صفحه 1 از 3 123 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: طب الصادق(ع)

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    نوشته
    3,047
    صلوات
    61340
    تعداد دلنوشته
    36
    مورد تشکر
    76 پست
    حضور
    125 روز 50 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0

    طب الصادق(ع)




    بسم الله الرحمن الرحیم
    با عرض سلام و احترام
    شهادت رئیس مذهب حقه جعفریه امام جعفر صادق(ع) را خدمت عزیزان تسلیت عرض می کنم
    بنده در این تاپیک قصد دارم مطالبی از کتاب شریف طب الصادق (ع) نوشته دکتر محمد دریایی که شامل احادیث نورانی امام صادق (ع) در موضوع تغذیه و خواص خوراکیها و نیز آداب خوردن و آشامیدن است، را تقدیم به عاشقان و شیفتگان اهل بیت(ع) کنم
    اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم



  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    نوشته
    3,047
    صلوات
    61340
    تعداد دلنوشته
    36
    مورد تشکر
    76 پست
    حضور
    125 روز 50 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نیاز مردم به پزشکان آگاه و متعهد

    امام صادق علیه السلام : مردم هیچ آبادی ای از سه گروه بی نیاز نیستند که در کار دنیا و آخرت خویش به ایشان پناه بَرَند و چون آنان را نداشته باشند، شوربخت باشند:
    فقیه دانا و پرهیزگار، امیر نیکوکار و فرمان روا، و طبیب آگاه و مورد اعتماد.




  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    نوشته
    3,047
    صلوات
    61340
    تعداد دلنوشته
    36
    مورد تشکر
    76 پست
    حضور
    125 روز 50 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    شناخت دقیق پیامبران و امامان (علیهم السلام) از دانش پزشکی

    در کتاب علل الشرایع - به نقل از ربیع، حاجب منصور عباسی - آمده است: روزی امام صادق(ع) به مجلس منصور درآمد، در حالی که مردی هندی نزد او بود و کتاب های طب می خواند.
    امام صادق(ع) به خواندن او گوش سپرد.
    چون آن مرد هندی، خواندن را به پایان برد، به امام صادق(ع) گفت: ای ابوعبدالله! آیا از آنچه همراه دارم چیزی می خواهی؟
    فرمود: نه؛ برتر از آنچه تو همراه داری، به همراه دارم.
    پرسید: آن چیست؟
    فرمود: گرم را به سرد، سرد را به گرم، خشک را به تَر، تَر را به خشک درمان می کنم و کار را یکسره به خداوند، باز می گردانم و آنچه را پیامبر خدا فرموده است، به کار می گیرم و می دانم که معده، خانه ی همه دردها، و پرهیز، یگانه درمان است و بدن را بر همانچه بدان خو گرفته، وامی دارم.
    مرد هندی گفت: آیا طب، چیزی جز این است؟
    امام صادق(ع) پرسید: آیا گمان می کنی از کتاب های طب، چیزی فرا گرفته ام؟
    گفت: آری.
    فرمود: به خداوند سوگند، نه. جز از خداوند سبحان نگرفته ام. اینک بگو که آیا من به طب آگاه ترم یا تو؟
    گفت: تو نه، بلکه من.
    امام صادق(ع) فرمود: آیا از تو چیزی بپرسم؟
    گفت: بپرس.
    فرمود: ای هندی! به من بگو که چرا در سر، رخنه ها و لایه هاست؟
    گفت: نمی دانم.
    پرسید: چرا موها در بالای سر قرار داده شده اند؟
    گفت: نمی دانم.
    پرسید: چرا پیشانی از مو تهی است؟
    گفت: نمی دانم.
    پرسید: چرا پیشانی دارای چین و چروک است؟
    گفت: نمی دانم.
    پرسید: چرا چشم ها همانند بادام قرار داده شده اند؟
    گفت: نمی دانم.
    پرسید: چرا بینی در میان دو چشم قرار داده شده است؟
    گفت: نمی دانم.
    پرسید: چرا سوراخ بینی در پایین آن است؟
    گفت: نمی دانم.
    پرسید: چرا لب و سبیل، بالای دهان قرار داده شده است؟
    گفت: نمی دانم.
    پرسید: چرا دندان های پیشین، تیز است، دندان های جانبی پهن است و دندان نیش، بلندتر است؟
    گفت: نمی دانم.
    پرسید: چرا ریش برای مردان قرار داده شده است؟
    گفت: نمی دانم.
    پرسید: چرا ناخن و مو، فاقد حیات است؟
    گفت: نمی دانم.
    پرسید: چرا قلب، همانند دانه ی صنوبر است؟
    گفت: نمی دانم.
    پرسید: چرا ریه دو پاره است و حرکت آن، تنها در جای ثابت خویش قرار داده شده است؟
    گفت: نمی دانم.
    پرسید: چرا کبد قوسدار است؟
    گفت: نمی دانم.
    پرسید: چرا کلیه، همانند دانه لوبیاست؟
    گفت: نمی دانم.
    پرسید: چرا زانو به عقب تا می خورد؟
    گفت: نمی دانم.
    پرسید: چرا کف پا دارای گودی است؟
    گفت: نمی دانم.
    در این هنگام، امام صادق (ع) فرمود: اما من می دانم.
    آن مرد گفت: پس خود پاسخ ده.

    ادامه مطلب در پست بعدی...




  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    نوشته
    3,047
    صلوات
    61340
    تعداد دلنوشته
    36
    مورد تشکر
    76 پست
    حضور
    125 روز 50 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    ادامه مطلب از پست قبل...

    امام صادق (علیه السلام) فرمود: در سر، رخنه ها و لایه هاست؛ چون هر چیز درون تهی، هر گاه یک پارچه باشد، شکستن، زودتر به سراغش آید و چون چند تکه قرار داده شود، احتمال شکستگی آن کمتر است.
    موی سر بالای آن قرار داده شده است تا با ریشه هایش چربی را به مغز برساند و سرِ موها، بخار را از مغز بیرون ببرد و سرما و گرمایی را که بدان می رسد، از آن دفع کند.
    پیشانی از مو تهی است، از آن رو که محل رسیدن نور به چشمان است، و در آن، چین و چروک قرار داده شده است، بدان سبب که عرقِ فرو ریخته از سر را در خود، محبوس سازد و مانع رسیدن آن به چشمان شود تا بدان وقت که انسان، عرق خویش را پاک کند، آن سان که نهرها در زمین آب ها را در خود محبوس می سازند.
    ابروها در بالای چشمان قرار داده شده اند تا نور را به اندازه کافی به چشمان راه دهند. ای هندی! مگر نمی بینی آن که نور بر وی چیره شود، دست خویش را بر فراز چشمان می گیرد تا نور به اندازه کافی از زیر آن به چشمان راه بگشاید.
    بینی در میان دو چشم قرار داده شده است تا نور را در میان دو چشم به دو بخش مساوی قسمت کند.
    چشم، همانند بادام است تا میل بتواند دارو را در داخل آن جریان دهد و بیماری (عفونت) از آن به سهولت بیرون آید. اگر چشم، مربّع شکل یا دایره ای بود، نه میل در داخل آن حرکت می کرد، نه دارو به همه ی آن می رسید، و نه بیماری از درون آن خارج می شد.
    سوراخ بینی در پایین آن قرار داده شده است تا بیماری هایی (عفونت هایی) که از مغز فرو می آید، از آن پایین آید و بوها از آن بالا رود و به مشام رسد، در حالی که اگر این سوراخ، در بالای بینی بود، نه بیماری ای از آن به زیر می آمد و نه بویی را حس می کرد.
    سبیل و لب، در بالای دهان قرار گرفته است تا مانع رسیدن آنچه از مغز فرو می ریزد، به دهان شود، مبادا که طعم خوراک و نوشیدن بر انسان مکدّر گردد و آن را از خودش دور کند.
    ریش، تنها برای مردان قرار داده شده است تا بدین وسیله از زنان متمایز گردند و نیازی به باز گشودن (همه ی چهره و ملاحظه ی آن برای شناسایی) نباشد.
    دندان جلو، تیز قرار داده شده است؛ زیرا به واسطه آن، کار گاز گرفتن صورت می پذیرد و دندان های جانبی پهن قرار داده شده است؛ زیرا آسیاب کردن و جویدن به کمک آنها انجام می گیرد و نیش، بلندتر است تا تکیه گاه دندان جانبی و دندان جلو باشد، به سان ستون در یک بنا.
    کف دست از مو تهی است، چون به کمک آنها کار لمس انجام می گیرد؛ اما اگر در آنها مو وجود داشت، انسان نمی دانست آنچه پیش روی اوست و آن را لمس می کند، چیست.
    مو و ناخن، فاقد حیات است؛ زیرا بلند شدن آنها مایه کثیفی و زشتی است و کوتاه کردنشان پسندیده است. پس اگر در آنها حیات وجود می داشت، انسان به هنگام کوتاه کردن آنها احساس درد می کرد.
    قلب، به شکل دانه صنوبر است؛ زیرا وارونه است و یک سر قلب، باریک قرار داده شده تا لابلای ریه برود و با سردی آن، خنک شود، مبادا که مغز از گرمای آن بسوزد.
    ریه، دو پاره قرار داده شده است تا قلب در لابلای فشارگاه های آن قرار گیرد و به کمک حرکت آن، خنک شود.
    کبد، قوسدار است تا معده را سنگینی کند و به تمامی بر روی آن قرار گیرد و آن را بِفشُرَد و در نتیجه، بخاری که در آن هست، بیرون برود.
    کلیه، به شکل دانه ی لوبیا قرار داده شده است؛ زیرا مسیر ریزش منی، نقطه به نقطه ی آن عضو است. پس اگر کلیه به شکل مربع یا دایره بود، نقطه ی نخست، مانع رسیدن منی به نقطه ی دوم می شد و موجود زنده نمی توانست با خروج آن، احساس لذت کند؛ چه این که منی از ستون فقرات به سمت کلیه فرو می آید و آن (کلیه) نیز به کِرمی می مانَد که جمع می شود و باز می شود و تدریجاً منی را به سوی مثانه می راند، به سان تیری که از کمان رها می شود.
    تا خوردن زانو به سمت عقب قرار داده شده است؛ چرا که انسان به سمت جلو راه می رود و حرکات او با تعادل همراه است، امّا اگر این نبود، انسان در هنگام راه رفتن بر (زمین) می افتاد.
    در کف پا گودی ای قرار داده شده است؛ زیرا هر چیز چون به تمامی سطح بر زمین قرار گیرد، به اندازه سنگ آسیاب سنگین می شود، اگر با لبه اش بر روی زمین باشد، یک کودک هم می تواند آن را (از جای خویش) براند. اگر هم چیزی به روی بر زمین قرار گیرد، جابه جا کردن آن، حتی بر یک مرد، سنگین می آید.
    در این هنگام، مرد هندی پرسید: این دانش برای تو از کجا حاصل آمده است؟
    فرمود: آن را از پدرانم، از پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله و سلم)، از جبرئیل (علیه السلام)، از پروردگار جهانیان - جل جلاله - یعنی همو که تنهاست و جان ها را آفریده، فرا گرفته ام.
    پس آن هندی گفت: راست گفته ای و من نیز گواهی می دهم که خدایی جز الله نیست و محمّد، پیامبر خدا و بنده اوست و تو آگاه ترینِ کسان روزگار خویش هستی.

    ویرایش توسط شیعه اهل بیت(ع) : ۱۳۹۵/۰۵/۰۹ در ساعت ۲۲:۱۰


  6. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    نوشته
    3,047
    صلوات
    61340
    تعداد دلنوشته
    36
    مورد تشکر
    76 پست
    حضور
    125 روز 50 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    هر دردی را درمانی است

    امام صادق(ع) به نقل از پدرانش (علیهم السلام) فرمود: پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: خود را مداوا کنید؛ چه، خداوند، هیچ دردی فرو نفرستاده، مگر این که به همراهش درمانی نیز نازل کرده است، جز مرگ که آن را هیچ درمانی نیست.


    دارو و درمان، از تقدیر است

    امام صادق (علیه السلام) فرمود: پیامبری از پیامبران بیمار شد.
    گفت: درمان نمی کنم تا همان کسی که بیمارم کرده است، خود، درمانم کند.
    خداوند (عزوجل ) به او وحی فرستاد: شِفایت نمی دهم، مگر درمان کنی، که شِفا از من است.


    شِفا از خداوند است

    امام صادق(ع) در مورد این که مردی را یک یهودی یا مسیحی درمان کند، پرسیدند.
    فرمود: در این کار، اشکالی نیست. شِفا به دست خداوند متعال است.



  7. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    نوشته
    3,047
    صلوات
    61340
    تعداد دلنوشته
    36
    مورد تشکر
    76 پست
    حضور
    125 روز 50 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    آداب طبابت و وظایف طبیب


    احساس مسئولیت

    امام صادق (علیه السلام) فرمود: مسیح (ع) می گفت: آن که درمان کردن زخمِ زخم دیده ای را واگذارد، ناگزیر، شریک کسی است که زخم را بر بدن وی نشانده است؛ چه آن که زخم رسانده، تباهی مجروح را خواسته است و آن که درمان وی را واگذارده، بهبود او را نخواسته است، پس اگر که بهبود وی را نخواسته، ناگزیر، تباهی او را خواسته است.



    مسئول بودن پزشک در صورت به بار آوردن خسارت

    امام صادق (علیه السلام) فرمود: هر کارگر (و صاحب حرفه ای ) که به وی برای این که کاری را درست کند، مزدی دهید، امّا اگر آن را خراب کند، ضامن است.

    ویرایش توسط شیعه اهل بیت(ع) : ۱۳۹۵/۰۵/۱۱ در ساعت ۱۹:۴۳


  8. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    نوشته
    3,047
    صلوات
    61340
    تعداد دلنوشته
    36
    مورد تشکر
    76 پست
    حضور
    125 روز 50 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    جائز بودن درمان به شرط شناخت بیماری، با وجود احتمال مرگ

    در کتاب شریف کافی - به نقل از اسماعیل بن حسن که پیشه ی طبابت داشت - آمده: به امام صادق(ع) گفتم: من مردی از عرب هستم و به طبابت، آگاهی ای دارم. طبّ من طبّی عربی است و بر این کار خویش، مزدی نمی گیرم.
    فرمود: اشکالی ندارد.
    گفتم: ما دُمَل ها و غدّه ها را نیشتر می زنیم و با آتش، داغ می نهیم.
    فرمود: اشکالی ندارد.
    گفتم: و این زهرهای اسمحیقون و غاریقون را به مردم می خورانیم.
    فرمود: اشکالی ندارد.
    گفتم: شاید شخص بمیرد.
    فرمود: هر چند بمیرد.

    و باز در کافی - به نقل از یونس بن یعقوب - آمده: به امام صادق(ع) گفتم: کسی دارویی می نوشد یا رگ می زند، شاید که بدین کار، سود برد و شاید هم این کار، او را بکشد. (حکم چیست )؟
    فرمود: بزند و بنوشد.

    و در کتاب طب الائمه (علیهم السلام) - به نقل از یونس بن یعقوب - آمده: از امام صادق (ع) در این باره پرسیدم که کسی دارویی می نوشد. شاید این دارو او را بکشد و شاید هم از آن به سلامت مانَد، ولی بیشتر سالم می ماند. (حکم چیست )؟
    امام (ع) فرمود: خداوند، درد را فرو فرستاده و شفا را هم فرو فرستاده است. خداوند، هیچ دردی را نیافریده، مگر این که برایش درمانی نیز قرار داده است. آن را بنوش و نام خدای تعالی را بر زبان آور.



    جایز بودن معالجه توسّط جنس مخالف در هنگام ضرورت

    در کتاب دعائم الاسلام آمده: از امام صادق(ع) روایت شده که از او در این باره پرسیدند که: اگر زنی به بیماری جسمی مبتلا شود، آیا درست است که مردی او را درمان کند؟
    فرمود: اگر چاره ای جز این نباشد، اشکالی ندارد.

    ویرایش توسط شیعه اهل بیت(ع) : ۱۳۹۵/۰۵/۱۱ در ساعت ۲۰:۱۱


  9. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    نوشته
    3,047
    صلوات
    61340
    تعداد دلنوشته
    36
    مورد تشکر
    76 پست
    حضور
    125 روز 50 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    درمان با داروی حرام

    امام صادق (علیه السلام) فرمود: پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) از مداوا کردن با داروی ناپاک، نهی فرمود.
    امام صادق (علیه السلام) فرمود: در هیچ حرامی شفایی نیست.
    امام صادق (علیه السلام) فرمود: خداوند، در هیچ چیز از آنچه حرام کرده، نه شفایی قرار داده است و نه دوایی.
    امام صادق (علیه السلام) - در پاسخ به کسی که درباره دارویی آمیخته شده به شراب پرسیده بود - فرمود: نه به خداوند سوگند، دوست ندارم بدان بنگرم؛ چه رسد که با آن درمان کنم. آن به منزله ی پیه خوک یا گوشت خوک است. البته مردمی با آن، دارو و درمان می کنند.

    و در تفسیر عیاشی از سیف بن عمیره، از پیری از شیعیان، از امام صادق (ع) روایت شده که راوی گفته است: نزد امام صادق (ع) بودیم که پیرمردی پرسید: دردی دارم و برای درمان آن شراب خرما می نوشم.
    پیر، آن گاه این شراب را برای آن حضرت (ع) توصیف کرد.
    امام (ع) به او فرمود: چه چیز تو را از (نوشیدن ) آبی که خداوند از آن هر چیز زنده ای را آفریده است، باز می دارد؟
    گفت: با مزاجم سازگار نمی افتد.
    امام (ع): پرسید: چه چیز تو را از (خوردن) عسل باز می دارد، در حالی که خداوند فرموده است: در آن برای مردم، شفایی هست؟
    گفت: آن را نمی یابم.
    فرمود: پس چه چیز تو را از شیری که گوشتت از آن روییده و استخوانت از آن استواری یافته است، باز می دارد؟
    گفت: با مزاجم سازگار نمی افتد.
    امام صادق(ع) در این هنگام به وی فرمود: آیا می خواهی که تو را به شراب نوشیدن امر کنم؟ ! نه. به خداوند سوگند، تو را به این کار امر نمی کنم.

    و در کتاب کافی - به نقل از مفضّل بن عمرو - آمده: به امام صادق (ع) گفتم: فدایت شوم! مرا آگاه ساز که چرا خداوند، شراب، مردار، خون و گوشت خوک را حرام ساخته است؟
    فرمود: خداوند - سبحانه و تعالی - نه از سرِ علاقه اش به آنچه بر مردم حرام کرده، و نه از سرِ بی رغبتی به آنچه بر آنان حلال ساخته، این چیزها را بر بندگان خویش حرام گردانده و جز آنها را حلال دانسته است؛ بلکه او آفریدگان را آفرید و به آنچه تن آنان، بدان برپاست و به کارشان می آید، آگاهی داشت و همین چیزها را از سرِ لطف و برای مصلحت بندگان خویش، بر آنان حلال و مباح کرد و (از سویی ) از آنچه هم به ایشان زیان می رساند، آگاه بوده و آنان را از آن کار نهی فرمود و آنها را بر ایشان حرام گرداند.
    سپس همین محرمات را برای هر فرد ناچار و به هنگامی که تن وی جز به آنها برپا نمی شود، مباح و حلال قرار داد و البته او را بدین نیز امر فرمود که از آن، به قدر نیاز بردارد، نه بیش از آن.



  10. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    نوشته
    3,047
    صلوات
    61340
    تعداد دلنوشته
    36
    مورد تشکر
    76 پست
    حضور
    125 روز 50 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    پرهیز از مصرف بی رویه ی دارو

    امام صادق (علیه السلام) فرمود: سه چیز، ناخوشایندی در پی می آورد: ...و نوشیدن دارو بدون بیماری، هر چند شخص از آن دارو، جان به در بَرَد.
    امام صادق (علیه السلام) فرمود: هر کس تندرستی اش بر بیماری اش چیرگی داشته باشد و دارو بنوشد، به زیان خویش اقدام کرده است.
    امام صادق (علیه السلام) فرمود: هر کس تندرستی اش بر بیماری اش غلبه داشته باشد و خود را به چیزی درمانی کند و پس از آن بمیرد، من در پیشگاه خداوند، از او بیزاری می جویم.



  11. #10

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    نوشته
    3,047
    صلوات
    61340
    تعداد دلنوشته
    36
    مورد تشکر
    76 پست
    حضور
    125 روز 50 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    عوامل شادابی و نشاط

    امام صادق (علیه السلام) : هر کس کفش زرد بپوشد، تا هنگامی که آن را کهنه کند، در شادمانی است.
    امام صادق (علیه السلام) : سه چیز چاق می کند و سه چیز دیگر، لاغر می کند: آنچه چاق می کند، عبارت است از: پیوسته حمام کردن، استنشاق بوی خوش، پوشیدن جامه ی نرم... .

    الکافی
    - به نقل از احمد بن محمد بن خالد، از یکی از یارانش - امام صادق (ع) فرمود: سه چیز است که خوردنی است که خوردنی نیست ولی چاق می کند؛ سه چیز است که خوردنی است ولی لاغر می کند؛ دو چیز است که برای هر چیزی سودمند است و برای هر چیز، ضرر ندارد، و دو چیز است که از هر جهت، زیان دارد و برای هیچ چیز فایده ندارد.
    امّا آن سه چیز که خوراکی نیست و چاق می کند عبارت اند از: پوشیدن زیرپوش کتان، بوی خوش، و نوره کشیدن.
    آن سه چیز که خوردنی است و لاغر می کند، عبارت اند از گوشت خشک شده، پنیر و خرمای تازه به بار نشسته (و در حدیثی دیگر آمده است: گوشت راسته ی شتر و لِرد روغن (روغن ته نشین شده)).
    آن دو چیزی هم که برای هر چیزی سودمند است و برای هیچ چیز ضرر ندارد، عبارت اند از: آب نیمگرم و انار.
    و آن دو چیزی هم که برای هر چیز زیان دارند و برای هیچ چیز مفید نیستند، عبارت اند از: گوشت خشک شده و پنیر.
    راوی می گوید: گفتم فدایت شوم! آنجا گفتی لاغر می کنند و این جا می گویی زیان می رسانند؟!
    فرمود: آیا نمی دانی که لاغری، خود از (مصداق های) زیان دیدگی است؟!
    امام صادق (علیه السلام) : تعویذ (نشاط و شادی)، در ده چیز است: قدم زدن، سواری، در آب غوطه خوردن، به سبزه نگریستن، خوردن و آشامیدن، به زن خوش سیما نگاه کردن (بدون قصد گناه)، آمیزش جنسی، مسواک زدن، سر را با خَطمی در حمّام و جز آن شستن، و با مردم هم سخن شدن.
    امام صادق (علیه السلام) : دست هایتان را پیش و پس از غذا خوردن بشویید، که فقر را می بَرَد و بر عمر می افزاید.

    ویرایش توسط شیعه اهل بیت(ع) : ۱۳۹۵/۰۵/۳۱ در ساعت ۲۳:۲۷

  12. تشکر


صفحه 1 از 3 123 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود