صفحه 45 از 45 نخست ... 5152535434445
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: سلوک در صراط مستقیم عرفان

  1. #441

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۵
    نوشته
    4,396
    مورد تشکر
    1,935 پست
    حضور
    22 روز 9 ساعت 8 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    7- چون زمان و توان عبد محدود است و در زمان واحد هم امکان انجام همه کارهای خوب توسط یک نفر وجود ندارد سالک باید در هر زمان به عمل خیری که خداوند زمینه و امکان انجام آن را برای او فراهم ساخته است مشغول شود و همزمان با نیت و رضامندی و شوق به انجام کارهای خیر دیگر که انجام آنها قابل تصور است و در اقصی نقاط عالم دیگران به آنها مشغولند در بهره مندی از ثواب و سازندگی آن اعمال با انجام دهندگان آنها شریک شود؛ زیرا رضایت و اشتیاق به هر کار شخص را در آن سهیم می کند.
    امیرالمومنین علیه السلام می فرماید:
    «الرَّاضِي‏ بِفِعْلِ‏ قَوْمٍ كَالدَّاخِلِ فِيهِ مَعَهُم‏»[1]؛ «کسی که به عمل گروهی راضی باشد همچون کسی است که در انجام آن همراه ایشان است.»
    پس بیش از آنچه سالک با اعمال خود رشد می کند می تواند با نیت خود پیشرفت کند. لذا رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم می فرمایند:
    «نِيَّةُ الْمُؤْمِنِ‏ خَيْرٌ مِنْ عَمَلِه‏»[2]؛ «نیت مومن از عملش بهتر است.»
    8- در مورد کارهای بد و ناروا نیز سالک باید اساسا از آنها صرف نظر و چشم پوشی کند و دل ببرد. امیرالمومنین علیه السلام در توصیف متقین می فرمایند:
    «غَضُّوا أَبْصَارَهُمْ عَمَّا حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ »[3]؛ «از آنچه خدا بر آنها حرام کرده است چشم پوشیده اند و صرف نظر کرده اند.»
    بنابراین سالک باید محبت دنیا را که سرچشمه همه بدی هاست و میل به به کارهای بد را که از پیامدهای محبت دنیاست کلا از دل بیرون کند و رغبتی و نظری به سوی آنها نداشته باشد و این امری است فراتر از ترک دنیا و اعمال بددر عین رغبت به آن
    »
    ......................
    پی نوشت:
    [1].نهج البلاغه، حکمت 154
    [2].کلینی، کافی، ج2، ص84

    [3].نهج البلاغه، خطبه 193


    ویرایش توسط کافی : ۱۳۹۷/۰۴/۰۲ در ساعت ۱۹:۲۱

  2. تشکر


  3. #442

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۵
    نوشته
    4,396
    مورد تشکر
    1,935 پست
    حضور
    22 روز 9 ساعت 8 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    9- در عرصه تزکیه و سلوک تنها از عنایت الهی کار بر می آید و بس، سعی و مجاهدت سالک صرفا دعا و ابراز نیازی به زبان عمل به محضر پروردگار و زمینه ساز جلب عنایت الهی است.
    اجر سعی و مجاهدت تمام عیار و خالصانه سالک در انجام وظایف بندگی و طاعت و عبادت حضرت حق رهایی از حجاب فعل و توانایی خود از طریق یاس از اثربخشی تقلاهای خویش در تزکیه و سلوک و درک و وجدان اضطرار خود در این وادی است.
    با رهایی سالک از این حجاب عنایت الهی شامل حال و دستگیر او می شود و او را به مقصد می رساند. این امر مصداق بارزی برای این کلام الهی است که می فرماید:
    «أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَيَكْشِفُ السُّوءَ وَيَجْعَلُكُمْ خُلَفَاءَ الْأَرْضِ»[1]؛ «یا کیست هنگامی که شخص مضطر و درمانده او را می خواند، وی را اجابت می کند و رنج و ناراحتی را برطرف می سازد و شما را خلیفه های روی زمین می کند؟»
    ...................
    پی نوشت:
    [1].نمل، 62



  4. #443

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۵
    نوشته
    4,396
    مورد تشکر
    1,935 پست
    حضور
    22 روز 9 ساعت 8 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    تعالی معنوی و تکامل روحانی مستلزم مراعات امور و انجام اعمالی است که در این بخش به مهمترین آنها اشاره می شود. اما پیش از طرح آنها تاکید بر دو نکته را لازم می دانیم.
    نخست اینکه سالک قبل از پرداختن به دستورالعمل های سلوکی باید در زمینه اعتقادات دینی به مطالعه کتب اعتقادی و درس آموزی در محضر عالمان دینی بپردازد تا به درکی صحیح و عمیق از عقاید شیعی دست یابد و از جنبه عقیدتی به ثبات و استحکام لازم نایل شود.
    دوم اینکه سالک اگر در زمینه احکام فقهی مجتهد نیست به حکم پروردگار باید در انجام احکام شریعت به فتوای مجتهد اعلم و اصلح مراجعه و اتکا کند و براساس آن عمل نماید.
    اعمال و عباداتی که بدون اتکا به فتوای مجتهد انجام شود مورد قبول خداوند نیست. شرط ورود به عرصه طریقت برای نیل به حقیقت عمل به شریعت طبق موازین الهی است. در نتیجه کسی که واجد این شرط نیست می بایست ابتدا این شرط را فراهم آورد آن گاه در صدد گام نهادن در مسیر عرفان برآید. اکنون به اختصار به ذکر آنچه انجامش برای سالک لازم و کارساز است می پردازیم.
    1- ابراز محبت و رفتار محبت آمیز نسبت به خدای متعال و پیامبر اکرم و اهل بیت علیهم السلام و به تبع ایشان نسبت به سادات و مومنان به خصوص عارفان، عالمان و اتقیاء.
    2- درک محضر اولیاء الله و عارفان کامل و اهل یقین، صلحا، اتقیاء و نیکان عصر خویش، شخص چنانچه بزرگانی از این دست را می شناسد در حدی که مایه آزار و اذیت آنان نباشد هفته ای را بدون اینکه ساعاتی در حضور آنان باشد نگذراند.
    3-مطالعه کتاب هایی که در مورد زندگی، احوال، رفتار و سخنان اولیاء نوشته شده است و نیز مطالعه کتبی که خود آن بزرگان نگاشته اند و آثاری از نور وجودشان در آنها موجود است و به خواننده آنها منتقل می شود.


  5. #444

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۵
    نوشته
    4,396
    مورد تشکر
    1,935 پست
    حضور
    22 روز 9 ساعت 8 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    4-حضور مستمر و منظم و بهره مندی از جلسات معنوی متناسب با روحیه و سطح خود.
    بر این اساس سالک الی الله باید از جلسه ای استفاده کند که هم از نظر سبک با روحیاتش سازگارتر باشد و هم از نظر سطح با او تناسب داشته باشد. بهترین معیار برای تشخیص مناسب بودن جلسه با شخص تاثیری است که بر او می گذارد. لذا پس از چند نوبت حضور در جلسه ای اگر شخص احساس کرد با خدا آشناتر و نسبت به خداوند متوجه تر، نزدیک تر، صمیمی تر، مودب تر و مطیع تر و باتقواتر شد می تواند مطمئن باشد جلسه مزبور برای او مناسب است و شرکت در آن را مغتنم شمارد.
    5- انتخاب یک رفیق راه هم روحیه و هم سطح برای اینکه به اتفاق مسیر سلوک را طی کنند. داشتن چنین رفیق راهی طی طریق را بسیار آسان، مسیر سلوک را بسیار کوتاه و احتمال سستی یا بیراهه رفتن را بسیار کم می کند. اهمیت این نکته بدان حد است که پیامبراکرم صلی الله علیه و آله و سلم می فرمایند: «
    الرَّفِيقَ‏ ثُمَ‏ الطَّرِيقَ‏.»[1]؛ «ابتدا رفیق راهی برگزیدن پس آن گاه در طریقت گام نهادن.»
    حضرت عیسی علیه السلام در پاسخ یارانشان که از ایشان پرسیدند با که همنشینی کنیم فرمودند:
    «مَنْ‏ يُذَكِّرُكُمُ‏ اللَّهَ‏ رُؤْيَتُهُ‏ وَ يَزِيدُ فِي عِلْمِكُمْ مَنْطِقُهُ وَ يُرَغِّبُكُمْ فِي الْآخِرَةِ عَمَلُه»[2]؛ «با آن کس که دیدارش شما را به یاد خدا اندازد و سخنش بر دانایی شما بیفزاید و عملش شما را به آخرت راغب سازد.»
    امیرالمومنین علیه السلام می فرمایند:
    «قَارِنْ‏ أَهْلَ‏ الْخَيْرِ تَكُنْ مِنْهُمْ »[3]؛ «قرین و همنشین اهل نیکی باش تا از آنها شوی.»همه این سخنان تاکیدی است بر تاثیر شگفت آور مجالست و معاشرت به ویژه هنگامی که محبت، صمیمیت و یگانگی در بین باشد.
    6- پرهیز از مجالست با اهل شک و انکار که با ارزش ها و حقایق معنوی ناباورانه و با تردید برخوردار می کنند، مقامات عرفانی و کمالات روحانی را افسانه می پندارند و صرف وقت و توان در جهت آن را اتلاف عمر می شمارند. مجالست با این گروه بر عزم و اراده و طلب سالک تاثیر منفی می گذارد.
    ....................
    پی نوشت:
    [1].بحارالانوار، ج73، ص267
    [2].کافی، ج1، ص39
    [3].غررالحکم، ص429


    ویرایش توسط کافی : ۱۳۹۷/۰۴/۰۲ در ساعت ۲۰:۱۶

صفحه 45 از 45 نخست ... 5152535434445

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود