صفحه 2 از 2 نخست 12
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: چرا حضرت آدم (ع) هبوط کرد؟

  1. #11

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۳
    نوشته
    225
    مورد تشکر
    630 پست
    حضور
    6 روز 8 ساعت 25 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط محب خدا نمایش پست
    عرض سلام

    در آیه مذکور فرموده که از هر میوه درختی تناول کنید ولی به آن درخت نزدیک نشوید و از ان نخورید .
    خب این آیه چنین معنی ای به ذهن میرساند که درخت ممنوعه نیز مثل دیگر درختها جسمانی بوده و میوه ای قابل خوردن داشته و برخلاف نظر شما (که در جای خود محترم هست ) چنین بنظر نمیاد که درخت ممنوعه در اصل تمثل شجره طیبه محمد و ال محمد (ص) باشد.و یک درخت جسمانی و میوه مثل درختهای معمولی باشد.
    در کل فکر کنم خدا تنها میخواسته ادم رو ازمایش کنه .
    سلام مجدد

    هیچ منافاتی ندارد که درخت ممنوعه، مانند دیگر درختها و میوه های بهشتی درخت میوه ای بوده چنانکه در روایات به گونه های مختلفی بیان شده، اما تمثل و صورت برزخی اش شجره طیبه محمد و آل محمد (صلی الله علیه و آله) بوده که حضرت آدم (علیه السلام) به آن مقام رشک و غبطه خورد و در دل تمنای مقام آنها را برد، و امتحان آدم و حوا در همین امر نهفته بوده است و شیطان نیز از همین طریق به وسوسه ایشان اقدام کرد.

    اینکه آیا این شجره (درخت) که برای آدم، خوردن از آن ممنوع بود، اشاره به یک درخت معمولی خارجی یا یک امر معنوی اخلاقی است. در قرآن مجید، در شش مورد به شجره ممنوعه اشاره شده، بی آن که در معرّفی آن سخنی به میان آمده باشد، ولی در اخبار و روایات اسلامی و کلمات مفسّران بحث‌های فراوانی در آن شده است. بعضی آن را به شجره گندم (توجّه داشته باشید که واژه شجره به درخت و گیاه هر دو اطلاق می‌شود چه آن که در داستان یونس، به بوته کدو اطلاق شجره شده است) تفسیر کرده‌اند. بعضی به درخت انگور و برخی به انجیر و بعضی به نخل و بعضی به کافور تفسیر کرده‌اند. در بعد معنوی بعضی آن را به علم آل محمّد، و برخی به حسد، برخی به ولایت محمد و آل محمد و بعضی به علم به طور مطلق تفسیر نموده‌اند. (البته نمی توان همه اخبار و روایات وارده را صادق دانست زیرا برخی از روایات، که شجره ممنوعه را شجره علم و دانش معرّفی می‌کند از روایات مجعولی است که از تورات تحریف یافته، گرفته شده است.)

    در حدیثی از امام علی بن موسی‌الرضا(علیه‌السلام) می‌خوانیم که وقتی از حضرتش درباره اختلاف کلمات و روایات در این باره سؤال کردند فرمود: همه این‌ها درست است، چرا که درختان بهشت با درختان دنیا تفاوت دارد. در آن جا بعضی از درختان دارای انواع میوه‌ها و محصولات است. (که هم جلوه و اثر خارجی دارند و هم جلوه و اثر معنوی) به علاوه هنگامی که آدم مورد اکرام و احترام خداوند قرار گرفت و فرشتگان برای او سجده کردند و در بهشت جای داده شد، در دل گفت: آیا خداوند موجودی برتر از من آفریده است؟ خداوند مقام محمّد و آل محمّد را به او نشان داد و او در دل آرزو کرد که کاش به جای آنان بود.(که تفصیل آن گذشت)

    موفق باشید ...

    ویرایش توسط مشکور : ۱۳۹۷/۰۳/۲۹ در ساعت ۱۹:۲۴
    بنام حضرت دوست

    هیچ چیز مثل اخلاق، نمی تواند در قلبها نفوذ کرده، دنیایی را گلستان و قلبهایی را با اندیشه و مرام شما همراه سازد.


  2. #12

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۳
    نوشته
    225
    مورد تشکر
    630 پست
    حضور
    6 روز 8 ساعت 25 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    راهنما جمع بندی




    پرسش:
    اصل درخت ممنوعه چه بوده و چرا خداوند، بخاطر خوردن میوه این درخت، آدم را از بهشت اخراج کرد؟

    پاسخ:

    در پاسخ به این پرسش نکاتی را تقدیم می کنیم:

    نکته اول؛ پس از آنکه آدم(علیه السلام) برگزیده شد و در طی مراحل تکوینی، واجد روح الهی و تعلیم اسماء گردید، ملائک به امر خداوند بر او سجده کردند و در بهشت سکونت داده شدند. از حضرت آدم و حوّا(علیهماالسلام) خواسته شده بود که به درخت ممنوعه نزدیک نشوند و از میوه آن تناول نکنند. «و گفتیم: ای آدم، تو و همسرت در این باغ ساکن شوید و از (میوه و نعمت های) آن به فراوانی از هر جای آن خواهید، بخورید و به این درخت نزدیک نشوید که از ستمکاران خواهید بود.» (1) بعلاوه؛ آدم و حوّا، متذکر حیله و فریب ابلیس شده بودند. خداوند آنها را از آنچه تهدیدشان می کرد، برحذر داشته بود؛ چنان که در «آیه 26» از «سوره اعراف» خداوند، همه فرزندان آدمی را یادآور آنچه بر پدر و مادرشان رفته، متذکر می شود و می فرماید: «ای فرزند آدم! زنهار تا شیطان شما را به فتنه نیندازد چنان که پدر و مادر شما را از بهشت بیرون راند و لباس هایشان را از ایشان برکند و ...».(2)

    نکته دوم؛ بی شک، حقیقت میوه ممنوعه، سیب و گندم و امثال اینها نبوده است. باید متذکر راز توبیخ و رانده شدن آدم (علیه السلام) از بهشت شد و دریافت که تخلف اصلی او چه بود؟ اگر حکمت رانده شدن، دانسته شود، ماجرا و سرگذشت آدم و حوا، تذکار و باعث عبرت گیری سایرین شده و بازدارندگی از تجربه نخستین آدم و حوّا(علیهماالسلام) را در پی خواهد داشت. در صبحدم آفرینش، آنگاه که حضرت آدم(علیه السلام) چشم گشود، گمان برد خداوند در کُنج خانه اش خلقی اشرف و افضل از او نیافریده است. به او امر شد تا به ساق عرش نگاه کند. چون نظر کرد، دید با قلم تکوین نگاشته اند: «لا إله إلّا الله، محمّد رسول الله، و علی بن أبی طالب أمیر المؤمنین و زوجه فاطمه سیده نساء العالمین و الحسن و الحسین سیدا شباب اهل الجنه». عرض کرد: «اینان کیانند؟» پاسخ آمد: «اینها از فرزندان تواند و از تو و جمیع خلق بهترند و اگر اینها نبودند نه تو را خلق می کردم و نه بهشت و جهنم و آسمان و زمین را.» آنگاه فرمود: «مبادا بر مقام اینها غبطه خوری! لکن، آدم در دل تمنّای مقام آنها را نمود و شیطان از این راه بر او و همسرش، حوّا مسلّط شد و او را وسوسه کرد که از شجره ممنوعه که از خوردنش منع شده بودند، بخوردند.»(3) چنانکه در این کریمه می فرماید: «پس شیطان او را به وسوسه انداخت و گفت: ای آدم! می خواهی تو را به درخت جاوید و فرمانروایی بی زوال رهنمون شوم؟.»(4) گویا، این درخت در بهشت، تمثّل و صورت برزخی شجره طیبه ولایت محمّد و آل محمّد(علیهم صلوات الله) بوده است که تمام نعمت های جسمانی و روحانی از آن است و از آن می روید.

    بنابراین خداوند متعال، به این سبب، آدم و حوّا را از درخت ممنوعه نهی کرد که آن دو در مقام اهل بیت(علیهم السلام) نبودند و طلب مقام آنها برای آن دو، به منزله خروج از حد و مرتبه خود بود و اثر وضعی این خروج از حد، تسلّط شیطان و سقوط از مقامشان بود. حضرت امیرالمؤمنین(علیه السلام)، در تفسیر آیه «أَمْ یحْسُدُونَ النَّاسَ عَلی ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ فَقَدْ آتَینا آلَ إِبْراهیمَ الْکتابَ وَ الْحِکمَةَ. ...؛»(5) "یا اینکه نسبت به مردم [پیامبر و خاندانش] و بر آنچه خدا از فضلش به آنان بخشیده، حسد می ورزند؟ ما به آل ابراهیم (که یهود از خاندان او هستند نیز) کتاب و حکمت دادیم و حکومت عظیمی در اختیار آنها [پیامبران بنی اسرائیل] قرار دادیم." امام (علیه السلام) فرمودند: «ما هستیم آل ابراهیم. پس ما مورد حسد واقع شدیم همان طور که پدرانمان مورد حسد بودند و اوّل کسی که بر ما حسد کرد، حضرت آدم(علیه السلام) بود که خدا خود با دست خود او را آفرید.»(6) البتّه باید دقت شود، مراد از حسد در مورد حضرت آدم(علیه السلام) که دارای مقام عصمت است، غبطه خوردن است نه آن حسدی که رذیله اخلاقی است.

    نتیجه آنکه درخت ممنوعه بهشت که مورد نهی آدم و حوا قرار گرفته بود شجره طیبه ولایت محمد و آل محمد (علیهم صلوات الله) بوده و دلیل هبوط آدم (علیه السلام) از بهشت، دل سپردن به وسوسه شیطان و تخلف از امر ارشادی حقتعالی و نزدیک شدن به آن درخت ممنوعه بوده است.

    پی نوشت ها:
    1. «وَ قُلْنا یا آدَمُ اسْکنْ أَنْتَ وَ زَوْجُک الْجَنَّةَ وَ کلا مِنْها رَغَداً حَیثُ شِئْتُما...؛»، سوره های بقره(2)، آیه 35؛ اعراف(7)، آیه 19.
    2. «یا بَنی آدَمَ لا یفْتِنَنَّکمُ الشَّیطانُ کما أَخْرَجَ أَبَوَیکمْ مِنَ الْجَنَّه...؛»، سوره اعراف(7)، آیه 27، ترجمه فولادوند.
    3. جوادی آملی، عبدالله، تفسیر تسنیم، نشر اسراء، قم، بی تا، ج 3، ص 362.
    4. «فَوَسْوَسَ إِلَیهِ الشَّیطانُ قالَ یا آدَمُ هَلْ أَدُلُّک عَلی شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَ مُلْک لا یبْلی؛»، سوره طه (20)، آیه 120.
    5. سوره نساء (4)، آیه 54، ترجمه آیت الله ناصر مکارم شیرازی.
    6. طبرسی، احمدبن علی، الاحتجاج علی اهل اللجاج، مشهد، نشر مرتضى، ۱۴۰۳ ق، ج 1، ص 160.


    ویرایش توسط مشکور : ۱۳۹۷/۰۶/۲۳ در ساعت ۱۵:۴۷
    بنام حضرت دوست

    هیچ چیز مثل اخلاق، نمی تواند در قلبها نفوذ کرده، دنیایی را گلستان و قلبهایی را با اندیشه و مرام شما همراه سازد.

صفحه 2 از 2 نخست 12

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود