جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: انسان هائی که اعضای بدنشون رو اهدا کردند چگونه محشور میکنند؟

  1. #1
    شروع کننده موضوع

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۰
    نوشته
    3,632
    صلوات
    1
    تعداد دلنوشته
    1
    مورد تشکر
    807 پست
    حضور
    118 روز 20 ساعت 12 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    2
    گالری
    8

    انسان هائی که اعضای بدنشون رو اهدا کردند چگونه محشور میکنند؟




    سلام وعرض احترام
    یکی از کاربران تلگرام سوالی داشتن واز کارشناسان اعتقادی در خواست راهنمائی داشتن
    مطالب ایشون عینا نقل میشود

    سلام
    خسته نباشید

    ببخشید ی سوال دارم.....میخواستم بدونم خداوند روز قیامت بدن انسانهایی که دراین دنیا مرگ مغزی شدند واعضای بدنشون رو اهدا کردند چگونه محشور میکنند

    البته خدایی نکرده سوالم شک در قدرت خداوند نیس
    فقط کنجکاوی

    سعدی اگر عاشقی کنی و جوانی

    عشق محمد بس است و آل محمد



    انسان هائی که اعضای بدنشون رو اهدا کردند چگونه محشور میکنند؟


  2.  

  3. #2
    شروع کننده موضوع

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۰
    نوشته
    3,632
    صلوات
    1
    تعداد دلنوشته
    1
    مورد تشکر
    807 پست
    حضور
    118 روز 20 ساعت 12 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    2
    گالری
    8



    با نام و یاد دوست







    انسان هائی که اعضای بدنشون رو اهدا کردند چگونه محشور میکنند؟






    کارشناس بحث: استاد عامل

    سعدی اگر عاشقی کنی و جوانی

    عشق محمد بس است و آل محمد



    انسان هائی که اعضای بدنشون رو اهدا کردند چگونه محشور میکنند؟

  4. تشکرها 2


  5. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۹۴
    نوشته
    89
    مورد تشکر
    47 پست
    حضور
    2 روز 6 ساعت 39 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    1



    بسم الله الرحمن الرحیم


    با عرض سلام و ادب
    سوال مد نظر شما در گذشته و به نوع دیگری مطرح شده است. بطوری که اگر اجزاء بدن انسانی جزو بدن دیگری شود، مانند اینکه در قحطی کسی از فرط گرسنگی، اعضای انسان دیگری را بخورد یا بعد از مرگش خوراک حیوانات شود. در اینصورت معاد جسمانی شخصی که اعضای بدنش جزو بدن دیگری شده، چطور خواهد بود؟ در گذشته از این سوال یا شبهه به شبهه آکل و ماکول تعبیر شده است.

    اما پاسخ های متفاوتی از گذشته به این سوال داده شده است که برخی قابل پذیرش و برخی پذیرفتنی نیستند. در این بین متکلمان مهمترین پاسخی که به این شبهه داده اند برمی گردد به تفکیک بین اعضاء اصلی و غیر اصلی. از نظر آنها اجزای اصلی چیزهایی‌اند که واقعیت و حقیقت انسان به آنها بستگی دارد. این اجزا به گونه‌ای هستند که اگر هم احیاناً خوراک انسان دیگر شوند، هرگز جزو بدن او نمی‎شوند یا به صورت اجزای اصلی او در نمی‎آید. اما اجزای زاید یا غیراصلی آنهایی هستند که حقیقت انسان به آنها بستگی ندارد و همواره تغییر و تحول می‎پذیرند. بنابراین اگر اعضای انسان جزئی از بدن شخصی دیگر گردد، اجزای زاید یا غیراصلی خواهد بود. بنابراین در روز رستاخیز آنچه محشور می‎شود، انسانی است که از اجزای اصلی تشکیل یافته است.(1) البته این دیدگاه با نقدهایی روبرو است، چرا که سلولهای بدن انسان در حال تغییر بوده و با انتقال به بدن دیگری، مسلما جزو بدن او شده و پس از مدتی یا تبدیل به نیرو شده و یا از بدن او به شکل فضولات خارج خواهد شد. سپس به صورت مواد خاکی درآمده و جزو مواد تشکیل دهنده بدن دیگری خواهد گردید. از این جهت ماده ثابتی به نام ذرات اصلی-که متکلمان مدعی آن هستند- در بدن نداریم.(2)

    فلاسفه در پاسخ به این سوال راه دیگری را پیموده اند، از نظر آنها حقیقت انسان به نفس و روح اوست نه جسمش. بنابراین انسان حتی پس از مرگ و با پوسیدن بدن دنیایی اش، با بدنی برزخی در سرای دیگر به زندگی خود ادامه می دهد و این بدن را در اصل روح او با توجه به اعمال این دنیایی اش بوجود می آورد. در همین دنیا هم با تغییر و جا به جایی سلولهای بدن، حقیقت انسان واحد بوده و تا آخر عمر «منِ واحد» انسان حفظ می شود. بنابر این دیدگاه دیگر لازم نیست همین بدن دنیا برگردد بلکه چون حقیقت انسان به روح اوست، بدنی مانند بدن همین دنیا برای بازگشت کافی است.(3) البته با توجه به تجسم اعمال انسان، گاهی تغییراتی نیز در این بدن بوجود خواهد آمد که یا آنرا در آخرت زیبا تر یا زشت تر خواهد نمود. در هر حال با این پاسخ، اشکال مذکور از ریشه ویران می شود، زیرا اصلا این بدن دنیایی برنمی گردد تا اشکال شود پس اعضائی که جزو بدن دیگری شده اند، چه خواهند شد؟
    بنابراین چون حقیقت و هویت انسان به روح اوست و همین روح است که سازنده بدن برزخی اوست، در آخرت نیز همانند برزخ، بدنی شبیه بدن دنیوی تشکیل شده و روح به آن تعلق می گیرد. بدین ترتیب اصل اشکال ریشه کن خواهد شد.





    1. کشف المراد فی شرح تجرید الاعتقاد، ص406.
    2. معاد در نگاه عقل و دین، ص 250.
    3. اسفار، ج 9، ص 190 -191.


    انسان هائی که اعضای بدنشون رو اهدا کردند چگونه محشور میکنند؟


  6. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۶
    نوشته
    1,156
    صلوات
    7780000
    تعداد دلنوشته
    461
    مورد تشکر
    609 پست
    حضور
    35 روز 7 ساعت 25 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط عامل نمایش پست
    بسم الله الرحمن الرحیم


    با عرض سلام و ادب
    سوال مد نظر شما در گذشته و به نوع دیگری مطرح شده است. بطوری که اگر اجزاء بدن انسانی جزو بدن دیگری شود، مانند اینکه در قحطی کسی از فرط گرسنگی، اعضای انسان دیگری را بخورد یا بعد از مرگش خوراک حیوانات شود. در اینصورت معاد جسمانی شخصی که اعضای بدنش جزو بدن دیگری شده، چطور خواهد بود؟ در گذشته از این سوال یا شبهه به شبهه آکل و ماکول تعبیر شده است.

    اما پاسخ های متفاوتی از گذشته به این سوال داده شده است که برخی قابل پذیرش و برخی پذیرفتنی نیستند. در این بین متکلمان مهمترین پاسخی که به این شبهه داده اند برمی گردد به تفکیک بین اعضاء اصلی و غیر اصلی. از نظر آنها اجزای اصلی چیزهایی‌اند که واقعیت و حقیقت انسان به آنها بستگی دارد. این اجزا به گونه‌ای هستند که اگر هم احیاناً خوراک انسان دیگر شوند، هرگز جزو بدن او نمی‎شوند یا به صورت اجزای اصلی او در نمی‎آید. اما اجزای زاید یا غیراصلی آنهایی هستند که حقیقت انسان به آنها بستگی ندارد و همواره تغییر و تحول می‎پذیرند. بنابراین اگر اعضای انسان جزئی از بدن شخصی دیگر گردد، اجزای زاید یا غیراصلی خواهد بود. بنابراین در روز رستاخیز آنچه محشور می‎شود، انسانی است که از اجزای اصلی تشکیل یافته است.(1) البته این دیدگاه با نقدهایی روبرو است، چرا که سلولهای بدن انسان در حال تغییر بوده و با انتقال به بدن دیگری، مسلما جزو بدن او شده و پس از مدتی یا تبدیل به نیرو شده و یا از بدن او به شکل فضولات خارج خواهد شد. سپس به صورت مواد خاکی درآمده و جزو مواد تشکیل دهنده بدن دیگری خواهد گردید. از این جهت ماده ثابتی به نام ذرات اصلی-که متکلمان مدعی آن هستند- در بدن نداریم.(2)

    فلاسفه در پاسخ به این سوال راه دیگری را پیموده اند، از نظر آنها حقیقت انسان به نفس و روح اوست نه جسمش. بنابراین انسان حتی پس از مرگ و با پوسیدن بدن دنیایی اش، با بدنی برزخی در سرای دیگر به زندگی خود ادامه می دهد و این بدن را در اصل روح او با توجه به اعمال این دنیایی اش بوجود می آورد. در همین دنیا هم با تغییر و جا به جایی سلولهای بدن، حقیقت انسان واحد بوده و تا آخر عمر «منِ واحد» انسان حفظ می شود. بنابر این دیدگاه دیگر لازم نیست همین بدن دنیا برگردد بلکه چون حقیقت انسان به روح اوست، بدنی مانند بدن همین دنیا برای بازگشت کافی است.(3) البته با توجه به تجسم اعمال انسان، گاهی تغییراتی نیز در این بدن بوجود خواهد آمد که یا آنرا در آخرت زیبا تر یا زشت تر خواهد نمود. در هر حال با این پاسخ، اشکال مذکور از ریشه ویران می شود، زیرا اصلا این بدن دنیایی برنمی گردد تا اشکال شود پس اعضائی که جزو بدن دیگری شده اند، چه خواهند شد؟
    بنابراین چون حقیقت و هویت انسان به روح اوست و همین روح است که سازنده بدن برزخی اوست، در آخرت نیز همانند برزخ، بدنی شبیه بدن دنیوی تشکیل شده و روح به آن تعلق می گیرد. بدین ترتیب اصل اشکال ریشه کن خواهد شد.





    1. کشف المراد فی شرح تجرید الاعتقاد، ص406.
    2. معاد در نگاه عقل و دین، ص 250.
    3. اسفار، ج 9، ص 190 -191.

    سلام
    ما گمان میکنیم که عملی حرام است ( ما حلال را حرام نکردیم و حرام را نیز حلال نکردیم )
    البته طبق روایاتی که مطالعه شده این گمان حاصل شد ( شکستن دندان حضرت یس و طه ص )
    گمان نزدیک به عقیده داریم همانطور که حضرت یس ص دست قطع شده را با اذکاری که فرد خاطی ظرفیت قبولیش نداشت را بحول و قوه الهی ترمیم کرد میتوان به علم غیب رسید!

    از طرفی شاهدیم که علم پزشکی غرب در پیوند سر با تن دیگری هم موفق بوده!

    اما هیچ یک از اینها از نعماتی که خود خداوند به هر حسابرسی داده بهتر نیست به ایمان به برگرداندن آنچه زایل شده اگر حکمت و بهتر این باشد.

    دارند از زیبایی های دنیوی افراد هم برای زیبایی خود بهره میبرند ثروتمندان ( خرید خال های افراد برای قرار دادن بر روی خود )

    درباره روح هنوز نمیدانم و گمانی هم نداریم!

    ولا حول ولا قوه الا بالله العلی العظیم
    انسان فرهیخته، چنان به شباهت های خود با دیگران اهمیت میدهد که قبول یک تفاوت، او را به یادگیری بیشتر وادار میسازد

  7. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۹۴
    نوشته
    89
    مورد تشکر
    47 پست
    حضور
    2 روز 6 ساعت 39 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    1

    جمع بندی




    بسم الله الرحمن الرحیم


    سوال:
    حشر انسانهایی که در این دنیا اعضای آنها به دلیل مرگ مغزی اهداء شده، چگونه خواهد بود؟

    پاسخ:
    این مساله در گذشته و به نوع دیگری مطرح شده است؛ بطوری که اگر اجزاء بدن انسانی جزو بدن دیگری شود، مانند اینکه در قحطی کسی از فرط گرسنگی، اعضای انسان دیگری را بخورد یا بعد از مرگش خوراک حیوانات شود. در اینصورت معاد جسمانی شخصی که اعضای بدنش جزو بدن دیگری شده، چطور خواهد بود؟ در گذشته از این سوال یا شبهه به «شبهه آکل و ماکول» تعبیر شده است.

    اما پاسخ های متفاوتی از گذشته به این سوال داده شده است که برخی قابل پذیرش و برخی پذیرفتنی نیستند. در این بین متکلمان مهمترین پاسخی که به این شبهه داده اند برمی گردد به تفکیک بین اعضاء اصلی و غیر اصلی. از نظر آنها اجزای اصلی چیزهایی‌اند که واقعیت و حقیقت انسان به آنها بستگی دارد. این اجزا به گونه‌ای هستند که اگر هم احیاناً خوراک انسان دیگر شوند، هرگز جزو بدن او نمی‎شوند یا به صورت اجزای اصلی او در نمی‎آید. اما اجزای زاید یا غیراصلی آنهایی هستند که حقیقت انسان به آنها بستگی ندارد و همواره تغییر و تحول می‎پذیرند. بنابراین اگر اعضای انسان جزئی از بدن شخصی دیگر گردد، اجزای زاید یا غیراصلی خواهد بود. بنابراین در روز رستاخیز آنچه محشور می‎شود، انسانی است که از اجزای اصلی تشکیل یافته است.(1) البته این دیدگاه با نقدهایی روبرو است، چرا که سلولهای بدن انسان در حال تغییر بوده و با انتقال به بدن دیگری، مسلما جزو بدن او شده و پس از مدتی یا تبدیل به نیرو شده و یا از بدن او به شکل فضولات خارج خواهد شد. سپس به صورت مواد خاکی درآمده و جزو مواد تشکیل دهنده بدن دیگری خواهد گردید. از این جهت ماده ثابتی به نام ذرات اصلی-که متکلمان مدعی آن هستند- در بدن نداریم.(2)

    فلاسفه در پاسخ به این سوال راه دیگری را پیموده اند، از نظر آنها حقیقت انسان به نفس و روح اوست نه جسمش. بنابراین انسان حتی پس از مرگ و با پوسیدن بدن دنیایی اش، با بدنی برزخی در سرای دیگر به زندگی خود ادامه می دهد و این بدن را در اصل، روح او با توجه به اعمال این دنیایی اش بوجود می آورد. در همین دنیا هم با تغییر و جا به جایی سلولهای بدن، حقیقت انسان واحد بوده و تا آخر عمر «منِ واحد» انسان حفظ می شود. بنابر این دیدگاه دیگر لازم نیست همین بدن دنیایی برگردد بلکه چون حقیقت انسان به روح اوست، بدنی مانند بدن همین دنیا برای بازگشت کافی است.(3) البته با توجه به تجسم اعمال انسان، گاهی تغییراتی نیز در این بدن بوجود خواهد آمد که یا آنرا در آخرت زیباتر یا زشت تر خواهد نمود. در هر حال با این پاسخ، اشکال مذکور از ریشه ویران می شود، زیرا اصلا این بدن دنیایی برنمی گردد تا اشکال شود پس اعضائی که جزو بدن دیگری شده اند، چه خواهند شد؟
    بنابراین چون حقیقت و هویت انسان به روح اوست و همین روح است که سازنده بدن برزخی اوست، در آخرت نیز همانند برزخ، بدنی شبیه بدن دنیوی تشکیل شده و روح به آن تعلق می گیرد. بدین ترتیب اصل اشکال ریشه کن خواهد شد.





    1. کشف المراد فی شرح تجرید الاعتقاد، ص406.
    2. معاد در نگاه عقل و دین، ص 250.
    3. اسفار، ج 9، ص 190 -191.

    انسان هائی که اعضای بدنشون رو اهدا کردند چگونه محشور میکنند؟

  8. تشکر


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود