صفحه 107 از 107 نخست ... 75767778797105106107
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: سجاده های سلوک

  1. #1061

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۵
    نوشته
    2,896
    مورد تشکر
    322 پست
    حضور
    13 روز 11 ساعت 59 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    البته با آن همه نکوهشِ دنیا در قرآن و روایات به‌ویژه، و در اغلب خطبه‌ها و سخنان امیر مؤمنان علی علیه السلام ، می‌نگریم که مردم چنان عاشق و شیفته دنیایند که برای رسیدن به آن سر از پا نمی‌شناسند و به هشدار‌های فراوان درباره استفاده ناصحیح از دنیا توجهی نمی‌کنند.
    آنان از خطر‌هایی که در دنیا فرارویشان است و نیز از چاه‌های گناه که دنیا دربرابر آنها کنده، غافل‌اند. آنان متوجه نیستند که در دنیا دو راه در برابرشان قرار گرفته که یکی از آنها به بهشت و سعادت می‌انجامد و دیگری به جهنم؛ و اگر هوشیار نباشند و با چشمان بسته و غافل از خطراتی که فرارویشان قرار گرفته‌ گام بردارند، فرجامشان سقوط در دره هولناک جهنم، و حرمان ابدی از سعادت و بهشت است.


  2. #1062

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۵
    نوشته
    2,896
    مورد تشکر
    322 پست
    حضور
    13 روز 11 ساعت 59 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    گفتار شصت‌و‌سوم: زهد و وارستگی دوستان خدا و بی‌اعتنایی آنان به دنیا (3)
    تجلی روح توحید در رفتار دوستان خدا
    روح مناجات امام سجاد علیه السلام پیام اصلی مناجات زاهدین، درخواست از خداوند است؛ چراکه اصل نخستین در آموزه‌های اسلام، دعوت به توحید، و تجلی روح توحید در گستره اعمال، رفتار و گفتار، و ازجمله دعا‌ها و درخواست‌های انسان است.
    ما باید باور کنیم که همه امور و ازجمله خواسته‌های ما با اراده و کمک خداوند انجام می‌پذیرند و اگر کمک خداوند نباشد، کاری انجام نمی‌شود.
    برای استحکام روح توحید در انسان و باور به اینکه همه امور با اراده و خواست خداوند انجام می‌پذیرند و آفریدگاری جز خداوند نیست و قدرتی ورای قدرت او وجود ندارد، بر ما واجب شده است که در نمازمان سوره حمد را بخوانیم و به خداوند عرض کنیم:
    إِیَّاکَ نَعْبُدُ وَإَِیّاکَ نَسْتَعِینُ؛ و وقتی از سجده برمی‌خیزیم بگوییم: بِحَوْلِ اللَّهِ وَقُوَتِهِ أَقُومُ وَأقْعُدُ.
    البته خداوند از راه اسباب و عوامل موجود در عالم به ما یاری می‌رساند و ما باید از اسبابی که در اختیارمان قرار گرفته استفاده کنیم.
    کسی که از اسباب پیرامونش استفاده نکند و درعین‌حال از خداوند یاری بخواهد، مانند کسی است که خود را در چاه بیفکند و بگوید خدایا مرا حفظ کن! بنابر سنت الهی، هرکس خود را به خطر افکند، آسیب می‌بیند. پس ما باید از اسباب و وسایل استفاده کنیم. توجه كنیم که اسباب را نیز خداوند فراهم کرده و آنها درزمره نعمت‌های الهی قرار دارند.
    بنابراین هرگاه دستمان از اسباب کوتاه می‌شود و یا نمی‌توانیم به‌وسیله آنها به خواسته خود دست یابیم، باید از خداوند مدد بجوییم.
    ازآنجا‌که انسان در دنیا به سر می‌برد و سروکارش با مادیات است، با آنها انس می‌یابد و لذت‌هایی نیز در همین دنیا عاید او می‌شود.
    حکمت وجود این لذت‌ها این است که ازطریق آنها نیاز‌های انسان تأمین می‌شوند. بااین‌حال انسان باید بکوشد که در حد ضرورت از لذت‌های دنیا بهره گیرد؛ فریفته و دل‌بسته دنیا نشود و بتواند از جاذبه‌های دنیا چشم‌پوشی کند.


  3. #1063

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۵
    نوشته
    2,896
    مورد تشکر
    322 پست
    حضور
    13 روز 11 ساعت 59 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    راه‌های کاستن از توجه به دنیا
    1. توجه به عیب‌های دنیا
    یکی از راه‌های کاستن از توجه به دنیا و دل‌بسته و فریفته آن نشدن، توجه به عیب‌های دنیاست. اگر انسان در کنار توجه به جاذبه چیزی، به عیب‌های آن نیز توجه كند، فریفته آن نمی‌شود. حتی اگر انسان بر حسن و جاذبه‌های چیزی تمرکز یابد و درعین‌حال به عیوب آن نیز بیندیشد، کمتر فریفته آن می‌شود.
    لذت‌های آخرت ازنظر کیفیت و شدت بر لذت‌های دنیوی برتری دارند و ازاین‌نظر لذت‌های دنیوی قابل مقایسه با لذت‌های اخروی نیستند.
    ازنظر کمّی ‌نیز نعمت‌ها و لذت‌های دنیوی زوال‌پذیر و محدودند؛ اما لذت‌های اخروی پایدار و ابدی‌اند. در دنیا، هم عمر انسان محدود است و هم میزان برخورداری‌اش از امکانات و نعمت‌های دنیوی؛ اما در آخرت انسان، هم عمر ابدی و جاودانه دارد، و هم از نعمت‌ها و لذت‌های اخروی بی‌شماری برخوردار می‌شود.
    حال وقتی انسانِ عاقل به مقایسه لذت‌های دنیوی با لذت‌های اخروی می‌نشیند، باید لذت‌های اخروی را که هم شدید‌تر و هم بیشتر و ابدی‌اند بر لذت‌های ناقص و محدود و زوال‌پذیر دنیا ترجیح دهد؛ چه اینکه انسان در دنیا نیز لذت شدید‌تر و با‌دوام‌تر را بر لذت ضعیف‌تر و کم‌دوام ترجیح می‌دهد.

    ویرایش توسط کافی : ۱۳۹۶/۰۹/۱۶ در ساعت ۱۴:۰۲

  4. #1064

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۵
    نوشته
    2,896
    مورد تشکر
    322 پست
    حضور
    13 روز 11 ساعت 59 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    دنیا؛ سرایی آکنده از درد و رنج
    راه دوم کاستن از توجه به دنیا و فریفته دنیا نشدن، توجه به دردها، رنج‌ها و گرفتاری‌هایی است که در دنیا متوجه انسان می‌شود (البته این راه از مصادیق توجه به عیوب و نواقص دنیا به شمار می‌آید). یکی از ویژگی‌های بهشت این است که در آنجا انسان‌ها متحمل هیچ رنج، زحمت و خستگی‌ای نمی‌شوند:
    «وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ إِنَّ رَبَّنَا لَغَفُورٌ شَكُورٌ *الَّذِی أَحَلَّنَا دَارَ الْمُقَامَةِ مِنْ فَضْلِهِ لا یَمَسُّنَا فِیهَا نَصَبٌ وَلا یَمَسُّنَا فِیهَا لُغُوبٌ»[1]؛« و گویند: سپاس و ستایش خدای راست که اندوه از ما ببرد. هرآینه پروردگار ما آمرزگار و سپاسگزار است؛ آن [خدایی] که ما را به فضل خویش در سرای ماندنی و جاویدان جای داد. در آنجا نه رنجی به ما می‌رسد و نه درماندگی‌ای. »
    .........................
    پی نوشت:
    [1]. فاطر ، 34ـ35



  5. #1065

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۵
    نوشته
    2,896
    مورد تشکر
    322 پست
    حضور
    13 روز 11 ساعت 59 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    زهد و وارستگی از دنیا، زیبنده دوستان خدا
    اگر انسان به آفات، گرفتاری‌ها و سختی‌هایی که در دنیاست بنگرد و به‌ویژه اگر ایمان به سرای آخرت و بهشت داشته باشد که عاری از آن آفات و گرفتاری‌هاست و سپس این دنیا را با بهشت بسنجد، فریفته لذت‌های محدود این دنیا که همراه با رنج‌ها، سختی‌ها و گرفتاری‌هایند نمی‌شود و در دنیا زهد و وارستگی از دنیا را پیشه خود می‌سازد؛ همان مقام زهد و وارستگی‌ای که امام علیه السلام در مناجات خود از خداوند درخواست می‌کنند:
    «إِلَهِی فَزَهِّدْنَا فیهَا وَسَلِّمْنَا مِنْهَا بِتَوفِیقِکَ وَعِصْمَتِکَ، وَاْنزَعْ عَنَّا جَلابِیبَ مُخَالَفَتِکَ، وَتَوَلَّ أُمُورَنَا بِحُسْنِ کِفَایَتِکَ، وَأَوْفِرْ مَزِیدَنَا مِنْ سَعَةِ رَحْمَتِکَ، وَأَجْمِلْ صِلاتِنَا مِنْ فَیْضِ مَوَاهِبِکَ»
    «خدایا! به توفیق و نگه‌داری خود، به ما زهد و بی‌رغبتی به دنیا عطا کن؛ و ما را از شر دنیا سلامت بدار؛ و جامه‌های عصیان و مخالفت با خود را از ما بر کن؛ و با حسن کفایت و تدبیرت، خود عهده‌دار کار ما باش؛ و از رحمت بی‌انتهایت بر عطای همیشگی به ما بیفزای؛ و از موهبت‌های فیض و بخششت، انعام ما را بهتر و بیشتر ساز.»


  6. #1066

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۵
    نوشته
    2,896
    مورد تشکر
    322 پست
    حضور
    13 روز 11 ساعت 59 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    زهد مطلوب در اسلام، آن است که انسان برای انجام بهتر مسئولیت‌های خود، سادگی و گریز از تجمل را شیوه خود كند و به مظاهر پرزرق‌وبرق زندگی بی‌اعتنا شود.
    بدیهی است که این طرز رفتار به‌سبب پلید دانستن دنیا یا به‌دلیل فرار از مسئولیت‌های اجتماعی نیست؛ بلکه زهد در اسلام برای انجام بهتر مسئولیت‌ها و غلبه بر گرایش‌های افراطی، و درجهت هدایت صحیح شیفتگی و دل نبستن به مظاهر زندگی مادی است.
    از این رهگذر، زهد روح افزون‌طلب انسان را مهار می‌کند و حالت خودباختگی دربرابر مظاهر زندگی دنیا را از بین می‌برد.
    بنابراین زهد در اسلام با داشتن مال و ریاست منافات ندارد. درواقع زاهد کسی است که مظاهر زندگی را بیش از حق و خداوند دوست نمی‌دارد و اهداف الهی را قربانی اهداف دنیوی نمی‌کند. او آخرت را اصل قرار می‌دهد و دنیا را به‌منزله فرع و وسیله و مقدمة آن می‌جوید. با توجه به آنچه بیان شد، تفاوت زهد با رهبانیت که در آیین‌های مسیحیت و بودیسم مطرح است روشن می‌شود؛ چراکه رهبانیت به‌معنای ترک دنیا، فرار از مسئولیت‌ها و گریز از اجتماع است. چنین تفکری با روح اسلام سازش ندارد.
    ازنظر اسلام، همه مظاهر زندگی، از‌قبیل مال، فرزند و ریاست، ابزار تکامل و پیشرفت‌اند. همه اینها نعمت‌های خداوندند و استفاده صحیح و رعایت تعادل در بهره‌وری از آنها، افزون بر آبادی دنیا، سبب آباد شدن آخرت انسان نیز می‌شود.
    استفاده صحیح از دنیا این است که انسان برای دنیا و مظاهر آن، اصالت قایل نباشد و آنها را به‌مثابه نعمت‌هایی درجهت رسیدن به کمال و سعادت در آخرت بداند.


  7. #1067

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۵
    نوشته
    2,896
    مورد تشکر
    322 پست
    حضور
    13 روز 11 ساعت 59 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    ازنظر اسلام، هرچه در این دنیا رنگِ وجود به خود گرفته نیکوست و خداوند، موجود بدی نیافریده است. بنابراین نه دنیا و مظاهر آن بد است و نه علاقه به آنها، که ازروی میل طبیعی در انسان قرار داده شده است.
    پیامبرصلی‌الله علیه وآله و سلم فرمودند:
    «الزَّهَادَةُ فی الدُّنْیَا لَیْسَتْ بِتَحْرِیمِ الحَلالِ وَلا إِضَاعَةِ الْمَالِ وَلَکِنِ الزَّهَادَةُ فِی الدُّنیا أَنْ لا تَکُونَ بِمَا فی یَدَیْکَ أوْثَقَ مِنْکَ بِمَا فی یَدِ اللَّهِ»[1]؛ «ازدنیاگذشتگی این نیست که حلال را بر خود حرام کنی یا مال خود را تلف کنی؛ ازدنیا‌گذشتگی این است که بدانچه در کف توست، بیشتر از آنچه در دست خداست اعتماد نداشته باشی»
    .........................
    پی نوشت:
    [1]. نهج الفصاحه، ص512


  8. #1068

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۵
    نوشته
    2,896
    مورد تشکر
    322 پست
    حضور
    13 روز 11 ساعت 59 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    وقتی انسان حاضر می‌شود از لذتی دست بکشد که به لذتی فراتر از آن دست یابد. اگر لذت انس با خدا را بچشد، حاضر نمی‌شود از این لذت بی‌مانند دست بکشد.
    درنتیجه لذت‌های پوچ و بی‌مقدار دنیا را وامی‌نهد. درحقیقت محبت به خدا و انس با او مانع دل‌بستگی او به مظاهر دنیا می‌شود.
    البته چشیدن طعم انس با خدا و تجلی محبت به او در قلب، به‌آسانی محقق نمی‌شود و نیازمند تلاش فراوان و مقدماتی است. مهم‌ترینِ این مقدمات، لطف و عنایت خدا در حق انسان، و برخوردار ساختن انسان از شایستگی و توفیق محبت به اوست.


  9. #1069

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۵
    نوشته
    2,896
    مورد تشکر
    322 پست
    حضور
    13 روز 11 ساعت 59 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    دوستان خدا و آرزوی نیل به لقای معبود در آخرت
    در پایان فراز مزبور حضرت از خداوند لقا و شهود جمال کبریایی‌اش را درخواست می‌کنند.ما در مباحث پیشین، بارها به مفهوم رؤیت و لقای خداوند در قیامت اشاره کردیم و گفتیم که به‌دلیل محدودیت‌های عالم ماده، آن لقا و رؤیت در دنیا برای انسان‌ها فراهم نمی‌شود.
    اجمال سخن ما این بود که در دنیا روح انسان به بدن تعلق می‌گیرد و این تعلق محدودیت‌هایی را برای روح انسان در پی می‌آورد.
    در نتیجه تعلق روح به بدن و محدودیت‌هایی که بدن به منزله موجودی مادی دارد، تحمل بدن و قوای آن برای حالات روحی و واکنش‌های روانی به حوادث ناگوار یا شادی‌بخش محدود است، و در مواردی بدن انسان تحمل برخی واکنش‌های روانی را ندارند.
    از همین روست که گاهی انسان بر اثر شوق زیاد غش می‌کند. برای نمونه، مادری که سال‌ها از دیدار فرزندش محروم بوده و در غم فراقش می‌سوخته است، وقتی به او می‌رسد، چه بسا از شدت شوق غش می‌کند و حتی ممکن است دچار سکته شود.
    این از آن روست که بدن و اعصاب و مغز انسان تحمل هر لذتی را ندارد؛ چنان‌كه تاب هر مصیبتی را نیز ندارد. با این فرض، روشن است که انسان در دنیا تحمل لذتی را که از مشاهده نوربی‌نهایت یا جمال بی‌نهایتِ خداوند حاصل می‌آید، ندارد؛ چنان که حضرت موسی علیه السلام که پیامبری اولوالعزم بود، نتوانست متحمل لقا و رؤیت جمال ربوبی گردد.
    آن حضرت از خداوند درخواست کرد که خود را به او بنمایاند و فرمود:
    «رَبِّ أَرِنِی أَنْظُرُ إِلَیْکَ»؛ «پروردگارا، [خود را] به من بنمای تا به تو بنگرم». خداوند در پاسخ او فرمود:
    «قَالَ لَنْ تَرَانِی وَلَكِنِ انْظُرْ إِلَى الْجَبَلِ فَإِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهُ فَسَوْفَ تَرَانِی فَلَمَّا تَجَلَّى رَبُّهُ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُ دَكًّا وَخَرَّ مُوسَى صَعِقًا فَلَمَّا أَ فَاقَ قَالَ سُبْحَانَكَ تُبْتُ إِلَیْكَ وَأنَا أوَّلُ الْمُؤْمِنِینَ»[1]؛
    «گفت: هرگز مرا نخواهی دید و لیکن به این کوه بنگر، پس اگر در جای خود قرار و آرام داشت مرا خواهی دید؛ و چون پروردگارش بر آن کوه تجلی کرد، آن را خرد و پراکنده ساخت و موسی مدهوش بیفتاد و چون به خود آمد گفت: [بارخدایا،] تو پاک و منزهی [از اینکه با چشم دیده شوی] به تو بازگشتم و من نخستین باوردارنده‌ام.
    طبیعی است وقتی تجلی خداوند بر کوه باعث تلاشی آن می‌شود و این رخداد مهیب حضرت موسی علیه السلام را مدهوش می‌سازد، انسان نمی‌تواند در دنیا تاب تحمل لقای الهی را داشته باشد و در نتیجه، بُنیه مادی ما نمی‌تواند در دنیا لذت لقای الهی را درک کند. اما در آخرت که محدودیت‌های مادی از فراروی ساختمان وجودی انسان برداشته می‌شود، امکان لقای الهی برای انسان‌ها و به‌ویژه برای اولیای خدا فراهم می‌گردد.
    حضرت در پایان مناجات خود می‌فرمایند:
    «وَ أَخْرِج حُبَّ الدُّنیا مِنْ قُلُوبِنَا کَمَا فَعَلْتَ بِالصَّالِحینَ مِنْ صَفْوَتِکَ وَالأَبْرَارِ مِنْ خَاصَّتِکَ بِرَحْمَتِکَ یا أرْحَمَ الرَّاحِمینَ وَیَا أَکْرَمَ اْلأَکْرَمینَ»؛ «خدایا، محبت دنیا را از دل ما بیرون کن؛ چنان‌که با بندگان نیکوکار و خاصّان درگاهت چنین کردی؛ به حق رحمت بی‌پایانت، ای مهربان‌ترین مهربانان، و ای کریم کریمان».


  10. #1070

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۵
    نوشته
    2,896
    مورد تشکر
    322 پست
    حضور
    13 روز 11 ساعت 59 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    بسم الله الرحمن الرحیم
    با تشکر از کسانی که این مطالب را مطالعه فرمودند، و امیدوارم آموزنده و مثمر ثمر واقع شده باشد.
    با اجازه همه بزرگواران، این تاپیک به پایان رسید.
    اجرکم عند الله.


صفحه 107 از 107 نخست ... 75767778797105106107

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 2 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 2 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود