صفحه 1 از 3 123 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: صفات و نشانه های خداوند متعال

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    نوشته
    3,047
    صلوات
    61340
    تعداد دلنوشته
    36
    مورد تشکر
    76 پست
    حضور
    125 روز 50 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0

    صفات و نشانه های خداوند متعال




    بسم الله الرحمن الرحیم
    با عرض سلام خدمت عزیزان بازدیدکننده
    بنده در این تاپیک قصد دارم مطالبی از کتاب شریف توحید صدوق (ره) که به نظر حقیر بهترین کتاب در زمینه خداشناسی است با تغییراتی مختصر تقدیم به علاقه مندان به شناخت معارف الهی و توحیدی کنم
    از ویژگیهای این کتاب ارزشمند این است که همه مطالب آن برگرفته از احادیث نورانی اهل بیت(ع) است و از نقل آرای فاسده و غیر معتبر ادیان و مذاهب ضاله خودداری شده
    امید است که مقبول عزیزان واقع گردد...

    ویرایش توسط شیعه اهل بیت(ع) : ۱۳۹۵/۰۴/۳۰ در ساعت ۰۹:۴۴


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    نوشته
    3,047
    صلوات
    61340
    تعداد دلنوشته
    36
    مورد تشکر
    76 پست
    حضور
    125 روز 50 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    مقدمه مترجم و شارح

    «الحمدلله الاول کل اول، و الاخر بعد کل آخر، و باولیته وجب ان لا اول له و باخریته وجب ان لاآخرله».
    از صفات الهی چه بگویم که نه قدرت آن را دارم و نه می توانم درک نمایم؛ پس بهتر است کلام امام علی (علیه السلام) را که در ابتداء مقدمه آوردم، در وصف الهی ترجمه نمایم و اندکی تبیین سازم.
    آن حضرت می فرمایند: ستایش مخصوص خداوندی است که ابتدای هر اولی است یعنی هر کس به نوعی در جنس خود اول است، باید بداند، قبل از او کسی بوده که او را آفریده است. مثل حضرت آدم (علیه السلام) که اولین بشر است، اما خداوند از او هم اول تر می باشد.
    در ادامه فرموده اند: و خدایی که بعد از هر آخری، آخر است یعنی آخر هر آخری می باشد.
    و در قسمت پایانی این فراز از سخنان خود می فرمایند: به خاطر اول بودنش، لازم است که نتوان برای او اولی در نظر گرفت و به خاطر آخر بودنش نمی توان پایانی برای او تصور کرد.
    این عبارات به خوبی نشان می دهد که خداوند تا چه اندازه بزرگ است و بزرگی او به این است که نمی توان بزرگی اش را تصور نمود و به همین دلیل می گوییم: «الله اکبر» (یعنی خداوند بزرگتر از آن است که وصف کنیم).
    با نگاه و دقت در خود و اطراف، چه در آسمان و چه در زمین فقط گوشه ای از بزرگی او را می فهمیم که آن هم با دیدن فهمیده می شود و گرنه اینکه تا چه اندازه توانسته ایم همان دیدنی ها را درک کنیم، معلوم نیست.
    در هر حال بعد از سال ها از خداوند همین را فهمیدیم که اول هر اول و آخر هر آخر است و نسبت به این که نوع اولی و آخری او چگونه است؟ هیچ درکی نداریم.
    اما سوال این است که برای بهتر شناختن خداوند چه راهی وجود دارد؟
    در جواب می گوییم: بهترین راه این است که در قرآن تدبر کنیم و روایاتی را که در واقع تفسیر قرآن است و از رسول گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) و اهل بیت ایشان (علیهم السلام) به ما رسیده است را مورد بررسی قرار دهیم و در نتیجه خداوند را در حدی که باید شناخت، بشناسیم.
    کتاب (توحید) اثر شیخ بزرگوار صدوق (اعلی الله مقامه الشریف) چنین خصوصیتی دارد یعنی روایات پیرامون خداشناسی با دسته بندی موضوعاتی که در بحث خداشناسی مطرح است را بیان کرده است و بی نظیرترین و بهترین کتاب روایی در این زمینه می باشد و مانند این کتاب پیدا نمی شود.
    بنابراین بر ما لازم است که اگر چه خود نمی توانیم درک واقعی از جایگاه خداوند داشته باشیم؛ اما با دقت در این روایات، به وظیفه خود در زمینه خداشناسی عمل کنیم.
    اما یک وظیفه بر عهده مترجم چنین کتاب هایی است که در فهم بحث های خداشناسی برای مردمی که زبان عربی نمی دانند، مؤثر است و آن دقت در ترجمه و ساده و روان و به روز ترجمه کردن این روایات است، تا هم الفاظ روایات جزء به جزء ترجمه شوند و همه روان و همه فهم باشد و کسانی که با کتاب های ترجمه ای اینجانب آشنایی دارند، می دانند که سعی من این بوده است که تا حد امکان، این نکات را در ترجمه رعایت کنم.
    ترجمه این کتاب که به دست حقیر انجام شده است را به روح ملکوتی مولف کتاب توحید یعنی شیخ صدوق (رحمهم الله) تقدیم می کنم؛ زیرا تلاش های شبانه روزی ایشان در عصری که جمع آوری روایات بسیار سخت و دشوار بود، سبب گردید چنین کتابی نوشته شود.
    از خداوند متعال می خواهم که این اثر را مایه برکت در عمر و زندگی حقیر قرار دهد و ما را مشمول دعای حضرت ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) قرار دهد.

    اللهم وفقنی بطاعتک و بعد معصیتک
    مجمع علمی و پژوهشی منادیان اسلام
    (پژوهشکده طلاب هرمزگانی حوزه علمیه قم)
    قم - اسفند ماه 1386
    علی اکبر میرزایی


    ویرایش توسط شیعه اهل بیت(ع) : ۱۳۹۵/۰۴/۳۰ در ساعت ۰۹:۵۰


  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    نوشته
    3,047
    صلوات
    61340
    تعداد دلنوشته
    36
    مورد تشکر
    76 پست
    حضور
    125 روز 50 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    مقدمه مؤلف

    ستایش مخصوص خداوندی است که هیچ شریکی ندارد، تنهایی است که بی نیاز است و کسی شبیه او نیست، اولی است که همیشه بوده است و پایانی ندارد و پایانی است که همیشگی می باشد و انتهایی برای او نیست، وجود ثابتی است که نیستی در او جایی ندارد، پادشاه دائمی است که پادشاهیش نابود نمی گردد، توانایی است که چیزی او را ناتوان نمی سازد، دانایی است که هیچ چیز بر او پنهان نمی شود، زنده ای است که زنده بودنش به زندگی نیست، موجود پایداری است که در مکان قرار نمی گیرد، شنوای بینایی است که برای او ابزار و وسائلی نیست.
    او کسی است که به عدالت دستور می دهد و با فضل می گیرد و با قاطعیت حکم می دهد، که دنباله ندارد و از خواست خود بر نمی گردد و هیچ کس بر اراده او پیروز نمی شود و کسی نمی تواند بر خواست او غلبه کند و هر چه بخواهد تا به وجود آید، می گوید: باش (و آن) به وجود می آید.
    او منزه است که هر چیزی به دست او و بازگشت همه چیز به سوی اوست.
    شهادت می دهم که خدایی جز خدای یگانه نیست که پروردگار جهانیان است و شهادت می دهم که حضرت محمد (صلی الله علیه و آله و سلم)، بنده خدا و فرستاده اوست که سرور پیامبران و بهترین موجودی است که خداوند آفریده است و شهادت می دهم که حضرت علی (علیه السلام)، سرور جانشینان و پیشوای پرهیزکاران و رئیس پیشانی سفیدهای روز قیامت است و امامانی که فرزندان آن حضرت هستند، تا روز قیامت، حجت های الهی که درود و سلام خداوند بر آنها باد.
    شیخ ابو جعفر محمد فرزند علی بن حسین بن موسی بن بابویه قمی که در شهر ری ساکن است و نویسنده این کتاب می باشد. (خداوند، او را بر اطاعت خود کمک کرده و در راه خشنودی خود موفق کند).
    چیزی که باعث شد این کتاب را بنویسم، این بود که گروهی از مخالفین شیعه را دیدم که ما را به تشبیه و جبر نسبت می دادند زمانی که آنها در کتابهایشان، روایاتی را یافتند که نسبت به تفسیر آنها، عاجز و یا جاهل بوده و معانیشان را نمی فهمیدند و آنها را در جای خود به کار نمی بردند و با قرآن هماهنگ و مقابله نمی ساختند، به همین دلیل مذهب ما (شیعه) نزد آنها جلوه بدی پیدا کرد و راهها بر آنها پوشیده شد و مردم را از دین اسلام منحرف کرده و حجت های الهی (ائمه معصومین) را انکار کردند.
    پس به خداوند متعال، به واسطه این کتاب درباره توحید و یگانگی او و نفی کردن تشبیه و جبر (و نسبت دادن آن به شیعه) تقرب جستم و به او توکل کردم و او مرا کفایت می کند و بهترین نگهبان می باشد.



  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    نوشته
    3,047
    صلوات
    61340
    تعداد دلنوشته
    36
    مورد تشکر
    76 پست
    حضور
    125 روز 50 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    باب اول: ثواب یکتاپرستان و عارفان

    1. از ابو سعید خُدری نقل شده است که رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: نه من و نه کسی قبل از من، سخنی مانند (لا اله الا الله) نگفته است.
    توضیح: این نشان می دهد که تا اعتقاد به توحید و یگانگی خداوند نباشد، چیزی معنا نخواهد داشت.

    2. امام جعفر صادق (علیه السلام) از پدر بزرگوارش و ایشان نیز از پدرانشان نقل کرده اند که رسول خدا فرموده اند: بهترین عبادت، گفتن لا اله الا الله است.
    توضیح: زیرا اساس و شالوده تمام اعمال می باشد.

    3. ابو حمزه می گوید: از امام محمد باقر (علیه السلام) شنیدم که می فرمود: ثواب چیزی بزرگ تر از شهادت دادن به لا اله الا الله (وحدانیت خداوند) نیست.
    توضیح: زیرا خداوند، مساوی با چیزی نیست و کسی در هیچ کاری، با او شریک نیست.

    4. مفضل بن عمر (از یاران نزدیک و با ایمان امام صادق (علیه السلام) می گوید:
    امام جعفر صادق (علیه السلام) فرمودند: خداوند، ضمانت خوبی از مومن می کند (یعنی ضامن مطمئنی برای مومن است).
    عرض کردم: آن ضمانت چیست؟
    فرمودند: چون او، به وحدانیت خداوند، پیامبری حضرت محمد (صلی الله علیه و آله و سلم)، امامت امام علی (علیه السلام) اقرار کرده و واجبات خود را به جا آورده است، او را در کنار خودش جای می دهد.
    (مفضل بن عمر) می گوید: به آن حضرت عرض کردم: به خدا قسم! این کرامت و بزرگی است که هیچ کرامت انسانی، شبیه او نیست.
    سپس آن حضرت فرمودند: کم عمل کنید و زیاد نعمت به دست آورید.
    توضیح: این نشان می دهد عملی که با اقرار به توحید، نبوت پیامبر اسلام (ص) و امامت امیرالمؤمنین (ع) باشد، ارزشمند است چه کم و چه زیاد باشد و ملاک قبولی اعمال، این است.

    5. امام جعفر صادق (علیه السلام) از پدر بزرگوارش و جدش (امام زین العابدین (علیه السلام) نقل کرده اند که پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: کسی که از دنیا برود و چیزی را با خدا چه خوب و چه بد شریک نداند، وارد بهشت خواهد شد.
    توضیح: منظور این است که اگر کسی گناهکار باشد ولی به وحدانیت خداوند، اقرار کند، در جهنم می رود اما برای همیشه در آن جا نمی ماند، زیرا جاودان شدن در جهنم، مخصوص مشرکان است.

    6. ابوبصیر می گوید: از امام صادق (علیه السلام)، درباره سخن خداوند پرسیدم که می فرماید:
    خداوند اهل تقوی و بخشش است.
    آن حضرت فرمودند: خداوند می فرماید: من شایستگی و استحقاق این را دارم که فقط از من بترسند و بنده من، چیزی را شریک من قرار ندهد و من هم شایستگی این را دارم که اگر بنده من، چیزی را شریک من قرار نداد، او را داخل بهشت کنم.
    و سپس فرمودند: خداوند به بزرگی خود قسم یاد کرده است که اهل توحید و معترفان به یگانگی خداوند را اصلا در آتش جهنم عذاب نکند.


    7. ابوبصیر از امام صادق (علیه السلام) نقل می کند که آن حضرت فرمودند: خداوند، بدن انسانهای معترف به یگانگی خداوند را بر آتش جهنم حرام کرده است.

    ویرایش توسط شیعه اهل بیت(ع) : ۱۳۹۵/۰۴/۳۰ در ساعت ۱۸:۵۰


  6. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    نوشته
    3,047
    صلوات
    61340
    تعداد دلنوشته
    36
    مورد تشکر
    76 پست
    حضور
    125 روز 50 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    8. جابربن عبدالله انصاری از پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) نقل می کند که آن حضرت فرمودند: دو چیز، موجب به وجود آمدن دو چیز دیگر می شود:
    (یکی این که) اگر کسی بمیرد در حالی که به یگانگی خداوند شهادت داده است، وارد بهشت می شود.
    (و دوم این که) کسی بمیرد در حالی که به خداوند شریک قرار داده است، وارد جهنم خواهد شد.


    9. انس بن مالک از پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) نقل می کند که آن حضرت فرمودند: (منظور خداوند که فرموده است) هر ستمگر لجوج و دشمن یعنی کسی که از گفتن لا اله الا الله (و اقرار به وحدانیت خداوند) امتناع می ورزد.

    10. از امام جعفر صادق (علیه السلام) روایت شده است که: (روزی) جبرئیل به نزد پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) آمد و عرض کرد: ای محمد! خوش به حال انسانی از امت تو که بگوید: لا اله الا الله وحده وحده وحده (هیچ خدایی جز خدای یگانه نیست و سه بار هم تکرار کند او یکتاست.)

    11. از امام جعفر صادق (علیه السلام) روایت شده است که رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: جبرئیل بین صفا و مروه (در مکه) به نزد من آمد و عرض کرد: ای محمد! خوش به حال انسانی از امت تو که می گوید: خدایی جز خدای یگانه نیست و با اخلاص، به یگانگی او معترف باشد.

    12. ابو طفیل از امام علی (علیه السلام) نقل می کند که آن حضرت فرمودند: هر بنده مسلمانی که بگوید: هیچ خدایی جز خدای یگانه نیست، صعود می کند به طوری که هر سقفی را می شکافد و به هیچ یک از گناهان او نمی رسد مگر اینکه آن را از بین می برد تا این که به کارهای خوب او برسد تا در نتیجه متوقف گردد.
    توضیح: این روایت نشان می دهد که شرط قبولی اعمال و بخشیدن گناهان، اعتراف به یگانگی خداوند است.

    13. عبیدبن زراره می گوید: امام جعفر صادق (علیه السلام) فرمودند: قیمت (پاداش) گفتن لا اله الا الله، بهشت است.

    14. ابن عباس از رسول گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) نقل می کند که آن حضرت فرمودند: هیچ سخنی، نزد خداوند از گفتن (لا اله الا الله) محبوبتر و دوست داشتنی تر نیست و هر بنده ای که آن را بگوید، صدایش بلند می شود، (خداوند به او توفیق می دهد) تا جایی که گناهانش، زیر دو پایش جای می گیرد، همان طوری که برگ درخت، زیر آن می افتد.

    ویرایش توسط شیعه اهل بیت(ع) : ۱۳۹۵/۰۴/۳۰ در ساعت ۱۸:۵۸


  7. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    نوشته
    3,047
    صلوات
    61340
    تعداد دلنوشته
    36
    مورد تشکر
    76 پست
    حضور
    125 روز 50 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    15. زید بن خالد جُهنی می گوید: زید بن خالد، نزد پدرم شهادت داد و من آن را شنیدم که می گفت: (روزی) رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) مرا (به جایی) فرستاد و به من فرمود: به مردم مژده بده که هر کس بگوید: (لا اله الا الله) و او یکتاست و شریکی ندارد، بهشت بر اوست. (بر او واجب است).

    16. ابان بن تغلب و دیگران از امام جعفر صادق (علیه السلام) نقل کرده است که آن حضرت فرمودند: کسی که روزه خود را با سخن یا عمل شایسته به پایان برساند، خداوند، روزه او را قبول می کند.
    به آن حضرت عرض شد: ای فرزند رسول خدا! منظور از سخن شایسته چیست؟
    فرمودند: شهادت دادن به این که خدایی جز خدای یگانه نیست و منظور از عمل شایسته، دادن زکات فطره (در پایان ماه مبارک رمضان) است.


    17. از طریق امامان معصوم (علیهم السلام) از امام علی (علیه السلام) روایت شده است که آن حضرت فرمودند: رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) می فرماید: پاداش کسی که، خداوند به او نعمت اقرار به یگانگی خدا را داده است، فقط بهشت است.

    18. توسط همان راویان حدیث قبلی یعنی از طریق امامان معصوم (علیهم السلام) آمده است که رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: سخن (لا اله الا الله) نزد خداوند، بزرگ و پسندیده است.
    کسی که با اخلاص آن را بگوید، لایق بهشت می شود و کسی که به دروغ آن را بگوید، (اگر چه) ثروت و خون او محفوظ می ماند، ولی جای او آتش جهنم است.


    19. و باز از طریق امامان معصوم (علیهم اسلام) آمده است که رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: کسی که در هر ساعتی از شب یا روز بگوید: (لا اله الا الله)، آن چه در دفتر اعمال او از گناه نوشته شده است، از بین می رود.

    20. و باز از طریق امامان معصوم (علیهم السلام) آمده است که رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: خداوند، ستونی از یاقوت قرمز را (استوار کرده است) که سر آن زیر عرش الهی است و پایین آن بر پشت ماهی در انتهای زمین هفتم است.
    توضیح: این تعابیر، همگی برای تمثیل است که گفته شده منظور از ستون، دستورات الهی و منظور از ماهی در زمین، وجود امام زمان هر عصری است.
    پس زمانی که بنده ای بگوید: (لا اله الا الله)، عرش می لرزد و ستون و ماهی حرکت می کنند.
    توضیح: یعنی تمام آن چه در زمین و آسمان است، در اختیار خداوند می باشد و به اراده او هستند.
    پس خداوند متعال می فرماید: ای عرش من! آرام بگیر.
    عرش در جواب می گوید: چگونه آرام بگیرم، در حالی که تو گوینده کلمه توحید را نمی بخشی!
    خداوند می فرماید: نزد ستون های آسمان من شهادت بدهید که من گوینده چنین سخنی را بخشیدم.

    ویرایش توسط شیعه اهل بیت(ع) : ۱۳۹۵/۰۵/۰۱ در ساعت ۱۳:۴۷


  8. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    نوشته
    3,047
    صلوات
    61340
    تعداد دلنوشته
    36
    مورد تشکر
    76 پست
    حضور
    125 روز 50 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    21. حدیثی از امام رضا (علیه السلام) به ترتیب تا امام علی (علیه السلام) روایت شده است که رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: خداوند می فرماید: (لا اله الا الله)، قلعه من است و هر کس داخل آن شود، از عذاب من ایمن می گردد.
    توضیح: تعبیر به قلعه، یعنی حصاری که باعث می شود اعمال انسان، رنگ الهی به خود بگیرند و چون یک مسأله اعتقادی است، شیطان و هوای نفس نمی توانند به این سادگی در مسئله اعتقادی رسوخ کنند.


    22. ابوصلت هروی می گوید: به هنگام حرکت امام رضا (علیه السلام) از نیشابور، به همراه ایشان بودم، در حالی که آن حضرت بر استری به رنگ خاکستری سوار بودند. پس ناگهان تعدادی از اهل علم، افسار استر آن حضرت را در منطقه ای به نام مربعه گرفتند و عرض کردند: تو را به حق پدران پاک خود، حدیثی برای ما بیان کن که از پدرانت شنیده باشی.
    آن حضرت سر مبارک خود را از درون هودج - که روی حیوان می بندند - به طوری که پرده ای ابریشمی در دو طرف آن کشیده شده بود، بیرون آورده و - یکی یکی نام پدران بزرگوار خود را بردند و - فرمودند: امام علی (علیه السلام) فرمودند که از پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) شنیدم که می فرمودند: خداوند می گوید: به طور یقین خداوندی جز من وجود ندارد. پس مرا پرستش کنید. کسی که با اخلاص به یگانگی من شهادت بدهد، در قلعه من داخل می شود و کسی که در قلعه من داخل شود، از عذاب من در امان است.


    23. اسحاق بن راهویه می گوید: زمانی که امام رضا (علیه السلام) به اقامت خود در نیشابور پایان داد و خواست به سوی مأمون حرکت کند، اصحاب حدیث، به دور ایشان جمع شده و عرض کردند: ای فرزند رسول خدا! از نزد ما می روید، ولی حدیثی به ما نگفتید تا ما از شما استفاده کنیم.
    در این هنگام، آن حضرت در هودج بودند - چیزی شبیه اتاقکی کوچک که روی شتر یا استر قرار می دهند - پس سر مبارک خود را بیرون آورده و (حدیثی بنابر نقل پدرانشان به ترتیب بیان کردند و) فرمودند: امام علی (علیه السلام) فرمودند که از پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) شنیدم که ایشان از جبرئیل شنیدند که او نیز از خداوند شنیده است که می گوید: (جمله) لا اله الا الله (که اقرار به وحدانیت خداوند است) قلعه من است؛ هر کس در قلعه من داخل شود، از عذاب من، در امان است.

    راوی (اسحاق بن راهویه) می گوید: زمانی که کاروان در حال حرکت بود، آن حضرت با صدای بلند فرمودند: (ورود به این قلعه) با شرائطی (محقق می شود) که من یکی از شرائط آن هستم.
    توضیح: شیخ صدوق رحمه الله در تفسیر این جمله از امام (علیه السلام) می گوید: یکی از شروط (تحقق) اقرار به یگانگی خداوند، اقرار و اعتراف به این که علی بن موسی الرضا (علیه السلام)، امامی از طرف خداوند است که پیروی از ایشان بر بندگان، واجب است.

    ویرایش توسط شیعه اهل بیت(ع) : ۱۳۹۵/۰۵/۰۱ در ساعت ۱۴:۰۸


  9. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    نوشته
    3,047
    صلوات
    61340
    تعداد دلنوشته
    36
    مورد تشکر
    76 پست
    حضور
    125 روز 50 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    24. زید بن وهب، از ابوذر غفاری نقل می کند که می گوید: شبی، از خانه خارج شدم که ناگهان رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) را دیدم که به تنهایی راه می رفت، بدون این که کسی همراهشان باشد، با خود گفتم شاید آن حضرت از این که کسی همراهشان باشد، نگران می شود، به همین دلیل در زیر نور ماه - پشت سر آن حضرت - حرکت کردم تا این که ایشان متوجه من شدند و فرمودند: این چه کسی است؟
    عرض کردم: جانم فدایتان، ابوذر هستم.
    فرمودند: ای ابوذر! بیا.
    ساعتی با آن حضرت راه رفتم که فرمودند: کسانی که برای خود ثروت اندوخته اند، روز قیامت، کم در آمد هستند، مگر اینکه خداوند، نیکی به آنها داده باشد و او هم با ثروت خود، به راست، چپ، روبرو و پشت سر خود ببخشد و با در آمد خودشان، کار نیک انجام دهند.
    ابوذر می گوید: ساعتی با آن حضرت نشستم.
    حضرت فرمود: اینجا بنشین و مرا در مکانی نشاند که اطراف آن سنگ بود و به من فرمود: بنشین، تا برگردم.
    ابوذر می گوید: حضرت به طرف منطقه ای که پر از سنگ بود رفتند تا جایی که دیگر ایشان را ندیدم و از من پنهان شدند، نشستن من به طول انجامید، سپس در حالی که می آمدند، می فرمودند: اگر چه زنا و دزدی کرده باشد؟
    زمانی که ایشان آمدند، بدون معطلی عرض کردم: ای رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) ! خداوند، مرا فدای شما سازد، در منطقه ای که پر از سنگ بود، با چه کسی سخن می گفتید؟ در حالی که من کسی را آن جا ندیدم تا جواب شما را بدهد.
    پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: آنجا، جبرئیل بود که در آن مکان پر از سنگ، خود را بر من نشان داد و گفت: به امت خود، مژده بده که هر کس بمیرد و چیزی را شریک خداوند قرار ندهد، داخل بهشت می شود.
    گفتم: ای جبرئیل! اگر چه زنا و دزدی کرده باشد؟
    گفت: بله! و اگر چه شرب هم نوشیده باشد.

    توضیح: شیخ صدوق (رحمه الله) می گوید: یعنی این که هر کس برای خداوند شریک قرار ندهد، توفیق توبه پیدا می کند و وارد بهشت می شود.

    25. ابو هریره گفت: مردی به پشت خوابیده و به آسمان و ستارگان نگاه می کرد و می گفت: به خدا قسم پروردگاری هست که شما را آفریده است، پروردگارا! مرا ببخش.
    پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: خداوند به آن مرد نگاه کرد و او را بخشید.

    توضیح: شیخ صدوق (رحمه الله) می گوید: این که خداوند فرموده است: (چرا در آسمان ها و زمین و آن چه خداوند آفریده است، نگاه نمی کنید؟) یعنی چرا در آسمان و زمین و در چیزهای شگفت انگیزی که خداوند آفریده است، نگاه نمی کنید! و یا چرا در آنها به عنوان اینکه راهنمایی شوید و عبرت بگیرید، نگاه نمی کنید تا به آنچه می بینید، آگاهی پیدا کنید که خداوند آسمان ها و زمین را با آن سنگینی که دارند، بدون ستون نگه داشته و بدون هیچ وسیله ای، آنها را آرام کرده!
    پس به واسطه این موارد، به آفریدگار، صاحب و استوار کننده آنها راهنمایی می شوید به این که هیچ جسمی، شبیه او نیست و به سوی چیزی که کافران غیر از خدا، برای خود خدا گرفته اند، راهنمایی نخواهید شد، زیرا اجسام، قدرت ندارند که جسم کوچک را در هوا بدون ستون و ابزار نگه دارند.
    پس فهمیده می شود که خدا، آفریدگار آسمان ها و زمین و تمام اجسام است و می فهمند که کسی شبیه او نیست و کسی هم در قدرت و پادشاهی، مثل او نمی باشد. اما ملکوت آسمان ها و زمین، به خداوند تعلق دارند و نسبت به اداره کردن آنها تواناست و چنین معانی، برای آن آیه قرآنی اراده کرده است و چرا در آسمان ها و زمین نگاه نکرده و تفکر نمی کنند، خداوند آنها را بر اساس همان چیزی که با چشم می بینند، آفریده است.
    پس می دانند که خداوند، صاحب آنهاست و نسبت به آنها تواناست، زیرا آسمان ها و زمین، ملک خدا بوده و او آفریده است و در قدرت، سلطنت و پادشاهی خداوند هستند و خداوند، نگاه آنها را در آسمان ها و زمین و آفریدگار بودن خود قرار داد، که در ملکوت و ملک الهی نظر بیفکنند، زیرا خداوند، چیزی را که مالکش نیست و بر آن قدرت ندارد، نمی آفریند (یعنی هر چه آفریده است، به او تعلق داشته و بر آنها پیروز است).
    و اینکه فرموده است: (و آنچه خداوند آفریده است) منظور انواع و اقسام مخلوقاتش می باشد که به وسیله آنها، به این مسئله راهنمایی می کند که خداوند، آنها را آفریده و به واسطه خداوندی، از اجسامی که خودشان توسط خداوند آفریده شده اند، سزاوارتر است.


    26. محمد بن حمران از امام صادق (علیه السلام) نقل می کند که آن حضرت فرمودند: کسی که با اخلاص، سخن (لا اله الا الله) را بگوید، داخل بهشت می شود و خالص بودن او به این است که این سخن یگانگی خداوند، او را از هر چه خداوند حرام کرده است، حفظ کند.

    27. معاذبن جبل می گوید: با پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم)، روی یک حیوان سوار بودیم که سه بار فرمودند: ای معاذ! آیا می دانی که حق خداوند بر بندگان چیست؟
    عرض کردم: خدا و رسولش آگاهترند.
    فرمودند: حق خداوند بر بندگان این است که آنها، چیزی را شریک او قرار ندهند.

    سپس فرمودند: آیا می دانی که حق بندگان با این کار خود (شریک قرار ندادن کسی با خداوند) بر خداوند چیست؟
    عرض کردم: خدا و رسولش بهتر می دانند.
    فرمودند: این است که آنها را عذاب نکند.
    و یا این که فرمود: آنها را وارد آتش جهنم نسازد.


    28. از امام علی (علیه السلام) روایت شده است که درباره این سخن خداوند که می گوید: (آیا پاداش نیکی به جز نیکی است؟) فرموده است: از رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) شنیدم که می فرمود: منظور خداوند از این آیه این است که پاداش کسی که خداوند به او نعمت یگانگی خود را داده است، فقط بهشت است.
    توضیح: پس توحید، نوعی نیکی و بهشت هم، جواب آن نیکی است.


    ویرایش توسط شیعه اهل بیت(ع) : ۱۳۹۵/۰۵/۰۱ در ساعت ۱۵:۱۴


  10. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    نوشته
    3,047
    صلوات
    61340
    تعداد دلنوشته
    36
    مورد تشکر
    76 پست
    حضور
    125 روز 50 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    29. عثمان بن عفان می گوید: رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: کسی که بمیرد، در حالی که می داند که به طور یقین خداوند حق است (و خدایی جز او وجود ندارد) داخل بهشت می شود.

    30. ابن عباس می گوید: رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: قسم به کسی که مرا به حق، بشارت دهنده مبعوث کرد، خداوند، انسان یکتاپرست را با آتش عذاب نمی کند و به طور یقین، اهل وحدانیت الهی هم مورد شفاعت قرار می گیرند.
    سپس فرمودند: زمانی که روز قیامت شود، خداوند به گروهی که در دنیا، کارهای بد انجام دادند، دستور رفتن به سوی آتش جهنم را می دهد.
    (در این حال) آنها می گویند: پروردگارا! چگونه ما را در آتش جهنم داخل می کنی؟ در حالی که ما در دنیا یکتاپرست بودیم (فقط تو را خدا می دانستیم) و چگونه به وسیله آتش، زبان ما را می سوزانی؟ در حالی که در دنیا به یگانگی تو سخن گفته است و چگونه قلوب را می سوزانی؟ در حالی که بر آن یگانگی تو نقش بسته است و یا این که چگونه صورت ما را می سوزانی؟ در حالی که در مقابل تو به خاک مالیده شده است و یا چگونه دست های ما را می سوزانی؟ در حالی که به دعا، به سوی تو دراز شده است.
    خداوند می فرماید: بندگان من! شما در دنیا کارهای بدی انجام دادید و آتش جهنم (نیز) سزای شما می باشد.

    پس می گویند: پروردگارا! بخشش تو بزرگ تر است، یا گناهان ما؟
    خداوند می فرماید: بخشش من بزرگ تر است.
    پس (دوباره) می گویند: رحمت تو وسیع تر است، یا گناهان ما؟
    خداوند می فرماید: رحمت من وسیع تر است.
    پس می گویند: اعتراف ما به یگانگی تو بزرگ تر است، یا گناهان ما؟
    خداوند می فرماید: اعتراف شما به یگانگی من، بزرگ تر است.
    پس دوباره می گویند: پروردگارا! بخشش و رحمت خود را که همه چیز را فرا گرفته است، شامل (حال) ما (نیز) قرار بده.

    خداوند به فرشتگان می فرماید: به بزرگی و شکوه خودم قسم می خورم که مخلوقی را نیافریده ام که نزد من محبوبتر از کسی باشد که به یگانگی من معترف است و (می گوید) که خدایی، به جز من وجود ندارد، پس بر من لازم است که معترفین به یگانگی خود را در آتش داخل نکنم (آتش را بر آنها مسلط نگردانم).
    ای بندگان من! داخل بهشت شوید.
    توضیح: البته باید گفت که این گروه، اهل کارهای شایسته هم بودند، ولی گناهانشان از خوبی هایشان بیشتر بوده و این روایت نشان می دهد که یگانه دانستن خداوند، نوعی کفاره گناهان است.

    ویرایش توسط شیعه اهل بیت(ع) : ۱۳۹۵/۰۵/۰۱ در ساعت ۱۴:۵۲


  11. #10

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    نوشته
    3,047
    صلوات
    61340
    تعداد دلنوشته
    36
    مورد تشکر
    76 پست
    حضور
    125 روز 50 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    31. بر اساس یک روایتی که از امامان معصوم (علیهم السلام) از امام علی (علیه السلام) نقل شده، آمده است که آن حضرت از قول پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند که ایشان فرمودند: کسی که بمیرد و چیزی را شریک خداوند قرار ندهد، چه خوب و چه بد باشد، داخل بهشت خواهد شد.

    32. هشام بن سالم و ابو ایوب از امام جعفر صادق (علیه السلام) نقل کرده اند که آن حضرت فرمودند: کسی که صد مرتبه بگوید: (لا اله الا الله)، در آن روز برترین انسان از نظر عمل خواهد بود، مگر این که کسی این جمله را بیشتر بگوید.
    توضیح: یعنی اقرار به یگانگی خداوند، اندازه مشخصی ندارد.

    33. ابو سعید خُدری از پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) نقل کرده است که آن حضرت فرمودند: خداوند متعال به حضرت موسی (علیه السلام) فرمود: ای موسی! اگر آسمان ها و ساکنین آنها و زمین های هفت گانه، در یک طرف ترازو باشند و در طرف دیگر جمله (لا اله الا الله) - اعتراف به یگانگی خداوند - باشد، این طرف ترازو از آن طرف - که آسمان ها و زمین هستند - سنگین تر است.


    34. عمر بن یزید از امام جعفر صادق (علیه السلام) نقل کرده و می گوید: شنیدم که آن حضرت می فرمود: کسی که در روز بگوید: (شهادت می دهم که خدایی جز خدای یگانه نیست و هیچ شریکی ندارد. خدایی است که یگانه و بی نیاز می باشد و همراه و فرزندی ندارد) خداوند، برای او چهل و پنج میلیون کار خوب می نویسد و چهل و پنج میلیون گناه را نابود می کند و چهل و پنج میلیون درجه او را در بهشت بالا می برد و مثل کسی است که دوازه مرتبه قرآن تلاوت کرده باشد و خداوند برای او خانه ای در بهشت، می سازد.
    توضیح: تمام اعدادی که در این روایت به کار رفته است، برای مبالغه است.

    ویرایش توسط شیعه اهل بیت(ع) : ۱۳۹۵/۰۵/۰۱ در ساعت ۱۵:۱۲


صفحه 1 از 3 123 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود