نقل قول نوشته اصلی توسط ashr نمایش پست
راه مقابله با دروغ گفتن رو به زبان ساده و روان راهنمایی فرمایید .
در رابطه با دروغگویی و دوری از آن این نکات کارگشا است:

توجه به آثار اخروی و معنوی دروغگویی

امیرالمومنین(علیه السلام) میفرمایند:
«لَا يَجِدُ عَبْدٌ طَعْمَ الْإِيمَانِ حَتَّى‏ يَتْرُكَ‏ الْكَذِبَ‏ هَزْلَهُ وَ جِدَّهُ؛ بنده طعم ایمان را نمی چشد تا زمانی که دروغ شوخی و جدی را ترک کند».(1)

توجه به آثار دنیوی و اجتماعی دروغگویی

دروغ باعث سلب اعتماد عمومی از فرد و انزوا و تنزل شخصیتی او می شود. امیرالمومنین(علیه السلام) میفرمایند:
«الْكَذَّابُ‏ وَ الْمَيِّتُ‏ سَوَاءٌ فَإِنَّ [لِأَنَ‏] فَضِيلَةَ الْحَيِّ عَلَى الْمَيِّتِ الثِّقَةُ بِهِ فَإِذَا لَمْ يُوثَقْ بِكَلَامِهِ [فَقَدْ] بَطَلَتْ حَيَاتُه؛ دروغ گو و مرده مساویند، برای این که امتیاز شخص زنده بر شخص مرده، اطمینان داشتن به شخص زنده است. بنابراین، اگر به گفتار او اطمینان نباشد، پس حیات او تباه و باطل شده است».(2)

پرهیز از معاشرت با افراد دروغگو

امام صادق(علیه السلام) میفرماید: «إِيَّاكَ‏ وَ مُصَاحَبَةَ الْكَذَّابِ‏ فَإِنَّهُ بِمَنْزِلَةِ السَّرَابِ يُقَرِّبُ لَكَ الْبَعِيدَ وَ يُبَاعِدُ لَكَ الْقَرِيب؛ از دوستي با دروغگو برحذر باش زيرا او مانند سراب است که در نظرت دور را نزديک و نزديک را دور مي سازد».(3)

علاوه بر این رفت و آمد و دوستی با دروغگو این گناه را برای انسان عادی سازی میکند و او را شبیه به او می سازد.

از بین بردن ریشه های دروغگویی

باید انگیزه‏ هاى دروغ و ریشه‏ هاى این انحراف اخلاقى از قبیل طمع، ترس، خودخواهى، حب و بغض‏هاى افراطى، احساس حقارت و امثال آن را در خود از بین برد تا این رذیله خطرناک زمینه مساعد براى نشو و نماى خود در وجود انسان پیدا نکند.

پی نوشت ها:

  1. الکافی، ج2، ص340.
  2. تصنيف غرر الحكم و درر الكلم، ص220.
  3. الكافی، ج‏2، ص376.