جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: چرا معصوم بودن امام ضرورت دارد!؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۷
    نوشته
    1,760
    صلوات
    9871999
    تعداد دلنوشته
    486
    مورد تشکر
    2,766 پست
    حضور
    62 روز 4 ساعت 51 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0

    چرا معصوم بودن امام ضرورت دارد!؟




    سلام
    طاعات و عبادات قبول

    چرا معصومیت امامان ضرورت داشت!؟
    از طرفی چرا استغفار میکنند برای خودشان!؟
    آیا بدلیل اینکه شیعیان از وجود خود آنها هستند استغفار میکنند!؟


    راهنمایی کنید


    خدایا اگر تا این لحظه معصومی از ما ناراحت و غمگین هست، ببرکت صلوات بر محمد و آل محمد و ماه مهمانیت او را‌ از ما خشنود قلبی و روحی کن.

    خدایا خودت هم ما را ببخش

    انتقاممون را هم بگیر
    بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
    یا الله و یا رحمن یا رحیم یا مقلب القلوب ثبت قلبی الی دینک
    الهی العفو و لک الحمد

  2. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۰
    نوشته
    4,787
    صلوات
    1
    تعداد دلنوشته
    1
    مورد تشکر
    10,281 پست
    حضور
    153 روز 18 ساعت 28 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    2
    گالری
    18



    با نام و یاد دوست







    چرا معصوم بودن امام ضرورت دارد!؟








    کارشناس بحث: استاد قول سدید

    سعدی اگر عاشقی کنی و جوانی

    عشق محمد بس است و آل محمد



    چرا معصوم بودن امام ضرورت دارد!؟

  3. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۶
    نوشته
    104
    مورد تشکر
    197 پست
    حضور
    6 روز 13 ساعت 47 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط کربلائی نمایش پست
    سلام
    طاعات و عبادات قبول

    چرا معصومیت امامان ضرورت داشت!؟
    از طرفی چرا استغفار میکنند برای خودشان!؟
    آیا بدلیل اینکه شیعیان از وجود خود آنها هستند استغفار میکنند!؟


    راهنمایی کنید


    خدایا اگر تا این لحظه معصومی از ما ناراحت و غمگین هست، ببرکت صلوات بر محمد و آل محمد و ماه مهمانیت او را‌ از ما خشنود قلبی و روحی کن.

    خدایا خودت هم ما را ببخش

    انتقاممون را هم بگیر


    با سلام و عرض ادب و آرزوي توفيق روزافزون.

    برای پاسخ به پرسش مذکور، توجه شما را به این نکات جلب می کنیم:

    تلقی شیعه از امامت

    در جهان اهل سنت، متكلمان اشعرى و معتزلى، امامت را مسأله‏اى فرعى و فقهى انگاشته‏اند. این متفکران در ترسيم اوصاف امام، به اندازه‏اى از تسامح رسيده‏اند كه برخى از آنها فاسق بودن شخص را منافى منصب امامت نپنداشته‏اند. معتزله و اشاعره، امامت را منصب دنيوى صرف ديده‏اند كه‏ توسط مردم و با روشهاى مختلفى انتخاب مى‏شود و جنبه ارتباط الهى و اوصافى چون عصمت را معتبر ندانسته‏اند.
    اما شيعه به دليل تصوير خاصى كه از امامت دارد، علاوه بر شجاعت و افضليت، به عصمت امام نیز تأكيد دارد. شيعه بر مبناى اين كه منصب امامت، استمرار منصب نبوت است و در بسيارى از مسائل، مانند نبوت مى‏باشد، تعيين فرد براى منصب امامت را انتصاب الهى و با نص مى‏داند و بر اين مبنا به شاخصها و ملاكهاى الهى در تعيين امام، توجه مى‏كند و خداوند متعال را نسبت به اوصاف كسى كه عهده‏دار اين منصب است، آگاهتر مى‏داند: «اللّه أعلم حيث يجعل رسالته»(1) ؛ چرا كه هر دو منصب، لطف الهى است. اين نگرش، تأثير بسزايى در بحث از اوصاف امام دارد. شيعه، بر خلاف معتزله و اشاعره، بر برخوردارى امام از عصمت به منزله يك ويژگى شخصيتى، تأكيد فراوان دارد.

    امام از نظر متكلمان اماميه، همانند پيامبران و فرشتگان، بايد معصوم و از هر گونه پليدى، پاك باشد. از این منظر، عدالت غیر از عصمت است چرا که عدالت، گرچه مانع از صدور گناه مى‏شود، ولى داعيه گناه را از بين نمى‏برد. بنا بر اين، هر لحظه، احتمال صدور گناه از شخص عادل وجود دارد ولى با وجود عصمت، گرچه قدرت بر گناه هست، ولى صدور معصيت، ممتنع است و اين امتناع، به خاطر عدم داعى به سوى گناه است.(2)



  4. تشکر


  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۶
    نوشته
    104
    مورد تشکر
    197 پست
    حضور
    6 روز 13 ساعت 47 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    ادله لزوم عصمت امام

    در ادامه، برخی از ادله لزوم عصمت امام را ذکر می کنیم:
    1. اگر امام معصوم نباشد لازم مى‏آيد امامان نامتناهى در كار باشند در حالی که چنین چیزی محال است. پس امام باید معصوم باشد.
    توضیح مطلب: فلسفه وجوب نصب امام در جامعه عبارتست از احتمال خطاء رعيت و مردم چون اگر همه معصوم و در مسير حق بودند كه نيازى به امام نبود از آنجا كه بشر دچار خطا و ضلالت مى‏گردد و به تنهائى راه صواب را نمى‏ تواند بيابد. از این رو، ائمه (عليهم السلام) نصب شدند تا بشر را از خطا و اشتباه حفظ كنند. آنگاه اگر امام المسلمين خود خطا كار باشد نياز به يك هادى و راهنماى ديگر دارد و آن هادى يا معصوم است پس در حقيقت او امام است و يا او نيز خطا دارد پس نياز به راهنماى سومى پيدا مى‏شود و همین طور ادامه می یابد. ولی تسلسل باطل است پس معصوم نبودن امام هم باطل است.

    2. ادلّه امر به معروف و نهى از منكر عموميت داشته و شامل پيامبر و امام هم می شود، یعنی اگر امام (عليه السلام) هم خطا و يا معصيتى از او سر زند بر ديگران واجب است كه بر امام انكار كنند و مخالفت نمايند. ولی اين مطلب، با قول قرآن كه فرموده: أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ(3) سازگار نيست چون در اين آيه بقول مطلق فرموده از اولى الامر در قول و فعل متابعت كنيد و اگر اولى الامر غير معصوم بود هرگز خداى حكيم چنين دستورى نمى‏داد

    3. غرض از نصب امام (عليه السلام) عبارتست از انقياد و تسليم بى ‏چون و چراى مردم به امام و متابعت از او؛ ولی اگر خود امام اهل عصيان و فسق و فجور باشد لازم مى‏آيد كه اعتماد جامعه از او سلب گردد و اگر اعتماد سلب شد لازم مى‏آيد مردمان از او متابعت نكنند و اين مستلزم نقض غرض است که از سوی خداوند انجام نمی شود.(4)


    ویرایش توسط قول سدید : ۱۳۹۷/۰۳/۰۷ در ساعت ۱۳:۲۷

  6. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۶
    نوشته
    104
    مورد تشکر
    197 پست
    حضور
    6 روز 13 ساعت 47 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    چرایی استغفار امام

    بنابراین، امامان (علیه السلام) معصومند؛ اما این که در دعاهای رسیده از اهل بیت (علیه السلام) می بینیم که آنها از خداوند طلب آمرزش می کنند و یا خود را گناهکار می دانند ناشی از ارتکاب محرمات و عدم عصمت نیست؛ مثلاً امیرالمؤمنین (علیه السلام) در مناجاتش می فرماید: «پروردگارا در آن حالی که غفلت مرا گرفته است ای کاش می دانستم حالم چگونه است؟ آیا از من رویگردانی یا به من نظر داری؟».

    این استغفار نه بواسطه این است که معصوم گناه می کند، بلکه باید گفت غفلت دارای مراتبی است، آن مرتبه ای که مربوط به معصوم است، ما عاجز از ادراک آن هستیم زیرا وقتی که امام معصوم سرگرم خوراک خوردن یا سخن گفتن با این و آن است، با آن توجه تامّی که در نماز دارد، یکسان نیست و این کمبود را برای خود، غفلت و ذنب می شمارد و از آن طلب آمرزش می نماید. و این به خاطر عظمت مقام و دوام عبودیت و ادب تام آنان است که در برخی از حالات که لازمه مقام بشری است میسّر نمی شده، لذا این حالت های بشری را برای خود گناه می شمرده اند. و گرنه آنان از هر گناه کبیره و صغیره و مکروه معصومند.

    پی نوشت ها:
    1. انعام: 124
    2. جمعی از نویسندگان، امامت پژوهی، دانشگاه علوم اسلامی رضوی، 1381، صص153-163.
    3. نساء: 59
    4. محمدی، علی، شرح کشف المراد، انتشارات دارالفکر، صص412-416.



  7. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۶
    نوشته
    104
    مورد تشکر
    197 پست
    حضور
    6 روز 13 ساعت 47 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    جمع بندی




    پرسش:
    چرا معصومیت امامان ضرورت داشت!؟ از طرفی چرا استغفار میکنند برای خودشان!؟ آیا بدلیل اینکه شیعیان از وجود خود آنها هستند استغفار میکنند!؟

    پاسخ:
    برای پاسخ به پرسش مذکور، توجه شما را به این نکات جلب می کنیم:

    تلقی شیعه از امامت
    در جهان اهل سنت، متكلمان اشعرى و معتزلى، امامت را مسأله‏اى فرعى و فقهى انگاشته ‏اند. این متفکران در ترسيم اوصاف امام، به اندازه ‏اى از تسامح رسيده ‏اند كه برخى از آنها فاسق بودن شخص را منافى منصب امامت نپنداشته‏ اند. معتزله و اشاعره، امامت را منصب دنيوى صرف ديده‏ اند كه‏ توسط مردم و با روش هاى مختلفى انتخاب مى‏ شود و جنبه ارتباط الهى و اوصافى چون عصمت را معتبر ندانسته‏ اند.

    اما شيعه به دليل تصوير خاصى كه از امامت دارد، علاوه بر شجاعت و افضليت، به عصمت امام نیز تأكيد دارد. شيعه بر مبناى اين كه منصب امامت، استمرار منصب نبوت است و در بسيارى از مسائل، مانند نبوت مى ‏باشد، تعيين فرد براى منصب امامت را انتصاب الهى و با نص مى ‏داند و بر اين مبنا به شاخص ها و ملاك هاى الهى در تعيين امام، توجه مى‏ كند و خداوند متعال را نسبت به اوصاف كسى كه عهده‏ دار اين منصب است، آگاه تر مى‏ داند: «اللّه أعلم حيث يجعل رسالته»(1)؛ چرا كه هر دو منصب، لطف الهى است. اين نگرش، تأثير بسزايى در بحث از اوصاف امام دارد. شيعه، بر خلاف معتزله و اشاعره، بر برخوردارى امام از عصمت به منزله يك ويژگى شخصيتى، تأكيد فراوان دارد.

    امام از نظر متكلمان اماميه، همانند پيامبران و فرشتگان، بايد معصوم و از هر گونه پليدى پاك باشد. از این منظر، عدالت غیر از عصمت است چرا که عدالت، گرچه مانع از صدور گناه مى‏ شود، ولى داعيه گناه را از بين نمى ‏برد. بنا بر اين، هر لحظه احتمال صدور گناه از شخص عادل وجود دارد ولى با وجود عصمت، گرچه قدرت بر گناه هست، ولى صدور معصيت، ممتنع است و اين امتناع، به خاطر عدم داعى به سوى گناه است.(2)

    ادله لزوم عصمت امام
    در ادامه، برخی از ادله لزوم عصمت امام را ذکر می کنیم:

    1. اگر امام معصوم نباشد لازم مى‏آيد امامان نامتناهى در كار باشند در حالی که چنین چیزی محال است. پس امام باید معصوم باشد.
    توضیح مطلب: فلسفه وجوب نصب امام در جامعه عبارت است از احتمال خطاء رعيت و مردم چون اگر همه معصوم و در مسير حق بودند كه نيازى به امام نبود از آنجا كه بشر دچار خطا و ضلالت مى ‏گردد و به تنهائى راه صواب را نمى‏ تواند بيابد. از این رو، ائمه (عليهم السلام) نصب شدند تا بشر را از خطا و اشتباه حفظ كنند. آنگاه اگر امامِ مسلمانان خود خطا كار باشد نياز به يك هادى و راهنماى ديگر دارد و آن هادى يا معصوم است پس در حقيقت او امام است و يا او نيز خطا دارد پس نياز به راهنماى سومى پيدا مى‏ شود و همین طور ادامه می یابد. ولی تسلسل باطل است پس معصوم نبودن امام هم باطل است.

    2. ادلّه امر به معروف و نهى از منكر عموميت داشته و شامل پيامبر و امام هم می شود، یعنی اگر امام (عليه السلام) هم خطا و يا معصيتى از او سر زند بر ديگران واجب است كه بر امام انكار كنند و مخالفت نمايند. ولی اين مطلب، با قول قرآن كه فرموده: أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ(3) سازگار نيست چون در اين آيه بقول مطلق فرموده از اولى الامر در قول و فعل متابعت كنيد و اگر اولى الامر غير معصوم بود هرگز خداى حكيم چنين دستورى نمى ‏داد.

    3. غرض از نصب امام (عليه السلام) عبارت است از انقياد و تسليم بى ‏چون و چراى مردم به امام و متابعت از او؛ ولی اگر خود امام اهل عصيان و فسق و فجور باشد لازم مى‏ آيد كه اعتماد جامعه از او سلب گردد و اگر اعتماد سلب شد لازم مى ‏آيد مردمان از او متابعت نكنند و اين مستلزم نقض غرض است که از سوی خداوند انجام نمی شود.(4)

    چرایی استغفار امام
    بنابراین، امامان (علیه السلام) معصومند؛ اما این که در دعاهای رسیده از اهل بیت (علیهم السلام) می بینیم که آنها از خداوند طلب آمرزش می کنند و یا خود را گناهکار می دانند ناشی از ارتکاب محرمات و عدم عصمت نیست؛ مثلاً امیرالمؤمنین (علیه السلام) در مناجاتش می فرماید: «پروردگارا در آن حالی که غفلت مرا گرفته است ای کاش می دانستم حالم چگونه است؟ آیا از من رویگردانی یا به من نظر داری؟»

    این استغفار نه بواسطه این است که معصوم گناه می کند، بلکه باید گفت غفلت دارای مراتبی است، آن مرتبه ای که مربوط به معصوم است، ما عاجز از ادراک آن هستیم زیرا وقتی که امام معصوم سرگرم خوراک خوردن یا سخن گفتن با این و آن است، با آن توجه تامّی که در نماز دارد، یکسان نیست و این کمبود را برای خود، غفلت و گناه می شمارد و از آن طلب آمرزش می نماید. و این به خاطر عظمت مقام و دوام عبودیت و ادب تام آنان است که در برخی از حالات که لازمه مقام بشری است میسّر نمی شده، لذا این حالت های بشری را برای خود گناه می شمرده اند. و گرنه آنان از هر گناه کبیره و صغیره و مکروه معصومند.

    پی نوشت ها:
    1. انعام: 124
    2. جمعی از نویسندگان، امامت پژوهی، دانشگاه علوم اسلامی رضوی، 1381، صص153-163.
    3. نساء: 59
    4. محمدی، علی، شرح کشف المراد، انتشارات دارالفکر، صص412-416.



اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود