صفحه 5 از 5 نخست ... 345
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: عوامل ایجاد اطمینان روحی

  1. #41

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۵
    نوشته
    5,545
    مورد تشکر
    3,150 پست
    حضور
    31 روز 18 ساعت 9 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    عقده گشایی مطلوب
    گشودن عقده دل نزد دوستان صمیمی و وفادار یکی از وسایلی است که می توان از آن استفاده کرد و بدین وسیله دل را از غم آزاد نمود. باید به اشخاص غم زده مجال و فرصت داد تا آن چه را که در دل دارند با دوستان با اخلاص خود در میان بگذارند و مشکلات خود را به آنان بازگو کنند و از این راه از فشار جانکاه اندوه بر روان خویش بکاهند.
    همچنین دلجویی از دوستان محنت زده و گشودن عقده های روحی و حل مشکلات و دشواری های آنان تا جایی که امکانات اجازه می دهد، یکی از وظایف حساس و پرارزش هر انسانی است کسی که دوستی اش بر پایه محبت واقعی استوار است نباید در مواقع بحرانی نسبت به دوست خود حالت غفلت و بی تفاوتی به خود بگیرد.
    در روایات پیشوایان دین به این موضوع توجه کامل شده و چنین خاطر نشان گردیده است که شخص با ایمان مایه آرامش خاطر دیگر مومنان است.
    پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود:
    «در پیشگاه خداوند بهترین کارها این است که فردی موجب خوشحالی و مسرت خاطر برادر ایمانی خود گردد و غبار غم و اندوه را از روان بزداید.»
    امام صادق (علیه السلام) فرمود:
    «َ: إِذَا ضَاقَ‏ أَحَدُكُمْ‏ فَلْيُعْلِمْ أَخَاهُ وَ لَا يُعِينُ عَلَى نَفْسِهِ.»(1)؛ «هر گاه یکی از شما به درد و اندوهی دچار شدید برادر خود را آگاه سازید تا تیرگی های غم و رنج را از صفحه دل شما پاک کند.»
    پی نوشت
    1.وسایل الشیعه، ج2، ص55




  2. #42

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۵
    نوشته
    5,545
    مورد تشکر
    3,150 پست
    حضور
    31 روز 18 ساعت 9 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    در روان شناسی جدید نیز از پنهان داشتن عقده ها و رنج های درونی به شدت نهی شده است.
    روان شناس معروف «شاختر» می گوید:
    «اگر از رفتار یا از وضع و حالی که دارید ناراضی و در زحمتید و از عهده حل مشکل خود برنمی آیید راز خود را با کسی که طرف اعتماد شما و عاقل باشد در میان بگذارید خیال رنج آور و ترس و تشویش را پیش خود نگاهداشتن بر قدرت و مزاحمت آن می افزاید راز را به زبان بیاورید و از شخص دانا و مجرب نصیحت بخواهید، ترس و فکر بد از روبه رو شدن با شخص، ضعیف و فراری می شود از درد و دل کردن با روان پزشک و یا لااقل با دوستی عاقل خودداری نکنید، زیرا افکار مزاحمی که به شعور باطن می سپریم همیشه مخل آسایش و سعادت ما خواهند بود.
    باید دانست که دفع فکر به دو صورت ممکن است:
    یا آن که عمل دفع به طور طبیعی و بدون اطلاع و خواستنو بدون اطلاع و خواستن ما صورت می گیرد یعنی ذهن ما هر فکری را که مزاحم باشد، بدون این که ما متوجه باشیم پس می راند و در عمق خاطرمان جا می دهد یا آن که گاه دانسته و عمدا فکر رنج آور را از خود دور می کنیم و اصرار داریم که آن را به خاطر نیاوریم این عمل را در اصطلاح روان شناسی «حذف» می نامیم ولی با این عمل از مزاحمت فکر هیچ کم نمی شود و هر چه در فراموش کردن آن تلاش کنیم بیش تر به یادمان می اید و موجب رنج و شرمساری بیش تری می گردد.
    بهر حال دانسته یا ندانسته هر فکر ملال آور و مزاحمی که آن را دفع یا حذف کنیم دست از سر ما برنمی دارد و پنهان و اشکار ما را رنج و ازار می دهد و تا آن فکر را با عاقلی در میان نگذاریم و کمک و نصیحت نگیریم از رنج و محنت اسوده نخواهیم شد.(1)
    پی نوشت
    1.رشد شخصیت، ص109 و 110




  3. #43

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۵
    نوشته
    5,545
    مورد تشکر
    3,150 پست
    حضور
    31 روز 18 ساعت 9 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    تظاهر به مسرت
    یک عامل موثر و ثمربخش که هنگام هجوم اضطراب و اندوه به دل، در کاستن آن کمک موثری می کند تظاهر به مسرت و شادمانی است.
    مولای متقیان علی (علیه السلام) فرمود: «هنگام فشار گرفتاری از خود شادمانی نشان بده و در مشکلات و دشواری های زندگی مسرور و گشاده رو باش.»(1)
    روان شناسان امروز نیز تظاهر به مسرت و شادمانی را در کاهش بحران غم و اندوه و همچنین بالا بردن شخصیت انسان را عامل کاملا موثر و سودمندی می شناسد و چنین توصیه می کند:
    «سعی کنید تظاهرات چهره ای خوش آیند در خود ایجاد کنید و بکوشید که همیشه بشاش باشید خود را چنان فارغ از غم و اندوه نشان دهید که هر کس شما را می بیند خیال کند بهترین دوستانش را دیده است اگر شما مغمومید و حال عصبی دارید سعی کنید در موقع برخورد با دیگران، این غم و اندوه و ناراحتی را ظاهر نسازید این طور تظاهر کنید که در یک حالت خوش و راضی هستید.
    وقتی شما روحیه ای شاد داشتید و به مردم فهماندید که خوش و خرمید دیگران نیز رفتار دوستانه ای در قبال شما خواهند داشت و از هر دری با شما سخن خواهند گفت و از یکدیگر لذت خواهید برد وقتی شما سرحال هستید یک شیوه موثر عملی در جلب دیگران در شما پیدا می شود.
    نخستین قدم برای سرحال و سرکیف شدن تظاهرات چهره ای است اخم نکنید همیشه تبسمی بر لب داشته باشید این تظاهرات بدون تردید در شما موثر واقع می شود و باعث تخفیف غم درونی می گردد؛ در غیر این صورت اخم عادت شما می شود و مردم از اشخاص عبوس و ماتم زده دوری می جویند؛ صورت بشاش دیگران را به سوی شما جلب می کند؛ بزرگی در اخم کردن نیست؛بعضی ها تصور می کنند که اگر همیشه عبوس باشند و اخم کنند دیگران از آن ها حساب می برند و مرعوب آن ها می شوند در صورتی که این طور نیست هرگاه اندوهناک هستید، تبسمی بر اب بیاورید خواهید دید که چگونه غم شما رفع می شود.»(2)
    پی نوشت
    1.غررالحکم، ص565
    2.
    روان شناسی برای زیستن، ص77 و 78



  4. #44

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۵
    نوشته
    5,545
    مورد تشکر
    3,150 پست
    حضور
    31 روز 18 ساعت 9 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    جمع بندی




    پرسش:
    همه ما می دانیم که انسان در دنیا به طور معمول با مشکلات و رنج هایی درگیر است. می خواستم بدانم این مشکلات و گرفتاری های بر اثر چیست و برای ایجاد اطمینان درون، چه راه کارهایی وجود دارد؟
    پاسخ:
    زندگی، دریای متلاطم و حیرت انگیزی است که دایما از امواج حوادث زیر و رو می شود، هیچ کس از هجوم امواج مصایب این دریای ژرف، آسوده و در امان نیست.
    امیرالمؤمنین (علیه السلام) در توصیف دنیا می فرمایند: «دار بالبلاء محفوفه (1) دنیا خانه ای است که در بلا پیچیده شده است.»

    الف: عوامل رنج های روحی

    1- حس افزون طلبی
    در محیط هایی که اندیشه مردم تنها بر محور مادیت دور می زند، و شاخص سعادت و بدبختی را ثروت و لذایذ ناپایدار مادی تشکیل می دهد، و هر کس برای ارضای این خواسته درونی تلاش پی گیر و مداوم دارد، بی شک زندگی اش توام با فشار و رنج دایم است.
    زیرا کوشش های یک فرد به هر اندازه وسیع و گسترده باشد، نمی تواند حرص بی پایان او را اشباع سازد، و خلأ فکری اش را پر نماید و به همه آمال و آرزوهایش لباس تحقق بپوشاند.

    2- اندیشه فنا و نابودی
    وقتی مرگ، آخرین نقطه حیات و پایان همه چیز فرض شود، هیولای مخوف نیستی ساحت روح را تیره و تار می نماید و هر نوع نشاط زندگی را در کام شخص تلخ و ناگوار می سازد، و فشار روانی و یاس و نومیدی مخصوصا در بخش آخر عمر، او را زیر شکنجه ای دردناک قرار خواهد داد.

    3-توجه بی حد به آینده مجهول
    کسانی که فوق العاده نسبت به آینده اهمیت می دهند، و در نتیجه فرصت بهره مندی از زمان حال را از دست خواهند داد، و یا این که در زمان حال ممکن است خطری آن ها را تهدید نکند، با وجود این، بیم دارند مبادا در آینده حادثه ناگواری برایشان روی دهد و وحشتی به همان شدت که به هنگام وجود خطر حقیقی دل انسان را فرا می گیردبر روحشان چیره می شود.
    این که می گوییم باید زمان حال را مورد توجه قرار داد بدان معنی نیست که امروز انسان کاری کند که فردا نتیجه وخیم آن دامنگیرش شود و یا امروز آتشی بیفروزد که فردا به شعله های آن بسوزد، بلکه نباید از حسرت گذشته و بیم آینده مشوش بود و آرامش خود را بر ان چه گذشته و خواهد گذشت برهم زد.

    4-اتخاذ روش های انحرافی
    احتیاج و محرومیت، رنج تولید می کند و به همین جهت توده مردم، همواره بر ضد احتیاج و محرومیت مشغول پیکارند. اما کسانی که از هر جهت نیازمندی های مادی شان تامین نمی گردد، گرفتار یک نوع کسالت و رنج روحی می شوند و ناگزیر به مقتضای میل و خواسته های خود برای رستن از حالت بی قراری و هیجان غالبا شیوه ها و راه هایی را انتخاب می کنند، که منجر به تباه شدن نیروی وحیانی و قوای عقلانی آن ها می گردد؛ مثلا به الکل یا دیگر مواد مخدر پناه می برند و به این بلاهای خانمان سوز مبتلا و آلوده می شوند، تا به عقیده خود بتوانند مدت کوتاهی از رنج های درونی خلاصی یابند.

    ب: عوامل ایجاد اطمینان روحی

    1- ایمان به حضرت حق
    ایمان به خداوند برای ایجاد اعتدال در خواهش های نفسانی که خود منشا بسیاری از آشفتگی های روانی است، دریچه اطمینانی می باشد.
    بر اثر ایمان به خدا، چهره زندگی کمال می یابد زیرا وقتی انسان معتقد گردید که با تمام شدن این زندگی همه چیز پایان نمی پذیرد، در روانش آرامش خاصی پدید می آید و در سراسر زندگی به اعتدال گام برمی دارد.
    قرآن از نقش پیش گیری ایمان چنین یاد می کند:
    «
    وَ لا تَهِنُوا وَ لا تَحْزَنُوا وَ أَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنينَ (2) اگر ایمان داشته باشید نباید ترس و اندوه به خود راه دهید؛ زیرا شما با همین سرمایه ایمان بر دیگران برتری دارید.»

    ب:تسلیم و رضا
    کسی که متکی به منطق دین است، در نظام آفرینش، هیچ چیز جز اراده خداوند را موثر نمی شناسد؛ او معتقد است که رنج های خارج از اختیار انسان، از جانب پروردگار مهربان و برای تطهیر قلب و تهذیب روحش مقدر گردیده، لذا هرگز اجازه نمی دهد که مصایب و مشکلات، قدرت روحی او را فلج کند، بلکه در هر شرایطی متانت خود را همچنان حفظ خواهد کرد و کشتی وجود خود را در هر حادثه ای به استمداد از نیروی لایزال الهی، به ساحل آرامش و صفا و موفقیت و سعادت می رساند، و حتی با سنگینی بار رنج ها، کامیابی ها و لذات روحی او افزایش خواهد یافت.

    ج: نداشتن توقعات نامحدود
    گسترش دادن دامنه توقعات سبب می شود که انسان دایما با اندوه و ناآرامی دست به گریبان باشد؛ کسانی که دیده واقع بین دارند مال و ثروتی را که از حد اعتدال بگذرد مانع خوش بختی و آسایش خاطر می دانند.
    بالا رفتن سطح توقعات مایه پریشانی و ناخرسندی خاطر می گردد، در حالی که رعایت اصل اعتدال و قناعت به آدمی آرامش و امنیت خاطر خاصی می بخشد.

    د: دلبستگی به زندگی جاویدان
    اسلام، دل را به زندگی جاویدان سوق می دهد و این امر، جلو خودکامگی نفس را برای چپاول این بهره ها در میدان وسیع زندگی می گیرد، و نیروی آزمندی و حرص دیوانه وار او را تحت کنترل و موازانه قرار می دهد.
    وقتی شخص واقعا معتقد شود که فرصت دنیا کم و محدود و بهره های آن هم ناچیز است، و لذایذ واقعی در این ایام کوتاه دنیا به دست نمی آید، آن گاه متاع این جهان در نظرش جلوه ای خیره کننده نخواهد داشت، و افسوس و حسرت نخواهد خورد که بیش از اندازه آن را به دست نیاورده، لذا به اضطراب و اندوه و ترس دچار نمی گردد، و از آرامش قلبی و آسودگی و راحتی اعصاب و وجدان برخوردار است، که بی شک همین اعتماد و آرامش، بر لذت او از بهره های زندگی که از روی عقل و متانت از آن ها استفاده می کند، خواهد افزود.

    ه: عقده گشایی مطلوب
    گشودن عقده دل نزد دوستان صمیمی و وفادار یکی از اموری است که می توان از آن استفاده کرد، و بدین وسیله دل را از غم آزاد نمود. باید به اشخاص غم زده مجال و فرصت داد تا آن چه را که در دل دارند با دوستان با اخلاص خود در میان بگذارند، و مشکلات خود را به آنان بازگو کنند و از این راه از فشار جانکاه اندوه بر روان خویش بکاهند.
    امام صادق (علیه السلام) فرمود:
    «إِذَا ضَاقَ‏ أَحَدُكُمْ‏ فَلْيُعْلِمْ أَخَاهُ وَ لَا يُعِينُ عَلَى نَفْسِهِ (3) هر گاه یکی از شما به درد و اندوهی دچار شدید برادر خود را آگاه سازید تا تیرگی های غم و رنج را از صفحه دل شما پاک کند.»
    و: تظاهر به مسرت
    یک عامل موثر و ثمربخش که هنگام هجوم اضطراب و اندوه به دل، در کاستن آن کمک موثری می کند تظاهر به مسرت و شادمانی است.

    بنابراین به اعتباری می توان عوامل رنج های روحی را اموری مانند حس افزون طلبی، اندیشه فنا و نابودی، توجه بی حد به آینده مجهول،ا تخاذ روش های انحرافی دانست و عوامل ایجاد اطمینان روحی را می توان اموری مانند ایمان به حضرت حق، تسلیم و رضا، نداشتن توقعات نامحدود، دلبستگی به زندگی جاویدان،عقده گشایی مطلوب، تظاهر به مسرت، دانست.(4)

    پی نوشت:
    1. نهج البلاغة (للصبحي صالح)، شريف الرضي، محمد بن حسين‏، هجرت‏، قم‏،1414ق، ص348.
    2. آل عمران/ 139.
    3. الكافي (ط- الإسلامية)،کلينى، محمد بن يعقوب‏،دار الكتب الإسلامية،تهران‏،1407 ق‏،ج4،ص49.
    4. برای اطلاع بیشتر ر.ک رسالت اخلاق در تکامل انسان، موسوی لاری، سید مجتبی،بوستان کتاب قم،1376.




















    ویرایش توسط کافی : ۱۳۹۸/۰۲/۰۳ در ساعت ۲۱:۴۱

صفحه 5 از 5 نخست ... 345

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود