صفحه 2 از 2 نخست 12
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: دلتنگی در ترک دعا و یاد خدا

  1. #11

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۶
    نوشته
    58
    مورد تشکر
    179 پست
    حضور
    12 روز 13 ساعت 45 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط A.rashidi نمایش پست
    جواب شما نا آشنا است.
    کسی که در جایی گیر کرده و در گناه افتاده و راه فراری نداره. همه راه ها بسته شده.
    هر چقدر هم اصرار و دعا میکنه و قول و قسم هم میده بی فایده ست چطور برگرده یا توبه کنه؟
    شما فکر میکنید بنده مدتی با این انتظار که بیاییم چندسال دعا کنیم تا خدا پولدارمون کنه نشستیم تو خونه حالا خدا پول نرسونده ما هم کفر میگیم و میگیم خدا رو نمیخوایم؟
    مشکل بنده مشکل کثیفی است.
    مشکل کسی است که از هیچ جا خیری ندیده علیرغم انتظارهای طولانی و الان هم هر چی جمع کرده دارن میزنن میریزه زمین.
    مثل کسی که چند سالی مونده در در خانه تو بدون چشم داشتی صادقانه و خالصانه الان نیاز هایی داره که اگه حل نشه دیگه نمیتونه بمونه.
    حالا تو به جای خیر رسوندن به اون بیای چشماتو ببندی روش و ...
    وال... که سینه ما به درد اومد. چنین چیزی فرض نکرده بودیم خدا رو
    بهتره طوری وانمود نکنید که انگار مشکل از خداست. اگر گناهکارید، شمایید که گناه کردید نه خداوند. به جای شرمندگی و توبه نمیشه طلبکار بود. انگار کسی کسی رو کشته باشه بعد از دست اولیای دم عصبانی بشه که چرا از خونش نمیگذرند عجب آدم های بدی!

    چه کسی به شما گفته که خداوند به شما توجه نداره؟ یه نمونه از توجه خداوند اینه که به ذهن شما انداخته بیای این مطلب رو بزنی و کمک و جواب بخوای. یه نمونه اش این که بنده و جناب استاد مسلم اینجاییم داریم تلاشمونو میکنیم تا از مسیرتون خارج نشید. اینا توجهات خداوند نیست؟
    برادر من. دست خداوند رو ببین و شاکر باش. انقدر آدما هستند که در گمراهی خودشون غوطه ور هستند و خودشونم نمیدونن که گناهکارن. شما وضعیتت انقدر هم بد نیست. همین که خداوند رو میشناسی و باهاش ارتباط داری نعمت بزرگیه. تا همینجاشم از میلیارد ها انسان جلوتری! چرا به جای شکرگذاری و توبه و تلاش، ناشکری میکنی.

    بهت هشدار میدم برادر من. اگر از راه درست خارج بشی زندگی خودتو نابود کردی. انگار آدم یک کیلو طلا بده جاش یه کیلو مس بگیره! والا دیوانگیه!
    حیفه به خدا.

    شما میتونید گناهو ترک کنید تلاش کنید امید داشته باشید و این گناهو از چشم خودتون ببینید و تقصیر بقیه از جمله خدا نندازید. مطمئن باشید خداوند بهتون کمک میکنه. همین که 13 ماه در تلاشید کمک خداست دیگه. وگرنه اصلا تلاشی نمیکردید!


  2. #12

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۹۶
    نوشته
    14
    مورد تشکر
    24 پست
    حضور
    1 روز 1 ساعت 39 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    عمر من بی برکت است
    زمان من بی برکت است.
    کاری که دارم بی برکت است.
    تا این سن و سالم که 25 است تمام زمان من و عمر من بی برکت بوده.
    دعا کرده بودم که خدا برکت بدهد به زمان و وقت و زندگی ما ولی من تا بحال دعایی که در دهانم نمونه و اجابت بشه رو ندیدم.
    برای همین احتمال اینکه این یک امتحان است و یا تست است و یا ... خیلی کم است.
    اگر کسی با تقوا باشد. اگر کسی پاک باشد و دچار مشکلی شود اون هم در یک موضوع از زندگیش خودش هم میداند که این امتحان الهی است.
    ولی برای من که تمام جوانب زندگی ام در بن بست و مشکل است و خودم هم دچار گناهان هستم و قبلا هم در زندگی ام دچار گناهان بدی بوده ام احتمال اینکه این کارها خیری درش وجود داشته باشه خیلی خیلی کمه.
    بالاخره من واقعا خسته هستم. واقعا به خدا به سید الشهدا خسته هستم
    روز و شب نمونده برام.
    نه میتونم نا امید بشم برم و نه میتونم امیدوار بشم
    اگر کسی رو سراغ دارید که احتمال میدید این مشکل رو حل کنه به من معرفی کنید.


  3. #13

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۹۶
    نوشته
    14
    مورد تشکر
    24 پست
    حضور
    1 روز 1 ساعت 39 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نه مثال شما درست نیست.
    درستش اینه:
    انگار یکی چشم داشت دوستش کمکش کنه حالا نکرده طرف افتاده در دردسر و مشکل حالا اومده از دوستش گلایه میکنه که چرا کمک نکردی؟ چرا نا امیدم کردی؟ چرا ظن منو نسبت به خودت بد کردی؟
    چرا امید خیر ازت داشتیم به جای اینکه گناه رو نادیده بگیری و کمک کنی و عفو کنی و کریمی کنی به گناه مواخذه کردی و بدتر کردی مارو؟ چرا مارو سپردی به نفسمون؟ چرا آنچه که از خیر و کرم و نیکی و عفو و عطا ازت انتظار داشتیم با ما رفتار نکردی؟

  4. #14

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۶
    نوشته
    58
    مورد تشکر
    179 پست
    حضور
    12 روز 13 ساعت 45 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط A.rashidi نمایش پست
    نه مثال شما درست نیست.
    درستش اینه:
    انگار یکی چشم داشت دوستش کمکش کنه حالا نکرده طرف افتاده در دردسر و مشکل حالا اومده از دوستش گلایه میکنه که چرا کمک نکردی؟ چرا نا امیدم کردی؟ چرا ظن منو نسبت به خودت بد کردی؟
    چرا امید خیر ازت داشتیم به جای اینکه گناه رو نادیده بگیری و کمک کنی و عفو کنی و کریمی کنی به گناه مواخذه کردی و بدتر کردی مارو؟ چرا مارو سپردی به نفسمون؟ چرا آنچه که از خیر و کرم و نیکی و عفو و عطا ازت انتظار داشتیم با ما رفتار نکردی؟
    همینکه هنوز گمراه نیستی یعنی کمک خدا به تو.
    من درکت میکنم. خودمم شده دچار ناامیدی بشم. اما الان دیگه میفهمم که نباید از خدا ناامید باشم. وقتی 100 بار گناه کردم و 100 بار (مسلما با کمک و خواست خدا) توبه کردم و برگشتم یعنی خدا به قدر کافی مردونگی کرده در حقم! منم که خیلی چغرم و باز توبه رو میشکنم!
    شما هم همینطور. خدا کمکتون کرد و گناهاتو ترک کردید. خودتون (فقط خودتون!) اشتباه کردید و توبه رو شکستید. تقصیر شماست نه خدا. اما خب دنیا تموم نشده خداوند هم با معرفت تر از این هاست! توبه کنید دوباره تلاش کنید. خداوند هم توبه شما رو خواهد پذیرفت و اگر تلاش کنید، بهتون کمک خواهد کرد. اگر باز توبه شکستید. خودتونو (و نه کس دیگری رو) مواخذه کنید ولی باز نه از خدا و نه از خودتون ناامید نشید و باز توبه کنید.
    به همین راحتی نیست که بگیم ترک میکنم بعد تا آخر عمر پاک بمونیم. کلی فراز و فرود داریم. شاید بعد از این هم 200 بار توبه بشکنید و باز برگردید. به این زودی وا ندید. پشت کار داشته باشید. مخصوصا گناهی مثل خودارضایی چیزی نیست که به راحتی ترک بشه. شاید سال ها تلاش کنید و نشه ولی بازم باید تلاش کنید.

  5. تشکرها 2


  6. #15

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۳
    نوشته
    541
    مورد تشکر
    1,623 پست
    حضور
    26 روز 3 ساعت 56 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    با سلام و احترام

    نقل قول نوشته اصلی توسط A.rashidi نمایش پست
    تشکر از حرف های امیدوار کننده شما.
    ممنون از وقتی که میگذارید و توجهی که میکنید خداوند اجر خیرتان دهد.
    من مشغول انجام وظیفه هستم، نه از بابت کارشناس مرکز، بلکه بالاتر از آن، از بابت یک برادر دینی
    اصلا نیازی به تشکر نیست، اگر کمکی از دستم بر بیاید این را سعادت و توفیق برای خودم می دانم که بتوانم به بندگان خدا خدمت کنم



    نقل قول نوشته اصلی توسط A.rashidi نمایش پست
    گناه هارو ترک کرده بودیم.
    حتی من وقتی گناه خودارضایی رو بعد از 8سال ترک کردم گفتم یا امام زمان (عج) بخاطر تو ترک میکنم.
    خب این خیلی خوب است...! می دانید چه تعداد هستند که سال هاست گرفتار این گناه هستند و نتوانسته اند حتی یک ماه آن را ترک کنند؟
    نباید فقط نیمه خالی لیوان را دید...! این گام بسیار بلندی است که شما برداشته اید و شما را از هزاران انسان دیگر متمایز می کند که یک بار توانسته اید چنین گام بلندی بردارند...!
    شما باید این قدم های مثبت را دائما به خودتان یادآوری کنید...

    باور کنید آنچه در شرایط سخت به انسان کمک میکند نه نگران وترس و اضطراب و مانند آن، بلکه تقویت اعتماد به نفس و یادآوری مکرر گام های بلندی است که در گذشته برداشته است...


    نقل قول نوشته اصلی توسط A.rashidi نمایش پست
    پدر من درآمدش از طریق ربا است.
    چون از کار افتاده و دیابت دارد و پاهایش زخمی است پول میدهد به کاسب های محله و سود میگیرد.
    شما از کجا می دانید ربا می گیرد؟ پول دادن به کاسبان و شریک شدن در سود آنها که ربا نیست بلکه می تواند در قالب مضاربه باشد! ربا و تعریف خاص خودش را دارد، هر سود گرفتنی ربا نیست.
    ثانیا آنچه در خانه شما استفاده می کنید خب ممکن است بخشی از آن یارانه و درآمدهای دیگر باشد، بنابراین حتی اگر پدرتان ربا بگیرد تا زمانی که ندانید آنچه که سر سفره وجود دارد دقیقا از همان مالی است که سود پول هاست استفاده از آن برای شما اشکالی ندارد.
    بنابراین اگر مطمئن هستید اولا درآمدپدرتان ربوی است و ثانیا: عین همان پول سر سفره ی شما آورده میشود آن وقت است که باید پرهیز کنید، و می توانید با پدرتان صحبت کنید که این پول را در قالب مضاربه به کاسبان بدهد.


    نقل قول نوشته اصلی توسط A.rashidi نمایش پست
    الان 6 ماهه همه چیز سیاه شده.
    غذای خونه ما از حرام است و من اوایل نمیتونستم تحمل کنم ولی الان تن داده ام.
    خود ارضایی کثیف ترین چیز ممکن برای جوان مومن دوباره برگشته.
    کفر میگم زیاد هم میگم رکیک هم میگم
    اگر کسی از من به عنوان کسی که نزدیک به 20 سال است در حوزه ام بپرسد علت این وقایع چیست، باور کنید فقط می گویم: ناامیدی!
    چون انسان تا امید دارد همواره مشغول مبارزه با شیطان است و حتی اگر مرتب زمین بخورد بالاخره همچنان مانعی در برابر شیطان وجود دارد، اما انسانی که ناامید شود دیگر میدان مبارزه را رها می کند، طبیعتا سقوط او سقوط آزاد خواهد شد. چون هیچ انگیزه ای برای دفاع ندارد.




    نقل قول نوشته اصلی توسط A.rashidi نمایش پست
    عبادت رو ترک میکنم 1 روز فرداش قلبم نزدیک میشه منفجر بشه دوباره توبه میکنم.
    باور کنید نیازی به انفجار نیست! شما نباید در یاد و پشیمانی گناه بمانید، همین که پشیمان شدید یعنی کار تمام است! دیگر به آن فکر نکنید، به آینده و ادامه مبارزه فکر کنید. من از خودم حرف نمی زنم، بگذارید اصلا از زبان اما صادق(ع) بگویم که امروز روز شهادت آن حضرت است، و من اصلا تمام ثواب این پیام را به روح ایشان هدیه می کنم، آن حضرت به ابان بن تغلب می فرمایند:

    «مَا مِنْ عَبْدٍ أَذْنَبَ ذَنْباً فَنَدِمَ عَلَيْهِ إِلَّا غَفَرَ اللَّهُ لَهُ قَبْلَ‏ أَنْ‏ يَسْتَغْفِرَ»؛ هیچ بنده ای نیست که گناه کند و سپس پشیمان شود، مگر آن که خداوند او را می بخشد قبل از آن که(به زبان) استفغار کند.

    خب وعده بالاتر از این؟ پشیمانی شما یعنی کار تمام شد، به مبارزه برگردید. من واقعا با این روایت آنقدر شرمنده خدا میشوم که دیگر نمیدانم چه بگویم! یعنی اگر 2میلیارد بار گناه کرده ای و ته دلت پشیمانی انگار اصلا گناهی نکرده ای! اصلا هیچی در پرونده تو نیست! پرونده ات صاف صاف است، حتی اگر یک استغفار هم نگفته ای!

    و این گناهان باتکرار آن گناه بر نمیگردند، یعنی اگر دوباره همان گناه را مرتکب شدید فقط باید از آن گناه جدید توبه کنید، نه از جمیع گناهان گذشته، آنها دیگر پاک شده اند و رفته اند پی کارشان و بر نمیگردند! بنابراین هر بار که دچار لغزش شده و گناهی مرتکب میشوید جمیع گناهان گذشته را به یاد نیاورید، فقط همان گناه است که با پشیمانی آن هم از بین میرود!

    در روایت دیگری ابی عبیدة حذاء می گوید: به امام باقر(ع) عرض کردم برای من دعا کنید، من خیلی گنهکارم! امام(ع) همین که سخن او را شنیدند او را از ادامه سخن گفتن بازداشته، و به او فرمودند: «مَهْ‏ يَا أَبَا عُبَيْدَةَ لَا يَكُونُ الشَّيْطَانُ عَوْناً عَلَى نَفْسِكَ إِنَّ عَفْوَ اللَّهِ لَا يُشْبِهُهُ شَيْ‏ءٌ»؛ دست نگهدار ای ابا عبیدة، شیطان را بر علیه خودت به کمک و یاری نپذیر! عفو خدا(به قدری بزرگ است) که هیچ چیزی با آن برابری نمیکند.(بحارالانوار، ج6، ص5)



    آری، رحمت خداوند اینگونه گسترده است، به همین خاطر امام سجاد(ع) می فرمایند: «لَيْسَ‏ الْعَجَبُ‏ مِمَّنْ‏ نَجَا وَ إِنَّمَا الْعَجَبُ مِمَّنْ هَلَكَ مَعَ سَعَةِ رَحْمَةِ اللَّه‏»؛ از کسی که (در آخرت) نجات پیدا کرده تعجبی نیست، بلکه تعجب از کسی است که (در آخرت) هلاک شود، آن جای تعجب دارد با این رحمت گسترده الهی!(طبرسی، اعلام الوری، ص261)

    الان که شما دارید این پست ها را می نویسید یعنی به وضعی که دارید راضی نیستید، یعنی پشیمان هستید، ناراحتید از اینکه دعایتان در رفع این گناهان مستجاب نشده، خب این نشان می دهد قطعا، قطعا، تأکید می کنم قطعا گناهان گذشته شما به خاطر همین پشیمانی پاک شده اند، شما مانند کسی هستید که هیچ گناهی نکرده است. این وعده ی من نیست، وعده خود خداست! اگر باور نمی کنید من گناهان شما را اگر باشد به گردن می گیرم، چون اگر شما به خدا و امام صادق(ع) اعتماد ندارید، من اعتماد کامل دارم.

    خدای مهربان من و شما چنین موقعیتی قرار داده که هیچ کسی از مبارزه خسته و ناامید نشود؛ اما نمی تواند ما را از این میدان مبارزه بیرون بکشد، چون رشد و تکامل ما در سایه این مبارزه است، اما می گوید هر بار که زمین خوردی عیبی ندارد سریع یک یا علی(ع) بگو و بلند شو! فکر کن در گذشته ات هیچ باری زمین نخوردی! اصلا به گذشته فکر نکن، فقط به حال و آینده بنگر و مبارزه کن.

    از نظر روانی خودخوری بیش از حد، و ماندن در عذاب وجدان گناهان گذشته انسان را ناامید کرده و دچار اضطراب و ضعف اعتماد به نفس می کند؛ خالق من و شما این ها را به خوبی میدانسته؛ به انبیا و ائمه(ع) فرموده به بندگانم بگویید من جز پشیمانیِ دل هیچ شرطی برای پذیرش توبه ی آنان ندارم! حتی نمیخواهم بندگانم به زبان استغفار کنند! به محض آن که پشیمان شدند این پاسخ من است که توبه شان قبول شده!
    اصلا به دفعات گناهان نگاه نکنند، گناه ایشان به منِ خدا که آسیبی نزده که از آنها کینه به دل بگیرم و نبخشمشان!





    ویرایش توسط مسلم : ۱۳۹۷/۰۴/۱۸ در ساعت ۱۹:۴۷
    «امام علی(سلام الله علیه): مَنْ أَصْلَحَ أَمْرَ آخِرَتِهِ أَصْلَحَ اللَّهُ لَهُ أَمْرَ دُنْيَاهُ»
    نهج البلاغه، کلمات قصار، شماره 89
    ((هر کس آخرتش را اصلاح کند، خداوند دنیایش را اصلاح خواهد کرد))


  7. #16

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۹۶
    نوشته
    14
    مورد تشکر
    24 پست
    حضور
    1 روز 1 ساعت 39 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    دیگر واقعا تحمل این مشکلات برای من نا ممکن شده
    یکی و دو تا نیست.
    همش از خودم میپرسم چرا منو میخواست ضایع کنه هدایت کرد؟
    چرا میخواست نا امید کنه امیدوار کرد؟
    آدم تو مشکل باشه و بعد از 13 ماه دعا یه گشایش امیدوار کننده ای هم نبینه؟
    آدم دو سال صبح و شب خدا خدا کنه و آخر بخاطر مال دنیا گمراهش کنن؟
    آدم خدا رو از دست و کار خودش جلوتر بدونه و اینطور بشه؟
    از هر کجا فکر میکنم به بن بست میخورم.
    اصلا ابدا اصلا و اصلا خدا کاری انجام نمیده.
    نمیدانم چه دردی هست.در سینه ام احساس سوزش میکنم. همینجوری فکر میکنم میبینم هیچ راهی ندارم خود به خود به گریه می افتم انقدر حرص میخورم شکم درد میگیرم و فردا هیچ چیزی نمیشه.

    مسخره است. واقعا مسخره است.
    در روزهای سخت زندگیم خدای من رفت نمیدونم کجا.
    در اوج نیازم امام زمان من نمیدونم چی شد.
    هر چقدر من بیشتر التماس کردم خوب تر نشد که هیچ بدتر شد.
    الان مثل شبح شده ام.
    دعا میکنم قسم میدم به شَرَفِش به غیرتش به ربوبیتش که یا مشکل منو حل کن یا این انتظاری که از تو دارم رو از من بردار ولی نمیشه.
    چقدر کثیفه این اتفاق ها.
    راضی ام هر کاری بکنم ولی این عقده از دلم باز بشه ولی نمیشه.
    تحمل من تمام شده
    بعد از این خدا خودش میدونه. میخواد کمک کنه میخواد نکنه.
    من این زجر رو قبول کردم برای خودم.

    عجب دنیای مرداری هست.
    عجب دلی دارم من یه جوان 25 ساله رو در ابتدای زندگیش در ابتدای ایمانش پس از 22 سال زندگی با کفر چنین معامله میکنن باهاش.

  8. تشکر


  9. #17

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۹۶
    نوشته
    14
    مورد تشکر
    24 پست
    حضور
    1 روز 1 ساعت 39 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    تصمیم گرفتم برم خدمت.
    کسی که در موقع امیدواری و هنگامی که گناهی نمیکردیم کاری نکرد الان هم نخواهد کرد.

  10. تشکر


  11. #18

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۳
    نوشته
    541
    مورد تشکر
    1,623 پست
    حضور
    26 روز 3 ساعت 56 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط A.rashidi نمایش پست
    عجب دلی دارم من یه جوان 25 ساله رو در ابتدای زندگیش در ابتدای ایمانش پس از 22 سال زندگی با کفر چنین معامله میکنن باهاش.
    من نمی دانم همه ماجرا چیست به همین خاطر نمی توانم بیش از این به شما کمک کنم، یا اگر می شود و می توانید شفاف تر حرف بزنید، یا اگر نمی خواهید لااقل خودتان قوی و محکم باشید.
    اگر مشکل شما آن مسائلی بود که طرح کردید عرض کردم واقعا جای این همه خودخوری و ناراحتی نیست! من تعجب می کنم از این که این قدر خودزنی می کنید!

    شما اگر دو هزار بار هم گناه کرده اید به محض پشیمانی همه آنها پاک شده اند، الان چیزی در نامه عمل شما نیست که اینقدر خودتان را سرزنش میکنید و ناامید میشوید!!
    اصل ماجرا در نگاه خدا مبارزه با نفس است، این مسئله باید باشد، این مسئله با دعا برداشته نمیشود، چون فلسفه زندگی انسان مبارزه با نفس است، اصلا معنا ندارد کسی دعا کند که با نفسش مبارزه نکند! خدا فقط این را از شما می خواهد، تا زمانی که در این مبارزه هستید اصلا مهم نیست که زمین می خورید، مهم آن است که بلند شوید، هر بار که بلند شدید اصلا به زمین خوردن های گذشته فکر نکنید.

    اگر هم مشکل، مشکل دیگری است اگر می توانید طرح کنید تا در صورت امکان به شما کمک کنم.

    «امام علی(سلام الله علیه): مَنْ أَصْلَحَ أَمْرَ آخِرَتِهِ أَصْلَحَ اللَّهُ لَهُ أَمْرَ دُنْيَاهُ»
    نهج البلاغه، کلمات قصار، شماره 89
    ((هر کس آخرتش را اصلاح کند، خداوند دنیایش را اصلاح خواهد کرد))


  12. #19

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۳
    نوشته
    541
    مورد تشکر
    1,623 پست
    حضور
    26 روز 3 ساعت 56 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    جمع بندی




    پرسش:
    انسان مومنی بودم، 2 سال با ایمان قوی و راسخ مشغول سیر و سلوک بودم اما الان احساس می کنم زندگی ام سیاه شده است؛ درآمد پدرم از طریق ربا است، و خودم هم بعد از 8 سال که خود ارضایی را ترک کرده بودم دوباره به آن مبتلا شده ام، 13 ماه هست که هر چقدر دعا و توسل می کنم فایده ای ندارد، می خواهم از خدا قطع امید کرده و عباداتم را رها کنم، اینطوری لااقل زندگی ام در ناامیدی از استجابت متوقف نمیشود.


    پاسخ:

    برای پاسخ به این سوال باید به چند نکته توجه بفرمایید:

    نکته اول:
    اگر واقعا خدا را بشناسیم موجودی در نهایت قدرت، خیرخواهی، و بی نیاز مطلق! نه عقده ای دارد که بخواهد انسان را از سر ظلم و تحقیر برای گرفتن حاجتش معطل کند، و نه دوست دارد زجر کشیدن بندگان را ببیند...
    نه ناتوانی در او راه دارد که بگوییم می خواهد حاجت انسان را بدهد اما از اعطاء آن نعوذبالله ناتوان است...
    نه جاهل است که بگوییم میخواهد و می تواند حوائج بندگان را بدهد، اما از بندگان و دعای آنها بی خبر یا غافل است!
    وقتی ما این ها را به صورت قطعی قبول داریم نباید از عدم استجابت دلگیر شویم، باید بدانیم حتما مسئله دیگری در میان است ولو ما از آن بی خبر باشیم.

    فلسفه عبور ما از دنیا جهاد با نفس است، یعنی باید با خودمان مبارزه کنیم، و هدف از این مبارزه هم سختی این کار است، یعنی خود این سختی مبارزه است که موضوعیت دارد...این سختی مبارزه باید باشد چرا که «إن مع العسر یسرا»(1) این سختی است که انسان را می سازد، اگر آسان باشد انسان ساخته نمیشود.

    پدر و مادرها هم گاهی به بچه ها سختی میدهند تا آنها رشد کنند، گمان نکنید اینکه همه جا دست بچه هایشان را بگیرند و از زمین بلند کنند خوب است! چنین بچه ای هرگز رشد نخواهد کرد! اینکه خداوند بخشی از مبارزه را بر عهده ما گذارده به خاطر این است که ما باید طعم این سختی را بکشیم تا رشد کنیم، و البته خداوندی که ما را خلق کرده از این دشواری با خبر است، و بنده ای را که می داند مشغول مبارزه است اما مرتب زمین می خورد و دوباره بلند میشود را مجازات نمی کند...

    نکته دوم:
    اگر استجابت دعا و مانند آن مانع رشد انسان شود خداوند هرگز آن را مستجاب نخواهد کرد، چون هرگز به صلاح و حکیمانه نیست، خودش نیز تصریح فرموده:
    «إِنَّ اللَّهَ لا يُغَيِّرُ ما بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِم‏»؛ خداوند سرنوشت هیچ قومی را تغییر نمی دهد مگر آن که آنچه که مربوط به خودشان است را تغییر دهند.(2)
    بنابراین اگر دعا بدون تغییر شرایط باشد هرگز مستجاب نخواهد شد! چرا که استجابت دعا در این صورت به جای رشد انسان موجب رخوت او می شود.

    بنابراین ما باید توقعمان را از دعا اصلاح کنیم! دعا فقط برکت بخشیدن وسرعت دادن به حرکت است، حرکت و تشخیص مسیر از خودتان است، اگر مردم ایران به جای حضور در جنگ تحمیلی فقط در حسینیه ها نشسته بودند و دعا می کردند و اشک می ریختند، صدام تهران را گرفته بود! اما وقتی در کنار دعا با تمام توان به میدان آمدند آن موقع بود که معجزه ای از جانب خدا اتفاق افتاد، و عراق با تمام تسلیحات اعطایی از سوی ابرقدرتها، و حمایت های بین المللی، و مشاوره مستشاران جنگ جهانی نتوانست یک وجب از خاک ایران را بگیرد.
    دعای شما هم در کنار تلاش و مجاهدت است که تأثیرگذار خواهد بود.

    نکته سوم:
    این را بدانید که خداوند هیچ دعایی را بدون پاسخ نمی گذارد، اما سنخ پاسخ دادن او متفاوت است، البته به بهترین نحو پاسخ میدهد، پیامبر(صلی الله علیه و آله) در این خصوص می فرمایند:
    «مَا مِنْ مُسْلِمٍ يَدْعُو اللَّهَ بِدُعَاءٍ إِلَّا يَسْتَجِيبُ لَهُ فَإِمَّا أَنْ يُعَجِّلَ فِي الدُّنْيَا وَ إِمَّا أَنْ يَدَّخِرَ لِلْآخِرَةِ وَ إِمَّا أَنْ يَكْفُرَ مِنْ ذُنُوبِه‏»؛ مسلمانی نیست که خداوند را بخواند مگر آنکه درخواستش مستجاب می شود، یا در آن تعجیل شده و در دنیا به او داده می شود، یا برای آخرتش ذخیره می گردد، و یا کفاره گناهانش واقع می شود. (3)

    بنابراین بدانید از عدم استجابت ظاهری هیچ چیزی را از دست نداده اید، شاید امروز گمان دیگری داشته باشید اما قطعا در آخرت نگاه شما فرق خواهد داشت، تا زمانی که در ارتباط با خداوند هستید چه حاجت شما به شما داده شود و چه نشود تحت الطاف خداوند هستید، همانطور که امام صادق(علیه السلام) می فرمایند:
    «لَا يَزَالُ الْمُؤْمِنُ بِخَيْرٍ وَ رَخَاءٍ وَ رَحْمَةٍ مِنَ اللَّهِ مَا لَمْ يَسْتَعْجِلْ فَيَقْنَطَ فَيَتْرُكَ الدُّعَاءَ قُلْتُ لَهُ كَيْفَ يَسْتَعْجِلُ قَالَ يَقُولُ قَدْ دَعَوْتُ مُنْذُ كَذَا وَ كَذَا وَ لَا أَرَى الْإِجَابَةَ»؛ مومن از خیر و گشایش و رحمت خداوند جدا نمی شود تا زمانی که برای طلب خویش عجله نکرده و ناامید نشود و دعا را ترک نکند و بگوید: اینچنین دعا کردم اما استجابتی ندیدم.(4)

    نکته چهارم:
    شما از کجا می دانید پدرتان ربا می گیرد؟ پول دادن به کاسبان و شریک شدن در سود آنها که ربا نیست بلکه می تواند در قالب مضاربه باشد! ربا تعریف خاص خودش را دارد، هر سود گرفتنی ربا نیست. لازم هم نیست حتما تحقیق کنید ببینید پدرتان دقیقا چگونه پول در می آورد.

    ثانیا آنچه در خانه شما استفاده می کنید خب ممکن است بخشی از آن یارانه و درآمدهای دیگر باشد، بنابراین حتی اگر پدرتان ربا بگیرد تا زمانی که ندانید آنچه که سر سفره وجود دارد دقیقا از همان مالی است که سود پول هاست استفاده از آن برای شما اشکالی ندارد.
    بنابراین اگر مطمئن هستید اولا درآمدپدرتان ربوی است و ثانیا: عین همان پول سر سفره ی شما آورده میشود آن وقت است که باید پرهیز کنید، و نیز می توانید با پدرتان صحبت کنید که این پول را در قالب مضاربه به کاسبان بدهد.

    نکته پنجم:

    مهمترین نکته ای که باید دقت کنید این است که بر خلاف آنچه که گمان میشود، بیشترین عامل موفقیت برای ترک گناهان اعتیاد آوری چون خودارضایی امید است و انگیزه، نه عذاب وجدان و خودخوری...!!
    اگر کسی گمان کند خدا دیگر او را دوست ندارد به تله شیطان گرفتار شده است...! و این آغاز ماندگاری او در منجلاب گناه است، این تفکر، تفکری است که خودِ خداوند هم هرگز به آن راضی نیست. خود خداوند فرموده برای بخشش گناهان بندگانم پشیمانی دل کافی است، هرگز نمی خواهم بنده ام در خودخوری و پشیمانی و ماندن در گذشته افراط کند، امام صادق(علیه السلام) به ابان بن تغلب می فرمایند:

    «مَا مِنْ عَبْدٍ أَذْنَبَ ذَنْباً فَنَدِمَ عَلَيْهِ إِلَّا غَفَرَ اللَّهُ لَهُ قَبْلَ‏ أَنْ‏ يَسْتَغْفِرَ»؛ هیچ بنده ای نیست که گناه کند و سپس پشیمان شود، مگر آن که خداوند او را می بخشد قبل از آن که(به زبان) استفغار کند.
    ناامیدی از بخشش و بیش از حد بزرگ دانستن گناهان انسان را زمینگیر می کند، ابی عبیدة حذاء می گوید: به امام باقر(علیه السلام) عرض کردم برای من دعا کنید، من خیلی گنهکارم! امام(علیه السلام) همین که سخن او را شنیدند او را از ادامه سخن گفتن بازداشته، و به او فرمودند: «مَهْ‏ يَا أَبَا عُبَيْدَةَ لَا يَكُونُ الشَّيْطَانُ عَوْناً عَلَى نَفْسِكَ إِنَّ عَفْوَ اللَّهِ لَا يُشْبِهُهُ شَيْ‏ءٌ»؛ دست نگهدار ای ابا عبیدة، شیطان را بر علیه خودت به کمک و یاری نپذیر! عفو خدا(به قدری بزرگ است) که هیچ چیزی با آن برابری نمیکند.(5)

    رحمت گسترده الهی را نیز باید در نظر داشت، بخشش عظیمی که یک بخشش سطحی و محدود به بخشش چند نفر با گناهان محدود نیست، بلکه سخن از بخشش گسترده ای است که حتی شیطان را هم به طمع می اندازد، همانطور که امام صادق(علیه السلام) می فرمایند:
    «إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ نَشَرَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى رَحْمَتَهُ حَتَّى يَطْمَعَ إِبْلِيسُ فِي رَحْمَتِه‏»؛ وقتى روز قیامت فرا مى‌رسد خداوند رحمت خود را آنقدر وسعت و گسترش مى‌دهد كه حتى شیطان نیز به رحمتش طمع مى‌نماید. (6)
    روشن است که با بخشیده شدن امثال من و شما شیطان به طمع نمی افتد، پس باید اشخاصی بخشیده شوند که شیطان با ایشان سنخیت داشته باشد و در پلید بودن به آنها نزدیک بوده باشد تا به بخشش طمع کند، لذا واقعا نگرانی بیش از حد ما بی مورد است.

    همچنین باید توجه داشته باشید که با شکستن توبه گناهان گذشته دوباره باز نمی گردند، اگر بعد از توبه دوباره همان گناه را مرتکب شدید فقط باید از آن گناه جدید توبه کنید، نه از جمیع گناهان گذشته، آنها دیگر پاک شده اند و رفته اند پی کارشان و بر نمیگردند! انسانی که 2000 بار خودارضایی کرده و توبه کرده و پشیمان شده همه آنها پاک شده اند، از نظر نامه اعمال پاک است، اگر دوباره خودارضایی کرد فقط یک خودارضایی در نامه عملش دارد، چرا علاوه بر آن، 2000 خود ارضایی گذشته را هم مجددا به یاد می آورد؟! خود این موجب ناامیدی میشود.

    بنابراین بر خلاف آنچه که گمان می کنیم عذاب وجدان بیش از حد و خودخوری نه تنها مانع از ترک گناه نمیشود، بلکه خودش عامل ماندن در گناهان است؛ تمام کسانی که توانسته اند این اعتیاد یا اعتیادهای دیگر را ترک کنند رمز موفقیتشان این بوده که به جای اینکه توی سر خودشان بزنند، خودشان را و توانایی هایشان را تشویق کرده اند. یک گام کوچک را آنقدر در نگاهشان بزرگ کرده اند که باور نفس توانایی خویش را باور کرده، باور کرده که می تواند گام های بزرگ تری بردارد و در نهایت موفق شده اند.

    عذاب وجدان های بیش از حد حیله شیطان است، او میداند بنده ای که همواره در عذاب وجدان و خود خوری بماند، توان ایستادگی را از دست داده و همواره در گناه خواهد ماند...
    اگر می خواهید موفق باشید دست از این عذاب وجدان های بی خودی و این تلقین کردن های بی جهت بردارید، از تحقیر نفس خودتان دست بردارید، از خود خوری ها و عذاب وجدان های بیش از حد دست بردارید، خود همین ها که به ظاهر خوب به نظر می آیند انسان معتاد را معتاد نگه میدارند.

    وقتی خدا می گوید من با پشیمانی شما گناهتان را می بخشم خود خوری برای چه؟ وقتی قرار نیست با شکستن توبه گناهان گذشته دوباره برگردند یادآوری دوباره ی آنها چرا؟

    آنچه که انسان را در این میدان مبارزه با نفس نگه میدارد امید است، به همین خاطر شیطان در حیله ای با ظاهری خیرخواهانه امید را از بندگان گنهکار می گیرد، چون امید که گرفته شد آن شخص گمان می کند دیگر توان خروج نخواهد داشت لذا سعی می کند با شرایط کنار بیاید و این را سرنوشت قطعی و غیر قابل تغییر خود بداند...

    نکته ششم:
    بدانید محبوب خداوند هستید، و مطلقا گمان نکنید که این عدم استجابت های ظاهری نشانه این است که رابطه بین شما و خداوند شکرآب شده، هرگز! چه دعای شما مستجاب شود و چه نشود هیچ دلیلی بر این نمیشود که خداوند شما را دوست نداشته باشد، پس با اصرار بر دعایتان خود را نزد خداوند محبوب تر کنید، همانطور که پیامبر (صلی الله علیه و آله) می فرمایند:‏ «إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ السَّائِلَ اللَّحُوح‏»؛ خداوند دعا کننده ای که بر خواسته اش اصرار می ورزد را دوست دارد.(7)
    و در روایتی دیگر می فرمایند:
    «رَحِمَ اللَّهُ عَبْداً طَلَبَ مِنَ اللَّهِ حَاجَةً فَأَلَحَّ فِي الدُّعَاءِ اسْتُجِيبَ لَهُ أَوْ لَمْ يُسْتَجَبْ لَه»؛ خدا رحمت کند بنده ای که هنگامی که چیزی از خداوند طلب می کند بر دعای بر آن اصرار می ورزد، چه مستجاب شود، و چه مستجاب نشود. (8)


    پی نوشت ها:
    1. شرح:6/94.
    2. رعد:11/13.
    3. مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، دار إحياء التراث العربي‏، بیروت، چاپ دوم، 1403ق، ج90، ص378.
    4. همان، ج90، ص374.
    5. همان، ج6، ص5.
    6. صدوق، محمد بن علی، الأمالی، نشر كتابچى‏، تهران، چاپ ششم، 1376ش، ص205.
    7. حلی، احمد بن فهد، عدة الداعی، دار الكتب الإسلامي‏، تهران، چاپ اول، 1407ق، ص155.
    8. بحارالانوار، ج90، ص375.
    ویرایش توسط مسلم : ۱۳۹۷/۰۷/۱۵ در ساعت ۱۵:۲۲
    «امام علی(سلام الله علیه): مَنْ أَصْلَحَ أَمْرَ آخِرَتِهِ أَصْلَحَ اللَّهُ لَهُ أَمْرَ دُنْيَاهُ»
    نهج البلاغه، کلمات قصار، شماره 89
    ((هر کس آخرتش را اصلاح کند، خداوند دنیایش را اصلاح خواهد کرد))


صفحه 2 از 2 نخست 12

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود