صفحه 1 از 2 12 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: چرا ما عزاداری میکنیم و برادران اهل سنت نه

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت شهریور 1395
    نوشته
    3
    مورد تشکر
    16 در 3 پست
    حضور
    2 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    چرا ما عزاداری میکنیم و برادران اهل سنت نه




    سلام دوستان عزیز
    چندی پیش یکی از برادران اهل سنت از من پرسید چرا شما برای افرادی که چند قرن پیش شهید یا فوت شدند عزاداری میکنین من هم چون اطلاعات مذهبی ام زیاد کامل نیست نتوانستم بهش جواب بدم
    کسی اینجا هست که توضیح بده چرا ما برای این افراد عزاداری میکنم

    کسی هم میدونه چرا اهل سنت این کار رو نمیکنن

    دوستان لطفا پاسخ کامل بدن که قانع شوم و بدونم چرا .اقعا من نمیدونم چرا عزاداری میکنیم


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر 1390
    نوشته
    2,916
    صلوات
    1
    دلنوشته
    1
    دلنوشته
    سلام سلامتی میاره
    مورد تشکر
    7,485 در 2,516 پست
    حضور
    90 روز 20 ساعت 14 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    2
    گالری
    7




    با نام و یاد دوست







    چرا ما عزاداری میکنیم و برادران اهل سنت نه








    کارشناس بحث: استاد مشکور


  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت تیر 1393
    نوشته
    133
    مورد تشکر
    406 در 119 پست
    حضور
    3 روز 15 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط fars4pic نمایش پست
    سلام دوستان عزیز
    چندی پیش یکی از برادران اهل سنت از من پرسید چرا شما برای افرادی که چند قرن پیش شهید یا فوت شدند عزاداری میکنین من هم چون اطلاعات مذهبی ام زیاد کامل نیست نتوانستم بهش جواب بدم
    کسی اینجا هست که توضیح بده چرا ما برای این افراد عزاداری میکنم

    کسی هم میدونه چرا اهل سنت این کار رو نمیکنن

    دوستان لطفا پاسخ کامل بدن که قانع شوم و بدونم چرا .اقعا من نمیدونم چرا عزاداری میکنیم
    سلام و تشکر از بابت سؤال خوبتان

    در پاسخ به سؤال و ابهام شما نکاتی را تقدیم می کنیم:

    اولاً مقوله حزن و اندوه و عزادار بودن بر عزیزان و کسانیکه به آنها دلبستگی و تعلق خاطر داشته و یا به آنها مدیون هستیم امری درونی و همگانی است.

    ثانیاً این امر بسته به سطح و نوع علاقه و ارتباط (مادی باشد یا معنوی) و یا سطح شناخت ما از آنها متفاوت بوده، شدت و ضعف و درجه ماندگاری متفاوت دارد. مثلاً ممکن است کسی داغ از دست دادن عزیزی را نهایتاً پس از یک سال از یاد ببرد اما داغ از دست رفتن کسی که بعنوان استاد و راهنمای معنوی در زندگی وی و راهیابی به مسیر کمال و سعادت تأثیر بسزایی داشته را هیچگاه فراموش نکند و در هر بار یادآوری، داغ هجران او نیز تجدید و تازه شود.

    ثالثاً به هر میزان، قدر و قیمت گوهری که انسان از دست می دهد بالاتر و ارزشمندتر باشد و یا به حق و حقیقت و ارزشهای حقیقی مورد نظر انسان نزدیکتر باشد داغ هجران آن گوهر ارزشمند، ماندگارتر و جاودانه تر است.

    برپایی محافل و مجالس عزاداری برای اهل بیت عصمت و طهارت (ع) از جنس مقوله سوم است که به برخی حکمتها و آثار و فواید آن اشاره می کنیم:

    الف. محبت و دوستی: قرآن و روایات، دوستی خاندان رسول اکرم(ص) و اهل بیت(ع) را بر مسلمانان واجب کرده است.(1) روشن است که دوستی لوازمی دارد و محبّ صادق، کسی است که شرط دوستی را - چنان که باید و شاید - به جا آورد. یکی از مهم ترین لوازم دوستی، هم دردی و هم دلی با دوستان در مواقع سوگ یا شادی آنان است؛(2) از این رو در احادیث، بر برپایی جشن و سرور در ایام شادی اهل بیت(ع) و ابراز حزن و اندوه در مواقع سوگ آنان، تأکید فراوان شده است. حضرت علی(ع) در روایتی می فرماید: «شیعه و پیروان ما در شادی و حزن ما شریکند».(3) امام صادق(ع) نیز فرمودند: «شیعیان ما پاره ای از خود ما بوده و از زیادی گل ما خلق شده اند؛ آنچه که ما را بدحال یا خوشحال می سازد، آنان را بدحال و خوشحال می گرداند».(4)

    این وظیفه ی عقلانی و شرعی، ایجاب می کند که در ایام عزاداری اهل بیت(ع)، حزن و اندوه خود را به «زبان حال»؛ یعنی، با اشک، آه و ناله و زاری، از نظر خوراک، با کم خوردن و کم آشامیدن مانند افراد غم زده (5) و از نظر پوشاک، با پوشیدن لباسی که از حیث جنس و رنگ و نحوه ی پوشش در عرف، حکایت گر اندوه و ناراحتی است، آشکار سازیم.

    ب. انسان سازی: از آنجا که در فرهنگ شیعی، عزاداری باید از سر معرفت و شناخت باشد؛ هم دردی با آن عزیزان، در واقع یادآوری فضایل، مناقب و آرمان های آنان بوده و بدین شکل، آدمی را به سمت الگوگیری و الگوپذیری از آنان سوق می دهد.فردی که با معرفت در مجالس عزاداری، شرکت می کند؛ شعور و شور، شناخت و عاطفه را درهم می آمیزد و در پرتو آن، انگیزه ای قوی در او پدیدار گشته و هنگام خروج از مراسم عزاداری، مانند محبی می شود که فعّال و شتابان، به دنبال پیاده کردن اوصاف محبوب در وجود خویشتن است.

    ج. جامعه سازی: هنگامی که مجلس عزاداری، موجب انسان سازی گشت؛ تغییر درونی انسان به عرصه جامعه نیز کشیده می شود و آدمی می کوشد تا آرمان های اهل بیت(ع) را در جامعه حکم فرما کند.به بیان دیگر، عزاداری بر اهل بیت(ع)؛ در واقع با یک واسطه، زمینه را برای حفظ آرمان های آنان و پیاده کردن آنها فراهم می سازد. به همین دلیل می توان گفت: یکی از حکمت های عزاداری، ساختن جامعه براساس الگوی ارائه شده از سوی اسلام است.

    د. انتقال دهنده فرهنگ شیعی به نسل بعد: کسی نمی تواند منکر این حقیقت شود که نسل جدید در سنین کودکی، در مجالس عزاداری با فرهنگ اهل بیت(ع) آشنا می شوند. به راستی عزاداری و مجالس تعزیه، یکی از عناصر و عوامل برجسته ای است تا آموزه های نظری و عملی امامان راستین، به نسل های آینده منتقل شود. مراسم عزاداری، به دلیل قالب و محتوا، بهترین راه برای تعلیم و تربیت نسل جدید و آشنایی آنان با گفتار و کردار اهل بیت(ع) است.(6)

    ه. حفظ اسلام و دستاوردهای آن: از آنجاییکه مکتب اهل بیت (ع) و راه و روش زندگی پاک ایشان، در حقیقت همان اسلام ناب و واقعی منطبق بر وحی و قرآن است. زنده نگاه داشتن یاد و خاطره آنها از طریق برپایی مجالس شادی و حزن اهل بیت (ع) که به ذکر فضائل و کرامات آنها می انجامد در واقع روشی برای زنده نگاه داشتن اسلام حقیقی و قرآنی است و مایه یأس و نومیدی و شکست دشمنان اسلام که به هر طریقی تلاش می کنند نور اسلام (قرآن و اهل بیت) را خاموش کنند. چنانکه امام خمینی (ره) فرمودند: این محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه داشته است.

    و. همچنین حکمتها و فواید بیشمار دیگری ... که در این مجال، به همین اندازه بسنده می کنیم.

    اما دلیل اینکه برادران اهل سنت، نسبت به مصائب اهل بیت (ع) عزادار نیستند تا حدودی روشن است زیرا: اولاً مکتب آنها از مکتب اهل بیت جداست و آنها چنین ارتباط معنوی و حقیقی که شیعیان با آل الله دارند را نداشته و خود را مدیون هدایت های آنها نمی دانند. ثانیاً اهل سنت، به هر دلیلی از شأن و مقام و منزلت الهی و حقیقی اهل بیت (ع) چنانکه شیعیان بدان واقفند اطلاع و آگاهی نداشته فلذا تنها آنها را انسان های کامل، خوب و با فضیلتی می دانند. ثالثاً به همان دلایلی که گفتیم رابطه برادران اهل سنت با اهل بیت(ع) از جنس و سنخ رابطه معنوی و حقیقی نیست فلذا به معنای واقعی کلمه، گویا اهل بیت(ع) هیچ نقش و تأثیری در زندگی آنها نداشته و ندارند فلذا تا چنین تصوری حاکم باشد نباید انتظار برخورداری آنها از فواید و آثار ارتباط معنوی با اهل بیت (ع) را داشت. از اینرو انتظار گرامیداشت یاد و خاطره اهل بیت (ع) بصورت برپایی مجالس حزن و شادی از سوی آنها انتظار بجایی نیست.

    موفق باشید ...

    پاورقی______________________________________ ____________________
    1. نگا: شوری (42)، آیه 23؛ هود (11)، آیه 29؛ میزان الحکمه، ج 2، ص 236.
    2. نگا: المحبة فی الکتاب والسنة، صص 169 - 170 و 181 - 182.
    3. بحارالانوار، ج 44، ص 287.
    4. امالی، ص 305.
    5. طبق فرموده امام صادق(ع) به معاویة بن وهب، «عزاداران سیدالشهدا در روز عاشورا از آب و غذا دوری جویند تا آن که یک ساعت از وقت فضیلت نماز عصر بگذرد، و در حد لزوم به غذای معمول صاحبان مصیبت، سدّ جوع و عطش کنند». [نگا: تاریخ النیاحة الامام الشهید الحسین بن علی، ج 1، صص 157-159].
    6. برگرفته از سایت حوزه نت؛ نشریه خیمه - بهمن 1384 - شماره 22 - فلسفه عزاداری بر اهل بیت(ع).



  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت شهریور 1395
    نوشته
    3
    مورد تشکر
    16 در 3 پست
    حضور
    2 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    با تشکر از پاسخ گویی و وقتی که برای جواب دادن به سوال من گذاشتین ولی این حرف ها واقعا قانع کننده نیست و من قانع نشدم .
    باز هم تشکر میکنم . باز هم از چند روحانی دیگر میپرسم اگر جواب های قانع کننده ای به من ندادند دیگر برای این افراد عزاداری نمیکنم


  6. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت تیر 1393
    نوشته
    133
    مورد تشکر
    406 در 119 پست
    حضور
    3 روز 15 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط fars4pic نمایش پست
    با تشکر از پاسخ گویی و وقتی که برای جواب دادن به سوال من گذاشتین ولی این حرف ها واقعا قانع کننده نیست و من قانع نشدم .
    باز هم تشکر میکنم . باز هم از چند روحانی دیگر میپرسم اگر جواب های قانع کننده ای به من ندادند دیگر برای این افراد عزاداری نمیکنم
    سلام مجدد

    اولاً بی شک، در نزد اهل خرد و اصولاً نزد هیچ کسی پذیرفته نیست که در برابر بیان دیگران تنها با گزاره "جوابتان قانع کننده نیست"! بقول معروف توپ را به زمین حریف بیندازیم. اگر احیاناً پاسخهای بنده نتوانسته شما را قانع کند می توانید با بیان دلایل عدم اقناع، اینکه مثلاً به این دلایل، بخشی از پاسخ یا همه آن قانع کننده نیست، از طرف گفتگو بخواهید اگر دلایل دیگری دارد ارائه کند.

    ثانیاً می توانید جهت و مبنایی که در دلایل مورد نظرتان است را از طرف گفتگو بخواهید مثلاً دلایل صرفاً عقلانی باشد یا صرفاً متکی بر دلایل نقلی و تاریخی و نظائر آن ...

    ثالثاً گاهی کسی یک جهت خاصی مورد نظرش هست که با تحصیل آن، قانع می شود مثلاً فلسفه عزاداری مدنظرش است؟ یا ارزش و فضیلت عزاداری؟ و یا آثار و فواید آن؟ و نظائر آن ...

    بهتر است در طرح سؤال، به جهات فوق دقیقاً اشاره شود تا برای پاسخگو، خواست مورد نظر پرسشگر روشن باشد بدیهی است هر قدر مطلوب مدنظر پرسشگر روشن تر باشد پاسخ دقیق تر و بیشتر درچارچوب مدنظر پرسشگر قرار دارد.

    علی ای حال، روحیه پرسشگری شما ستودنی است و اینکه از تحقیق و بررسی بیشتر، ملول و خسته نمی شوید بسیار خوشحالیم قطعاً این روحیه انسانهای آزاده و حق جوست که بحمدالله در شما تبلور دارد اما لازم بذکر است: اهل بیت (ع) نیازی به عزاداری من و شما ندارند بلکه این ما هستیم که به همان دلایلی که تقدیم شد به ارتباط مداوم با آنها و برپایی محافل ذکر و یاد آنها در قالب مجالس شادی و عزا محتاجیم.

    در هر صورت، اگر در همین راستا، دلیلی بر رد دلایل ارائه شده دارید بسیار از بیان آن خرسند خواهیم شد و یا اگر از جهت خاصی پیگیر دلایل عزاداری هستید بفرمایید در خدمت هستیم.

    ملتمس دعا ...



  7. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت مهر 1392
    نوشته
    9,995
    صلوات
    76100
    دلنوشته
    44
    دلنوشته
    تقدیم به بانوی خوبی و مهربانی حضرت فاطمه الزهرا(س)
    مورد تشکر
    52,669 در 9,909 پست
    حضور
    152 روز 3 ساعت 15 دقیقه
    دریافت
    6
    آپلود
    0
    گالری
    594



    نقل قول نوشته اصلی توسط مشکور نمایش پست
    ب. انسان سازی: از آنجا که در فرهنگ شیعی، عزاداری باید از سر معرفت و شناخت باشد؛ هم دردی با آن عزیزان، در واقع یادآوری فضایل، مناقب و آرمان های آنان بوده و بدین شکل، آدمی را به سمت الگوگیری و الگوپذیری از آنان سوق می دهد.فردی که با معرفت در مجالس عزاداری، شرکت می کند؛ شعور و شور، شناخت و عاطفه را درهم می آمیزد و در پرتو آن، انگیزه ای قوی در او پدیدار گشته و هنگام خروج از مراسم عزاداری، مانند محبی می شود که فعّال و شتابان، به دنبال پیاده کردن اوصاف محبوب در وجود خویشتن است.

    ج. جامعه سازی: هنگامی که مجلس عزاداری، موجب انسان سازی گشت؛ تغییر درونی انسان به عرصه جامعه نیز کشیده می شود و آدمی می کوشد تا آرمان های اهل بیت(ع) را در جامعه حکم فرما کند.به بیان دیگر، عزاداری بر اهل بیت(ع)؛ در واقع با یک واسطه، زمینه را برای حفظ آرمان های آنان و پیاده کردن آنها فراهم می سازد. به همین دلیل می توان گفت: یکی از حکمت های عزاداری، ساختن جامعه براساس الگوی ارائه شده از سوی اسلام است.
    سلام و درود
    با این نحوی عزا داری فعلی ما نه انسان سازی مشاهده کردیم نه جامعه سازی
    حتی برعکس هم بوده نحوی عزاداری سبب تخریب چهره دین هم بوده! و اگر انسان ساز و جامعه ساز بوده پس چرا اینهمه مشکل فرهنگی و اقتصادی و احتماعی داریم؟



    نقل قول نوشته اصلی توسط fars4pic نمایش پست
    با تشکر از پاسخ گویی و وقتی که برای جواب دادن به سوال من گذاشتین ولی این حرف ها واقعا قانع کننده نیست و من قانع نشدم .
    باز هم تشکر میکنم . باز هم از چند روحانی دیگر میپرسم اگر جواب های قانع کننده ای به من ندادند دیگر برای این افراد عزاداری نمیکنم
    جواب سوال هم بنظرم قانع کننده نبوده! بیزحمت به این سوالات جواب بدهید
    1.فلسفه عزا داری چیست؟
    2.کلا اهل سنت و بطور کلی سایر ادیان (یهود مسحیت حتی بودایی و زرتشتی) چیزی به اسم مراسم عزا داری دارند؟3.اصلا برای کسی عزا داری میکنند؟
    اگه بله! چه کسانی؟
    اگه خیر چرا؟

    ویرایش توسط یوسف : 1395/06/10 در ساعت 17:51
    چرا ما عزاداری میکنیم و برادران اهل سنت نه
    عشـــــــــق یعنی لحظه ای دریاشدن
    عشق یعنی باخداتنهاشدن
    عشــــــــــق یعنی حسرت پروانه ها
    عشق یعنی گریه آلاله هـــــــا
    عشــــــــــق یعنی خاک هنگام سجود
    عشق یعنی شکردربودونبود
    عشــــــــق یعنی تشنه لب سقاشدن
    عشق یعنی غرق این معناشدن

    ختم قرآن گروهی هر ماه برای سلامتی و تعجیل در ظهور امام عصر(عج)

    دسترسی آسان به احادیث تصویری چهارده معصوم علیه السلام



  8. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت تیر 1393
    نوشته
    133
    مورد تشکر
    406 در 119 پست
    حضور
    3 روز 15 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط fars4pic نمایش پست
    سلام دوستان عزیز
    چندی پیش یکی از برادران اهل سنت از من پرسید چرا شما برای افرادی که چند قرن پیش شهید یا فوت شدند عزاداری میکنین من هم چون اطلاعات مذهبی ام زیاد کامل نیست نتوانستم بهش جواب بدم
    کسی اینجا هست که توضیح بده چرا ما برای این افراد عزاداری میکنم

    کسی هم میدونه چرا اهل سنت این کار رو نمیکنن

    دوستان لطفا پاسخ کامل بدن که قانع شوم و بدونم چرا .اقعا من نمیدونم چرا عزاداری میکنیم
    سلام مجدد

    در تکمیل دلایل پیش گفته لازم بذکر است:

    عزادارى بر اهل بیت (ع) و حضرت اباعبدالله الحسین (ع) فلسفه‏ هاى سازنده و تربيتى متعددى دارد، از جمله:

    1 - حفظ مكتب و شريعت: زنده داشتن ياد و تاريخ پرشكوه نهضت حسينى، كه الهام بخش روح انقلابى و ستم ستيزى است. يعنى احيا و زنده داشتن نهضت عاشورا موجب زنده نگه‏داشتن و ترويج دائمى مكتب قيام و انقلاب در برابر طاغوت‏ها و تربيت كننده و پرورش دهنده روح حماسه و ايثار است. يعنى: عزادارى براى اهل بيت: موجب احياى ياد و نام آنها و در كنار آن فرهنگ و مكتب و هدف آنان است. به عبارت ديگر در شكل يك پيوند روحى راه آنان به جامعه الهام گشته و پيوستگى پايدارى بين پيروان مكتب و رهبران آن برقرار مى‏ سازد و ديگر گذشت قرون و اعصار نمى‏ تواند بين آنان جدايى افكند. همين مسأله موجب نفوذ ناپذيرى امت از تأثيرات و انحرافات دشمنان مى‏ گردد و مكتب را هم چنان سالم نگه مى‏ دارد و يا تحريفات و اعوجاجات را به حداقل مى‏ رساند. از همين‏ روست كه استعمارگران براى نابودى ملل اسلامى مى‏ كوشند رابطه آنان را با تاريخ پر افتخار صدر اسلامى قطع نمايند تا با ايجاد اين خلاء زمينه القاى فرهنگ خود را فراهم آورند. اينها از آثار اجتماعى عزادارى است و آثار روانى و تربيتى ديگرى نيز دارد. امام خميني قدس سره مى‏ فرمايد: روضه سيّد الشهداء عليه السلام براى حفظ مكتب سيّد الشهداء عليه السلام است، حرف سيّد الشهداء عليه السلام حرف روز است، هميشه حرف روز است، اصلاً حرف روز را سيّد الشهداء عليه السلام آورده است و سيّد الشهداء عليه السلام را اين گريه حفظ كرده است، مكتبش را اين مصيبت‏ها و داد و قال‏ها حفظ كرده است .(صحيفه نور ج 8 ص 69.) و در جاى ديگر مى‏ فرمايد: شايد غرب زده‏ ها به ما مى‏ گويند كه ملت گريه! وشايد خودى‏ ها نمى‏ توانند تحمل كنند كه يك قطره اشك مقابل چقدر ثواب است، اين گريه است كه يك ملت را بسيج مى‏ كند براى يك مقصد اسلامى، مجلس عزا نه براى اين است كه گريه بكنند براى سيّد الشهداء عليه السلام و اَجر ببرند - البته كه هست - وديگران را از اجر فردى نصيب كند؛ بلكه مهم آن قضيّه سياسى است كه ائمه ما در صدر اسلام نقشه‏ اش را كشيده‏ اند كه تا آخر باشد. (صحيفه نور ج 13 ص 156.)

    2 - پيوند عميق عاطفى بين امت و الگوهاى راستين‏: عزادارى نوعى پيوند محكم عاطفى با مظلوم انقلابگر و اعتراض به ستمگر است و به تعبير استاد مطهرى: «گريه بر شهيد شركت در حماسه اوست. يعنى اين تحول روحانى كه در جلسات عزادارى ايجاد مى‏ شود، زمينه را براى تحولات اجتماعى فراهم ساخته. و در واقع زمينه را براى حفظ آرمان‏هاى آن حضرت و پياده كردن آن فراهم مى‏ سازد؛ چنان كه امام راحل مى‏ فرمود: ما هر چه داريم از محرم و عاشورا داريم. انقلاب اسلامى ايران و هشت سال دفاع سرفرازانه و پيروزمند، ارتباط مستقيمى با مجالس سوگوارى و عزادارى دارد. و در طول تاريخ نيز شيعيان با همين مجالس عزادارى، توانسته‏ اند هويت جمعى خود را حفظ و در برابر ظالمان و فاسدان ايستادگى كنند.

    3 - اقامه مجالس دينى در سطح وسيع و آشنا شدن توده‏ ها با معارف دينى‏.

    4 - پالايش روح و تزكيه نفس: گريه بر امام حسين‏ عليه السلام و حزن و اندوه، بر مصائب آن حضرت موجب تحول درونى گشته و به دنبال آن عامل رشد روحانى انسان مى‏ گردد و پس از آن، مقدمات تقوا و نزديكى آدمى را به خدا فراهم مى‏ سازد.

    5 - اعلام وفادارى نسبت به مظلوم و مخالفت با ظالم: در مجالس عزادارى با توجه به شعار حماسه آفرين امام حسين عليه السلام در روز عاشورا كه فرمود : فإنّي لا أرى الموت إلا سعادة ولا الحياة مع الظالمين إلا برماً. (تحف العقول ص 245، شرح الأخبار للقاضي النعمان المغربي ج 3 ص 150، مناقب ابن شهر آشوب ج 3 ص 224، بحار الأنوار ج 44 ص 192.)
    مردم از طرفى با انعقاد پيمان ناگسستنى با مظلومى كه مرگ در راه عقيده را سعادت و سازش با ستمگر را مايه ننگ مى‏ داند وفادارى خود را در عدم سازش با ظالمان و مبارزه بى امان با هرگونه مظاهر استبداد اعلام مى‏ كنند.و همين وفادارى ‏ها است كه ملت‏ها را در برابر طمع استعمار گران بيمه مى‏ كند و راه نفوذ استثمارى را براى هميشه مسدود مى ‏سازد.

    6 - وحدت هماهنگى ميان امت اسلامى: يكى از بركات پربار عزادارى و گريه براى حضرت سيّد الشهداء عليه السلام ، وحدت و هماهنگى ميان اقشار مختلف اسلامى است كه در سايه گردهم‏آيى مردم در ايام سوگوارى حضرت در مساجد و تكايا و در سينه زنى‏ هاى خيابان‏ها است. و اين گردهم آيى‏ ها، ناله‏ ها و سينه‏ زنى هاى هماهنگ، قلبهاى مردم را با يكديگر نزديك نموده و كدورت‏ها را مرتفع ساخته و باعث يكپارچگى ملت اسلامى مى‏ شود و از جمعيت پراكنده قدرت بزرگ مى‏ سازد و ملت اسلامى را در برابر نفوذ دشمنان بيمه مى‏ كند. امام خمينى قدس سره مى‏ فرمايد: ما ملّتِ گريه سياسى هستيم كه با همين اشك، سيل جريان مى‏ دهيم و خرد مى‏ كنيم سدهايى كه در مقابل اسلام ايستاده است . (صحيفه نور ج 13 ص 156.) همين گريه است كه كارها را پيش برده است، همين اجتماعات است كه مردم را بيدار مى ‏كنند. (صحيفه نور ج 13 ص 157.) همه روضه بخوانند، همه گريه بكنند، از اين هماهنگ‏ تر چه؟ شما در كجا سراغ داريد كه يك ملّتى اين طور هماهنگ بشود؟ كِى اين‏ها را هماهنگ كرده؟ اين‏ها را سيّد الشهداء عليه السلام هماهنگ كرده است... در كجاى عالم سراغ داريد مردم اين طور هماهنگ باشند... اين هماهنگى را از دست ندهيد. (صحيفه نور ج 10 ص 217.)

    براى اطلاع بيشتر به كتاب فلسفه عزادارى نوشته محمدى نيا ص 56 به بعد مراجعه شود.(بنقل از موسسه تحقیقاتی حضرت ولیعصر عج)

    موفق باشید ...


    ویرایش توسط مشکور : 1395/06/10 در ساعت 21:59

  9. تشكرها 4


  10. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت تیر 1393
    نوشته
    133
    مورد تشکر
    406 در 119 پست
    حضور
    3 روز 15 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط یوسف نمایش پست
    سلام و درود
    با این نحوی عزا داری فعلی ما نه انسان سازی مشاهده کردیم نه جامعه سازی
    حتی برعکس هم بوده نحوی عزاداری سبب تخریب چهره دین هم بوده! و اگر انسان ساز و جامعه ساز بوده پس چرا اینهمه مشکل فرهنگی و اقتصادی و احتماعی داریم؟
    سلام و ادب

    اینکه متأسفانه در برخی موارد نحوه عزاداری ها سبب تخریب چهره دین شده و باید اصحاب معرفت و متصدیان برپایی این مجالس نهایت دقتشان را بخرج دهند تا منطبق بر شرع و عرف و بدور از افراط و تفریط و تحریف و انحراف برگزار شود مطلبی حق و درست است. لکن این مطلب، با اصل و حقیقت عزاداری و فلسفه و حکمت و آثار فراوانی که این امر دارد هیچ منافاتی ندارد. بعبارتی اصل عزاداری واقعی و منطبق با شرع و عرف، بر اساس فلسفه ها و آثاری که بیان شد برای انسان سازی و جامعه سازی و ... یک ضرورت است که باید حواشی و تبعات منفی و تحریف و انحرافات از دامن آن زدوده شود.

    بعبارتٌ اخری، نباید اشکالات و ضعفها و نواقص خودمان را در طریق بندگی و برپایی برنامه های کمال بخش دین الهی که پاسداشت مقام انبیاء و اوصیاء الهی یکی از آنهاست را به پای دین بنویسیم و بخاطر این نواقص و کاستی ها و یا انحراف و تحریفات، از اصل آن دست بشوییم.

    نقل قول نوشته اصلی توسط یوسف نمایش پست
    جواب سوال هم بنظرم قانع کننده نبوده! بیزحمت به این سوالات جواب بدهید
    از بیان نظر شخصی تان، کمال تشکر را دارم، قطعاً نظر شما نمی تواند مبنای نظر همگان باشد. بی شک، رویه این مرکز چنانکه مستحضرید اینست که در نهایت، قضاوت را به مخاطبان عزیز واگذاریم. فلذا پسندیده نیست که نظر شخصی خودمان را بعنوان نظری قطعی و همگانی مطرح کنیم.

    نقل قول نوشته اصلی توسط یوسف نمایش پست
    1.فلسفه عزا داری چیست؟
    در دو پست قبلی به همین مطلب پرداختیم اگر احیاناً بخشی یا همه آن برای شما و یا هر عزیزی قانع کننده نیست، پسندیده است مبتنی بر روش اصولی بحث، دلیل عدم اقناعی بودن آن را نیز ذکر بفرمایید. تشکر می کنم.

    بدلیل اینکه به وقت فریضه نماز مغرب و عشاء به افق مشهدالرضا(ع) برخوردیم پاسخ به الباقی سؤالاتتان را به وقت دیگری موکول می کنم.

    ملتمس دعا ...



  11. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت تیر 1393
    نوشته
    133
    مورد تشکر
    406 در 119 پست
    حضور
    3 روز 15 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط یوسف نمایش پست
    2.کلا اهل سنت و بطور کلی سایر ادیان (یهود مسحیت حتی بودایی و زرتشتی) چیزی به اسم مراسم عزا داری دارند؟3.اصلا برای کسی عزا داری میکنند؟
    اگه بله! چه کسانی؟
    اگه خیر چرا؟
    سلام و تشکر

    بله در آیین های دیگر هم عزاداری به انحاء مختلف برگزار می شود مثلاً:

    - در مسیحیت، فلسفه عزاداری در حقیقت سوگواری کردن و گریستن بر کسی نیست. عزاداری در مسیحیت نوعی همانند سازی است. در مسیحیت غایت اخلاقی عبارت است از "تشبه به مسیح" به همین دلیل است که آنان در همه چیز حتی در زجر کشیدن و بر صلیب شدن هم مایلند این تشابه را نشان دهند. برای مثال آنان در این روز در برخی از مناطق صلیبی را با خود حمل میکنند که می تواند هم معنای کفن پوشیدن عزاداران ما در سوگواری امام حسین باشد. و یا خود را خراش می دهند و یا تابوت نمادین را حمل میکنند. همه این موارد به یک معناست. و آن افزایش تشبه به مسیح.

    - عزاداری در یهود «اِوِل» و «لیصپود» نامیده می شود و نوحه و مرثیه خوانی («قینا» و «نِهی») نیز در مناسبت های مذهبی متداول است. از آداب سوگواری، پوشیدن کرباس (یا پلاس)، ریختن خاک و خاکستر بر سر، خودداری از استحمام، خودداری از اصلاح سر و صورت (که تا امروز نیز معمول است)، برداشتن عمامه و دستار، پرهیز از خوردن گوشت و شراب، و منع موسیقی و رقص است. در کتاب اشعیای نبی (باب ۳۲ آیه ۱۲) به «سینه زنی» اشاره شده است که احتمالا این نیز در زمان هایی جزء آیین سوگواری یهود بوده است. به نظر می رسد خراش دادن و زخمی کردن بدن نیز از آداب اقوام همجوار و معاصر بنی اسرائیل در دوران حضرت موسی بود، چنانکه خداوند در تورات (تثنیه باب ۱۴ آیه ۱) این رسم را برای سوگواری منع کرده است. مرثیه و نوحه نیز در مصایب تاریخی یهود هم از سوی انبیای بنی اسرائیل (داوود و ارمیا) و هم از سوی شعرا و علمای دینی سروده شده اند. معروف ترین آنها، مرثیه های ارمیای نبی در سوگ ویرانی معبد اول بیت المقدس و آوارگی قوم بنی اسرائیل است که عنوان یک کتاب مستقل از کتاب های مقدس یهود را به خود اختصاص داده است. نیز بخش هایی از کتاب ایوب که به خاطر عذاب هایی که بر خود و خانواده اش وارد آمد نوحه و فغان سر داد، در ایام سوگواری یهودیان مورد توجه و بازخوانی قرار دارد.

    - در کشور هندوستان که اکثریت هندو هستند، قطعاً آنها نیز بنا به مناسبتهایی در کنار ده ها برنامه مذهبی خاص هندوها، برنامه عزاداری خاص و ویژه خود را نیز دارند، بعلاوه هندوها همچون بسیاری از مسیحیان، کلیمیان و زرتشتیان که به امام حسین (ع) و شهدای کربلا بویژه حضرت عباس (ع) ارادت دارند، در ایام محرم بویژه تاسوعا و عاشورا برای امام حسین و شهدای کربلا عزاداری کرده و نذر و نذوراتی دارند. در مقابل مغازه خیلی از هندوها نماد دست حضرت عباس(ع) نصب شده، حتی مثلاً خانمی که بچه دار نمی شود از خدا می خواهد اگر فرزندی به او داد و پسر بود اسمش را غلامحسین بگذارد و گاهی حلقه هایی در گوش پسرانشان می کنند کنایه از این که غلام امام حسین(ع) است. حتی در روز عاشورا هندوها آتشی بر پا می کنند و با حسین حسین از روی آن می پرند. مهاتما گاندی رهبر فقید هند در سخنی گفته است: اگر مردم هند می خواهند آزاد شوند تنها راهش اقتدا به حسین (ع) است.

    - امام حسین(ع) در میان اهل سنت بسیاری بلاد بویژه پاکستان هم جایگاه والایی دارد و فرهیختگان آنها امام حسین(ع) را نماد وحدت می دانند به عنوان کسی که هم شیعه و هم سنی او را تکریم می کنند. به او وراه او احترام می کنند.


    با این وجود لازم بذکر است، بررسی این مطلب که پیروان دیگر ادیان و مذاهب اصولاً برنامه عزاداری خاص و ویژه ای در مناسک آیین شان داشته باشند یا خیر! ارتباط چندانی به برنامه های تعالی بخش اسلام و مذهب حقه تشیع ندارد، همچنین بدلیل تفاوت مکاتب و تفاوت مبانی و فلسفه ها ارتباط مستقیمی بین فلسفه و حکمتها و آثار و فواید عزاداری در مکتب اهل بیت (ع) با فلسفه عزاداری دیگر مکاتب برقرار نیست. کمااینکه بسیاری از مناسک و برنامه های معنوی دیگری که در مکتب اهل بیت وجود دارد نظیر زیارت، توسل، تبرک و ... ممکن است اصولاً در مکاتب دیگر جایی نداشته و یا کم و کیف آن مبناءً أو غایتاً متفاوت باشند. فلذا عمل و تمسک به آنها مستقلاً از باب اینکه در شریعت اسلام و مکتب اهل بیت (ع) صادر شده برای اهل ایمان موضوعیت دارد و نیازی نیست بدنبال مبانی و یا وجود و صدور آنها در مکاتب دیگر باشیم.

    موفق باشید ...




  12. #10

    تاریخ عضویت
    جنسیت شهریور 1395
    نوشته
    3
    مورد تشکر
    16 در 3 پست
    حضور
    2 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    خدا حافظ با تشکر از پاسخ هایی که دادین

  13. تشكرها 3


صفحه 1 از 2 12 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود