صفحه 2 از 2 نخست 12
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: معیارهای معاشرت اسلامی

  1. #11

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    7,340
    مورد تشکر
    22,041 پست
    حضور
    118 روز 20 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    325



    5. معاشرت بر اساس راستگویی و امانت

    پیامبر صلی الله علیه و آله در میان قومش به راستگویی و امین‌بودن شهرت یافته بود. راستگویی و امانت‌داری صفات ممتازی است که تمام پیامبران خدا را بدان وصف می‌کنند. مردى به رسول اكرم عرض كرد: آیا مؤمن زنا مى‌كند؟ فرمود: ممكن است. گفت: مؤمن دزدى مى‌كند؟ فرمود: ممكن است. پرسید: يا رسول الله، مؤمن دروغ مى‌گويد؟ فرمود: نه! خداوند در قرآن فرموده است كسى با دروغ افترا مى‌بندد كه ايمان نداشته باشد (نوری، 1408، 9: 86).


    برقراری ارتباط با دیگران بر راستگویی و امانت‌داری استوار می‌شود. اگر بخواهیم در ارتباط با دیگران فردی تأثیرگذار باشیم، ابتدا باید راستگو، درستکار و امین باشیم؛ مثلاً وقتی دربارة «قدردانی‌کردن از دیگران» صحبت می‌کنیم، باید بدانیم که منظور، قدردانی واقعی و صادقانه‌ است که در آن، صفات مثبت شخص را ستایش می‌کنیم. بعضی گمان می‌کنند قدردانی‌کردن، ستایشی توخالی و تملق غیرواقعی است و این کاملاً نادرست است. همچنین به یاد داشته باشیم وقتی می‌خواهیم قدردانی کنیم باید امین باشیم؛ یعنی باید قدردانی و ستایش به اندازه‌ای باشد که برای طرف مقابل سودمند باشد و اعتمادبه‌نفسش را بالا ببرد؛ پس مبالغه نکنیم تا فرد دچار غرور نگردد. تفاوت میان قدردانی و چاپلوسی نیز بسیار ساده است: اولی واقعی، ولی دومی، زبانی و غیرواقعی است؛ اولی را همه می‌پسندند و دومی را همه ناپسند می‌دانند.


  2. تشکرها 2


  3. #12

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    7,340
    مورد تشکر
    22,041 پست
    حضور
    118 روز 20 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    325



    6. بر مبنای عدالت

    در زبان عربی، «عدل» از «عِدله» گرفته شده که به‌معنای یک لنگه از دو لنگه بار چهارپاست. عدالت در اینجا به‌معنای تعادل و توازن دو لنگه بار است. به همین دلیل، عادل کسی است که به عدالت حکم می‌کند و به دو طرف مخاصمه، به یک اندازه توجه می‌نماید. در آیات متعددی از قرآن و احادیث بسیاری از پیامبر صلی الله علیه و آله دستور داده شده است که به عدالت رفتار نماییم. خداوند متعال می‌فرماید: «إِنَّ اللّهَ یَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالإِحْسَانِ وَإِیتَاء ذِی الْقُرْبَى» (نحل، ۶۰)؛ خداوند به دادگری و نیکوکاری و نیز بخشش به نزدیکان دستور می‌‌دهد. رسول خدا صلی الله علیه و آله نیز فرموده‌اند: «هر كس در معاشرت با مردم به آنان ظلم نكند، دروغ نگويد و خلف‌وعده ننمايد، جوانمردي‌اش كامل، عدالتش آشكار، برادرى با او واجب و غيبتش حرام است» (صدوق، 1403: 208، ح28) پس برای اینکه فرمان خداوند را اجرا کنیم، باید هنگام تعامل با مردم، عدالت ‌پیشه کنیم. همچنین باید هنگام تعامل با مردم، توازن را بین این دو جهت برقرار سازیم:


    ۱. منفی‌نگری و خود‌کم‌بینی؛
    ۲. سلطه‌جویی و خودبزرگ‌بینی.

    کسی که خود را از بقیه کمتر می‌انگارد، در حقیقت اهمیت نفس خودش را کمتر می‌بیند و از حقوق خود در برابر دیگران چشم می‌پوشد و از نظریات و احساساتش صرف‌نظر می‌کند. در مقابل، فردی که سلطه‌جوست، خود را از دیگران بالاتر می‌بیند و همیشه نظر و احساسات خود را در صدر قرار می‌دهد و این‌گونه به حقوق دیگران ظلم روا می‌دارد؛ اما شخصی که عادل است، می‌داند که اهمیت نیازها، حقوق، نظرات و احساساتش نه کمتر از دیگران است نه بیشتر. حال با چنین دیدی می‌توانیم به وضوح و با اعتمادبه‌نفس، حقوق و نیازهایمان را مطالبه کرده و دیدگاه‌های خود را ارائه نماییم و در عین حال به آرای دیگران نیز گوش فرا دهیم، به آن‌ها احترام بگذاریم و در مواقعی قبول نماییم. در واقع تا زمانی که دچار خودکم‌بینی یا خودبزرگ‌‌بینی هستیم، نمی‌توانیم از بحران خارج شویم؛ پس بهتر است به عدالت روی بیاوریم. برای این‌که در تعامل و ارتباط با دیگران عدالت به‌وجود آید، برداشتن گام‌های زیر ضروری است:


    چیزی را که می‌خواهی معین کن؛
    آن را به‌وضوح برای خود و دیگران بیان کن؛
    بهترین روش ممکن را برای ابرازنمودنِ تصمیمت پیدا کن؛
    وقتی دیگران صحبت می‌کنند، سکوت اختیار کن و به دیدگاه‌هایشان احترام بگذار؛
    انتقادپذیر باش و دربارة آن انتقاد، بحث و گفت‌وگو کن. اگر خودت نیز می‌خواهی از کسی انتقاد کنی، کارش را انتقاد کن، نه شخصیتش را؛
    اگر لازم شد «نه» بگویی، تردید مکن.


  4. #13

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    7,340
    مورد تشکر
    22,041 پست
    حضور
    118 روز 20 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    325



    7. همراه با رحم و عطوفت

    خداوند بلندمرتبه در کتاب خود، خطاب به پیامبرش می‌فرماید: «وَمَا أَرْسَلْنَاکَ إِلَّا رَحْمَةً لِّلْعَالَمِینَ» (انبیاء، 107)؛ ای پیغمبر! ما تو را جز به عنوان رحمت برای جهانیان نفرستاده‌‌ایم. پیامبر صلی الله علیه و آله نیز می‌فرماید: کسانی که رحم می‌کنند، خداوند رحمان نیز به آن‌ها رحم می‌کند. به هر که در زمین است، رحم کنید تا آن‌ که در آسمان است به شما رحم کند (صدوق، 1404، 4: 379)
    رحم و شفقت، روح و اساس ارتباط صحیح با دیگران است و بدون آن، زندگی، خشک، بی‌ارزش و بی‌معنا می‌شود.
    رحم و شفقت یعنی این‌که دیگران را درک کنی، خیر و خوبی آن‌ها را بخواهی، احساساتشان را درک نمایی و حال و وضع آن‌ها را در نظر بگیری؛ چراکه مردم با این خصوصیات به‌طرف تو می‌آیند و تو را دوست می‌دارند و از نشستن و صحبت‌کردن با تو خسته نمی‌شوند.


  5. #14

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    7,340
    مورد تشکر
    22,041 پست
    حضور
    118 روز 20 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    325



    8. توأم با تواضع و فروتنی

    خداوند متعال در قرآن کریم می‌فرماید: «تِلْکَ الدَّارُ الْآخِرَة نَجْعَلُهَا لِلَّذِینَ لَا یُرِیدُونَ عُلُوّاً فِی الْأَرْضِ وَلَا فَسَاداً وَ الْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِینَ» (قصص، 83)؛ ما آن سرای آخرت را تنها، بهرة کسانی می‌گردانیم که در زمین خواهان تکبّر و استکبار نیستند و فساد و تباهی نمی‌‌جویند (دل‌هایشان از آلودگی‌های مقام‌طلبی و شهرت‌طلبی و خودبزرگ‌بینی و تباهکاری، پاک است) و عاقبت از آنِ پرهیزگاران است.


    تواضع سبب استحکام روابط اجتماعی است و از تیره‌شدن دوستی‌ها و پیوندها جلوگیری می‌کند. معمولاً هرگاه نعمتی نصیب انسان شود، مزاحمت حسودان هم در پیِ آن می‌آید. حتی گاه این حسادت‌ها تحمل زندگی را برای صاحب نعمت سخت می‌کند؛ ولی نعمت تواضع، حسادت حسودان را برنمی‌انگیزد. از امام‌حسن عسکری علیه السلام نقل شده است: «تواضع نعمتی است که دیگران به آن حسد نورزند» (حرّانی، 1404: 489) ائمه معصومین علیهم السلام خود اسوه فروتنی بوده‌اند. با دقت در سیرة آنها، این خصلت به‌خوبی دیده می‌شود؛ چنان که حضرت علی علیه السلام را به‌سبب شدت تواضعش، ابوتراب یعنی پدر خاک (انسان خاکی) لقب داده‌اند. معاویه‌بن‌عمار از امام‌صادق علیه السلام روایت می‌کند: «شنیدم می‌فرمودند: به‌راستی در آسمان دو فرشته‌اند که بر هر بنده‌ای گماشته‌اند. هرکه برای خدا تواضع ورزد او را بالا برند و هر که تکبر کند او را پست کنند» (کلینی، 1429، 4: 367).


صفحه 2 از 2 نخست 12

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود