حدیث مُوَثّق روایتی که راویان آن تا امام معصوم در سند ذکر شده است، اما یک یا چند راوی با وجود اطمینان در نقل روایت، عقیده انحرافی دارند به این معنا که یا ازاهل سنت هستند یا مثل برخی از فرقه‎های شیعی مانند فطحیه و واقفیه اعتقاد به امامت دوازده امام ندارند.
حدیث موثق همچون حدیث صحیح و حدیث حسن به سه قسم اعلی، اوسط، ادنی تقسیم می‎شود.علامه مامقانی تقسیمات جزیی دیگری نیز برای آن ذکر کرده است.

شهید ثانی نام دیگر حدیث موثق را حدیث قوی می‎داند اما مامقانی این عنوان را خلاف اصطلاح دانسته و می‌گوید حدیث قوی خصوصیات حدیث صحیح و حسن و موثق را ندارد ولی از دسته روایت ضعیف هم نیست.
در حسن یا موثق بودن روایاتی که راویان آنها ترکیبی از معیارهای روایت حسن و حدیث موثق را دارند، اختلاف است؛ به این معنا که تعدادی از راویان آنها از کسانی هستند که اعتقاد به امامت امامان دوازده‌گانه دارد اما درباره وثاقتشان چیزی نقل نشده است و عده‎ای دیگر از کسانی هستند که مورد اطمینان در نقل روایت‌اند اما یا معتقد به امامت دوازده امام نبوده و یا سنی هستند. برخی این روایات را حسن و برخی دیگر موثق می‎دانند.