صفحه 2 از 2 نخست 12
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: پیامبر ص و امیرالمومنین ع چگونه سنت را برای زنان در حکومت برپا کردند!؟

  1. #11

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۳
    نوشته
    532
    مورد تشکر
    1,600 پست
    حضور
    25 روز 21 ساعت 8 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    با سلام و احترام

    نقل قول نوشته اصلی توسط شروحیل نمایش پست
    برادر گرامی در همین کتب اصول مورد تایید شما احادیثی در باب وجوب مذکر بودن شخص در مناصب حکومتی و قضا
    و نادرست بودن حضور شخص مونث در این مناصب ذکر شده

    اگر کتب اصول خود را قبول ندارید مشکل از ینده نیست .
    ببینید نمیشود با یک کلی گویی نتیجه گرفت؛ باید احادیث ذکر شود، و از نظر سند و دلالت بررسی شوند؛ استنباط حکم شرعی که به این سادگی نیست برادر عزیز


    نقل قول نوشته اصلی توسط شروحیل نمایش پست
    لطف بفرمائید و بیان کنید کدام یک از زنان و دختران پیامبر(صلوات الله علیه) یا ائمه (علیهم السلام) منصب حکومتی یا قضایی داشته اند !؟
    ایا برای سپردن چنین مناصبی شخصی لایق تر از نزدیکان ایشان وجود داشت؟
    اگر سخنان پیشین بنده را ملاحظه بفرمایید پاسخ این سوالات را خواهید دید:

    نقل قول نوشته اصلی توسط مسلم نمایش پست
    با توجه به عُرف بسیار متفاوت زمان صدر اسلام، و امروز، با ضرس قاطع نمی توان از سیره عملی پیامبر(صلی الله علیه و آله) و ائمه(علیهم السلام) حکمی در این زمینه برداشت کرد.
    نقل قول نوشته اصلی توسط مسلم نمایش پست
    الگوی کمال و الگوی جواز را باید از هم تفکیک کرد.

    ویرایش توسط مسلم : ۱۳۹۷/۰۵/۰۱ در ساعت ۱۶:۵۹
    «امام علی(سلام الله علیه): مَنْ أَصْلَحَ أَمْرَ آخِرَتِهِ أَصْلَحَ اللَّهُ لَهُ أَمْرَ دُنْيَاهُ»
    نهج البلاغه، کلمات قصار، شماره 89
    ((هر کس آخرتش را اصلاح کند، خداوند دنیایش را اصلاح خواهد کرد))

  2. #12

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۷
    نوشته
    162
    مورد تشکر
    426 پست
    حضور
    9 روز 16 ساعت 28 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    1



    نقل قول نوشته اصلی توسط مسلم نمایش پست
    با سلام و احترام



    ببینید نمیشود با یک کلی گویی نتیجه گرفت؛ باید احادیث ذکر شود، و از نظر سند و دلالت بررسی شوند؛ استنباط حکم شرعی که به این سادگی نیست برادر عزیز




    اگر سخنان پیشین بنده را ملاحظه بفرمایید پاسخ این سوالات را خواهید دید:
    سلام و عرض ادب

    برادر گرامی قبلا بحث شده و توسط علما قدیم اجماع صورت گرفته


    بنده هم عرض کردم اگر حضور زنان در موقعیت های کلان مورد پذیرش نبود حضرت خدیجه(س) چنین منصبی را در تجارت نمی توانست داشته باشد


    مشکل حضور زنان در منصب های کلان اجتماعی نیست


    مشکل حضور در مناصبی است که مناسب شخصیت و روحیات و وظایف زن در مقام همسر یا دختر یا مادر بودن نیست.

    در کل در مسئولیت های اجتماعی شخصیت مرد با زن مساوی نیست

    و برقراری مساوات از حیله های دشمن و شیطان است

    ارائه شخصیت والای زن نیازی به پذیرش مناصب مخالف با شخصیت زن ندارد

    شخصیت زن در بعد تربیتی مورد تایید اسلام است ، و مناصب حکومت و قضاوت مختص مرد است .


    در پناه حق تعالی
    ویرایش توسط شروحیل : ۱۳۹۷/۰۳/۲۵ در ساعت ۰۵:۵۳
    عیسى علیه السلام :
    حق را از اهل باطل فراگیرید و باطل را از اهل حق فرا نگیرید.
    سخن سنج باشید.

  3. تشکر


  4. #13

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۳
    نوشته
    532
    مورد تشکر
    1,600 پست
    حضور
    25 روز 21 ساعت 8 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    با سلام و احترام و تبریک عید سعید فطر

    نقل قول نوشته اصلی توسط شروحیل نمایش پست
    قبلا بحث شده و توسط علما قدیم اجماع صورت گرفته
    خب همین اجماع را با سند بفرمایید

    نقل قول نوشته اصلی توسط شروحیل نمایش پست
    بنده هم عرض کردم اگر حضور زنان در موقعیت های کلان مورد پذیرش نبود حضرت خدیجه(س) چنین منصبی را در تجارت نمی توانست داشته باشد
    خب من هم عرض کردم اینکه حضرت فاطمه(س) یا حضرت خدیجه(س) فلان رفتاری دشته اند دلیلی بر وجوب آن نمیشود، بلکه میتواند از باب رعایت کمال رفتارها باشد؛ مانند اینکه حضرت فاطمه(س) فرموده اند بهترین چیز برای زن ان است که هیچ مرد نامحرمی را نبیند و هیچ مرد نامحرمی هم او را نبیند؛ اما آیا می خواهید از این سیره حضرت فاطمه(س) وجوب چنین امری را برداشت کنید؟ روشن است که چنین برداشتی صحیح نیست، این کمال حجاب است که حضرت فاطمه(س) آن را مراعات می کرده، نه کف حجاب که بر همه زنان واجب است.

    ثانیا: نمیشود از این مباحث تاریخی برداشت فقهی داشت، چرا که اولا عُرف آن زمان متفاوت از عرف این زمان است، و ثانیا: در زمان حیات حضرت خدیجه(س) حکومتی از جانب پیامبر(ص) شکل نگرفته بود!

    «امام علی(سلام الله علیه): مَنْ أَصْلَحَ أَمْرَ آخِرَتِهِ أَصْلَحَ اللَّهُ لَهُ أَمْرَ دُنْيَاهُ»
    نهج البلاغه، کلمات قصار، شماره 89
    ((هر کس آخرتش را اصلاح کند، خداوند دنیایش را اصلاح خواهد کرد))

  5. تشکر


  6. #14

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۳
    نوشته
    532
    مورد تشکر
    1,600 پست
    حضور
    25 روز 21 ساعت 8 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    جمع بندی




    پرسش
    آیا زنان در زمان حکومت ائمه(علیهم السلام) نقش اجرایی و مسئولیت داشته اند؟ اگر پاسخ منفی است پس آنچه که الان در انقلاب ما در حال اجراست نوعی بدعت خواهد بود نه اجرای سنت. آیا اینکه حضرت فاطمه(س) وارد مسئولیت اجرایی نشدند قابل الگو برداری نیست؟


    پاسخ
    اگرچه مورد تاریخی یافت نشد که پیامبر(صلی الله علیه و آله) یا ائمه(علیهم السلام) به زنان مسئولیت­های اجرایی و حکومتی داده باشند، اما باید به چند نکته توجه کرد:

    نکته اول:
    عُرف دو زمان بسیار متفاوت است، پیامبر(صلی الله علیه و آله) در زمانی ظهور کرده اند که مردم دختران را زنده به گور میکرده و یا عملا به جای ازدواج، خرید و فروش میکرده اند! جایگاه زن بسیار جایگاه پایینی بود، و اصلا نه خود زنان، و نه جامعه ظرفیت اینکه زنان وارد مشاغل اجرایی و دولتی شوند را نداشت. زنان را حتی به زور به زندگی راه میداده اند، چه برسد به حکومت!
    بنابراین با توجه به عُرف بسیار متفاوت زمان صدر اسلام، و امروز، با ضرس قاطع نمی توان از سیره عملی پیامبر(صلی الله علیه و آله) و ائمه(علیهم السلام) حکمی در این زمینه برداشت کرد.

    نکته دوم:
    علی رغم آنچه که در نکته اول گذشت اما باید توجه داشت که در اسلام اختلاط زنان و مردان جایز دانسته نشده، و همچنین بر ترک برخوردهای غیرضروری توصیه کرده است، بنابراین قطعا آن مسئولیت های اجرایی که به نوعی مستقیما محل رجوع عموم مردم خواهد بود مورد توصیه اسلام نیست، اصلا یکی از عللی که ما پیامبر زن نداریم همین است، در حالی که زنان بسیار فرهیخته ای در طول تاریخ وجود داشته اند.

    اما در مورد برخی از مسئولیت هایی که در رابطه با زنان است و در صدر اسلام هم نبوده اما امروزه ایجاد شده است، مانند معاونت زنان ریاست جمهوری، معاونت زنان در وزارت بهداشت، یا هر جایی که بتوان آن را تصور کرد این نهی ای ندارد.

    بنابراین مسئولیت های حکومتی دو نوع است، در یک دسته که مسئول مستقیما مورد مراجعه عموم مردم بوده اگرچه با رعایت شرایط از جمله شایسته سالاری حرام نیست اما هرگز نباید رفتن به چنین سمت و سویی ارزش تلقی شود، همانطور که مقام معظم رهبری در این خصوص فرموده اند:

    «مردواره کردن زن یعنی به دنبال این بودند که مشاغل گوناگونی که با ساخت جسمی و عصبی و فکری مرد سازگارتر است را بکشانند به سمت بانوان و زنان، و این را یک افتخار برای زن و یک امتیاز برای زن قرار بدهند. ما در مقابل این دچار انفعال شدیم، یعنی دوْر خوردیم؛ ما هم نادانسته، ناخواسته، این گفتمان را قبول کردیم. میبینید ما الان افتخار میکنیم که فلان تعداد زن، در فلان بخشهای اجرایی کشور داریم. اشتباه نشود، از اینکه این بانوان در این مناصب اجرایی باشند من هیچ مشکلی ندارم؛ یعنی منع نمیکنم، نفی نمیکنم، ایرادی هم برایش قائل نیستم -فرض کنید وزیر بهداشت ما یک خانم بود، یا معاونین رئیس‌جمهور مثلاً یا بخشهای مختلف در بینشان بانوان هستند، این از نظر من اشکالی ندارد- آنچه اشکال دارد، افتخار به این است؛ که ما به رخ دنیا بکشیم که ببینید، ما در بخشهای اجرایی اینقدر زن داریم! این همان دوْر خوردن است، این همان منفعل شدن است؛ این افتخاری ندارد. خیلی خب، یک خانمی است، ارزشهایی داشته، تواناییهایی پیدا کرده، مناسبِ این مقام شده؛ خیلی خب، بگذارند، خلاف قانون هم که نبوده؛ امّا اینکه ما به این افتخار بکنیم که ببینید، ما این تعداد خانمِ مسئولِ در بخشهای اجرایی داریم، این غلط است...افتخار به اینکه ما این تعداد وزیر زن، این تعداد نماینده‌ی زن، این تعداد معاونِ بخشهای مختلفِ زن، این تعداد رئیس مؤسّساتِ تجاری زن داریم، افتخار به این غلط است؛ این انفعال در مقابل آنها است. مگر بنا بوده ما کارهای مردانه را به زنها بدهیم؟»(1)

    نکته سوم:
    نکته سومی که باید به آن توجه داشت تعریف سنت و بدعت است، نوآوری ای که در سنت دلیلی بر آن یافت نشود، لزوما بدعت نیست، چون اینطور نیست که هر چه که بی سابقه و نوآوری بوده باشد بدعت تلقی شود، حتی اگر در اجرای دین باشد!
    آنچه که بدعت محسوب میشود آن است که افزودن در دین باشد، نه در اجرای دین، بدعت آن چیزی است که تصرف در دین باشد که ریشه ای در کتاب و سنت نداشته باشد و در بین مردم ترویج شود(2) در غیر این صورت خود ریاست جمهوری، شورای نگهبان، مجلس شورا، مجمع تشخیص مصلحت، وزارتخانه ها، سفارت خانه ها، و مانند آن همه اینها بدعت خواهد بود!
    لذا نهایتا می توانیم بگوییم به دست گرفتن امور حکومتی توسط زنان، نه سنت است، نه بدعت!

    نکته چهارم:

    نکته دیگر اینکه الگوی کمال و الگوی جواز را باید از هم تفکیک کرد.
    حضرت فاطمه(سلام الله علیها) هرگز با مرد نامحرم در موارد غیر ضروری سخن نمی گفتند اما باید دید رفتار ایشان نشانه عدم جواز سخن گفتن است، یا نشان از کمال حجاب و بالاترین حد آن؟
    نمیشود رفتار ایشان را دید و گفت هر چه که غیر از رفتار ایشان باشد جایز نیست! ما از رفتار ایشان استحباب را میتوانیم برداشت کنیم اما وجوب در گرو ادله است.

    مثلا امیرالمومنین(علیه السلام) هم شبی هزار رکعت نماز میخوانده اند، خب ما در مقام الگوگیری چه برداشتی می کنیم؟ وجوب یا استحباب آن؟
    یا اینکه حضرت فاطمه(س) فرموده اند بهترین چیز برای زن ان است که هیچ مرد نامحرمی را نبیند و هیچ مرد نامحرمی هم او را نبیند؛ اما آیا می خواهید از این سیره حضرت فاطمه(سلام الله علیها) وجوب چنین امری را برداشت کنید؟ روشن است که چنین برداشتی صحیح نیست، این کمال حجاب است که حضرت فاطمه(سلام الله علیها) آن را مراعات می کرده، نه کف حجاب که بر همه زنان واجب است.

    در روایات ما دلیل بر حرمت مسئولیت های اجتماعی برای زن نداریم، اما بله، قطعا زنی که بخواهد از فاطمه(سلام الله علیها) به تمام معنا پیروی کند تا زمانی که ضرورتی وجود ندارد خودش چنین مسئولیت های اجرایی را به دست نمی گیرد، و آن را مایه ارزش برای زن تلقی نمی کند. در این شکی نیست، به همین خاطر عرض کردیم هرگز نباید اینها برای زن ارزش تلقی شود تا زنان به گمان یافتن هویت، و ارزش یافتن به این سمت و سو تشویق و تحریک شوند.

    جمع بندی و نتیجه گیری
    با توجه به آنچه که گذشت می توان گفت اگر شایسته ترین مقام مسئول برای بر عهده گرفتن یک پُست مرد باشد اصلا جایز نیست آن پست را به غیر او بدهند چه آن غیر زن باشد و چه مرد! در صورت تساوی بین یک مرد و یک زن باز اولویت با انتصاب مرد است، چرا که بالاخره مسئولیت های کلان حکومتی در گرو برخورد و مراجعه عموم مردم و بر عهده گرفتن کارهای اجرایی، و رفت و آمد و مانند آن است.
    اما اگر بر فرض برای تصدی یک مسئولیت اجرایی یک زن باشد که نسبت به تمامی مردان اصلحیت داشته باشد و برای گرفتن آن پست شایسته تر باشد، اینجا واگذاری پست به او اشکالی ندارد، اما نباید ارزش تلقی شود، چون آنچه که مهم است شایسته سالاری است، نه جنسیت سالاری!
    نباید انتصاب زنان در مشاغل بالای دولتی و حکومتی ارزش تلقی شود، همانطور که انتصاب مردان در این پست ها ارزش تلقی نمیشود!


    پی نوشت ها:
    1. بیانات در دیدار جمعی از بانوان فرهیخته‌ی حوزوی و دانشگاهی۱۳۹۲/۰۲/۲۱.
    2. سبحانی، جعفر، وهابیت، مبانی فکری وکارنامه عملی، موسسه امام صادق(علیه السلام)، قم، چاپ سوم، 1387، ص86.
    ویرایش توسط مسلم : ۱۳۹۷/۰۵/۰۱ در ساعت ۱۶:۵۹
    «امام علی(سلام الله علیه): مَنْ أَصْلَحَ أَمْرَ آخِرَتِهِ أَصْلَحَ اللَّهُ لَهُ أَمْرَ دُنْيَاهُ»
    نهج البلاغه، کلمات قصار، شماره 89
    ((هر کس آخرتش را اصلاح کند، خداوند دنیایش را اصلاح خواهد کرد))


صفحه 2 از 2 نخست 12

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود