جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: چرا حضرت علی ع اولین تفسیر قرآن را ننوشت!؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۹۷
    نوشته
    1,760
    مورد تشکر
    2,771 پست
    حضور
    62 روز 4 ساعت 53 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0

    چرا حضرت علی ع اولین تفسیر قرآن را ننوشت!؟




    سلام
    چرا اولین تفسیر قرآن بنام سعید بن جبیر نوشته شد!؟


    چرا خود رسول الله ص هم کاتب وحی نبود!؟



    راهنمایی کنید
    بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
    یا الله و یا رحمن یا رحیم یا مقلب القلوب ثبت قلبی الی دینک
    الهی العفو و لک الحمد

  2. تشکرها 2


  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۰
    نوشته
    4,808
    مورد تشکر
    10,332 پست
    حضور
    156 روز 14 ساعت 53 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    1
    گالری
    18



    با نام و یاد دوست







    چرا حضرت علی ع اولین تفسیر قرآن را ننوشت!؟








    کارشناس بحث: استاد میقات

    سعدی اگر عاشقی کنی و جوانی

    عشق محمد بس است و آل محمد



    چرا حضرت علی ع اولین تفسیر قرآن را ننوشت!؟

  4. تشکرها 2


  5. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,839
    مورد تشکر
    9,185 پست
    حضور
    47 روز 23 ساعت 31 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط کربلائی نمایش پست
    سلام
    چرا اولین تفسیر قرآن بنام سعید بن جبیر نوشته شد!؟

    چرا خود رسول الله ص هم کاتب وحی نبود!؟

    راهنمایی کنید

    با سلام و درود

    آن چه در کتب علوم قرآنی به عنوان اولین تفسیر مدوّن، ذکر شده است، فارغ از مفسر قرآن بودن پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) و نیز فارغ از مصحف امام علی(علیه السلام) است که علاوه بر متن قرآن، تفسیر و... همه داشته است؛ یعنی در مفسر قرآن بودن پیامبر ـ ولو روایات تفسیری اندک ـ و نیز در وجود مصحف امام علی(علیه السلام)، کسی شک و شبهه ندارد؛ ولی وقتی صحبت از اولین تفسیر می شود، اولین اثر مدوّن و مکتوب شده و به عنوان خاص «تفسیر» است، لذا این که فرد دیگری با این عنوان معرفی شود، با جایگاه مفسر بودن حضرات معصومین، هیچ منافاتی ندارد.

    مطلب دیگر؛
    پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) تمام تلاش و تمرکزشان روی نزول قرآن و تعلیم آن به مردم بوده است، هم چنین اهتمام ویژه ای بر کتابت و تدوین قرآن داشته اند، لذا فرصتی برای تفسیر و ... نداشته اند، البته با این حال روایات تفسیری اندکی از آن حضرت نقل شده است.

    در باره کتابت قرآن و این که چرا حضرت خودشان کتابت نمی کردند باید گفت حضرت به تصریح قرآن، امّی بوده یعنی مکتب نرفته و نزد کسی تعلیم ندیده اند: «الَّذينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَ‏ الْأُمِّي...‏»(اعراف: 7، 157)

    هم چنین: «وَ مٰا كُنْتَ تَتْلُوا مِنْ قَبْلِهِ مِنْ كِتٰابٍ وَ لاٰ تَخُطُّهُ بِيَمِينِكَ إِذاً لاَرْتٰابَ اَلْمُبْطِلُونَ »؛ تو هرگز پیش از این کتابی نمی‌ خواندی، و با دست خود چیزی نمی ‌نوشتی، مبادا کسانی که در صدد (تکذیب و) ابطال سخنان تو هستند، شک و تردید کنند!(عنکبوت/ 48)

    لذا یکی از اعجاز قرآن، آورنده آن یعنی خود پیامبر(صلی الله علیه و آله) است که با این اوصاف، کلام و الفاظی با این حد از تعالی و والایی آورده اند، و این خود، دلیل بر این است که این قرآن از طرف خدای متعال است و از خود ایشان نیست.


    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.



  6. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,839
    مورد تشکر
    9,185 پست
    حضور
    47 روز 23 ساعت 31 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0




    مطلب دیگر؛



    در باره مصحف امام علی(علیه السلام) نیز باید گفت آن مصحف علاوه بر متن قرآن، دارای ناسخ و منسوخ، مطلق و مقید، مجمل و مفصل، عام و خاص، محکم و متشابه، تفسیر و تأویل، شأن نزول، شرح آیات مشکل و... بوده است؛ لذا خود آن مصحف، نوعی تفسیر قرآن هم بوده است زیرا مگر تفسیر چیزی غیر از این هاست؟!

    در بخشی از یک روایت طولانی از امیرالمؤمنین(علیه السلام) در این خصوص چنین روایت شده است:

    «...فَمَا نَزَلَتْ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ص آيَةٌ مِنَ الْقُرْآنِ إِلَّا أَقْرَأَنِيهَا وَ أَمْلَاهَا عَلَيَّ فَكَتَبْتُهَا بِخَطِّي وَ عَلَّمَنِي تَأْوِيلَهَا وَ تَفْسِيرَهَا وَ نَاسِخَهَا وَ مَنْسُوخَهَا وَ مُحْكَمَهَا وَ مُتَشَابِهَهَا وَ خَاصَّهَا وَ عَامَّهَا وَ دَعَا اللَّهَ أَنْ يُعْطِيَنِي فَهْمَهَا وَ حِفْظَهَا فَمَا نَسِيتُ آيَةً مِنْ كِتَابِ اللَّهِ وَ لَا عِلْماً أَمْلَاهُ عَلَيَّ وَ كَتَبْتُهُ مُنْذُ دَعَا اللَّهَ لِي بِمَا دَعَا وَ مَا تَرَكَ شَيْئاً عَلَّمَهُ اللَّهُ مِنْ حَلَالٍ وَ لَا حَرَامٍ وَ لَا أَمْرٍ وَ لَا نَهْيٍ كَانَ أَوْ يَكُونُ وَ لَا كِتَابٍ مُنْزَلٍ عَلَى أَحَدٍ قَبْلَهُ مِنْ طَاعَةٍ أَوْ مَعْصِيَةٍ إِلَّا عَلَّمَنِيهِ وَ حَفِظْتُهُ فَلَمْ أَنْسَ حَرْفاً وَاحِداً ثُمَّ وَضَعَ يَدَهُ عَلَى صَدْرِي وَ دَعَا اللَّهَ لِي أَنْ يَمْلَأَ قَلْبِي عِلْماً وَ فَهْماً وَ حُكْماً وَ نُوراً فَقُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي مُنْذُ دَعَوْتَ اللَّهَ لِي بِمَا دَعَوْتَ لَمْ أَنْسَ شَيْئاً وَ لَمْ يَفُتْنِي شَيْ‏ءٌ لَمْ أَكْتُبْهُ أَ فَتَتَخَوَّفُ عَلَيَّ النِّسْيَانَ فِيمَا بَعْدُ فَقَالَ لَا لَسْتُ أَتَخَوَّفُ عَلَيْكَ النِّسْيَانَ وَ الْجَهْلَ...»

    ... هیچ آیه ای از قرآن بر پیامبر(صلی الله علیه و آله) نازل نشد مگر این که قرائت آن را به من آموخت و آن را بر من املا کرد و من آن را با خط خودم نوشتم و تأویل و تفسیر، ناسخ و منسوخ، محکم و متشابه و خاص و عام آن را به من تعلیم داد و از خدا خواست که فهم و حفظ آن را به من عطا فرماید.
    از زمانی که آن دعا را درباره من کرد، هیچ آیه ای از کتاب خدا و هیچ علمی را که بر من املا کرد و آن را نوشتم، فراموش نکردم و هرچه را که خدا به او تعلیم داد از حلال و حرام و امر و نهی، گذشته و آینده و هر نوشته ای که پیش از وی بر هر کسی نازل شده بود، از طاعت و معصیت، همه را به من تعلیم فرمود و آن را حفظ کردم و حتی یک حرف از آن را فراموش نکردم.
    سپس دستش را بر سینه ام نهاد و از خدا خواست دلم را از علم و فهم و حکمت و نور پر کند. گفتم: ای پیامبر خدا! پدر و مادرم به فدایت، از آن زمانی که آن دعا را برای من کردی چیزی را فراموش نکردم و آن چه را ننوشتم نیز از من فوت نشد. آیا هنوز بر من بیم فراموشی داری؟ فرمود: نه، بر تو بیم فراموشی و نادانی ندارم.(الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏1، ص 64، ح 1)

    در حدیث دیگر نیز از آن حضرت چنین روایت شده است:

    «مَا نَزَلَتْ عَلَی رَسوُلِ اللّهِ صَلّی اللّهُ عَلَیه وَآلِهِ و سَلَّمَ آیَةٌ مِنَ الْقُرآنِ اِلّا اَقْرَأْنِیهَا اَوْ اَمْلأَهَا عَلَیَّ فَاکْتُبَهَا بِخَطِّی وَعَلَّمَنِی تَأوِیلَهَا وَ تَفْسِیرَهَا وَ نَاسِخَهَا وَ مَنْسُوخَهَا وَ مُحْکَمَهَا وَ مُتَشَابِهَهَا وَ دَعَااللّهَ لِی اَنْ یُعَلِّمَنِی فَهْمَهَا وَحِفْظَهَا فَلَمْ اَنْسَی مِنْهُ حَرْفا وَاحِدا»
    آیه ای از قرآن بر رسول خدا(صلی الله علیه و آله) نازل نمی شد الا این که قرائت آن را به من یاد داد و آن را بر من املا کرد و من آن را با خط خود نوشتم و تأویل و تفسیر و ناسخ و منسوخ و محکم و متشابه آن را به من تعلیم داد و از خدا خواست فهم و حفظ آن را به من یاد دهد، پس حتی یک حرف از آن را فراموش نکردم.(شواهد التنزيل لقواعد التفضيل، ج ‏1، ص 48، ح 41)

    بنابر این:
    مصحف امام علی(علیه السلام) علاوه بر متن قرآن، خود تفسیر قرآن نیز هست؛ البته با کمال تاسف، از سوی خلفای وقت، پذیرفته نشد و این کتاب در دسترس نیست و همگان از آن محروم هستند.


    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.



  7. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,839
    مورد تشکر
    9,185 پست
    حضور
    47 روز 23 ساعت 31 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    مطلب دیگر؛


    دوران قبل از تدوین تفسیر را تفسیر شفاهی می گویند، یعنی گفتگوها و سؤال و جواب های تفسیری بین صحابه بوده ولی بطور شفاهی و غیر مکتوب؛ لذا تا سال 71 هجری شيوه تفسير شفاهى رواج داشت و پس از آن، دانشمندان به نگارش تفسير پرداختند.

    اما در باره نگارش و تدوين اولين تفسير قرآن و اين كه چه كسى و در چه تاريخى آن را تأليف نموده، بطور قطع نمی توان نظر داد و بین صاحب نظران اختلاف نظر وجود دارد.

    دیدگاه های مطرح در این زمینه عبارتند از:

    1. ابن عباس (متوفاى 68 ق)
    2. سعيد بن جبير (شهادت 94 يا 95 ق)
    3. مجاهد بن جبر (متوفاى 104 ق)
    4. فرّاء نحوى (متوفاى 207 ق)
    5. عكرمه (متوفاى 105 ق)
    6. ابن جريح (متوفاى 105 ق)

    لذا اندیشمندان علوم قرآنی تلاش کرده اند با توجه به شواهد و قرائن، ثابت کنند یکی از این افراد، اولین کسی است که بطور رسمی، به تدوین تفسیر قرآن، مبادرت ورزیده است.


    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.



  8. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,839
    مورد تشکر
    9,185 پست
    حضور
    47 روز 23 ساعت 31 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    بنابر این:

    بحث اولین تفسیر مدوّن، با جایگاه تفسیری حضرات معصومین (علیهم السلام) منافاتی ندارد، زیرا کسی شک ندارد که اولین مفسر قرآن، خود پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) بود و پس از ایشان، حضرت علی(علیه السلام) که تعلیم دیده مکتب پیامبر بوده، بهترین مفسر قرآن بوده و مصحف امام علی(علیه السلام) نیز علاوه بر متن قرآن، حاوی مباحث تفسیری بوده است و حضرت آن را عرضه کردند ولی پذیرفته نشد.

    از طرفی تا سال 71 هجری، تفسیر شفاهی مرسوم بود ولی پس از آن، تفسیر مدوّن آغاز شد و در باره این که اولین تفسیر مدوّن توسط چه کسی تدوین شده است، بین صاحب نظران اختلاف است و چندین نفر در این زمینه، مطرح هستند.


    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.



  9. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,839
    مورد تشکر
    9,185 پست
    حضور
    47 روز 23 ساعت 31 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0

    جمع بندی




    پرسش:
    چرا اولین تفسیر قرآن بنام سعید بن جبیر نوشته شد؟ چرا حضرت علی (علیه السلام) اولین تفسیر قرآن را ننوشت؟
    چرا خود رسول الله (صلی الله علیه و آله) هم کاتب وحی نبود؟


    پاسخ:
    آن چه در کتب علوم قرآنی به عنوان اولین تفسیر مدوّن، ذکر شده است، فارغ از مفسر قرآن بودن پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) و نیز فارغ از مصحف امام علی(علیه السلام) است که علاوه بر متن قرآن، تفسیر و... همه داشته است؛ یعنی در مفسر قرآن بودن پیامبر ـ ولو روایات تفسیری اندک ـ و نیز در وجود مصحف امام علی(علیه السلام)، کسی شک و شبهه ندارد؛ ولی وقتی صحبت از اولین تفسیر می شود، اولین اثر مدوّن و مکتوب شده و به عنوان خاص «تفسیر» است، لذا این که فرد دیگری با این عنوان معرفی شود، با جایگاه مفسر بودن حضرات معصومین، هیچ منافاتی ندارد.

    مطلب دیگر؛
    پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) تمام تلاش و تمرکزشان روی نزول قرآن و تعلیم آن به مردم بوده است، هم چنین اهتمام ویژه ای بر کتابت و تدوین قرآن داشته اند، لذا فرصتی برای تفسیر و ... نداشته اند، البته با این حال روایات تفسیری اندکی از آن حضرت نقل شده است.
    در باره کتابت قرآن و این که چرا حضرت خودشان کتابت نمی کردند باید گفت حضرت به تصریح قرآن، امّی بوده یعنی مکتب نرفته و نزد کسی تعلیم ندیده اند: «الَّذينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَ‏ الْأُمِّي...‏»(1)
    هم چنین: «وَ مٰا كُنْتَ تَتْلُوا مِنْ قَبْلِهِ مِنْ كِتٰابٍ وَ لاٰ تَخُطُّهُ بِيَمِينِكَ إِذاً لاَرْتٰابَ اَلْمُبْطِلُونَ »؛ تو هرگز پیش از این کتابی نمی‌ خواندی، و با دست خود چیزی نمی ‌نوشتی، مبادا کسانی که در صدد (تکذیب و) ابطال سخنان تو هستند، شک و تردید کنند!(2)
    لذا یکی از اعجاز قرآن، آورنده آن یعنی خود پیامبر(صلی الله علیه و آله) است که با این اوصاف، کلام و الفاظی با این حد از تعالی و والایی آورده اند، و این خود، دلیل بر این است که این قرآن از طرف خدای متعال است و از خود ایشان نیست.

    مطلب دیگر؛
    در باره مصحف امام علی(علیه السلام) نیز باید گفت آن مصحف علاوه بر متن قرآن، دارای ناسخ و منسوخ، مطلق و مقید، مجمل و مفصل، عام و خاص، محکم و متشابه، تفسیر و تأویل، شأن نزول، شرح آیات مشکل و... بوده است؛ لذا خود آن مصحف، نوعی تفسیر قرآن هم بوده است زیرا مگر تفسیر چیزی غیر از این هاست؟!
    در بخشی از یک روایت طولانی از امیرالمؤمنین(علیه السلام) در این خصوص چنین روایت شده است:
    «...فَمَا نَزَلَتْ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ص آيَةٌ مِنَ الْقُرْآنِ إِلَّا أَقْرَأَنِيهَا وَ أَمْلَاهَا عَلَيَّ فَكَتَبْتُهَا بِخَطِّي...»؛ ... هیچ آیه ای از قرآن بر پیامبر(صلی الله علیه و آله) نازل نشد مگر این که قرائت آن را به من آموخت و آن را بر من املا کرد و من آن را با خط خودم نوشتم و تأویل و تفسیر، ناسخ و منسوخ، محکم و متشابه و خاص و عام آن را به من تعلیم داد و از خدا خواست که فهم و حفظ آن را به من عطا فرماید.
    از زمانی که آن دعا را درباره من کرد هیچ آیه ای از کتاب خدا و هیچ علمی را که بر من املا کرد و آن را نوشتم، فراموش نکردم و هرچه را که خدا به او تعلیم داد از حلال و حرام و امر و نهی، گذشته و آینده و هر نوشته ای که پیش از وی بر هر کسی نازل شده بود، از طاعت و معصیت، همه را به من تعلیم فرمود و آن را حفظ کردم و حتی یک حرف از آن را فراموش نکردم.
    سپس دستش را بر سینه ام نهاد و از خدا خواست دلم را از علم و فهم و حکمت و نور پر کند. گفتم: ای پیامبر خدا! پدر و مادرم به فدایت، از آن زمانی که آن دعا را برای من کردی چیزی را فراموش نکردم و آن چه را ننوشتم نیز از من فوت نشد. آیا هنوز بر من بیم فراموشی داری؟ فرمود: نه، بر تو بیم فراموشی و نادانی ندارم.(3)
    در حدیث دیگر نیز از آن حضرت چنین روایت شده است:
    «مَا نَزَلَتْ عَلَی رَسوُلِ اللّهِ صَلّی اللّهُ عَلَیه وَآلِهِ و سَلَّمَ آیَةٌ مِنَ الْقُرآنِ اِلّا اَقْرَأْنِیهَا اَوْ اَمْلأَهَا عَلَیَّ فَاکْتُبَهَا بِخَطِّی وَعَلَّمَنِی تَأوِیلَهَا وَ تَفْسِیرَهَا وَ نَاسِخَهَا وَ مَنْسُوخَهَا وَ مُحْکَمَهَا وَ مُتَشَابِهَهَا وَ دَعَااللّهَ لِی اَنْ یُعَلِّمَنِی فَهْمَهَا وَحِفْظَهَا فَلَمْ اَنْسَی مِنْهُ حَرْفا وَاحِدا»
    آیه ای از قرآن بر رسول خدا(صلی الله علیه و آله) نازل نمی شد الا این که قرائت آن را به من یاد داد و آن را بر من املا کرد و من آن را با خط خود نوشتم و تأویل و تفسیر و ناسخ و منسوخ و محکم و متشابه آن را به من تعلیم داد و از خدا خواست فهم و حفظ آن را به من یاد دهد، پس حتی یک حرف از آن را فراموش نکردم.(4)
    بنابر این:
    مصحف امام علی(علیه السلام) علاوه بر متن قرآن، خود تفسیر قرآن نیز هست؛ البته با کمال تاسف، از سوی خلفای وقت، پذیرفته نشد و این کتاب در دسترس نیست و همگان از آن محروم هستند.

    مطلب دیگر؛
    دوران قبل از تدوین تفسیر را تفسیر شفاهی می گویند، یعنی گفتگوها و سؤال و جواب های تفسیری بین صحابه بوده ولی بطور شفاهی و غیر مکتوب؛ لذا تا سال 71 هجری شيوه تفسير شفاهى رواج داشت و پس از آن، دانشمندان به نگارش تفسير پرداختند.
    اما در باره نگارش و تدوين اولين تفسير قرآن و اين كه چه كسى و در چه تاريخى آن را تأليف نموده، بطور قطع نمی توان نظر داد و بین صاحب نظران اختلاف نظر وجود دارد.
    دیدگاه های مطرح در این زمینه عبارتند از:
    1. ابن عباس (متوفاى 68 ق)
    2. سعيد بن جبير (شهادت 94 يا 95 ق)
    3. مجاهد بن جبر (متوفاى 104 ق)
    4. فرّاء نحوى (متوفاى 207 ق)
    5. عكرمه (متوفاى 105 ق)
    6. ابن جريح (متوفاى 105 ق)
    لذا اندیشمندان علوم قرآنی تلاش کرده اند با توجه به شواهد و قرائن، ثابت کنند یکی از این افراد، اولین کسی است که بطور رسمی، به تدوین تفسیر قرآن، مبادرت ورزیده است.

    نتیجه:
    بحث اولین تفسیر مدوّن، با جایگاه تفسیری حضرات معصومین (علیهم السلام) منافاتی ندارد، زیرا کسی شک ندارد که اولین مفسر قرآن، خود پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) بود و پس از ایشان، حضرت علی(علیه السلام) که تعلیم دیده مکتب پیامبر بوده، بهترین مفسر قرآن بوده و مصحف امام علی(علیه السلام) نیز علاوه بر متن قرآن، حاوی مباحث تفسیری بوده است و حضرت آن را عرضه کردند ولی پذیرفته نشد.
    از طرفی تا سال 71 هجری، تفسیر شفاهی مرسوم بود ولی پس از آن، تفسیر مدوّن آغاز شد و در باره این که اولین تفسیر مدوّن توسط چه کسی تدوین شده است، بین صاحب نظران اختلاف است و چندین نفر در این زمینه، مطرح هستند.

    پی نوشت ها:
    1. اعراف: 7/ 157.
    2. عنکبوت: 29/ 48.
    3. کلینی، الكافي (ط - الإسلامية)، ج ‏1، ص 64، ح 1.
    4. حسکانی، شواهد التنزيل لقواعد التفضيل‏، محقق: محمودى، ناشر: وزارة الثقافة و الإرشاد الإسلامي ـ مؤسسة الطبع و النشر ـ تهران‏، 1411 ه. ق‏، چاپ اول، ج ‏1، ص 48، ح 41.


    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.




اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود