جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: رهایی از پوچی و قرآن

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۷
    نوشته
    59
    مورد تشکر
    110 پست
    حضور
    15 ساعت 8 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    رهایی از پوچی و قرآن




    سلام

    چرا پوچی اینقدر گسترده شده؟ قرآن چطور میتونه مانعش بشه؟

  2. تشکرها 3


  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۰
    نوشته
    5,259
    مورد تشکر
    10,770 پست
    حضور
    172 روز 12 ساعت 29 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    1
    گالری
    18



    با نام و یاد دوست

    رهایی از پوچی و قرآن

    کارشناس بحث: استاد حافظ


    ویرایش توسط معین : ۱۳۹۷/۱۲/۰۱ در ساعت ۱۲:۱۰
    سعدی اگر عاشقی کنی و جوانی

    عشق محمد بس است و آل محمد



    رهایی از پوچی و قرآن

  4. تشکر


  5. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۲
    نوشته
    30
    مورد تشکر
    52 پست
    حضور
    23 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    بسم الله الرحمن الرحیم
    با سلام و تحیت؛
    نقل قول نوشته اصلی توسط ایرانمهر نمایش پست
    چرا پوچی اینقدر گسترده شده؟ قرآن چطور میتونه مانعش بشه؟
    اگر مقصود شما گسترش احساس پوچی در زندگی است؛

    شناخت هدف آفرينش يكى از دغدغه‏ هاى ديرين بشريت است، كه از طرفى با سرنوشت انسان گره مى‏ خورد و از طرف ديگر با خدا و جهان پيوند دارد. هدفى كه هر كس براى خلقت تصور و تصوير مى‏كند، نگاه او را به جهان و انسان رقم مى‏زند و هدف و جهت‏ گيرى زندگى او را شكل مى ‏دهد، و مى‏تواند بر همه انگيزه‌‏ها، انديشه‏‌ها، اعمال و رفتار او تاثير گذارد و به زندگى انسان معنا دهد يا او را به پوچى و بى‏‌معنايى سوق دهد.

    مقصود از هدف آفرینش انسان، غایت کمال اوست که فرا روی او تصویر شده که انسان می‌تواند با عمل اختیاری خود بدان فرجام برسد.

    «وَمَا خَلَقْنَا السَّماءَ وَالأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَاعِبِينَ لَوْ أَرَدْنَا أَن نَتَّخِذَ لَهواً لَاتَّخَذْنَاهُ مِن لَدُنَّا إِن كُنَّا فَاعِلِينَ» (انبیاء: ۱۶ و ۱۷)

    «و آسمان و زمين و آنچه در ميان آندوست، به بازيچه نيافريديم، اگر (بر فرض) مى‏خواستيم كه سرگرمى‏اى برگزينيم حتماً آن را از نزد خود بر مى‏گزيديم، اگر (اين كار را) انجام مى‏داديم.»

    واژه «حق» در این موارد به معنای هدفدار است در برابر واژه «باطل» که به معنای چیزی بی‌هدف است که محال است از خدای حکیم به وجود بیاید.

    بازیچه (لعب) کار بی‌هدف است که هدف صحیحی ندارد و بیهوده (لهو) به معنای سرگرمی و هدف‌های نامعقول است.

    بازی و بیهوده‌گری با ساحت قدس الهی سازگار نیست؛

    انسان که از روح الهی در وجودش دمیده شده، نیز همین ویژگی را از خدا به ارمغان دارد.

    تنها اهداف متعالی می‌توانند روح انسان را از پوچی نجات دهند و الا «کل من علیها فان»

    و با فناپذیری دلبستگی‌های فانی، طبیعی‌ است که انسان احساس پوچی کند.

    غیر خدا، سرابی بیش نیست؛

    انسان با حرکت مدام و بی‌وقفه به سوی سراب و نرسیدن به آب، دچار افسردگی و ناامیدی و در نهایت گرفتار احساس پوچی خواهد شد.

    از عوامل دیگر احساس پوچی، بی ایمانی به آخرت است.

    اگر انسان احساس کند که در پس این جهان، جهانی معقول و نظام‌مند نیست، تلاش‌های خود را بی‌اثر و هدررفته می‌یابد.

    راه علاج:
    ۱. ایمان و تقوا دو عاملی است که دنیای انسان را از پوچی خارج می‌کند:
    «إِنَّمَا الْحَياةُ الدُّنْيا لَعِبٌ وَ لَهْوٌ وَ إِنْ تُؤْمِنُوا وَ تَتَّقُوا يُؤْتِكُمْ أُجُورَكُمْ وَ لا يَسْئَلْكُمْ أَمْوالَكُم‏»
    زندگى دنيوى، تنها بازيچه و سرگرمى است و اگر ايمان آوريد و پروا پيشه كنيد، خداوند به شما پاداش مى‏دهد و همه اموالتان را نمى‏خواهد


    احساس پوچی در زندگی معلول بی‌هدفی است و «مؤمنان» دارای هدفی الهی و برنامه‌ای روشن هستند و از این جهت نگرانی ندارند.

    ایمان شامل ایمان به قیامت نیز می‌شود؛ واقعیت زندگی دنیا منهای اعتقاد به آخرت، جز پوچی و بیهودگی نیست.

    ایمان، شامل ایمان به وعده‌های خداوند و کفرورزی به وعده‌های شیطان است؛ در قیامت خود شیطان به پوچی وعده‌های خود اعتراف می‌کند: «و قال الشیطان ... إن الله وعَدکم وعْدَ الحق و وعَدتُکم فأخلفتُکم» (ابراهیم: ۲۲).

    ایمان شامل ایمان به قول خدا از جمله این سخن خداوند در قرآن که فرمود جهان آفرینش (آسمانها و زمین) دارای نظم، هدف، اتقان، استواری و به دور از هر گونه پوچی و بی‌نظمی است: «خلق السماوات و الارض بالحق» (نحل: ۳).

    ...



  6. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۷
    نوشته
    59
    مورد تشکر
    110 پست
    حضور
    15 ساعت 8 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط حافظ نمایش پست
    بسم الله الرحمن الرحیم
    با سلام و تحیت؛

    اگر مقصود شما گسترش احساس پوچی در زندگی است؛

    شناخت هدف آفرينش يكى از دغدغه‏ هاى ديرين بشريت است، كه از طرفى با سرنوشت انسان گره مى‏ خورد و از طرف ديگر با خدا و جهان پيوند دارد. هدفى كه هر كس براى خلقت تصور و تصوير مى‏كند، نگاه او را به جهان و انسان رقم مى‏زند و هدف و جهت‏ گيرى زندگى او را شكل مى ‏دهد، و مى‏تواند بر همه انگيزه‌‏ها، انديشه‏‌ها، اعمال و رفتار او تاثير گذارد و به زندگى انسان معنا دهد يا او را به پوچى و بى‏‌معنايى سوق دهد.

    مقصود از هدف آفرینش انسان، غایت کمال اوست که فرا روی او تصویر شده که انسان می‌تواند با عمل اختیاری خود بدان فرجام برسد.

    «وَمَا خَلَقْنَا السَّماءَ وَالأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَاعِبِينَ لَوْ أَرَدْنَا أَن نَتَّخِذَ لَهواً لَاتَّخَذْنَاهُ مِن لَدُنَّا إِن كُنَّا فَاعِلِينَ» (انبیاء: ۱۶ و ۱۷)

    «و آسمان و زمين و آنچه در ميان آندوست، به بازيچه نيافريديم، اگر (بر فرض) مى‏خواستيم كه سرگرمى‏اى برگزينيم حتماً آن را از نزد خود بر مى‏گزيديم، اگر (اين كار را) انجام مى‏داديم.»

    واژه «حق» در این موارد به معنای هدفدار است در برابر واژه «باطل» که به معنای چیزی بی‌هدف است که محال است از خدای حکیم به وجود بیاید.

    بازیچه (لعب) کار بی‌هدف است که هدف صحیحی ندارد و بیهوده (لهو) به معنای سرگرمی و هدف‌های نامعقول است.

    بازی و بیهوده‌گری با ساحت قدس الهی سازگار نیست؛

    انسان که از روح الهی در وجودش دمیده شده، نیز همین ویژگی را از خدا به ارمغان دارد.

    تنها اهداف متعالی می‌توانند روح انسان را از پوچی نجات دهند و الا «کل من علیها فان»

    و با فناپذیری دلبستگی‌های فانی، طبیعی‌ است که انسان احساس پوچی کند.

    غیر خدا، سرابی بیش نیست؛

    انسان با حرکت مدام و بی‌وقفه به سوی سراب و نرسیدن به آب، دچار افسردگی و ناامیدی و در نهایت گرفتار احساس پوچی خواهد شد.

    از عوامل دیگر احساس پوچی، بی ایمانی به آخرت است.

    اگر انسان احساس کند که در پس این جهان، جهانی معقول و نظام‌مند نیست، تلاش‌های خود را بی‌اثر و هدررفته می‌یابد.

    راه علاج:
    ۱. ایمان و تقوا دو عاملی است که دنیای انسان را از پوچی خارج می‌کند:
    «إِنَّمَا الْحَياةُ الدُّنْيا لَعِبٌ وَ لَهْوٌ وَ إِنْ تُؤْمِنُوا وَ تَتَّقُوا يُؤْتِكُمْ أُجُورَكُمْ وَ لا يَسْئَلْكُمْ أَمْوالَكُم‏»
    زندگى دنيوى، تنها بازيچه و سرگرمى است و اگر ايمان آوريد و پروا پيشه كنيد، خداوند به شما پاداش مى‏دهد و همه اموالتان را نمى‏خواهد


    احساس پوچی در زندگی معلول بی‌هدفی است و «مؤمنان» دارای هدفی الهی و برنامه‌ای روشن هستند و از این جهت نگرانی ندارند.

    ایمان شامل ایمان به قیامت نیز می‌شود؛ واقعیت زندگی دنیا منهای اعتقاد به آخرت، جز پوچی و بیهودگی نیست.

    ایمان، شامل ایمان به وعده‌های خداوند و کفرورزی به وعده‌های شیطان است؛ در قیامت خود شیطان به پوچی وعده‌های خود اعتراف می‌کند: «و قال الشیطان ... إن الله وعَدکم وعْدَ الحق و وعَدتُکم فأخلفتُکم» (ابراهیم: ۲۲).

    ایمان شامل ایمان به قول خدا از جمله این سخن خداوند در قرآن که فرمود جهان آفرینش (آسمانها و زمین) دارای نظم، هدف، اتقان، استواری و به دور از هر گونه پوچی و بی‌نظمی است: «خلق السماوات و الارض بالحق» (نحل: ۳).

    ...

    سلام و تشکر

    اما هستند آدمایی که مسلمونند ولی گاهی احساس پوچی و بی ارزشی می کنند. یا آدمایی که مسلمون نیستند و اصلا احساس پوچی نمی کنند.


  7. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۲
    نوشته
    30
    مورد تشکر
    52 پست
    حضور
    23 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    باسلام؛
    نقل قول نوشته اصلی توسط ایرانمهر نمایش پست
    اما هستند آدمایی که مسلمونند ولی گاهی احساس پوچی و بی ارزشی می کنند. یا آدمایی که مسلمون نیستند و اصلا احساس پوچی نمی کنند.
    یک جواب مشترک برای هر دو گروه -هم مسلمانان به پوچی‌ رسیده و هم غیرمسلمانان رهیده از پوچی-:

    یک نجار حرفه‌ای، اگر کمالش را حبس کند و هنرنمایی نکند، کم کم خمودگی و احساس پوچی به سراغ او می‌آید؛ ولی اگر نسبت به هنری که دارد بخل نورزد و مدام هنرنمایی کند، نسبت به این کمالی که دارد هیچگاه احساس پوچی نخواهد کرد؛

    حالا فرقی ندارد که این نجار مسلمان باشد یا غیر مسلمان.

    اما دقت بفرمایید؛ در این مثال، احساس پوچی یا عدم احساس پوچی را از منظر این کمال خاص -هنر نجاری- بررسی کردیم ممکن است همین نجار، به خاطر حبس یکی دیگر از کمالاتش، گرفتار احساس پوچی شود!

    مثلا؛ داشتن استقلال رأی و نظر، از کمالات یک انسان است ولی برخی -مثلا مدگرایان- با نادیده‌انگاشتن این کمال، به احساس پوچی دچار شوند.
    حالا یک آدم می‌تواند هزار و یک هنر و کمال، داشته باشد که بی‌اعتنایی نسبت به هر کدام می‌تواند او را به ورطه احساس پوچی بکشاند.

    یکی از خصلتهای خدا، فیَضان و بیرون ریختن کمالات است (کل یوم هو فی شأن)؛

    مدام در حال هنرنمایی است؛ مدام در حال فیض است. یک لحظه هم ساکن نیست.

    انسان هم برگرفته از روح همین خداست (نفخت فیه من روحی)؛

    گویا باید بر اساس مرام و خصلت این اصل و ریشه‌ی خود رفتار کنیم تا از احساس پوچی وارهیم.

    یکی از مهمترین کمالات انسان، خودِ «داشتن استعداد برای کسب کمالات» است.

    استعدادهای یک درخت، میخ کوب است ثابت است استعدادهای یک حیوان تقریبا میخ‌کوب است؛ اما انسان، نه؛ به همین دلیل گفته می‌شود: «انسان موجود ناشناخته» چون معلوم نیست تا کجا می‌تواند جهش کند.

    به هر حال، نفس به کار انداختن کمالات، انسان را از احساس پوچی دور نگه می‌دارد خواه مسلمان خواه غیر مسلمان.

    دقت بفرمایید، بنده مدام از تعبیر «احساس پوچی» استفاده می‌کنم نه «پوچی»؛ چون هیچگاه یک انسان پوچ نخواهد بود بلکه خودش احساس پوچی می‌کند حتی بی‌خاصیت‌ترین انسان‌ها، در همان لحظه، کمالاتی دارد که از آن بی‌خبر است.



  8. تشکرها 2


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

موضوعات مشابه

  1. پاسخ: 233
    آخرين نوشته: ۱۳۹۶/۱۱/۲۴, ۱۴:۴۰
  2. جمع بندی شبهه هایی در مورد وجود خدا وپیامبران
    توسط مریم118 در انجمن ادیان و فرق در قرآن
    پاسخ: 62
    آخرين نوشته: ۱۳۹۴/۰۸/۱۹, ۱۴:۵۴
  3. جلوه هایی از حقیقت هماهنگ میان قران و علی علیه السلام
    توسط mehrnosh در انجمن معرفی کتاب و مجلات قرآنی
    پاسخ: 2
    آخرين نوشته: ۱۳۹۳/۰۶/۰۱, ۰۸:۲۸
  4. ساختار معنایی ایمان در قران
    توسط mehrnosh در انجمن معرفی کتاب و مجلات قرآنی
    پاسخ: 11
    آخرين نوشته: ۱۳۹۳/۰۶/۰۱, ۰۸:۲۵

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود