جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: عزاداری و آداب آب

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۲
    نوشته
    12,689
    صلوات
    1006
    تعداد دلنوشته
    2
    مورد تشکر
    862 پست
    حضور
    127 روز 11 ساعت 42 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    121

    عزاداری و آداب آب




    چشم گريان،چشمه فيض خداست


    گريستن بر اباعبدالله الحسين‏«ع‏» ثواب بسياری دارد.(1) فرشتگان،پيامبران،زمين و آسمان،حيوانات صحرا

    و دريا هم بر عزاى حسين‏«ع‏» گريسته‏اند. (2)

    اشگ ريختن،نشانه پيوند قلبى با اهل بيت و سيد الشهدا است.اشك،دل راسيراب مى‏كند،عطش

    روح را بر طرف مى‏سازد و حاصل محبتى است كه نسبت‏به‏ اهل بيت‏ حاصل مى‏شود.

    همدلى وهماهنگى روحى با ائمه،ايجاب مى‏كند كه در شادى ‏آنان شاد و در غمشان محزون

    باشيم.اين نشان شيعه است كه‏«يفرحون بفرحنا و يحزنون‏لحزننا...» (3) قلبى كه مهر حسين‏«ع‏»

    را داشته باشد ،بى شك به ياد مظلوميت و شهادت او مى‏گريد. اشك، زبان دل و شاهد عشق است
    .

    گريستن در سوگ شهداى كربلا،تجديد بيعت‏با عاشورا و فرهنگ شهادت و تغذيه‏ فكرى و روحى با

    اين مكتب است و اشك ريختن،نوعى امضا كردن پيمان و قرارداد مودت با سيد الشهدا است.


    عزاداری و آداب آب



    ائمه شيعه، گريستن بر مظلوميت اهل بيت و عزاى حسينى را تاكيد كرده و شهادت اشك را

    بر صداقت عشق،پذيرفته‏اند. امام صادق‏«ع‏»فرموده است
    :
    «نزد هر كس كه ما ياد شويم و

    چشمانش اشگ‏آلود شود،حتى اگر به اندازه بال مگسى‏باشد،خداوند گناهانش را مى‏بخشايد،

    هر چند چون كف دريا فراوان باشد.» (4) به گفته صائب
    :


    در سلسله اشگ بود گوهر مقصود / گر هست ز يوسف خبر،اين قافله دارد





    دستور امامان به گريستن بر امام حسين‏«ع‏» بسيار اكيد است. امام رضا«ع‏»به ريان بن ‏شبيب

    در حديث مفصلى فرمود: «يابن شبيب!ان كنت‏باكيا لشى‏ء فابك للحسين بن على بن‏ابى طالب

    فانه ذبح كما يذبح الكبش...». (5) اگر بر چيزى گريه مى‏كنى،بر حسين بن على گريه‏كن،كه او

    را همچون گوسفند،سر بريدند.در حديث ديگرى فرموده است:«محرم، ماهى‏است كه مردم دوره

    جاهليت جنگ در آن را ناروا مى‏دانستند،ولى در اين ماه،دشمنان،خون ما را بناحق ريختند و هتك

    حرمت ما نمودند و فرزندان و بانوان ما را به اسارت‏گرفتند و به خيمه‏هاى ما آتش زدند و غارت كردند

    و در كار ما، براى رسول خدا هيچ‏حرمتى را رعايت نكردند.روز حسين( عاشورا)پلكهاى ما را

    مجروح و اشگهايمان راجارى كرد و ما از سرزمين كربلا،گرفتارى و رنج‏ به ميراث برديم
    .

    پس بايد بر كسى ‏همچون حسين،گريه‏كنندگان بگريند،كه «گريه بر او، گناهان بزرگ را هم

    فرو مى‏ريزد.» (6) خود امام حسين‏«ع‏»فرموده است:«انا قتيل العبرة،لا يذكرنى مؤمن الا بكى‏»، (7)

    من‏كشته اشكم،هيچ مؤمنى مرا ياد نمى‏كند مگر آنكه(بخاطر مصيبتهايم)مى‏گريد.
    امام‏سجاد«ع‏»

    بيست ‏سال بر امام حسين عليه السلام گريست و هرگز طعامى پيش او نمى‏گذاشتند مگر آنكه

    گريه مى‏كرد. (8)
    به فرموده امام صادق‏«ع‏»:هر ناله و گريه‏اى ناپسند ومكروه است،مگر ناليدن

    و گريستن بر حسين عليه السلام:«كل الجزع و البكاء مكروه‏سوى الجزع و البكاء على الحسين‏».

    (9)
    هم گريستن،هم گرياندن، هم خود را شبيه گريه‏كنندگان در آوردن(تباكى)پسنديده‏است و

    اجر دارد.
    نکته مهم : اين همه فضيلت كه براى گريه بر حسين‏«ع‏»بيان شده و اينكه اشك‏ چشم،

    آتش دوزخ را فرو مى‏نشاند و غمگين شدن در سوگ شهيدان كربلا ايمنى از عذاب‏است،در صورتى

    است كه گناه و فسق و آلودگى انسان در حدى نباشد كه مانع رسيدن اين‏فيض الهى گردد.

    اشگى كه مبين پيوند عاطفى و رابطه مكتبى و اتصال روحى با راه و فكرو خط ائمه و سيد

    الشهداست،حتما زمينه ‏ساز پرهيز از گناه مى‏گردد.به تعبير شهيدمطهرى:«گريه بر شهيد،

    شركت در حماسه او و هماهنگى با روح او و موافقت ‏با نشاط او و حركت اوست..

    .امام حسين‏«ع‏» بواسطه شخصيت عاليقدرش ، بواسطه شهادت‏ قهرمانانه‏اش ،مالك قلبها و

    احساسات صدها ميليون انسان است
    .
    اگر كسانى كه بر اين‏ مخزن عظيم و گرانقدر احساسى

    و روحى گمارده شدند، يعنى سخنرانان مذهبى،بتوانند از اين مخزن عظيم در جهت هم شكل

    كردن و همرنگ كردن و هم احساس كردن روحها باروح عظيم حسينى بهره‏بردارى صحيح كنند،

    جهانى اصلاح خواهد شد.» (10) پس مهم، شناخت فلسفه گريه در راستاى احياى عاشورا و

    زنده نگهداشتن مراسم حسينى وفرهنگ كربلاست ،نه گناه كردن و آلودگى ،به اميد پاك شدن

    با چند قطره اشك! معلوم‏نيست كه دل و جان آلوده،آن همسويى را با امام داشته باشد كه با ياد

    مصائبش گريه كند
    .
    گريه در فرهنگ عاشورا،سلاح هميشه برانى است كه فرياد اعتراض به

    ستمگران رادارد.«اشك‏»، زبان دل است و گريه،فرياد عصر مظلوميت.رسالت اشك نيز پاسدارى

    از«خون شهيد»است.
    امام خمينى‏«ره‏»فرمود:«هر مكتبى،تا پايش سينه‏زن نباشد،تا پايش

    ‏گريه ‏كن نباشد،تا پايش توى سر و سينه‏زن نباشد حفظ نمى‏شود...»، (11) «گريه كردن

    برشهيد،نگهداشتن، زنده نگهداشتن نهضت است‏»، (12) «گريه كردن بر عزاى امام

    حسين،زنده‏نگهداشتن نهضت و زنده نگهداشتن همين معنى است كه يك جمعيت كمى در

    مقابل يك‏امپراطور بزرگ ايستاد...،آنها از همين گريه‏ها مى‏ترسند، براى اينكه گريه‏اى است كه

    گريه ‏بر مظلوم است،فرياد مقابل ظالم است.» (13)
    اشگ،سر فصل محبت و مودت است و

    برخاسته از عشقى است كه خداوند در دلها قرار داده كه نسبت‏ به حسين بن على‏«ع‏»مجذوب

    مى‏شود.به فرموده رسول خدا«ص‏» :
    «ان لقتل الحسين حرارة فى قلوب المؤمنين لا تبرد ابدا».

    (14) براى شهادت حسين‏عليه السلام حرارت و گرمايى در دلهاى مؤمنان است كه هرگز سرد و

    خاموش نمى‏شود
    .
    كدام عاشق در اين ره در بلا نيست؟ كدامين دل شما را مبتلا نيست؟ اگر د

    ر سوگتان شد ديده نمناك اگر از عشقتان دل گشت غمناك گواه عشق ما اين ديده و دل رساند

    «اشگ‏» و «غم‏»ما را به منزل كنون ماييم و درد داغدارى كنون ماييم و اشگ و سوگوارى هنوز

    اشگ عزا پيوسته جارى است رواق چشممان آيينه‏كارى است غدير ما محرم دارد امروز محرم

    ،بذر غم مى‏كارد امروز (15)
    امروز هم ، اشگ و گريه ، رابط ما با حسين است و ما با شور اشگهايمان

    ، سر سفره‏ محبت‏ سيد الشهدا نشسته‏ايم و نمك پرورده ابا عبد الله هستيم ، از اين رو،اين

    مهر با شيرمادر در جان ما وارد شده و با جان هم به در مى‏شود
    .

    پى ‏نوشتها

    1- احاديث ثواب و آثارگريه بر امام حسين‏«ع‏»را از جمله در بحار الانوار،ج 44،ص 279 تا 296

    مطالعه كنيد
    .

    2- سفينة البحار،ج 1،ص 97،بحار الانوار،ج 45،ص 220 به بعد.

    3- ميزان الحكمه،ج 5،ص 233.

    4- وسائل الشيعه،ج 10،ص 391.

    5- بحار الانوار،ج 44،ص 286.

    6- همان،ص 283.

    7- همان،ص 279.

    8- همان،ج 46،ص 108.

    9- بحار الانوار،ج 45،ص 313.

    10- شهيد(ضميمه قيام و انقلاب مهدى)،ص 124 و 125.

    11- صحيفه نور،ج 8،ص 70.

    12- همان،ج 10،ص 31.

    13- همان-ج 10،ص 31.

    14- جامع احاديث الشيعه،ج 12،ص 556.

    15- از مثنوى‏«اهل بيت آفتاب‏»از مؤلف.

    ویرایش توسط شهید گمنام : ۱۳۹۵/۰۶/۰۴ در ساعت ۲۲:۳۵

    بدی کردیم، خوبی یادمان رفت

    ز
    دلها لای روبی یادمان رفت

    به ویلای
    شمالی خو گرفتیم

    شهیدان جنوبی یادمان رفت

    شادی روح
    شهدا “صلوات”






  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۲
    نوشته
    12,689
    صلوات
    1006
    تعداد دلنوشته
    2
    مورد تشکر
    862 پست
    حضور
    127 روز 11 ساعت 42 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    121



    نقش نوحه خوانی در عزای حسینی



    نقش نوحه خوانی در عزای حسینی


    بيان مصيبت،گريه كردن با آواز،آواز ماتم،شيون و زارى،مويه‏گرى،زارى بر مرده،شعرى كه در ماتم و

    سوگوارى با صوت حزين و ناله و زارى خوانند،اعم از سوگوارى‏براى كسى كه تازه مرده،يا براى

    امامان شيعه. (1) تركيبات ديگر آن عبارت است از:

    نوحه ‏آراستن،نوحه ساختن،نوحه سرودن،نوحه ‏خوانى.

    نوحه‏ گرى بر مرده،رسم جاهليت‏بوده است و كارى مكروه است، (2) مگر براى معصومين‏«ع‏»كه نوحه

    و گريه بر آنان از شعائرمهم و از عوامل نشر فضيلتها و احياى ياد اسوه‏هاى كمال است و خود

    امامان برسيد الشهدا«ع‏»مى‏گريستند و امر به نوحه‏ خوانى مى‏كردند.


    عزاداری و آداب آب



    بر جعفر طيار و حمزه‏سيد الشهدا نوحه‏خوانى شد.آنچه كه از كراهت نوحه و ناپسند بودن شغل

    نوحه‏ گرى وزشت‏ بودن اجرت نوحه‏ گر در روايات ياد شده، ناظر به نوحه‏ گريهاى جاهلى است كه

    ‏آميخته به باطل و گاهى حرام بود. (3)
    در فرهنگ عزادارى براى امام حسين،نوحه به نوعى خاص از

    شعر مرثيه مى‏گويند كه‏در مجالس به صورت جمعى اجرا مى‏شود.«اشعار نوحه را براى سينه زدن

    مى ساختند،يكى نوحه مى‏ خواند و ديگران به نوا و آهنگ و وزن اشعار نوحه‏ خوان سينه مى ‏زدند.

    ولى ‏اشعار مرثيه را با آهنگ در مجالس سوگوارى براى به گريه افكندن و اظهار تاسف‏ شنوندگان

    بر قتل شهداى كربلا مى‏ خواندند و عنوان روضه نداشت.»، (4)
    «...از معروفترين‏ شعراى عصر قاجار

    كه مرثيه و نوحه ساخته ‏اند،مى ‏توان يغماى جندقى و وصال شيرازى‏را نام برد». (5)
    اين شيوه در بين

    عربها هم متداول است و سبك مرثيه سرايى و نوحه ‏خوانى ‏بر سالار شهيدان مخصوص است.

    با توجه به گستردگى اين مراسم و رواج آن در طول ‏سال،حتى در سوگ امامان ديگر،ضرورت

    دارد كه سروده‏هاى ناب و نوحه‏ هاى صحيح ودور از تحريفها و دروغها پديد آيد و فرهنگ عاشورا

    در قالب نوحه نيز ترويج گردد ونوحه خوانان نيز،بيش از هدف قرار دادن گريه،نشر فضيلتهاى

    اهل بيت را هدف قرار دهند. (6)


    پی نوشتها :

    1- لغت‏نامه،دهخدا.

    2- بحار الانوار،ج 79،ص 88.

    3- به روايات مربوط به تعزيه و ماتم و نوحه در بحار الانوار،ج 79،ص 71 تا 113 مراجعه كنيد.

    4- موسيقى مذهبى ايران،ص 7.

    5- همان،ص 29.

    6- نگرشى به مرثيه سرايى در ايران،عبد الرضا افسرى،بررسى گسترده‏اى از سابقه اين كار در

    ايران و انواع مرثيه ‏سراييها دارد.

    ویرایش توسط شهید گمنام : ۱۳۹۵/۰۶/۰۴ در ساعت ۲۲:۴۰

    بدی کردیم، خوبی یادمان رفت

    ز
    دلها لای روبی یادمان رفت

    به ویلای
    شمالی خو گرفتیم

    شهیدان جنوبی یادمان رفت

    شادی روح
    شهدا “صلوات”






  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۲
    نوشته
    12,689
    صلوات
    1006
    تعداد دلنوشته
    2
    مورد تشکر
    862 پست
    حضور
    127 روز 11 ساعت 42 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    121



    آثار و برکات عزاداری - شفا يافتن


    يكى از آثار و بركات مجالس عزادارى حضرت سيد الشهدا (ع) شفا گرفتن است . به طورى كه

    بارها ديده‏ايم و شنيده‏ايم كه بعضى از عزاداران و گريه كنندگان بر حسين (ع) شفا گرفته‏اند.


    عزاداری و آداب آب



    نقل است كه مرجع بزرگ شيعه مرحوم آية الله العظمى بروجردى در سن نود سالگى داراى

    چشمانى سالم بودند كه بدون عينك خطوط ريز را هم مى‏خواندند و مى‏فرمودند: اين نعمت را

    مرهون وجود مبارك حضرت ابى عبدالله الحسين (ع) هستم : و قضيه را چنين نقل مى‏فرمودند:

    در يكى از سالها در بروجرد بودم، به چشم درد عجيبى مبتلا شدم كه بسيار مرا نگران ساخته

    بود . معالجه پزشكان فايده‏اى نكرد و درد چشم هر روز بيشتر و ناراحتى من افزونتر مى‏گرديد،

    تااينكه ايام محرم شد. در ايام محرم آية الله فقيد ، دهه اول را روضه داشتند و دسته‏هاى مختلف

    هم در اين عزادارى شركت مى‏كردند . يكى از دسته‏هايى كه روز عاشورا به خانه آقا وارد شده

    بود، «هيئت گِلگيرها» است كه نوعاً سادات و اهل علم و محترمين هستند، در حالى كه هر

    يك حوله سفيدى به كمر بسته‏اند، سر و سينه خود را گل آلود كرده و بطور بسيار رقت بار و

    مهيج و در عين حال با سوز و گداز فراوان و ذكرى جانسوز آن روز را تا ظهر عزادارى مى كنند .

    آقا فرمودند:
    «هنگامى كه اين دسته به خانه من آمدند و وضع مجلس با ورود اين هيئت هيجان

    عجيبى به خود گرفته بود من هم در گوشه‏اى نشسته و آهسته آهسته اشك مى‏ريختم و در

    اين بين هم مقدارى گل از روى پاى يكى از همين افراد گلگير برداشته و بر روى چشمهاى

    ملتهب و ناراحتم كشيدم، و به بركت همين توسل، چشمانم خوب شد و امروز علاوه بر اينكه

    متبلا به درد چشم نشدم، از نعمت بينايى كامل برخوردارم، و به بركت حضرت امام حسين (ع)

    احتياج به عينك هم ندارم». با اينكه همه قواى جسمانى ايشان تحليل رفته بود با اين وجود تا

    آخرين ساعات زندگانى از بينايى كامل برخوردار بودند.


    ویرایش توسط شهید گمنام : ۱۳۹۵/۰۶/۰۴ در ساعت ۲۲:۴۴

    بدی کردیم، خوبی یادمان رفت

    ز
    دلها لای روبی یادمان رفت

    به ویلای
    شمالی خو گرفتیم

    شهیدان جنوبی یادمان رفت

    شادی روح
    شهدا “صلوات”






اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود