطق جغرافیای تاریخی و حفاری لایه‌های زمین و مطالعه آثار واقعی پیشینیان است.
    و از آن جا که باستان شناسی بیشتر با عنصر مکانهای تاریخی در ارتباط است، ما این کتاب را بر حسب اماکن تاریخی و محل کاوش باستان شناسی شده تقسیم بندی کرده‌ایم:
    1. باستان‌شناسی و جغرافیای تاریخی قرآن در بین النهرین.
    2. باستان‌شناسی و جغرافیای تاریخی قرآن در فنیقیه.
    3. باستان‌شناسی و جغرافیای تاریخی قرآن در اردن.
    4. باستان‌شناسی و جغرافیای تاریخی قرآن در مصر.
    5. باستان‌شناسی و جغرافیای تاریخی قرآن در عربستان.
    6. باستان‌شناسی و جغرافیای تاریخی قرآن در احقاف و سبأ.
    7. باستان‌شناسی و جغرافیای تاریخی قرآن در ترکیه.
    8. باستان‌شناسی و جغرافیای تاریخی قرآن در آسیای میانه.
    9. باستان‌شناسی و جغرافیای تاریخی قرآن در ایران.
    10. باستان‌شناسی کهن ترین نسخ تورات و انجیل و قرآن و نامه‌های پیامبر اکرم (ص).
    این کتاب نتیجه سیر و سیاحتهای مکرر نویسنده در کشورهای عراق، عربستان، ترکیه، اردن، سوریه، لبنان، مصر و شهرهای مختلف ایران باستان و سالها تدریس در گروه باستان‌شناسی دانشگاه تهران است که بنا به درخواست حجت الاسلام دکتر احمدی رئیس سازمان سمت و آقای دکتر سرفرازی رئیس گروه باستان‌شناسی دانشگاه تربیت مدرس به رشته تحریر درآمده است.
    از همکاری سفارت محترم اردن هاشمی و سفارت محترم سوریه در تهران، و حجت الاسلام دکتر احمد احمدی و آیت الله محمدهادی معرفت و دکتر صادق آیینه‌ وند، و دکتر سرفرازی تشکر و قدردانی می‌ کنم.
    عبد الکریم بی آزار شیرازی 1377



  7. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    نوشته
    3,047
    صلوات
    61340
    تعداد دلنوشته
    36
    مورد تشکر
    76 پست
    حضور
    125 روز 24 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    فصل اول : باستان‌ شناسی و جغرافیای تاریخی قصص قرآن در بین النهرین‌


    جغرافیای تاریخی بین النهرین‌


    بین النهرین که امروزه به آن عراق گفته می‌شود، یکی از قدیمیترین مراکز تمدن باستان است.
    منشأ این تمدنها در رود دجله و فرات است که در این سرزمین جریان دارد.
    این دو رود که از ترکیه سرچشمه می‌گیرند، پس از طی مسیرهایی طولانی (
    دجله حدود 1850 کیلومتر و فرات در حدود 2700 کیلومتر) در «قرفه» که گفته می‌شود باغ عدن و بهشت آدم و حوا بوده، در بالای بصره، به هم می‌ پیوندند و اروندرود را تشکیل می‌ دهند که خود پس از طی حدود 190 کیلومتر به خلیج فارس می‌ ریزند.
    ناحیه تاریخی بین النهرین در امتداد این رودها و بین آنهاست.
    قسمت شمالی آن به نام «الجزیره» عمدتا لم یزرع است، اما نیمه جنوبی به نام «سواد»، دشتی حاصلخیز و آبرفتی است.
    رودهای دجله و فرات در این ناحیه مانند رود نیل در مصر، سرچشمه حیات و تمدن بوده است.
    از دوره بابلیها، این دو رود به وسیله کانالهایی به هم مربوط بودند و شاخه‌های متعدد آنها سراسر دشت را آبیاری می‌ کرده اند.
    مردابها و سواحل و جزایر باتلاقی که در میان شبکه‌ای از نهرها و رودخانه‌های کوچک واقع شده‌اند، قسمت بالای اروندرود را می‌پوشانند. (خور العظیم).
    سامیها که در حدود 3500 سال قبل از میلاد به آنجا مهاجرت کردند، با تمدن عالی سومریها مواجه شدند به نام «بابلیها» و آنهایی که در شمال مقیم گردیدند به نام «آشوریها» خوانده شدند.
    پایتخت بابلیها، «بابل» و پایتخت آشوریها، «نینوا» بود.
    شهر بابل بر دو کرانه رودخانه فرات در جنوب عراق، در 90 کیلومتری بغداد کنونی بنا شده بود که امروز به آن «حلّه» می‌گویند.
    سومریها نخستین قوم از ساکنین بین النهرین بودند که در فاصله 4500 ـ 3500 قبل از میلاد به شهرنشینی روی آوردند و تمدن سومری را پایه ریزی کردند و شهرهای خود را بر بالای تپه‌ها و زمینهای مشرف بر باتلاقهای بین النهرین ساختند که معروف‌ترین آنها عبارت بود از: اور، اورک (یا ارخ)، نیپ پور، لاکاش، اریدو، لارسا.
    از نظر باستان شناسان بین النهرین یکی از مناطق مهم استقرار فرهنگها و تمدنهای باستانی مانند سومر، بابل و آشور است.
    تا چند قرن پیش، بیشترین آگاهیها درباره این سرزمین از کتب عهدین به دست می‌آمد، از قرن دهم هجری سیاحان اروپایی مانند «دلاواله» بعضی از لوحه های خطوط میخی را از شهر اور (مقیّر امروزی) به اروپا بردند.
    در سال 1216 ه. ق هنری لایارد انگلیسی خرابه‌های نینوا، شهر یونس نبی (ع) را خاکبرداری کرد.
    و در 1267 همچنان به کاوش خود ادامه داد تا کتابخانه آشوربانیپال مربوط به سالهای 668- 633 ق. م، را کشف کرد و بسیاری از الواح گلی، که کتابهای این کتابخانه را تشکیل می‌ داد را به دست آورد که به موزه بریتانیا منتقل کرد.
    این کشفیات مهم بعدها مبنای علم آشورشناسی شد.
    زمانی که سیدنی اسمیت از طرف موزه بریتانیا (1279)، راز لوحه یازدهم منظومه سومری «گیلگمش» (سلطان اورک) را گشود، بعضی از حقایق طوفان نوح هم روشن شد.


    ویرایش توسط شیعه اهل بیت(ع) : ۱۳۹۵/۰۴/۲۴ در ساعت ۲۲:۳۲


  8. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    نوشته
    3,047
    صلوات
    61340
    تعداد دلنوشته
    36
    مورد تشکر
    76 پست
    حضور
    125 روز 24 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    بخش اول : آثار و جغرافیای سرزمین آدم (ع)

    داستان آدم و حوا در قرآن‌

    «وَ إِذْ قالَ رَبُّکَ لِلْمَلائِکَةِ إِنِّی جاعِلٌ فِی الْأَرْضِ خَلِیفَةً». (بقره: 30)
    و آنگاه که پروردگارت به فرشتگان گفت: من قرار دهنده خلیفه‌ای به روی زمین هستم.
    بر اساس قرآن کریم و کتاب مقدس، آدم در زمین و از خاک زمین آفریده شده است. آل عمران: 59؛ تورات، سفر تکوین، 2: 8)
    در بعضی از آیات آمده که خداوند آدم را از خاک و در برخی از گل چسبناک (طِینٍ لازِبٍ) [صافات: 11]
    و در جای دیگر از لجن بویناک (مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ) [حجر: 26] و در جای دیگر از گل خشکی چون سفال (خَلَقَ الْإِنْسانَ مِنْ صَلْصالٍ کَالْفَخَّارِ) [الرحمن: 14] آفرید.
    از نظر (زجاج) قدر جامع این تعبیرات آن است که خداوند آدم را از خاک آغاز فرمود و سپس خاک را با آب درآمیخت و به صورت گل درآورد و آنگاه گل به لجن نمناک تبدیل و سرانجام مانند سفال شد.
    (و در وجه تسمیه آدم گفته‌اند که این کلمه عبری به معنای زمین و خاک است، که معنای ساخته شده از خاک را تداعی می‌ کند).
    راغب اصفهانی در مفردات خود چهار وجه برای این نام ذکر می‌کند:
    1. چون جسم آدم از خاک روی زمین (ادیم) گرفته شده است.
    2. چون پوست او گندمگون (آدم) بوده است.
    3. چون او از درآمیخته شدن عناصر گوناگون و نیروهای مختلف آفریده شده است. (ادمة: الفت و اختلاط)
    4. چون او از دمیده شدن روح الهی معطر شده است. (ادام: آنچه طعام را خوشبو می‌ سازد)

    ویرایش توسط شیعه اهل بیت(ع) : ۱۳۹۵/۰۴/۲۵ در ساعت ۰۰:۰۳


  9. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    نوشته
    3,047
    صلوات
    61340
    تعداد دلنوشته
    36
    مورد تشکر
    76 پست
    حضور
    125 روز 24 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    آفرینش حوا

    «وَ خَلَقَ مِنْها زَوْجَها». [
    نساء: 1]
    (و خداوند همسر آدم را از جنس وی بیافرید).
    در اینکه چگونه خداوند آدم و حوا را از خاک آفرید، احتمالات و فرضیه‌های گوناگونی ارائه شده است، اما خداوند در ذکر حکیمش می‌ فرماید:«ما أَشْهَدْتُهُمْ خَلْقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ لا خَلْقَ أَنْفُسِهِمْ». [کهف: 51]
    (ما آنان را شاهد آفرینش آسمانها و زمین و خلقت خودشان قرار ندادیم).
    داستان آدم و حوا به جز قرآن، و تورات و انجیل و اوستا، در افسانه‌های یونانی، سومری و بابلی نیز آمده است.

    ویرایش توسط شیعه اهل بیت(ع) : ۱۳۹۵/۰۴/۲۴ در ساعت ۲۳:۵۷


  10. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    نوشته
    3,047
    صلوات
    61340
    تعداد دلنوشته
    36
    مورد تشکر
    76 پست
    حضور
    125 روز 24 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    آدم و حوا از نظر باستان شناسان

    از نظر دانشمندان باستان‌ شناس انسان اولیه در شهرهای معروف بین النهرین ظهور کرده است.
    تمامی قرائن در تورات دلالت بر آن دارد که بهشت عدن، در بین النهرین بوده است، چنان که توضیح آن را در صفحات بعد از نظر می‌گذرانید؛ افزون بر این که جو و هوا و آبها و محصولات بین النهرین از بهترین مناطق مورد علاقه انسان است.
    گزارشات باستان شناسان حاکی است که آنان در بین النهرین، آثار جدیدی کشف کرده‌اند که ثابت می‌ کند داستان آدم و حوا واقعیت داشته، و از این منطقه نشأت گرفته است.



  11. #10

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    نوشته
    3,047
    صلوات
    61340
    تعداد دلنوشته
    36
    مورد تشکر
    76 پست
    حضور
    125 روز 24 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    آثار داستان آدم و حوا در شمال شرقی بین النهرین

    داستان آدم و حوای تورات در 1700 سال قبل از میلاد حضرت مسیح (ع) نگاشته شده است، و اکنون باستان شناسان به آثاری دست یافته‌اند که این داستان را در حدود 2000 سال دیگر به عقب برمی‌ گرداند.
    این آثار را باستان شناسان در خرابه‌های شهر «نیپ‌ پور» (شهر نیپ‌ پور، شهری است میان سومر و بابل در کنار رود فرات که در 100 میلی جنوب بغداد و نیمه راه بین «کیش» و «شورباک» واقع شده است و مهمترین مرکز فرهنگی سومری در عراق قدیم، بزرگترین شهر مقدس و مرکز دینی در بابل بوده است) یافته‌اند که قدیمی‌ ترین شهری است که بشر آن را بنا کرده و بیش از شش هزار سال قدمت دارد.
    این آثار قطعه‌ای از سفال است که در آن تصویر مرد و زنی نقش شده که با چهره‌ای غمگین در حال خارج شدن از بهشت هستند و در پشت، افعی بزرگی آن دو را دنبال می‌ کند.
    اسم آن مرد و زن را ذکر نکرده‌اند، ولی قرائن نشان می‌دهد که آن دو در دام افعی گرفتار و افعی بر آن دو مسلط شده و باعث خروجشان از بهشتی که در آن زندگی می‌ کرده‌ اند، گردیده است.
    تحقیقاتی که به روی این سفال صورت گرفته، نشان می‌ دهد که تصویرگرانی که این نقش را به روی آن حک کرده‌اند در حدود سال 3700 قبل از میلاد یعنی نزدیک به 5700 سال پیش زندگی می‌کرده‌اند؛ و این 2000 سال قبل از کتاب تورات است.
    نقش صورت آدم و حوا، بر قطعه‌ای سفالین دلیل بر آن است که قصه آدم و حوا از داستانهای متداول در آن زمان بوده که بشر آن را پشت به پشت از اولین جد و جده خود نقل می‌کرده‌اند.
    شهر نیپ‌پور که این سفال در آن کشف شده، در شمال شرقی شهرهای بین النهرین واقع شده است.
    کسانی که این سفال را در این خرابه پیدا کرده‌اند، یک هیئت علمی اعزامی با اشراف چند مدرسه و دانشگاه امریکایی به ریاست دانشمند مشهور دکتر «سبیرز» بودند.
    این هیئت اعزامی چندین سال در خرابه‌های اورکلدانیان که گمان می‌رفت زادگاه حضرت ابراهیم خلیل (ع) است، به حفاری پرداختند.
    در خلال این جست و جوها، خرابه‌های شهر نیپ‌ پور، کشف شد و معلوم شد که این شهر قدیمی تر از اورکلدانیان است، بلکه قدیمی‌ترین شهری است که انسان آن را بنا کرده است و آنگاه با کاوش در آثار باستانی این شهر به آثار قصه آدم و حوا دست یافتند.
    دکتر سبیرز این قطعه سفالی اثر باستانی را در خرابه‌های نیپ‌ پور، پیدا کرد، و از این خرابه‌ها به هشت شهر دیگر دست یافتند، ولی در هیچ یک از این خرابه‌ها ابزار و آلات آهنی و مسی ندیدند، و پی بردند که این شهر در عصر حجر و سنگ بنا شده است و بنابراین قدیمی‌ترین خرابه‌ای است که انسان آن را کشف کرده است.
    خرابه‌های این شهر حاکی از تمدنی مترقی است که در وسط شهر میدانی وسیع بوده و معبد بزرگی در آن بوده و نزدیک آن قلعه محکمی است و از آثار خانه‌ها بر می‌آید که بخش جنوبی شهر، اقامتگاه ثروتمندان بوده، و شکل هندسی ساختمانها و معابد نشانگر ذوق و هنر سرشار مردمان آن عصر است.



    اثر باستانی دیگری از داستان آدم و حوا

    در اکتشافات جدیدی که توسط باستان‌شناسان در «کوش» به عمل آمده، به لوحی سفالی دست یافته‌اند که روی آن با خط میخی راجع به داستان آدم و حوا نوشته شده است و می‌گویند این خطوط نشانگر آن است که عبرانیان این داستان را از بابلیها و سومریها نقل کرده‌اند.
    این لوح هم اکنون در موزه بریتانیا نگاهداری می‌شود.

    ویرایش توسط شیعه اهل بیت(ع) : ۱۳۹۵/۰۴/۲۵ در ساعت ۰۰:۲۴


صفحه 1 از 2 12 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود