جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: زیارت اهل قبور

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    1,512
    مورد تشکر
    114 پست
    حضور
    111 روز 12 ساعت 50 دقیقه
    دریافت
    159
    آپلود
    0
    گالری
    1

    زیارت اهل قبور





    پرسش:
    آیا زیارت اهل قبور به معنای شرک به خدا می باشد؟

    پاسخ:
    يكی از طعنه هايی كه برخی از مخالفين شيعه به شيعيان وارد می كنند، بحث زيارت قبور در گذشتگان است، و اين كار را شرک دانسته و شيعيان را متهم به شرک می كنند. آيا واقعاً اين عمل شيعيان شرک است؟!
    زيارت مشاهد مشرفه امری بديهى است. گروه بشر از روزی كه در اين دنیا مسكن گزيده و دست به هم داده و در شاه راه زندگى پاى نهاده است پيوسته با افكار و انديشه هایى كه از معلم آفرينش ياد مى گرفته (اگر چه نسبتاً بسيار كم و ناچيز هم بوده است) تكيه مى داده و مى دهد و در شعاع معلومات و اندوخته هاى تجربى خود، نشيب و فرازهاى راه تكامل و ترقى را پيموده و هم اكنون مى پيمايد و سعادت و نيک بختى خود را كه منتهاى آرزوى اوست در همين مى داند.
    ولى در هر حال با نهاد خدادادى خود درک مى كند كه ارزش از آنِ كار است نه انديشه خالى، و اثر و خاصيتى كه انسان شيفته و دلداده آن است به دنبال كردار است نه گفتار. و بهترين كرده و استوارترين دليل به راستى و درستى فرضيه يا دعوایى اثر مطلوبی است كه در مقام عمل از خود به جا مى گذارد، نه شيرينى نمود پندارى و صورت تخيلى آن، و از اين رو است كه پيوسته در جوامع گوناگون بشرى و درجمعيت هاى متشكل مذهبى و غير آن، مردانى كه نمونه كامل آن روش اجتماعى يا آئين مذهبى بوده و مى باشند، پناهگاه و نگهبان شناخته مى شوند و توده پيروان آن طريقه، مانند پروانه ها دور شمع وجودشان گرد مى آيند.
    از اين روست كه در طول تاريخ بشريت افراد اين نوع براى درگذشتگان خود آرامگاه ترتيب مى دهند و اين رويه را يک نحو بقاء و حيات براى در گذشته و وسيله ارتباط با روان او مى دانند و با ياد بود مزارش خاطره هاى شيرينى كه از شخصيت از دست رفته دارند، مجسم و متمثل مى سازند و اين سنّت، خود يكى از بهترين وسائل ارتباط آينده انسانيت است با گذشته آن، و عامل مهمى است در زنده نگهداشتن روش هاى مذهبى يا آداب و رسوم ملى و غير آن.

    اسلام نيز كه دينى است فطرى و بر اساس طبيعت آفرينش بنا گذاشته شده است، اين وسيله فطرى ديرين را تاييد و امضاء نموده و به خاک سپردن اموات و بناى آرامگاه را تشريع كرده و احترام مرده را مانند زنده مهم داشته است. به موجب روايات عامه و خاصه رسول اكرم (صلی الله علیه و آله) شخصاً به زيارت اهل قبور مى رفته و به آنان سلام مى داده است و هم چنين ائمه اهل بيت (علیهم السلام) در مقابر مسلمين حضور بهم رسانيده و از آنان ياد مى كرده اند.
    هم چنين (با تواتر قطعى از طريق شيعه) مطلوبيت زيارت پيغمبراكرم (صلی الله علیه و آله) و ائمه اهل بيت به ثبوت رسيده و مورد هرگونه تحريص و ترغيب شده است و روشن است كه حضور بهم رسانيدن در برابر اولياء دين كه جز حق در بر نداشتند و جز حقيقت، شيفته چيزى نبودند، چه اثر روحى عميق در دل آرزومندان مى گذارد و چگونه جمال بی مثال حق و حقيقت را جذاب ترين جلوه خود در يک مظهر كامل نشان مى دهد و چگونه وحدت نظر و همدستى و هم داستانى در ميان طبقات مردم از زن و مرد و سياه و سفيد و شريف و وضيع و شاه و گدا به وجود مى آورد و چگونه همه شان در يک صف قرار گرفته و در برابر حق و حقيقت كرنش مى كنند.
    آرى برخى از مردم هستند كه زيارت اهل قبور و به ويژه حضور در مشاهد مشرفه اولياء دين را جزء خرافات دانسته و آن را مرده پرستى می نامند. البته ما اينان را معذور می داريم، زيرا در حقيقت معنى حيات را نفهميده اند و از زندگى جز شهوت رانى و ماده پرستى و خفه كردن فطرت انسانى و نهاد خدا دادى چيزى درک نكرده اند.

    گروه ديگرى هستند كه مى گويند زيارت قبور پيشوايان دين و بوسيدن ضريح ها و در و ديوار حرم ها و شفيع قرار دادنشان شرک و از گناهان كبيره است، زيرا خداى تعالى در كتاب آسمانى خود بت پرستان را براى اين كه مى گويند «هولاء شفعاونا عند اللّه» و ملائكه و گاهى جن يا بشر را شفيعان خود قرار مى دهند مشرک مى شمارند و از اين رو شفيع قرار دادن و خضوع كردن به غير خدا موجب شرک است و فرقى ميان ملائكه و انبياء و غير آنان نيست.
    ولى اين گروه راه خطا پيموده اند و خداى متعال بت پرستان را هرگز از جهت شفيع دانستن ملائكه، مشرک نشمرد(1)؛ زيرا خود در آيات بسيارى از كلام خويش ملائكه و اولياء را صريحا شفيع مى شمارد. بلكه از اين جهت است كه بت پرستان در عين اينكه ملائكه را شفيعان و واسطه خير مى دانند از پيشگاه خداوند ـ عزّ اسمه ـ رو گردان شده تنها و تنها آنان را مى پرستند و فقط نسبت به آنان مراسم بندگى را به جا آورده در برابر خدا آن ها را خدايان ديگر قرار مى دهند.
    ولى هرگز زائرين قبور اولياء دين و ائمه اسلام با كرنشى كه به مقام قرب آنان مى كنند نمى خواهند قبر يا صاحب قبر را معبود قرار داده، در برابر خداى يگانه خداى ديگرى بپرستند. اگر در تعظيم و احترام آنان می كوشند در تعظيم شعائر(2) و آثار خدائى می كوشند و اگر قبر يا ضريح يا آستان آنان را می بوسند، لازمه محبت و ارادت را به جا مى آورند و چگونه ممكن است محبت خاندان نبوت يكى از فرائض دينى قرار بگيرد و در قرآن كريم به آن تصريح شود(3) ولى آثار و لوازم آن ممنوع گردد؟
    اگر احياناً برخى از مردم ساده لوح از پيشوايان دينى حاجتى مى خواهند، يا گشايش كار يا شفاى مريض مى طلبند اگر به آن ها اعتراض كرده و گوشزد كنيم كسی كه حاجت برمى آورد يا دردمند را بهبودى مى دهد خداست و بس، و پيشوايان دين مانند ما بندگان خدا مى باشند، خواهند گفت (چنان كه بارها شنيده شده) كه مراد اين است كه اين بنده مقرب حاجتم را از درگاه خدا بخواهد يا به اذن خدا بر آورد. و اين پاسخ چنان كه پيداست مبنى بر توحيد است نه شرک.

    ـــــــــــــــــــــ
    (1) نجم/ 26: «وَ كَمْ مِنْ مَلَكٍ فِي السَّماواتِ لا تُغْني‏ شَفاعَتُهُمْ‏ شَيْئاً إِلاَّ مِنْ بَعْدِ أَنْ يَأْذَنَ اللَّهُ لِمَنْ يَشاءُ وَ يَرْضى‏».
    (2) زخرف/ 86: «وَ لا يَمْلِكُ الَّذينَ يَدْعُونَ‏ مِنْ دُونِهِ الشَّفاعَةَ إِلاَّ مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ وَ هُمْ يَعْلَمُون‏».
    (3) شوری/23: «قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى».

    منبع جهت مطالعه بیشتر: بررسى هاى اسلامى، علامه طباطبایی.




    لینک اصلی


  2.  

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود