صفحه 2 از 2 نخست 12
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: شیعه چند فرقه دارد!؟

  1. #11

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۹
    نوشته
    2,434
    مورد تشکر
    3,428 پست
    حضور
    91 روز 19 ساعت 17 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط شعیب نمایش پست

    با سلام خدمت شما دوست گرامی
    شاید منظور شما از سوالتان نقد به شیخ مفید نباشد ولی چون در فضای مجازی مطلبی که گذاشته می شود امکان القای شبهه(معتقد نبودن شیخ مفید به عصمت حضرت زهرا و پیامبر) را دارد لازم است که به مطلب شما پاسخ داده شود.
    ولی گذشته از مطلبی که درباره شیخ مفید گفته شد اگر سوالتا ن نیاز به جواب بیشتری دارد مطلب سوالتان کامل تر توضیح بفرمایید تا برای پاسخ گویی در خدمت باشیم.

    من هیچ جا ننوشتم یا نگفتم که شیخ مفید اعتقاد به عصمت پیامبر یا حضرت فاطمه س نداشت و این القای شبهه نوشتن شما هم تهمت است.
    هر خواننده ای که متن را بخواند میفهمد.
    بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
    یا الله و یا رحمن یا رحیم یا مقلب القلوب ثبت قلبی الی دینک
    الهی العفو و لک الحمد

  2. #12

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۷
    نوشته
    1
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    17 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    چقدر بحث رو پیچیده می کنن دوستان ، این فرق همه به دنبال یک مامن هستند
    ن می آیم به سوی تو

  3. #13

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۱
    نوشته
    671
    مورد تشکر
    1,152 پست
    حضور
    12 روز 11 ساعت 50 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط کربلائی نمایش پست
    من هیچ جا ننوشتم یا نگفتم که شیخ مفید اعتقاد به عصمت پیامبر یا حضرت فاطمه س نداشت و این القای شبهه نوشتن شما هم تهمت است.
    هر خواننده ای که متن را بخواند میفهمد.
    با سلام
    لطفا منظور خود را بیشتر توضیح دهید که این مشکلات پیش نیاید.
    الهي كفي بي عزا ان اكون لك عبدا و كفي بي فخرا ان تكون لي ربا انت كما احب فاجعلني كما تحب
    معبودا بس است مرا اين عزت كه بنده توام و بس است مرا اين افتخار كه تو پروردگار مني.
    تو چناني كه دوست ميدارم مرا چنان كن كه دوست ميداري.
    امام علی (علیه السلام)


  4. #14

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۱
    نوشته
    671
    مورد تشکر
    1,152 پست
    حضور
    12 روز 11 ساعت 50 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    جمع بندی




    سوال:
    دین اسلام دو مذهب شیعه و اهل تسنن دارد در زمان غیبت.
    اهل تسنن صاحب ۴ فرقه بودند که هر کدام بزرگانی داشتند به آن فرقه: حنبلی ، شافعی، مالکی و حنفی.
    شیعه هم تحقیق شد پنج فرقه دارد: امامیه اثنی عشری، غلاه، کیسانیه، زیدیه و اسماعیلیه.
    در فرقه امامیه از مذهب تشیع، ۲۰ شاخه دیدم .
    واقعا دینداری سخت شد در شناخت دین اسلام
    اگر ما اثنی عشری هستیم شامل کدوم شاخه ایم!؟
    هر شاخه چه میگوید!؟ آیا اختلاف هر کدام مانند اختلافات جزئی مراجع در بیان فتواهاست!؟


    جواب:
    انشعاباتی که در یک مذهب به وجود می آید طبیعی است و شیعه نیز از آن مستثنی نیست چرا که طول زمان باعث ادعای مدعیان و تحریف حقایق آن مذهب شده و باعث این انشعابات می گردد.
    شایسته است که به دو نکته زیر در همین ابتدای بحث توجه شود:
    1- اصحاب ملل و نحل که اکثرا از اهل سنت هستند برای متشتت نشان دادن شیعه و جامعه شیعی فرقه های بسیاری را برای مذهب شیعه ذکر کرده اند، اما در اصل وجود آن ها تردید اساسی وجود دارد. از این رو تعداد فرقه های غیر قابل تردید از سه فرقه تجاوز نمی کند که آنها نیز دارای انشعاباتی شده اند: شعیه اثنی عشری(امامی) زیدیه، اسماعیلیه.
    2- اکثر فرقه هایی که اصحاب ملل و نحل برای شیعه بیان کرده اند در حد یک قیام محدود در جامعه و یا یک عقیده انحرافی محدود بوده است که در مدت کوتاهی به دست فراموشی سپرده شده اند که فقط امروزه نامی از آنها باقی مانده است؛
    علامه طباطبائی در باره ی شیعه و انشعابات آن می نویسد:
    «مذهب شيعه» در زمان سه پيشواى اول از پيشوايان اهل بيت (حضرت اميرالمؤمنين على و حسن بن على و حسين بن على (عليهم السلام ) هيچ گونه انشعابى نپذيرفت؛ ولى پس از شهادت امام سوم، اكثريت شيعه به امامت حضرت على بن الحسين (امام سجاد)(علیهم السلام) قائل شدند و اقليتى معروف به «كيسانيه» پسر سوم على (عليه السّلام)، محمد بن حنفيه را امام دانستند و معتقد شدند كه محمد بن حنفيه پيشواى چهارم و همان مهدى موعود است كه در كوه رضوى غايب شده و روزى ظاهر خواهد شد! پس از رحلت امام سجاد (عليه السّلام)، اكثريت شيعه به امامت فرزندش امام محمد باقر (عليه السّلام) معتقد شدند و اقليتى به زيد شهيد- كه پسر ديگر امام سجاد(علیه السلام) بود- گرويدند و به «زيديه» موسوم شدند.
    پس از رحلت امام محمد باقر عليه السّلام، شيعيان وى به فرزندش امام جعفر صادق (عليه السّلام) ايمان آوردند و پس از درگذشت آن حضرت، اكثريت، فرزندش امام موسى كاظم (عليه السّلام) را امام هفتم دانستند و جمعى اسماعيل پسر بزرگ امام ششم را - كه در حال حيات پدر بزرگوار خود در گذشته بود - امام گرفتند و از اكثريت شيعه جدا شده به نام «اسماعيليه» معروف شدند.
    و بعضى پسر ديگر آن حضرت، «عبداللّه افطح» و بعضى فرزند ديگرش «محمد» را پيشوا گرفتند و بعضى در خود آن حضرت توقف كرده، آخرين امامش پنداشتند.
    پس از شهادت امام موسى كاظم (عليه السّلام) اكثريت شيعه، فرزندش امام رضا (عليه السّلام) را امام هشتم دانستند و برخى در امام هفتم توقف كردند كه به «واقفيه» معروفند.
    ديگر پس از امام هشتم تا امام دوازدهم كه پيشوای اكثريت شيعه «مهدى موعود» است، انشعاب قابل توجهى به وجود نيامد و اگر وقايعى نيز در شكل انشعاب پيش ‍ آمده چند روز بيش نپاييده و خود به خود منحل شده است؛ مانند اين كه «جعفر» فرزند امام دهم پس از رحلت برادر خود «امام يازدهم» دعوى امامت كرد و گروهى به وى گرويدند؛ ولى پس از روزى چند متفرق شدند و «جعفر» نيز دعوى خود را تعقيب نكرد و همچنين اختلافات ديگرى در ميان رجال شيعه در مسائل علمى كلامى و فقهى وجود دارد كه آنها را انشعاب مذهبى نبايد شمرد.
    فرقه هاى نامبرده كه منشعب شده و در برابر اكثريت شيعه قرار گرفته اند، در اندك زمانى منقرض شدند جز دو فرقه ی: «زيديه و اسماعيليه» كه پايدار مانده اند و هم اكنون گروهى از ايشان در مناطق مختلف زمين، مانند: يمن و هند و لبنان و جاهاى ديگر زندگى مى كنند.(1)

    آنچه که مطابق روایات متعدد از پیامبر و اهلبیت اوست بر حق بودن شیعه اثنی عشری است چرا که فقط شیعه اثنی عشری است که با روایات "اثنی عشر خلیفه" و " روایات غیبت " و ... سازگار است. و هیچ فرقه و نحله ای این امتیازات را ندارد.
    در زیر به بررسی سه فرقه می پردازیم:

    1 . اثنی عشریه "دوازده امامی ها" :
    مهم ترین و بزرگ ترین گروه شیعه است که قائل به خلافت بلافصل امام علی(علیه السلام) بعد از پیامبر از طریق "نصب" و "نص" است.
    نیز امامت امام حسن و امام حسین(علیه السلام) و نه فرزند از سلاله ی حضرت سیدالشهدا (علیه السلام)، که پیامبر آنان را نام برده و معین کرده، که آخرین ایشان امام غایب و منجی عالم بشریت حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه) است.

    2 . فرقه ی زیدیه:
    منظور از زیدیه کسانی هستند که خود را پیروان زید بن علی بن حسین(علیه السلام) می دانند، پس از شهادت زید، بین پیروان او دانشمندانی به وجود آمدند که به تنظیم عقاید و احکام زیدیه پرداختند، بدین ترتیب، این فرقه را پدید آوردند. گرچه دانشمندان زیدیه به سیره ی عملی و نوشته های زید توجه داشتند، اما در عقاید از معتزله و در فقه از مکتب ابوحنیفه تاثیر پذیرفته اند.
    کسانی که به امامت حسین بن علی (علیه السلام) معتقد بودند، پس از او پسرش علی بن الحسین(علیه السلام) را امام دانستند. پس از رحلت او شیعیان حسنی و حسینی درباره ی جانشینی وی اختلاف نمودند.
    زیدیه گفتند که: پس از او "زید" امام است، چون به شمشیر رو آورده و جهاد نموده است.
    به عقیده ی آنان یکی از شرایط امام، جهاد علنی و مبارزه ی مسلحانه با ستمکاران است . دومین آن فاطمی بودن است، یعنی امام از طریق پدر به یکی از حسن و حسین (علیه السلام) برسد. به نظر آنان هر فاطمی که عالم و زاهد و شجاع و سخی باشد و دعوی امامت کند و خروج نماید، واجب الاطاعه است.(2)

    3. اسماعیلیه:
    اسماعیلیه فرقه ای هستند که به امامت شش امام اول شیعیان اثنی عشری معتقدند، اما پس از امام صادق(علیه السلام) بزرگ ترین فرزند او اسماعیل را به امامت می پذیرند.(3)
    شاید بتوان گفت که:
    علت یا زمینه ی پیدایش شیعه ی اسماعیلیه یکی این باشد که او پسر بزرگ امام صادق(علیه السلام) بود. برخی گمان می کردند که حتماً پسر بزرگ می بایست امام باشد، نیز تلاش برخی از غلات همانند ابی الخطاب و پیروانش که حاضر نشدند مرگ اسماعیل را در زمان حیات امام صادق (علیه السلام) بپذیرند.
    و دیگر این که این ها گفتند: اسماعیل نمرده است و زنده است و روزی ظهور می کند. (4 )
    صرف نظر از این گروه های رسمی، از فرقه های بسیاری در شیعه نام برده شده که به عنوان غلاة (غالیان) شناخته می شوند. این گروه ها که فرقه ی رسمی شیعه محسوب نمی شوند، کسانی هستند که در حق حضرت علی(علیه السلام) یا یکی از امامان شیعه غلو می کردند و آن ها را تا حد الوهیت و خداوندگاری بالا می بردند.
    سبب اساسی پیدایش این گروه ها، از یک طرف، عظمت امامان شیعه بوده و از طرف دیگر، عدم درک صحیح برخی افراد از این همه عظمت انسانی، بوده که آن ها را تا حد خدایی بالا دانسته اند.

    پی نوشت ها:
    1-علامه طباطبایی، شیعه در اسلام، تهران، دار الکتب الاسلامیه، 1389 ق ه، ص: 32 -38.
    2-دکتر محمد جواد مشکور، فرهنگ فرق اسلام، مشهد، 1375، چاپ سوم ، ص: 214 -218.
    3- همان
    4- علی ربانی گلپایگانی، فرق و مذاهب اسلامی، انتشارات المصطفی، درس دهم، ص: 68- 69.

    ویرایش توسط شعیب : ۱۳۹۷/۰۷/۱۴ در ساعت ۱۲:۱۴
    الهي كفي بي عزا ان اكون لك عبدا و كفي بي فخرا ان تكون لي ربا انت كما احب فاجعلني كما تحب
    معبودا بس است مرا اين عزت كه بنده توام و بس است مرا اين افتخار كه تو پروردگار مني.
    تو چناني كه دوست ميدارم مرا چنان كن كه دوست ميداري.
    امام علی (علیه السلام)


صفحه 2 از 2 نخست 12

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود